Język
Wyświetlenia
6,2 tys.
tadeo 10 1

Obraz „Jezus Miłosierny” Eugeniusza Kazimirowskiego

„Pierwszy” obraz Jezusa Miłosiernego namalowany w 1934 roku przez Eugeniusza Kazimirowskiego(syna Augusta i Marii z Kossakowskich)wg wskazówek świętej siostry Faustyny znajdujący się obecniew kościele p.w. Miłosierdzia Bożego w Wilnie.
Pozował do niego sam ksiądz Sopoćko ubrany w albę. Ukochał ten obraz tak bardzo, że już nie potrafił zaakceptować innych i całe życie starał się rozpowszechniać reprodukcje właśnie tego obrazu.
Z wypowiedzi ks. Michała Sopocki (zachowanych na taśmach magnetofonowych) wynika, że pozostawił on siostrze Faustynie całkowitą swobodę współpracy z artystą malarzem. Jednocześnie w tych wypowiedziach oraz pozostawionych pismach osobiście potwierdza, że obraz został namalowany dokładnie według jej wskazówek. O niezwykłej starannościw przekazaniu utrwalonego w pamięci Świętego Wizerunku Zbawiciela, świadczy fakt, że wizerunek z obrazu idealnie odpowiada wielkości postaci na Całunie Turyńskim”.
Pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego namalowany przez Eugeniusza Kazimirowskiego przy współudziale siostry Faustyny w Wilnie, po zakończeniu II Wojny Światowej (1939-1945) znalazł się na terenie ZSRR, gdzie z powodu okrutnych prześladowań katolików tysiące ludzi przez kilkadziesiąt lat musiało ukrywać swoją wiarę w Boga. Ukrywany był także obraz i jego niezwykłe pochodzenie.

Kopia obrazu „Jezus Miłosierny” Eugeniusza Kazimirowskiego
wykonana dla kościoła w Koleśnikach na Wileńszczyźnie.
Olej na płótnie lnianym, 100 x 216 cm.


Upowszechnienie w Polsce innego obrazu, być może stało się opatrznościowym odwróceniem uwagi od cudownego „Świętego Wizerunku” (jak go nazwał Jan Paweł II w 1993 r. w Wilnie), ponieważ wtedy nie istniały inne, realne możliwości jego ocalenia.
Także wielokrotne konserwacje i przemalowania na wiele lat ukryły walory artystyczne dzieła. Warstwa parafiny nałożona przez jednego z konserwatorów – choć w znacznym stopniu ochroniła obraz od skutków wilgoci, jednak z upływem czasu, spowodowała zmianę odcieni jego oryginalnych barw.
Po gruntownej konserwacji w 2003 r. obraz odzyskał czytelną wymowę przesłania.
Subtelna postać Miłosiernego Zbawiciela ukazująca się w ciemnej przestrzeni, kieruje uwagę modlących się na światło promieni miłosierdzia wypływające z otwartego na krzyżu Serca.
„Te dwa promienie wyszły z wnętrzności miłosierdzia mojego wówczas, kiedy konające serce moje zostało włócznią otwarte na krzyżu”(Dz. 299).

„Widziałam z Hostii wychodzące te dwa promienie, jakie są w tym obrazie,które się ściśle złączyły ze sobą, ale nie pomieszały…”(Dz. 344).
Wtem usłyszałam głos w duszy: Oto jest pomoc widzialna dla ciebie na ziemi. On ci dopomoże spełnić wolę moją na ziemi”(Dz. 47-53).
Zadanie wyznaczone przez Pana Jezusa dla siostry Faustyny było po ludzku niewykonalne, ponieważ nie posiadała ona podstawowych umiejętności plastycznych. Pomimo to, starając się być posłuszną Woli Bożej próbowała sama namalować obraz. Jednak nic z tego nie wyszło. Przynaglenia Pana Jezusa do wykonania tego zadania z jednej strony, a z drugiej niedowierzanie spowiedników i przełożonych, stało się dla siostry Faustyny wielkim osobistym cierpieniem.
W czasie pobytu w Płocku (około 3 lat), a potem w Warszawie, wciąż myślała o niewykonanym żądaniu Pana Jezusa, tym bardziej, że dawał jej odczuć jak wielkie w planach Bożych jest zadanie, które jej zleca.

„Nagle ujrzałam Pana, który mi powiedział: wiedz o tym, że jeżeli zaniedbasz sprawę malowania tego obrazu i całego dzieła miłosierdzia, odpowiesz za wielką liczbą duszw dzień sądu”(Dz. 154).
Po złożeniu ślubów wieczystych siostrę Faustynę przeniesiono do domu zakonnego w Wilnie (25 maja 1933 r.). Tutaj spotkała obiecaną jej wcześniej pomoc – spowiednika i kierownika duchowego ks. Michała Sopoćkę, który podjął próbę realizacji żądań Pana Jezusa.
„Wiedziony raczej ciekawością jaki to będzie obraz, niż wiarą w prawdziwość tych widzeń, poprosiłem artystę malarza prof. Eugeniusza Kazimirowskiego o namalowanie tego obrazu”(Ks. Sopoćko, Wspomnienia).
Obraz Jezusa Miłosiernego – oryginalna wersja namalowana w Wilnie w kościele p.w. Miłosierdzia Bożego w Wilnie.
Obraz Jezusa Miłosiernego powstawał w atmosferze Bożej obecności – mistycznych przeżyć św. siostry Faustyny. Ksiądz Sopoćko częściowo zapoznał malarza z misją siostry Faustyny i zobowiązał go do zachowania tajemnicy. Ten ceniony i gruntownie wykształcony malarz, (zobacz Kazimirowski) malując obraz Jezusa Miłosiernego zrezygnował z własnej artystycznej koncepcji, aby rzetelnie odtwarzać na płótnie to, co relacjonowała siostra Faustyna.
Przychodziła ona do pracowni malarskiej, co najmniej raz w tygodniu przez pół roku, aby wskazywać uzupełnienia i potrzebne korekty. Starała się, aby wizerunek Jezusa Miłosiernego był dokładnie taki, jaki był jej ukazany w wizji.
W malowaniu obrazu czynnie uczestniczył ks. Sopoćko – fundator dzieła, który na prośbę malarza pozował ubrany w albę. Czas wspólnego malowania stał się okazją do bardziej wnikliwego odczytania treści obrazu. Sporne kwestie rozstrzygał sam Pan Jezus (Dz. 299; 326; 327; 344).
Bardzo wymowna była rozmowa siostry Faustyny z Panem Jezusem na temat malowanego obrazu:
„… kiedy byłam u tego malarza, który maluje ten obraz, i zobaczyłam, że nie jest tak piękny, jakim jest Jezus – zasmuciłam się tym bardzo, jednak ukryłam to w sercu głęboko. (…) matka przełożona została w mieście dla załatwienia różnych spraw, ja sama powróciłam do domu. Zaraz udałam się do kaplicy i napłakałam się bardzo. Rzekłam do Pana: Kto Cię wymaluje takim pięknym, jakim jesteś? – Wtem usłyszałam takie słowa: Nie w piękności farby ani pędzla jest wielkość tego obrazu, ale w łasce mojej”(Dz. 313).

Św. Faustyna Kowalska
Z rozmowy tej emanuje szczerość osoby obdarowanej nadprzyrodzoną łaską, która w swych przeżyciach mistycznych – widziała piękno zmartwychwstałego Zbawiciela (zobacz Wspomnienia ks. Sopoćki). Pan Jezus wielokrotnie ukazywał się siostrze Faustynie w takiej postaci, jaka została namalowana na obrazie (Dz. 473; 500; 851; 1046; 1565), a także wielokrotnie żądał, aby obraz ten był udostępniony do publicznej czci. Świadczy to o tym, że Pan Jezus zaakceptował namalowany wizerunek – uświęcając go swoją żywą obecnością.
Dzięki staraniom ks. Sopoćki, wizerunek Miłosiernego Zbawcy wystawiony w oknie galerii przy kaplicy Matki Bożej Miłosierdzia w Ostrej Bramie w Wilnie, 26-28 kwietnia 1935 r. po raz pierwszy doznawał publicznej czci, w czasie uroczystego zakończenia obchodów Jubileuszu 1900-lecia Odkupienia Świata. W ostatnim dniu uroczystości, była to pierwsza niedziela po Wielkanocy, w nabożeństwie uczestniczyła siostra Faustyna. Kazanie o Bożym miłosierdziu wygłosił ks. Sopoćko, tak, jak tego żądał Pan Jezus.
„Przez trzy dni był ten obraz wystawiony na widok publiczny i odbierał cześć publiczną, ponieważ był umieszczony w Ostrej Bramie, w szczycie okna, dlatego było go widać z bardzo daleka. W Ostrej Bramie obchodzono uroczyście przez te trzy dni zakończenie Jubileuszu Odkupienia Świata – 1900-lecie od męki Zbawiciela. Teraz widzę, że złączone jest dzieło Odkupienia z dziełem miłosierdzia, którego żąda Pan”(Dz. 89).
„Kiedy został wystawiony ten obraz, ujrzałam żywy ruch ręki Jezusa, który zakreślił duży znak krzyża. W ten sam dzień wieczorem (…) ujrzałam, jak ten obraz szedł ponad miastem, a miasto to było założone siatką i sieciami. Kiedy Pan Jezus przeszedł, przeciął wszystkie sieci…”(Dz. 416)
„Kiedy byłam w Ostrej Bramie w czasie tych uroczystości, podczas których obraz ten został wystawiony, byłam na kazaniu, które mówił mój spowiednik (ks. Sopoćko); kazanie to było o miłosierdziu Bożym, było pierwsze, czego żądał tak dawno Pan Jezus. Kiedy zaczął mówić o tym wielkim Miłosierdziu Pańskim, obraz ten przybrał żywą postać i promienie te przenikały do serc ludzi zgromadzonych, jednak nie w równej mierze, jedni otrzymali więcej, a drudzy mniej. Radość wielka zalała duszę moją, widząc łaskę Boga”(Dz. 417).

„Kiedy kończyło się nabożeństwo i kapłan wziął Przenajświętszy Sakrament, aby udzielić błogosławieństwa, ujrzałam Pana Jezusa w takiej postaci, jako jest na tym obrazie. Udzielił Pan błogosławieństwa, a promienie te rozeszły się na cały świat.
Ujrzałam jasność niedostępną na kształt mieszkania kryształowego, utkanego z fal jasności nieprzystępnej żadnemu stworzeniu ani duchowi. Do tej jasności były trzy drzwi – i w tej chwili wszedł Jezus w takiej postaci, jako jest na tym obrazie, do onej jasności – w drzwi drugie, do wnętrza jedności”(Dz. 420).
Błogosławiony ks. Michał Sopoćko, spowiednik i kierownik duchowy siostry Faustyny.
Uroczystości w Ostrej Bramie były dla siostry Faustyny znakiem i wypełnieniem wcześniej zapowiadanych łask – publicznym objawieniem potęgi Bożego miłosierdzia.
W późniejszej korespondencji siostra Faustyna pisze do ks. Sopocki:„Dał mi Bóg poznać, że jest zadowolony z tego, co już jest zrobione. Pogrążając się w modlitwie i w bliskości Bożej doznałam w duszy głębokiego spokoju o całość dzieła tego.
(…) A teraz co się tyczy tych obrazów (małych kopii), (…) Po trochu kupują ludzie i niejedna dusza już doznała łaski Bożej, która spłynęła przez to źródło. Jak wszystko, tak i to pójdzie powoli. Obrazki te nie są tak ładne, jak ten duży obraz. Kupują je ci, których pociąga łaska Boża…”
(Fragment listu, Kraków, 21 luty 1938 r.)
4 kwietnia 1937r. za pozwoleniem metropolity wileńskiego abp Romualda Jałbrzykowskiego, wizerunek Najmiłosierniejszego Zbawiciela Jezusa Miłosiernego, został poświęcony i umieszczony w kościele pw. Św. Michała w Wilnie, w sąsiedztwie głównego ołtarza. Tutaj (do 1948 r.), pięknie wyeksponowany w okazałej złoconej ramie, był czczony i obdarowany licznymi wotami, emanował świętością, a nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego szybko rozszerzało się poza granice Wilna. W przedziwny sposób, bez względu na ograniczone możliwości, docierało do milionów ludzi na świecie.
Na skutek działań wojennych (1939-1945) i włączeniu Litwy do ZSRR, obraz Jezusa Miłosiernego na kilkadziesiąt lat stał się niedostępny dla pielgrzymów. Pomimo wielu zagrożeń (był ukrywany na strychu, wielokrotnie zwijany w rulon, przechowywany w nieodpowiednich warunkach, w wilgoci i na mrozie, nieudolnie restaurowany), cudownym zrządzeniem Opatrzności przetrwał czasy komunizmu.

Wilno, obraz w kościele p.w. św Ducha, w którym był czczony w latach 1986-2005
Przez kolejne lata obraz znajdował się: w kościele pw. Św. Michała w Wilnie (1937-1948), w magazynie kościoła pw. Św. Ducha (1948-1956), w kościele w Nowej Rudzie na Białorusi (1956-1986), w kościele pw. Św. Ducha w Wilnie (1987-2005). Od 2005 r. jest czczony w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie. (zobacz Historia obrazu).
W czasie pielgrzymki na Litwę, 5 września 1993 r. w kościele pw. Świętego Ducha w Wilnie przed obrazem Jezusa Miłosiernego, modlił się Papież Jan Paweł II. W przemówieniu do wiernych, nazwał ten obraz„ŚWIĘTYM WIZERUNKIEM”.
W historii objawień znane jest tylko jedno wydarzenie, kiedy to Pan Jezus wyraził życzenie namalowania obrazu ze swoim wizerunkiem. Sam przedstawił i zaakceptował jego plastyczne wyobrażenie – wielokrotnie ukazując siostrze Faustynie swoją żywą obecność w postaci takiej, jaka została odtworzona na namalowanym obrazie. Ponadto obietnicą szczególnych łask dla czcicieli tego obrazu – nadał mu niezwykłą wartość religijną.
„Przez obraz ten udzielać będę wiele łask, a przez to niech ma przystęp wszelka dusza do niego(Dz. 570).
„Podaję ludziom naczynie, z którym mają przychodzić po łaski do źródła miłosierdzia.Tym naczyniem jest ten obraz z podpisem: Jezu, ufam Tobie”(Dz. 327).
„…promienie (na obrazie) oznaczają krew i wodę – blady promień oznacza wodę, która usprawiedliwia dusze; czerwony promień oznacza krew, która jest życiem dusz.
Te dwa promienie wyszły z wnętrzności miłosierdzia mojego wówczas, kiedy konające serce moje zostało włócznią otwarte na krzyżu (…) Szczęśliwy, kto w ich cieniu żyć będzie, bo nie dosięgnie go sprawiedliwa ręka Boga”(Dz. 299).
„Widziałam zatknięte w ziemi dwa słupy, bardzo wielkie, jeden zatknęłam ja, a drugi pewna osoba, S. M. (Sopoćko M.) (…). Te dwa słupy były blisko siebie na przestrzeni tego obrazu i ujrzałam ten obraz zawieszony na tych dwóch słupach, bardzo wysoko.
W jednej chwili na tych dwóch słupach stanęła wielka świątynia i wewnątrz i na zewnątrz. Widziałam rękę, która wykańczała tę świątynię, ale osoby nie widziałam. Wielkie mnóstwo ludzi było na zewnątrz i w świątyni, a strumienie wychodzące z najlitościwszego Serca Jezusa spływały na wszystkich”(Dz. 1689).
Przeczytaj także:
Historia obrazu Jezusa Miłosiernego
HISTORIA PIERWSZEGO OBRAZU JEZUSA MIŁOSIERNEGO
Wilno w życiu Siostry Faustyny

Zobacz także:
Wilno – Faustynki i historia obrazu Miłosierdzia Bożego

tadeuszczernik.wordpress.com/…/obraz-jezus-mil…
Napisz komentarz
tahamata wspomniał ten post w Polecam dobry artykuł o obrazie E. Kazimierowskiego: Obraz „Jezus Miłosierny” Eugeniusza Kazimirow….
Stenia
Już wielokrotnie wypowiadałem moje oburzenie na Matkę Ksawerę za sfałszowanie podobizny Sługi Bożej i nie chcę jaszcze raz powtarzać.

b/ Podobnie sfałszowany został obraz najmiłosierniejszego Zbawiciela.

Śp. Hyla namalował obraz według własnego widzimisie
,

***

Sama sobie odpowiedz i nie rozpowszechniaj kłamliwych komentarzy.
Napisz komentarz
myschonok
I co, weza nie zauwazyl?
Napisz komentarz
Stenia
''Św. Officjum już dwakroć wypowiedziało się, że święto Miłosierdzia Bożego nie może być ustanowiony, a tylko ma być święto Najmiłosierniejszego Zbawiciela, albowiem przedmiotem każdego kultu może byc tylko osoba.''

Cytat z poniższego listu, dotyczy także tych osób, którzy tak jak np. siostramaria wczoraj, w swoich komentarzach pisała, że Rozalia Celakówna pisała o Intronizacji Serca … Więcej
Napisz komentarz
Stenia
Oto kopia listu ks. Sopocki:

Wielce Szanowny Panie!

Uprzejmie dziękuję za pamięć i życzenia, a najbardziej za modlitwy.

Do Krakowa na dzień 5. X. br. najprawdopodobniej nie przyjadę z następujących powodów:

a /Ma być konfrontacja obrazu Sługi Bożej s. Faustyny z książki francuskiej P. Winowskiej z właściwą jej fotografią wręczoną mi przez nia samą za parę tygodni przed Jej zgonem. Już wielokr…
Więcej
Napisz komentarz
myschonok
"Ponieważ podarowany obraz rozmiarem nie pasował do ołtarza w kaplicy sióstr, Matka Irena Krzyżanowska zamówiła
drugi obraz. Obraz ten w 1944 r. został poświęcony i umieszczony w kaplicy zakonnej w Krakowie,
gdzie jest czczony do dnia dzisiejszego.
Wizerunek Jezusa Miłosiernego na tym obrazie artysta umieścił na tle łąki i widniejących w dali krzewów. Po interwencji ks. Sopoćki w 1954 r, tło …
Więcej
Napisz komentarz
Stenia
@myschonok,
Nie ośmieszaj się, bo czytając Twoje słowa, aż zadziwia mnie Twoja niewiedza.
To, że Hyła namalował obraz Jezusa Miłosiernego po śmierci św. s. Faustyny nie ulega wątpliwości.
Pytam tylko, dlaczego Go zbeszczescił i pod Sercem Jezusa, namalował wstrętny łeb węża?!
Czy zdajesz sobie sprawę co to oznacza?

Zobacz: photos.nasza-klasa.pl/…/4a9c1d087f.jpeg
Napisz komentarz
Katolik
STOP PROMOCJI SEKTY KS NATANKA NA PORTALU GLORIA.TV
Napisz komentarz
myschonok
gloria.tv
Obraz, Pana Jezusa Milosiernego, ktory wisi w domu siostry Faustyny nie jest oryginalnym obrazem Pana Hyly.
To kopia, ktora przedstawia,czy ma nam przyblizyc, dzieje obrazu Jezusa Milosiernego.
Ten obraz ktory namalowal Pan Hyla, z Panem Jezusem na tle krzewow/laki, zostal przemalowany, po interwencji ksiedza Sopocki.
Siostrze Faustynie nie mogl sie "nie podobac" poniewaz wtedy juz od … Więcej
Napisz komentarz
tadeo
Czy zeszpeczony, aż tak bym nie określił, faktem jest natomiast - przynajmniej dla mnie - że pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego Kazimierowskiego bardziej mi się podoba (ale to może być kwestia gustu). Pozatym w tym przypadku oryginał jest bardziej wierniejszy od duplikatu, ponieważ powstałał wg wskazówek św. Faustyny.
Jeszcze mam takie pytanie, piszesz: "O ile mi wiadomo, to pierwszy obraz nie … Więcej
Napisz komentarz
Stenia
Dlaczego zatem rozpowszechniony jest zeszpecony obraz Jezusa Miłosiernego, namalowany przez Adolfa Hyłę?

O ile mi wiadomo, to pierwszy obraz nie podobał się ani Faustynie, ani ks. Michałowi Sopocko, ponieważ tłem była zielona łąka z kwiatkami.
Obraz ten zresztą do dziś wisi w rodzinnym domu św. Faustyny.
Napisz komentarz