Język
Wyświetlenia
305
Poznaj Ewangelię

Komentarz biblijny do dzisiejszej Ewangelii (Mk 4, 26-34)

Ewangelia wg św. Marka 4, 26-34:

26 Mówił dalej: «Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. 27 Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy nasienie kiełkuje i rośnie, on sam nie wie jak. 28 Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarnko w kłosie. 29 A gdy stan zboża na to pozwala, zaraz zapuszcza się sierp, bo pora już na żniwo».

30 Mówił jeszcze: «Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? 31 Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. 32 Lecz wsiane wyrasta i staje się większe od jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki powietrzne gnieżdżą się w jego cieniu».

33 W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli [ją] rozumieć. 34 A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.

______________

Komentarz:

26-29. Tylko u Marka znajdujemy przypowieść o nasieniu, które samo wzrasta,
niezależnie od tego, czy rolnik czuwa nad nim, czy śpi spokojnie. Otóż tak się rzecz ma i z królestwem Bożym: przyjdzie niezależnie od tego, czy ludzie będą przygotowani na jego przyjście, czy nie, czy będą dokładali starań, aby przyszło, czy też będą się oddawali własnym sprawom. Przyjdzie i będzie się rozrastało jak nasienie, które rzucone w glebę najprzód kiełkuje, potem wydaje łodygę i kłos wypełniony ziarnem. Jak dla dojrzewających kłosów zboża przychodzi czas żniwa, też nadejdzie kiedyś dzień Pański i każdy otrzyma zapłatę za owoc, jaki przynosił należąc do królestwa Bożego. Nasze współdziałanie z Bogiem powinno więc opierać się na niezachwianej ufności we wszechmoc i miłosierdzie Boga. Równocześnie jest to zapowiedź – nie pozbawiona parenetycznej przestrogi – przyszłego sądu, którego symbolem, ciągle powtarzającym się w Biblii, jest obraz żniwa.


30-31. Kolejna przypowieść o ziarnie gorczycznym, trzecia już zaczerpnięta z życia
rolnika, mające swe paralele – choć w zupełnie odmiennym kontekście – u Mateusza i Łukasza, w relacji Marka rozpoczyna się od dwu pytań, których moglibyśmy się spodziewać raczej na samym początku rozdziału czwartego, będącego kolekcją samych przypowieści: „Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy?” Odpowiadając na te pytania w rezultacie przyrównuje Marek królestwo Boże – nie znając Mateuszowego określenia królestwo niebieskie – do ziarna
gorczycznego.


32. Mimo drobnych odchyleń w niektórych szczegółach opowiadania Marek nie
mówi, że to jakiś człowiek zasiał ziarno gorczyczne na własnej roli, notuje natomiast, że ptactwo podniebne gnieździ się w cieniu gałęzi krzewu, który wyrósł z tego ziarna – myśl przewodnia przypowieści we wszystkich trzech redakcjach jest taka sama, u wszystkich trzech Synoptyków równie podnosząca na duchu: królestwo Boże, aczkolwiek bardzo niewielkie na początku (por. Łk 13,19: wiara malutka jak ziarno gorczycy), rozrośnie się do ogromnych rozmiarów. Przypowieść jest więc znów, gdy chodzi o jej funkcję parenetyczną, wezwaniem do pokładania ufności w Bogu. Jego moc jest w stanie uczynić wszystko.


33-34. Skromny w Ewangelii Marka zbiór przypowieści kończy się uwagą syntetyczną, z której wynika, że Ewangelista nie zamierzał spisać wszystkich przypowieści. Zaznacza też autor drugiej Ewangelii, że Jezus nauczał tylko za pomocą przypowieści i że wielu tych przypowieści nie rozumieli także uczniowie. Wtedy objaśniał im Jezus wszystko na osobności.
_______________________________

Komentarz praktyczny do Nowego Testamentu Bp Kazimierz Romaniuk, O. Augustyn Jankowski OSB, Ks. Lech Stachowiak Wydawnictwo PALLOTTINUM