Mocne Świadectwo Byłej Zwolenniczki Marii Bożego Miłosierdzia
Moja przygoda z Bogiem zaczęła się od mojej pomyłki – wielkiej pomyłki. Pewne ‚orędzia’ od tzw. Marii Bożego Miłosierdzia znalazły mnie same podczas moich poszukiwań w Google. Interesowało mnie …More
Moja przygoda z Bogiem zaczęła się od mojej pomyłki – wielkiej pomyłki. Pewne ‚orędzia’ od tzw. Marii Bożego Miłosierdzia znalazły mnie same podczas moich poszukiwań w Google. Interesowało mnie wtedy wszystko, tylko nie wiara. Jednak kliknęłam i zaczęłam je czytać. Uznałam je za ciekawe, gdyż wiele przepowiadały z przyszłości i mówiły dużo o miłości od Boga, o Apokalipsie – ciekawa byłam jak to będzie, choć wmawiałam sobie, że to nie z ciekawości.
Przez pewien czas przestałam czytać zapomniałam o nich, jednak za jakiś czas znów pomyślałam, „ciekawe co tam piszą…” Pragnę zauważyć że to ciekawość chęć poznania nowinek ze świata z ,, pierwszej ręki” mną kierowały. Zaczęłam je czytać codziennie. Moje poznanie Boga zwiększało się, lecz było to błędne poznanie, oparte na ‚orędziach’, a nie na Katechizmie Kościoła Katolickiego, w którym jest mowa o posłuszeństwie Kościołowi jak Chrystusowi, gdyż w nim jest Duch Święty –lecz wtedy wierzyłam tym ‚orędziom’.
Nowy świat zaczął się otwierać przede …More
Przez pewien czas przestałam czytać zapomniałam o nich, jednak za jakiś czas znów pomyślałam, „ciekawe co tam piszą…” Pragnę zauważyć że to ciekawość chęć poznania nowinek ze świata z ,, pierwszej ręki” mną kierowały. Zaczęłam je czytać codziennie. Moje poznanie Boga zwiększało się, lecz było to błędne poznanie, oparte na ‚orędziach’, a nie na Katechizmie Kościoła Katolickiego, w którym jest mowa o posłuszeństwie Kościołowi jak Chrystusowi, gdyż w nim jest Duch Święty –lecz wtedy wierzyłam tym ‚orędziom’.
Nowy świat zaczął się otwierać przede …More
- Report
Social media
Change post
Remove post
2Cecylia
Wiem masz racje dlatego ja podchodze ostroznie,a niedawno natrafilam wlasnie na informacje ze KK ciagle ostatecznej oceny Garabandal nie wydal ciagle bada
wacula 4 godzin(y) temu
Nie jest grzechem jeśli ktoś nie wierzy w objawjenia i códa on też może być zbawiony w swoim czasie
''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
Objawienia uznane …More
2Cecylia
Wiem masz racje dlatego ja podchodze ostroznie,a niedawno natrafilam wlasnie na informacje ze KK ciagle ostatecznej oceny Garabandal nie wydal ciagle bada
wacula 4 godzin(y) temu
Nie jest grzechem jeśli ktoś nie wierzy w objawjenia i códa on też może być zbawiony w swoim czasie
''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
Objawienia uznane przez KK dobrze szanowac
według teologii nie jest grzechem jesli czlowiek wierzy ze objawienia sa prawdziwe a zostal zwiedziony,tutaj mowa o grzechu cudzym,dlaczego trzeba byc bardzo ostroznym,wielu jest szarlatanow ,bo moze nie jest to grzechem ale zagrozeniem duszy napewno
Wiem masz racje dlatego ja podchodze ostroznie,a niedawno natrafilam wlasnie na informacje ze KK ciagle ostatecznej oceny Garabandal nie wydal ciagle bada
wacula 4 godzin(y) temu
Nie jest grzechem jeśli ktoś nie wierzy w objawjenia i códa on też może być zbawiony w swoim czasie
''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
Objawienia uznane przez KK dobrze szanowac
według teologii nie jest grzechem jesli czlowiek wierzy ze objawienia sa prawdziwe a zostal zwiedziony,tutaj mowa o grzechu cudzym,dlaczego trzeba byc bardzo ostroznym,wielu jest szarlatanow ,bo moze nie jest to grzechem ale zagrozeniem duszy napewno
Masońska “Pieczęć nibyboga” Marii niemiłosierdzia z Irlandii
Kard Ryłko: „Znajdujemy się w momencie, w którym rozstrzygają się losy naszej cywilizacji: czy będzie to cywilizacja życia, czy też cywilizacja śmierci”
Opublikowana na tej stronie „pieczęć Boga” nie dawała mi spokoju przez cały dzień. Zauważyłem, że pieczęć zawiera symbol krzyża z koroną. Skontaktowałem się z moim przyjacielem, …More
Masońska “Pieczęć nibyboga” Marii niemiłosierdzia z Irlandii
Kard Ryłko: „Znajdujemy się w momencie, w którym rozstrzygają się losy naszej cywilizacji: czy będzie to cywilizacja życia, czy też cywilizacja śmierci”
Opublikowana na tej stronie „pieczęć Boga” nie dawała mi spokoju przez cały dzień. Zauważyłem, że pieczęć zawiera symbol krzyża z koroną. Skontaktowałem się z moim przyjacielem, który przekazał mi informacje, że ten znak jest staromasońskim symbolem rycerzy templariuszy:
Jego znaczenie wyjaśnia mason Ray Denslow. Jest on używany przez Towarzystwo Biblijne Strażnica. “Krzyż i korona można powiedzieć, że ograniczają się niemal wyłącznie do historycznych stopni w masonerii, czego przykładem było rycerstwo szkockich rytuałów. W Galii można znaleźć krzyż, który był symbol słońca o równych ramionach i kątach; dla Fenicjan, że był symbolem ofiary do ich Boga, Baala a dla Egipcjan, był symbolem życia wiecznego “. (Ray V. Denslow, masońskie Portrety, Transakcje tys Missouri Loży Research, vol. # 29,. S.7– podkreślenie w oryginale)
Kard Ryłko: „Znajdujemy się w momencie, w którym rozstrzygają się losy naszej cywilizacji: czy będzie to cywilizacja życia, czy też cywilizacja śmierci”
Opublikowana na tej stronie „pieczęć Boga” nie dawała mi spokoju przez cały dzień. Zauważyłem, że pieczęć zawiera symbol krzyża z koroną. Skontaktowałem się z moim przyjacielem, który przekazał mi informacje, że ten znak jest staromasońskim symbolem rycerzy templariuszy:
Jego znaczenie wyjaśnia mason Ray Denslow. Jest on używany przez Towarzystwo Biblijne Strażnica. “Krzyż i korona można powiedzieć, że ograniczają się niemal wyłącznie do historycznych stopni w masonerii, czego przykładem było rycerstwo szkockich rytuałów. W Galii można znaleźć krzyż, który był symbol słońca o równych ramionach i kątach; dla Fenicjan, że był symbolem ofiary do ich Boga, Baala a dla Egipcjan, był symbolem życia wiecznego “. (Ray V. Denslow, masońskie Portrety, Transakcje tys Missouri Loży Research, vol. # 29,. S.7– podkreślenie w oryginale)
Tereze Avila
- Report
Change comment
Remove comment
Radek33 - masz wielki problem nie wiesz w co masz wierzyć, bo ciągle podpierasz się kimś. Nie masz wiedzy opartej na FAKTACH i dlatego błądzisz. Pontyfikat Franciszka to jeden wielki dowód na to, że orędzia MBM SĄ PRAWDZIWE... Czy Franciszek to fałszywy prorok?
Podobne bzdety każdy mógłby sklecić... Ci od ks. Skwarczyńskiego krytykują wszystko i wszystkich ale nie dostrzegają faktu iż ich prowadzący przepowiedział datę swojej śmierci a do dziś żyje i ma się dobrze. Oby żył jak najdłużej.
Tereze Avila
- Report
Change comment
Remove comment
HAWAII - super!!!! Bzdety jakie Skwarczyński spółka głoszą nadają się tylko na podpałkę do pieca... Ks. Skwarczyński jest postrzegany przez swoich współbraci w kapłaństwie jak potrzebujący wsparcia emocjonalnego i psychicznego... on też przepowiedział, że zabiją go sataniście etc... I w niego ludzie wierzą, a w potwierdzone proroctwa NIE... Obłęd...
"O MÓJ KOŚCIELE, W KTÓRY POKŁADAM TAKŻE NADZIEJĘ, PRZYGOTUJ SIĘ TERAZ I WALCZ O MNIE - SWOJEGO CHRYSTUSA - BO IDĄ ZMIANY, KTÓRE MOGĄ CIĘ ZNISZCZYĆ I JA, JEZUS CHRYSTUS, NIE ODNAJDĘ JUŻ PRAWDZIWEJ WIARY, GDY WRÓCĘ PO WAS, MOJE DZIECI."
To przesłanie jest heretyckie,Pan Jezus nie mógł użyć słów że jest możliwość zniszczenia Kościoła,bo zapewnił nas w Ewangelii,że bramy piekielne go nie przemogą.To …More
"O MÓJ KOŚCIELE, W KTÓRY POKŁADAM TAKŻE NADZIEJĘ, PRZYGOTUJ SIĘ TERAZ I WALCZ O MNIE - SWOJEGO CHRYSTUSA - BO IDĄ ZMIANY, KTÓRE MOGĄ CIĘ ZNISZCZYĆ I JA, JEZUS CHRYSTUS, NIE ODNAJDĘ JUŻ PRAWDZIWEJ WIARY, GDY WRÓCĘ PO WAS, MOJE DZIECI."
To przesłanie jest heretyckie,Pan Jezus nie mógł użyć słów że jest możliwość zniszczenia Kościoła,bo zapewnił nas w Ewangelii,że bramy piekielne go nie przemogą.To jest zapewnienie,a tamto zdanie przeczy całkowicie Ewangelii.Oto prawdziwe słowa Matki Bożej z przestrogą by w/w fałszywe proroctwa nie wierzyć i uważać na nie:
W środę popielcową trzy lata temu, w orędziu, które przyjął Adam Człowiek mówi Matka Boża: Dla Kościoła rozpoczął się oczyszczający czas pokuty, który zajaśnieje blaskiem zmartwychwstania Prawdy Mojego Boskiego Syna. Jego ojcowska troska o człowieka, o Świętą Matkę Kościół, nie zna granic. Jeżeli Jego wolą jest, aby przy końcu czasów Kościół został obmyty krwią męczenników, to znaczy, że takie świadectwo jest potrzebne, aby światło Słońca ponownie oświetliło świat przed Obliczem Boga. Dzieło zbawienia, które zapoczątkował Mój Boski Syn, jest kontynuowane w świecie poprzez cierpienie oraz wytrwałe, cierpliwe trwanie przy krzyżu i z krzyżem.
W kolejnym orędziu z 13 maja 2014 Maryja wzywa do nawrócenia i nadziei: Kościół potrzebuje oczyszczenia i odnowienia. Ono się dokona nie poprzez ludzkie reformy i starania, lecz w momencie największej ciemności, kiedy siły zła oraz duch Antychrysta jawnie ukażą swoją działalność w Kościele. Nastąpi ciemność, która będzie o wiele bardziej przerażająca, niż za czasów wielkiej schizmy i reformacji. Ten czas musi jednak nadejść, moje kochane ziemskie dzieci, aby pośród ciemności – podobnie jak w noc zmartwychwstania Mojego Boskiego Syna – mogło się objawić światło i blask prawdy, jaśniejące mocą nowego poranka, w którym wszystko stanie się nowe. Moje kochane dzieci, przyjmijcie moje słowa jako zachętę do waszego nawrócenia, pokuty i modlitwy. Trwajcie przy Kościele Mojego Syna – trwajcie w prawdzie i miłości. Nie dajcie się zwieść różnym fałszywym prorokom, którzy zwiastują zniszczenie Kościoła i zwycięstwo zła. Kościół zostanie odnowiony przez wytrwałość i wiarę tych, którzy wybielili swoje szaty w krwi Baranka.
To przesłanie jest heretyckie,Pan Jezus nie mógł użyć słów że jest możliwość zniszczenia Kościoła,bo zapewnił nas w Ewangelii,że bramy piekielne go nie przemogą.To jest zapewnienie,a tamto zdanie przeczy całkowicie Ewangelii.Oto prawdziwe słowa Matki Bożej z przestrogą by w/w fałszywe proroctwa nie wierzyć i uważać na nie:
W środę popielcową trzy lata temu, w orędziu, które przyjął Adam Człowiek mówi Matka Boża: Dla Kościoła rozpoczął się oczyszczający czas pokuty, który zajaśnieje blaskiem zmartwychwstania Prawdy Mojego Boskiego Syna. Jego ojcowska troska o człowieka, o Świętą Matkę Kościół, nie zna granic. Jeżeli Jego wolą jest, aby przy końcu czasów Kościół został obmyty krwią męczenników, to znaczy, że takie świadectwo jest potrzebne, aby światło Słońca ponownie oświetliło świat przed Obliczem Boga. Dzieło zbawienia, które zapoczątkował Mój Boski Syn, jest kontynuowane w świecie poprzez cierpienie oraz wytrwałe, cierpliwe trwanie przy krzyżu i z krzyżem.
W kolejnym orędziu z 13 maja 2014 Maryja wzywa do nawrócenia i nadziei: Kościół potrzebuje oczyszczenia i odnowienia. Ono się dokona nie poprzez ludzkie reformy i starania, lecz w momencie największej ciemności, kiedy siły zła oraz duch Antychrysta jawnie ukażą swoją działalność w Kościele. Nastąpi ciemność, która będzie o wiele bardziej przerażająca, niż za czasów wielkiej schizmy i reformacji. Ten czas musi jednak nadejść, moje kochane ziemskie dzieci, aby pośród ciemności – podobnie jak w noc zmartwychwstania Mojego Boskiego Syna – mogło się objawić światło i blask prawdy, jaśniejące mocą nowego poranka, w którym wszystko stanie się nowe. Moje kochane dzieci, przyjmijcie moje słowa jako zachętę do waszego nawrócenia, pokuty i modlitwy. Trwajcie przy Kościele Mojego Syna – trwajcie w prawdzie i miłości. Nie dajcie się zwieść różnym fałszywym prorokom, którzy zwiastują zniszczenie Kościoła i zwycięstwo zła. Kościół zostanie odnowiony przez wytrwałość i wiarę tych, którzy wybielili swoje szaty w krwi Baranka.
Tereze Avila
- Report
Change comment
Remove comment
Bramy Piekła go nie przemogą, ale przetrzebią i to doskonale - o tym pisał też papież Benedykt XVI ... Radek33 znasz inne języki? Poczytaj sobie może inne rzeczy... Adam-Człowiek nie żyje i nie wiadomo o nim też nic. Teraz jest aktualny w Polsce ks. Natanek albo viviflaminis.pl
Maria z Irlandii nazywa papieża Franciszka fałszywym prorokiem.A co o posłuszeństwie Ojcu Świętemu mówiKatechizm Kościoła Katolickiego?
"Nieomylność przysługuje Biskupowi Rzymu, jako najwyższemu pasterzowi i nauczycielowi Kościoła, lub Kolegium Biskupów w łączności z Papieżem, zgromadzonym na soborze powszechnym, gdy ogłaszają definitywnym aktem naukę dotyczącą wiary lub moralności, a także …More
Maria z Irlandii nazywa papieża Franciszka fałszywym prorokiem.A co o posłuszeństwie Ojcu Świętemu mówiKatechizm Kościoła Katolickiego?
"Nieomylność przysługuje Biskupowi Rzymu, jako najwyższemu pasterzowi i nauczycielowi Kościoła, lub Kolegium Biskupów w łączności z Papieżem, zgromadzonym na soborze powszechnym, gdy ogłaszają definitywnym aktem naukę dotyczącą wiary lub moralności, a także gdy Papież i biskupi, sprawując najwyższy Urząd Nauczycielski, przedkładają do wierzenia prawdy jako objawione przez Boga. Takie orzeczenia każdy wierny powinien przyjąć posłuszeństwem wiary."
(Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, nr 185)(oprac.kard.Ratzinger,zatw.papież Benedykt XVI)
"Codziennie masz wzrastać w lojalności wobec Kościoła, Papieża, Stolicy Świętej... Z miłością coraz bardziej teologiczną!
Wierność Biskupowi Rzymskiemu zakłada jasny i określony obowiązek: obowiązek poznania myśli Papieża wyrażonej w Encyklikach bądź w innych dokumentach, i starania się ze wszelkich sił, aby wszyscy katolicy z uwagą słuchali nauczania Ojca Świętego i do tego nauczania dostosowywali swoje życie. (Kuźnia, 633)
Przyjmuj słowo Papieża z religijną pokorą, wewnętrzną i skuteczną akceptacją; i przekazuj je innym!"św.JoseMaria Escriva
I wszystko powinno być jasne!
"Nieomylność przysługuje Biskupowi Rzymu, jako najwyższemu pasterzowi i nauczycielowi Kościoła, lub Kolegium Biskupów w łączności z Papieżem, zgromadzonym na soborze powszechnym, gdy ogłaszają definitywnym aktem naukę dotyczącą wiary lub moralności, a także gdy Papież i biskupi, sprawując najwyższy Urząd Nauczycielski, przedkładają do wierzenia prawdy jako objawione przez Boga. Takie orzeczenia każdy wierny powinien przyjąć posłuszeństwem wiary."
(Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, nr 185)(oprac.kard.Ratzinger,zatw.papież Benedykt XVI)
"Codziennie masz wzrastać w lojalności wobec Kościoła, Papieża, Stolicy Świętej... Z miłością coraz bardziej teologiczną!
Wierność Biskupowi Rzymskiemu zakłada jasny i określony obowiązek: obowiązek poznania myśli Papieża wyrażonej w Encyklikach bądź w innych dokumentach, i starania się ze wszelkich sił, aby wszyscy katolicy z uwagą słuchali nauczania Ojca Świętego i do tego nauczania dostosowywali swoje życie. (Kuźnia, 633)
Przyjmuj słowo Papieża z religijną pokorą, wewnętrzną i skuteczną akceptacją; i przekazuj je innym!"św.JoseMaria Escriva
I wszystko powinno być jasne!
Tereze Avila
- Report
Change comment
Remove comment
Radek 33 - NAJPIERW TRZEBA BYĆ LEGALNIE WYBRANYM PAPIEŻEM - A NIE UZURPATOREM wybranym za pieniądze Masonów!
Ano tak to jest gdy już nie wiadomo komu ufać i co robić ? Przerażające że dziś więcej jest tzw. zwodzicieli niż prawdziwych sług Boga Abrahama, Izaaka i Jakuba, a którym dał świadectwo Jezus Chrystus. Łatwo powiedzieć dziś - słuchaj bardziej Boga niż ludzi, w czasach gdy wielu fałszywych proroków ma moc czynić cuda !!! Jak Bóg nas nie uratuje i jego matka NMP, to nikt z nas się nie odstanie.
Tereze Avila
- Report
Change comment
Remove comment
Uratują, uratują, tylko kościół i jego słudzy przejdą przez drogę krzyżową...
MariaBarbara
- Report
Change comment
Remove comment
Kosciol jest Mistycznym Cialem Jezusa Chrystusa, Jego trzeba sluchac w Kosciele, a nie poza nim. fakt ze jakies oredzie jest podpisane " wasz kochajacy Jesús Chrystus" nie jest dowodem de to On popisal, czy tak dyktowal.
Tereze Avila
- Report
Change comment
Remove comment
Tak, ale też nie ma dowodu, że to NIE ON PODPISAŁ...
MariaBarbara
- Report
Change comment
Remove comment
Papiez Urban mowil w imieniu KK, tak wiec o proroctwach uznanych przez Kosciol.
Tereze Avila
- Report
Change comment
Remove comment
Po soborze Watykańskim II - masoni zabili wszystkie proroctwa... Pokaż mi jedno, które uznał kościół posoborowy... NIE ZNAM ŻDNEGO... Dziś nawet Fatimę by zniszczyli, gdyby mogli...
przeciwherezjom
- Report
Change comment
Remove comment
Proroctwa nie lekceważcie!
Papież Urban VIII wypowiedział się o proroctwach tak: „W podobnych przypadkach lepiej jest wierzyć niż nie wierzyć, gdyż jeżeli wierzymy i zostanie udowodnione jako prawdziwe – będziemy szczęśliwi, że uwierzyliśmy, gdyż o to prosiła Matka Najświętsza. Natomiast jeśli wierzycie i to okaże się fałszywe, otrzymacie wszystkie łaski, jakby to było prawdziwe, gdyż uwierzyliście …More
Proroctwa nie lekceważcie!
Papież Urban VIII wypowiedział się o proroctwach tak: „W podobnych przypadkach lepiej jest wierzyć niż nie wierzyć, gdyż jeżeli wierzymy i zostanie udowodnione jako prawdziwe – będziemy szczęśliwi, że uwierzyliśmy, gdyż o to prosiła Matka Najświętsza. Natomiast jeśli wierzycie i to okaże się fałszywe, otrzymacie wszystkie łaski, jakby to było prawdziwe, gdyż uwierzyliście, że to było prawdziwe”.
Papież Urban VIII wypowiedział się o proroctwach tak: „W podobnych przypadkach lepiej jest wierzyć niż nie wierzyć, gdyż jeżeli wierzymy i zostanie udowodnione jako prawdziwe – będziemy szczęśliwi, że uwierzyliśmy, gdyż o to prosiła Matka Najświętsza. Natomiast jeśli wierzycie i to okaże się fałszywe, otrzymacie wszystkie łaski, jakby to było prawdziwe, gdyż uwierzyliście, że to było prawdziwe”.
przeciwherezjom
- Report
Change comment
Remove comment
"Otóż w sprawie objawień w Garabandal nie ma uroczystego orzeczenia ani Ojca Świętego, ani całego Kolegium Biskupiego. Wypowiedzi zaś samych biskupów garabandalskich – zgodnie z nauką Soboru Watykańskiego II – nie cieszą się przywilejem nieomylności i mogą być z czasem zmienione.
Historia Kościoła poucza, że wypowiedzi – które nie posiadały nigdy charakteru orzeczeń nieomylnych – były nieraz …More
"Otóż w sprawie objawień w Garabandal nie ma uroczystego orzeczenia ani Ojca Świętego, ani całego Kolegium Biskupiego. Wypowiedzi zaś samych biskupów garabandalskich – zgodnie z nauką Soboru Watykańskiego II – nie cieszą się przywilejem nieomylności i mogą być z czasem zmienione.
Historia Kościoła poucza, że wypowiedzi – które nie posiadały nigdy charakteru orzeczeń nieomylnych – były nieraz zmieniane. Przykładem mogą być zastrzeżenia kierowane przez Kongregację Świętego Oficjum pod adresem pism s. Faustyny Kowalskiej, uchylone przez Kongregację Nauki Wiary (Kard. A. Deskur, Przedmowa, w: F. Kowalska, Dzienniczek, Kraków 1983, s. XV)."(Ks.dr Kaszowski)
Historia Kościoła poucza, że wypowiedzi – które nie posiadały nigdy charakteru orzeczeń nieomylnych – były nieraz zmieniane. Przykładem mogą być zastrzeżenia kierowane przez Kongregację Świętego Oficjum pod adresem pism s. Faustyny Kowalskiej, uchylone przez Kongregację Nauki Wiary (Kard. A. Deskur, Przedmowa, w: F. Kowalska, Dzienniczek, Kraków 1983, s. XV)."(Ks.dr Kaszowski)
Tereze Avila
- Report
Change comment
Remove comment
...sam sobór watykański II - jest już dziś poddawany w wątpliwość, gdyż jego owoce są zgniłe i wszyscy o tym wiedzą
Teolog ks.dr M.Kaszowski o Garabandal:
"A jakie jest dzisiaj, po 30 latach, stanowisko Kościoła wobec objawień w Garabandal? Ojciec A. Combe charakteryzuje je następująco:
“Po swoim przybyciu do Santander (3 grudnia 1977) jako nowy biskup, J. A. del Val, znalazł się w niewygodnej sytuacji związanej z tym, że odziedziczył po swoim poprzedniku negatywne stanowisko wobec Garabandal. Nie pozwolił …More
Teolog ks.dr M.Kaszowski o Garabandal:
"A jakie jest dzisiaj, po 30 latach, stanowisko Kościoła wobec objawień w Garabandal? Ojciec A. Combe charakteryzuje je następująco:
“Po swoim przybyciu do Santander (3 grudnia 1977) jako nowy biskup, J. A. del Val, znalazł się w niewygodnej sytuacji związanej z tym, że odziedziczył po swoim poprzedniku negatywne stanowisko wobec Garabandal. Nie pozwolił się jednak zniewolić. Od początku ogłosił swoją ‘otwartość’ wobec sprawy Garabandal, co znaczyło, że nie uważał jej za zamkniętą. (...) Watykan dał mu znać, że inicjatywa ciąży na miejscowym biskupie, który jednak został zapewniony o znalezieniu w Rzymie szerokiego wsparcia.
Aby dokonać nowego badania objawień z Garabandal, biskup del Val wybrał metodę bardzo dyskretną. Nie powołał komisji diecezjalnej, ale kilku ‘ekspertów’, którzy pracowali – każdy pod jego kierunkiem – bez rozgłosu. Metoda ta pozwalała uniknąć ciężarów i niebezpieczeństw niekończących się ‘kłótni’ zwolenników z przeciwnikami.
(...) Badanie prowadzone pod kierunkiem biskupa del Val, od 1985 do 1991, zakończyło się sporządzeniem oficjalnej dokumentacji, która została wysłana do Rzymu pod koniec listopada 1991.
Biskup Santanderu nie ograniczył się tylko do tego. Na miejscu podjął ważne decyzje. Mianował w 1972 proboszczem Garabandal gorliwego kapłana pochodzącego z tej wioski, Don Juana Gonzaleza Gomeza, który był świadkiem wydarzeń w czasie trwania objawień. Potem polecił mu braterskie przyjmowanie każdego księdza przybywającego do wioski, i umożliwienie mu odprawienia mszy w kościele (do tej pory było to niemożliwe). W końcu, aby każdy wierny przybywający do wioski miał możliwość uczestniczenia w Eucharystii, biskup poprosił tego kapłana, mieszkającego w Puentenansa (miejscowości odległej o 9 km), aby zapewnił codzienną mszę św. w Garabandal, chociaż ma on trzy inne parafie do obsłużenia.
Biskup del Val nie jest już biskupem Santanderu. Osiągnąwszy granicę wieku, przedłożył – zgodnie z prawem – swoją dymisję Janowi Pawłowi II i przestał wykonywać swoje obowiązki 23 sierpnia 1991. Jego następca, biskup José Vilaplana Blasco (47 lat), został intronizowany w Santander 29 września 1991. Zapytany o Garabandal odpowiedział: “Podporządkuję się orzeczeniu Rzymu.” (Zob. Garabandal. Wydarzenia i daty... Katowice 1994, Dodatek 2).
Jakie będzie w przyszłości stanowisko Rzymu oraz innych biskupów santanderskich, pokaże czas. Dla wierzących jednak może powstać problem, czy w ogóle zmiana stanowiska jest możliwa, czy – gdyby nastąpiła – nie godziłaby w nieomylność Urzędu Nauczycielskiego Kościoła, bo przecież biskupi santanderscy zakwestionowali nadprzyrodzone pochodzenie garabandalskich objawień.
Odpowiedź na powyższe pytanie wiąże się z kwestią, kto w Kościele cieszy się przywilejem nieomylności. Nauka Kościoła katolickiego dotycząca tego zagadnienia jest bardzo jasna. I tak Sobór Watykański I określa jako dogmat nieomylność papieża w sprawach wiary i moralności, jeśli wypowiada się on w sposób uroczysty (“...za zgodą świętego Soboru nauczamy i definiujemy jako dogmat objawiony przez Boga, że Biskup Rzymski, gdy mówi ex cathedra – tzn. gdy sprawując urząd pasterza i nauczyciela wszystkich wiernych, swą najwyższą apostolską władzą określa zobowiązującą cały Kościół naukę w sprawach wiary i moralności – dzięki opiece bożej przyrzeczonej mu w osobie św. Piotra Apostoła, posiada tę nieomylność, jaką Boski Zbawiciel chciał, aby Kościół jego był obdarzony w definiowaniu nauki wiary i moralności. Toteż takie definicje są niezmienne same ze siebie, a nie na skutek zgody Kościoła.” (BF 72). Powtarza tę naukę Sobór Watykański II (Por. KK 25). Tenże Sobór poucza, że z przywileju nieomylności – również w dziedzinie wiary i moralności – korzysta także Kolegium Biskupie, o ile poszczególni biskupi pozostają w łączności wzajemnej ze sobą i z papieżem. “Choć poszczególni biskupi nie posiadają przywileju nieomylności – poucza Sobór Watykański II – to jednak głoszą oni nieomylnie naukę Chrystusową wówczas, gdy nawet rozproszeni po świecie, ale z zachowaniem więzów łączności między sobą i z Następcą Piotra, nauczając autentycznie o rzeczach wiary i obyczajów, jednomyślnie zgadzają się na jakieś zdanie, jako mające być definitywnie uznane” (KK 25). Z nauki Soboru wynika więc, że poszczególni biskupi są nieomylni tylko wtedy, gdy wyrażają przekonanie całego Kolegium Biskupiego pozostającego w łączności z papieżem.
Otóż w sprawie objawień w Garabandal nie ma uroczystego orzeczenia ani Ojca Świętego, ani całego Kolegium Biskupiego. Wypowiedzi zaś samych biskupów garabandalskich – zgodnie z nauką Soboru Watykańskiego II – nie cieszą się przywilejem nieomylności i mogą być z czasem zmienione.
Historia Kościoła poucza, że wypowiedzi – które nie posiadały nigdy charakteru orzeczeń nieomylnych – były nieraz zmieniane. Przykładem mogą być zastrzeżenia kierowane przez Kongregację Świętego Oficjum pod adresem pism s. Faustyny Kowalskiej, uchylone przez Kongregację Nauki Wiary (Kard. A. Deskur, Przedmowa, w: F. Kowalska, Dzienniczek, Kraków 1983, s. XV).
Innym przykładem zmian w dziedzinie nie objętej nieomylnością może być historia pism włoskiej mistyczki, Marii Valtorty. Otóż w 1947 roku papież Pius XII, po przeczytaniu jej dzieł w maszynopisie, zachwycony nimi, pozwolił je wydrukować. Nie przeszkodziło to jednak faktowi, że Św. Oficjum, w 1949 roku, zakazało wydania pism Marii Valtorty, a 6 stycznia 1960 znalazły się one na indeksie kościelnym. W styczniu 1962 roku po interwencjach o. Berti zakaz został jednak uchylony przez o. Giraudo, który orzekł: „Zobaczymy, jak dzieło zostanie przyjęte”. Ciało autorki w kilkanaście lat po jej śmierci przeniesiono do specjalnego grobu w kościele Zwiastowania we Florencji.
Czy dotychczasowe wypowiedzi biskupów santanderskich w sprawie objawień w Garabandal zostaną zmienione, pokaże czas."
"A jakie jest dzisiaj, po 30 latach, stanowisko Kościoła wobec objawień w Garabandal? Ojciec A. Combe charakteryzuje je następująco:
“Po swoim przybyciu do Santander (3 grudnia 1977) jako nowy biskup, J. A. del Val, znalazł się w niewygodnej sytuacji związanej z tym, że odziedziczył po swoim poprzedniku negatywne stanowisko wobec Garabandal. Nie pozwolił się jednak zniewolić. Od początku ogłosił swoją ‘otwartość’ wobec sprawy Garabandal, co znaczyło, że nie uważał jej za zamkniętą. (...) Watykan dał mu znać, że inicjatywa ciąży na miejscowym biskupie, który jednak został zapewniony o znalezieniu w Rzymie szerokiego wsparcia.
Aby dokonać nowego badania objawień z Garabandal, biskup del Val wybrał metodę bardzo dyskretną. Nie powołał komisji diecezjalnej, ale kilku ‘ekspertów’, którzy pracowali – każdy pod jego kierunkiem – bez rozgłosu. Metoda ta pozwalała uniknąć ciężarów i niebezpieczeństw niekończących się ‘kłótni’ zwolenników z przeciwnikami.
(...) Badanie prowadzone pod kierunkiem biskupa del Val, od 1985 do 1991, zakończyło się sporządzeniem oficjalnej dokumentacji, która została wysłana do Rzymu pod koniec listopada 1991.
Biskup Santanderu nie ograniczył się tylko do tego. Na miejscu podjął ważne decyzje. Mianował w 1972 proboszczem Garabandal gorliwego kapłana pochodzącego z tej wioski, Don Juana Gonzaleza Gomeza, który był świadkiem wydarzeń w czasie trwania objawień. Potem polecił mu braterskie przyjmowanie każdego księdza przybywającego do wioski, i umożliwienie mu odprawienia mszy w kościele (do tej pory było to niemożliwe). W końcu, aby każdy wierny przybywający do wioski miał możliwość uczestniczenia w Eucharystii, biskup poprosił tego kapłana, mieszkającego w Puentenansa (miejscowości odległej o 9 km), aby zapewnił codzienną mszę św. w Garabandal, chociaż ma on trzy inne parafie do obsłużenia.
Biskup del Val nie jest już biskupem Santanderu. Osiągnąwszy granicę wieku, przedłożył – zgodnie z prawem – swoją dymisję Janowi Pawłowi II i przestał wykonywać swoje obowiązki 23 sierpnia 1991. Jego następca, biskup José Vilaplana Blasco (47 lat), został intronizowany w Santander 29 września 1991. Zapytany o Garabandal odpowiedział: “Podporządkuję się orzeczeniu Rzymu.” (Zob. Garabandal. Wydarzenia i daty... Katowice 1994, Dodatek 2).
Jakie będzie w przyszłości stanowisko Rzymu oraz innych biskupów santanderskich, pokaże czas. Dla wierzących jednak może powstać problem, czy w ogóle zmiana stanowiska jest możliwa, czy – gdyby nastąpiła – nie godziłaby w nieomylność Urzędu Nauczycielskiego Kościoła, bo przecież biskupi santanderscy zakwestionowali nadprzyrodzone pochodzenie garabandalskich objawień.
Odpowiedź na powyższe pytanie wiąże się z kwestią, kto w Kościele cieszy się przywilejem nieomylności. Nauka Kościoła katolickiego dotycząca tego zagadnienia jest bardzo jasna. I tak Sobór Watykański I określa jako dogmat nieomylność papieża w sprawach wiary i moralności, jeśli wypowiada się on w sposób uroczysty (“...za zgodą świętego Soboru nauczamy i definiujemy jako dogmat objawiony przez Boga, że Biskup Rzymski, gdy mówi ex cathedra – tzn. gdy sprawując urząd pasterza i nauczyciela wszystkich wiernych, swą najwyższą apostolską władzą określa zobowiązującą cały Kościół naukę w sprawach wiary i moralności – dzięki opiece bożej przyrzeczonej mu w osobie św. Piotra Apostoła, posiada tę nieomylność, jaką Boski Zbawiciel chciał, aby Kościół jego był obdarzony w definiowaniu nauki wiary i moralności. Toteż takie definicje są niezmienne same ze siebie, a nie na skutek zgody Kościoła.” (BF 72). Powtarza tę naukę Sobór Watykański II (Por. KK 25). Tenże Sobór poucza, że z przywileju nieomylności – również w dziedzinie wiary i moralności – korzysta także Kolegium Biskupie, o ile poszczególni biskupi pozostają w łączności wzajemnej ze sobą i z papieżem. “Choć poszczególni biskupi nie posiadają przywileju nieomylności – poucza Sobór Watykański II – to jednak głoszą oni nieomylnie naukę Chrystusową wówczas, gdy nawet rozproszeni po świecie, ale z zachowaniem więzów łączności między sobą i z Następcą Piotra, nauczając autentycznie o rzeczach wiary i obyczajów, jednomyślnie zgadzają się na jakieś zdanie, jako mające być definitywnie uznane” (KK 25). Z nauki Soboru wynika więc, że poszczególni biskupi są nieomylni tylko wtedy, gdy wyrażają przekonanie całego Kolegium Biskupiego pozostającego w łączności z papieżem.
Otóż w sprawie objawień w Garabandal nie ma uroczystego orzeczenia ani Ojca Świętego, ani całego Kolegium Biskupiego. Wypowiedzi zaś samych biskupów garabandalskich – zgodnie z nauką Soboru Watykańskiego II – nie cieszą się przywilejem nieomylności i mogą być z czasem zmienione.
Historia Kościoła poucza, że wypowiedzi – które nie posiadały nigdy charakteru orzeczeń nieomylnych – były nieraz zmieniane. Przykładem mogą być zastrzeżenia kierowane przez Kongregację Świętego Oficjum pod adresem pism s. Faustyny Kowalskiej, uchylone przez Kongregację Nauki Wiary (Kard. A. Deskur, Przedmowa, w: F. Kowalska, Dzienniczek, Kraków 1983, s. XV).
Innym przykładem zmian w dziedzinie nie objętej nieomylnością może być historia pism włoskiej mistyczki, Marii Valtorty. Otóż w 1947 roku papież Pius XII, po przeczytaniu jej dzieł w maszynopisie, zachwycony nimi, pozwolił je wydrukować. Nie przeszkodziło to jednak faktowi, że Św. Oficjum, w 1949 roku, zakazało wydania pism Marii Valtorty, a 6 stycznia 1960 znalazły się one na indeksie kościelnym. W styczniu 1962 roku po interwencjach o. Berti zakaz został jednak uchylony przez o. Giraudo, który orzekł: „Zobaczymy, jak dzieło zostanie przyjęte”. Ciało autorki w kilkanaście lat po jej śmierci przeniesiono do specjalnego grobu w kościele Zwiastowania we Florencji.
Czy dotychczasowe wypowiedzi biskupów santanderskich w sprawie objawień w Garabandal zostaną zmienione, pokaże czas."
2 more comments from Radek33
OBJAWIENIA PRYWATNE – STANOWISKO KOŚCIOŁA:
:Najważniejszym kryterium, którym powinniśmy się kierować w naszym podejściu do objawień: jest nim posłuszeństwo Kościołowi, uznanie jego autorytetu. Jeśli Kościół stwierdzi, że dane objawienie jest manifestacją zła, należy je odrzucić, nawet jeżeli dostrzegamy w nim jakieś pociągające piękno. Treści objawień uznanych przez Kościół za godne naszej …More
OBJAWIENIA PRYWATNE – STANOWISKO KOŚCIOŁA:
:Najważniejszym kryterium, którym powinniśmy się kierować w naszym podejściu do objawień: jest nim posłuszeństwo Kościołowi, uznanie jego autorytetu. Jeśli Kościół stwierdzi, że dane objawienie jest manifestacją zła, należy je odrzucić, nawet jeżeli dostrzegamy w nim jakieś pociągające piękno. Treści objawień uznanych przez Kościół za godne naszej wiary, nie powinniśmy traktować w kategoriach sensacyjnych wiadomości, a powinniśmy mieć świadomość, że one do nas też są skierowane, aby umocnić nas w wierze, byśmy usłyszeli zawarte w nich wezwanie do modlitwy, pokuty, nawrócenia i zapragnęli żyć zgodnie z Ewangelią.
KKK na temat objawień prywatnych wypowiada się w pkt 67, aby jednak mieć pełniejszy obraz zagadnienia musimy wrócić do pkt 65 i 66.
65 - "Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna” (Hbr 1, 1-2). Chrystus, Syn Boży, który stał się człowiekiem, jest jedynym i ostatecznym Słowem Ojca. W Nim powiedział On wszystko i nie będzie już innego słowa oprócz Niego. Obok wielu innych doskonale to wyraża św. Jan od Krzyża, komutując Hbr 1, 1-2: "Przez to jedno Słowo powiedział nam wszystko naraz i nie ma nic więcej do powiedzenia… Zatem jeśliby ktoś pytał Boga albo pragnął od Niego jakieś widzeń i objawień, postąpiłby nie tylko błędnie, lecz również obraziłby Boga, nie mając oczu utkwionych jedynie w Chrystusa, całkowicie, bez pragnienia jakieś innych nowości”.
66 - ,,Ekonomia chrześcijańska, jako nowe i ostateczne przymierze, nigdy nie ustanie i nie należy się już spodziewać żadnego nowego objawienia publicznego przed chwalebnym ukazaniem się Pana naszego, Jezusa Chrystusa" (SV II, Dei verbum). Chociaż jednak Objawienie zostało już zakończone, to nie jest jeszcze całkowicie wyjaśnione; zadaniem wiary chrześcijańskiej w ciągu wieków będzie stopniowe wnikanie w jego znaczenie.
67 - W historii zdarzały się tak zwane objawienia prywatne; niektóre z nich zostały uznane przez autorytet Kościoła. Nie należą one jednak do depozytu wiary. Ich rolą nie jest ,,ulepszanie” czy ,,uzupełnianie” ostatecznego Objawienia Chrystusa, lecz pomoc w pełniejszym przeżywaniu go w jakiejś epoce historycznej. Zmysł wiary wiernych, kierowany przez Urząd Nauczycielski Kościoła, umie rozróżniać i przyjmować to, co w tych objawieniach stanowi autentyczne wezwanie Chrystusa lub świętych skierowane do Kościoła.
Wiara chrześcijańska nie może przyjąć ,,objawień” zmierzających do przekroczenia czy poprawiania Objawienia, którego Chrystus jest wypełnieniem. Chodzi w tym wypadku o pewne religie niechrześcijańskie, a także o pewne powstały sekty, które opierają się na takich ,, objawieniach”.
Uściślając definicję: przez objawienie prywatne rozumiemy tylko te nadprzyrodzone manifestacje, w których Chrystus, Matka Najświętsza albo któryś ze świętych mówią: ,,Powiedz o nich ludziom”, chcąc, by stały się własnością Kościoła. Bezwzględną większość wszystkich objawień stanowią objawienia Maryjne, dotychczas opisanych szczegółowo jest ich ponad tysiąc, ale do tej liczby od razu musimy dodać kilka, może kilkanaście tysięcy nowych, jeszcze niezbadanych objawień współczesnych.
Już w 1984 roku kard. Joseph Ratzinger, obecny papież Benedykt XVI, jeszcze jako przewodniczący Kongregacji Doktryny Wiary, powiedział: "Jednym ze znaków naszych czasów jest fakt, że z całego świata zgłasza się do Kongregacji coraz więcej informacji o <<objawieniach Maryjnych>>… Na pewno nie możemy przeszkadzać Bogu w mówieniu do dzisiejszego świata czy to przez osoby prywatne, czy przez nadzwyczajne znaki".
Podejście do objawień może być różne. Są tacy, którzy-zafascynowani nimi całkowicie i bezkrytyczni – widzą w tych zwykle niezweryfikowanych zjawiskach jedyny potrzebny drogowskaz. To łowcy sensacji, często nieposłuszni ocenom Kościoła, nieprzyjmujący żadnych uwag krytycznych. Ich postawa jest niebezpieczna i nierzadko skutkuje rozluźnieniem więzów z kościelną wspólnotą.
Drugą skrajność reprezentują ci, którzy ignorują zjawisko objawień. Mówią: "Nie interesują mnie objawienia, mam Biblię, ona mi wystarcza”. Mamy prawo mówić w ten sposób tylko pod jednym warunkiem: jeśli żyjemy Ewangelią. Ale iluż z nas naprawdę żyje Ewangelią, tak by niepotrzebne nam było żadne umocnienie w wierze? W świetle tej drugiej skrajności należy zadać pytanie o pokorę. Właściwe stanowisko wobec objawień wyznaczają dwa podstawowe czynniki.
Z jednej strony trzeba uwzględnić obiektywną opinię Kościoła, który bada przede wszystkim zgodność konkretnego objawienia prywatnego z Objawieniem Bożym. Z drugiej zaś – odczuwalną charyzmatyczność danego wydarzenia.
W Kościele zawsze istniało i nie przestanie istnieć twórcze napięcie między ,,charyzmatem” a ,,urzędem”. Wiatr Ducha Świętego wieje, ale sternicy Kościoła pozostają ostrożni i czujni. Chociaż nie przeczą prawdziwości samego zjawiska, to jednak rzadko decydują się zabrać w jego sprawie głos. Wśród tysięcy objawień jest zaledwie około dwudziestu, które zostały uznane przez Kościół za wiarygodne. Podczas Soboru Laterańskiego (1516) Kościół po raz pierwszy odniósł się formalnie do kwestii objawień, zakazując publikowania ich treści niezatwierdzonych uprzednio przez Rzym. Te dekrety już nie obowiązują. W 1970 roku Paweł VI uchylił bowiem dawne przepisy prawa kanonicznego, według których za nagłaśnianie objawień groziła nawet ekskomunika. Obecnie można swobodnie dyskutować o objawieniach i publikować ich treści. W mocy pozostają natomiast dekrety Soboru Trydenckiego (1563), podczas którego określono obowiązujący do dzisiaj sposób badania objawień. Decyzję o nadprzyrodzonym pochodzeniu objawień wydaje ordynariusz miejsca, czyli biskup diecezji, w której ma miejsce objawienie. Czasem akceptacja ma większą rangę – gdy na temat objawienia wypowiada się Kongregacja Doktryny Wiary lub powołują się na nie w swym nauczaniu papieże.
Decyzja biskupa może być trojaka. Przypadek pierwszy – objawienie zostaje uznane za nadprzyrodzone i wiarygodne (co nie oznacza, że Kościół nakazuje w nie wierzyć, lecz tylko zezwala). Ocena taka jest możliwa, kiedy objawienie spełnia wiele warunków: przede wszystkim jest w nim zawarta zdrowa nauka Kościoła dotycząca wiary i moralności, kiedy można mówić o istnieniu zjawiska nadprzyrodzonego, gdy widzący są zdrowi psychicznie, ich pobożność dojrzała, wreszcie kiedy owoce objawienia są dobre i trwałe.
W drugim przypadku Kościół stwierdza, że dane objawienie nie ma cech nadprzyrodzonych, jakie znamionują Boskie interwencje, mamy więc do czynienia jedynie z czynnikiem ludzkim. Zwykle o takiej opinii decyduje treść orędzia niezgodnego z Objawieniem, także zawarta w nich wrogość wobec kościelnych autorytetów. Jeśli takiemu objawieniu towarzyszą cuda i znaki, może być ono interwencją demoniczną. Trzeba też dodać, że w tej grupie znajdują się również objawienia, co do których po prostu brak dowodów na to, że ich przekazy pochodzą nie z samej tylko wyobraźni wizjonera. Mają wprawdzie zdrową doktrynę i obecny jest w nich element ducha, ale jest on niewystarczający, by uznać w nim działanie nadprzyrodzoności.
Kościół może też wybrać trzecią opcję i stwierdzić, że nie ma przesłanek, by rozstrzygnąć, czy takie objawienie jest, czy nie jest autentyczne. Ocena pozostaje całkowicie otwarta na przyszłość, kiedy pojawią się nowe przesłanki.
Istnieje jeszcze czwarta możliwość. Kościół może nie zająć żadnego stanowiska. Tak też jest zazwyczaj. Jednak wiele objawień jest wstępnie ocenionych pozytywnie przez udzielnie biskupiego Nihil obstat i Imprimatur na treść orędzia lub zezwolenie na publiczny kult w miejscu objawień. Dodatkowym pozytywnym kryterium jest oficjalne uznanie przez Kościół wizjonera za osobę błogosławioną lub świętą.
Jak widać oceny biskupa miejsca nie zamykają nas na poszukiwania…. Z jednym wyjątkiem: kiedy Kościół urzędowo potępi jakieś objawienie. Jakie zatem stanowisko mamy zająć wobec objawień? Z pewnością potrzebujemy daru mądrości i zachowania czujności, zwłaszcza wobec objawień, na temat których Kościół się nie wypowiedział. Musimy być bowiem świadomi, że oprócz Bożych darów przy okazji objawień możemy otrzymać też wiele ,,upominków” od diabła.
:Najważniejszym kryterium, którym powinniśmy się kierować w naszym podejściu do objawień: jest nim posłuszeństwo Kościołowi, uznanie jego autorytetu. Jeśli Kościół stwierdzi, że dane objawienie jest manifestacją zła, należy je odrzucić, nawet jeżeli dostrzegamy w nim jakieś pociągające piękno. Treści objawień uznanych przez Kościół za godne naszej wiary, nie powinniśmy traktować w kategoriach sensacyjnych wiadomości, a powinniśmy mieć świadomość, że one do nas też są skierowane, aby umocnić nas w wierze, byśmy usłyszeli zawarte w nich wezwanie do modlitwy, pokuty, nawrócenia i zapragnęli żyć zgodnie z Ewangelią.
KKK na temat objawień prywatnych wypowiada się w pkt 67, aby jednak mieć pełniejszy obraz zagadnienia musimy wrócić do pkt 65 i 66.
65 - "Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna” (Hbr 1, 1-2). Chrystus, Syn Boży, który stał się człowiekiem, jest jedynym i ostatecznym Słowem Ojca. W Nim powiedział On wszystko i nie będzie już innego słowa oprócz Niego. Obok wielu innych doskonale to wyraża św. Jan od Krzyża, komutując Hbr 1, 1-2: "Przez to jedno Słowo powiedział nam wszystko naraz i nie ma nic więcej do powiedzenia… Zatem jeśliby ktoś pytał Boga albo pragnął od Niego jakieś widzeń i objawień, postąpiłby nie tylko błędnie, lecz również obraziłby Boga, nie mając oczu utkwionych jedynie w Chrystusa, całkowicie, bez pragnienia jakieś innych nowości”.
66 - ,,Ekonomia chrześcijańska, jako nowe i ostateczne przymierze, nigdy nie ustanie i nie należy się już spodziewać żadnego nowego objawienia publicznego przed chwalebnym ukazaniem się Pana naszego, Jezusa Chrystusa" (SV II, Dei verbum). Chociaż jednak Objawienie zostało już zakończone, to nie jest jeszcze całkowicie wyjaśnione; zadaniem wiary chrześcijańskiej w ciągu wieków będzie stopniowe wnikanie w jego znaczenie.
67 - W historii zdarzały się tak zwane objawienia prywatne; niektóre z nich zostały uznane przez autorytet Kościoła. Nie należą one jednak do depozytu wiary. Ich rolą nie jest ,,ulepszanie” czy ,,uzupełnianie” ostatecznego Objawienia Chrystusa, lecz pomoc w pełniejszym przeżywaniu go w jakiejś epoce historycznej. Zmysł wiary wiernych, kierowany przez Urząd Nauczycielski Kościoła, umie rozróżniać i przyjmować to, co w tych objawieniach stanowi autentyczne wezwanie Chrystusa lub świętych skierowane do Kościoła.
Wiara chrześcijańska nie może przyjąć ,,objawień” zmierzających do przekroczenia czy poprawiania Objawienia, którego Chrystus jest wypełnieniem. Chodzi w tym wypadku o pewne religie niechrześcijańskie, a także o pewne powstały sekty, które opierają się na takich ,, objawieniach”.
Uściślając definicję: przez objawienie prywatne rozumiemy tylko te nadprzyrodzone manifestacje, w których Chrystus, Matka Najświętsza albo któryś ze świętych mówią: ,,Powiedz o nich ludziom”, chcąc, by stały się własnością Kościoła. Bezwzględną większość wszystkich objawień stanowią objawienia Maryjne, dotychczas opisanych szczegółowo jest ich ponad tysiąc, ale do tej liczby od razu musimy dodać kilka, może kilkanaście tysięcy nowych, jeszcze niezbadanych objawień współczesnych.
Już w 1984 roku kard. Joseph Ratzinger, obecny papież Benedykt XVI, jeszcze jako przewodniczący Kongregacji Doktryny Wiary, powiedział: "Jednym ze znaków naszych czasów jest fakt, że z całego świata zgłasza się do Kongregacji coraz więcej informacji o <<objawieniach Maryjnych>>… Na pewno nie możemy przeszkadzać Bogu w mówieniu do dzisiejszego świata czy to przez osoby prywatne, czy przez nadzwyczajne znaki".
Podejście do objawień może być różne. Są tacy, którzy-zafascynowani nimi całkowicie i bezkrytyczni – widzą w tych zwykle niezweryfikowanych zjawiskach jedyny potrzebny drogowskaz. To łowcy sensacji, często nieposłuszni ocenom Kościoła, nieprzyjmujący żadnych uwag krytycznych. Ich postawa jest niebezpieczna i nierzadko skutkuje rozluźnieniem więzów z kościelną wspólnotą.
Drugą skrajność reprezentują ci, którzy ignorują zjawisko objawień. Mówią: "Nie interesują mnie objawienia, mam Biblię, ona mi wystarcza”. Mamy prawo mówić w ten sposób tylko pod jednym warunkiem: jeśli żyjemy Ewangelią. Ale iluż z nas naprawdę żyje Ewangelią, tak by niepotrzebne nam było żadne umocnienie w wierze? W świetle tej drugiej skrajności należy zadać pytanie o pokorę. Właściwe stanowisko wobec objawień wyznaczają dwa podstawowe czynniki.
Z jednej strony trzeba uwzględnić obiektywną opinię Kościoła, który bada przede wszystkim zgodność konkretnego objawienia prywatnego z Objawieniem Bożym. Z drugiej zaś – odczuwalną charyzmatyczność danego wydarzenia.
W Kościele zawsze istniało i nie przestanie istnieć twórcze napięcie między ,,charyzmatem” a ,,urzędem”. Wiatr Ducha Świętego wieje, ale sternicy Kościoła pozostają ostrożni i czujni. Chociaż nie przeczą prawdziwości samego zjawiska, to jednak rzadko decydują się zabrać w jego sprawie głos. Wśród tysięcy objawień jest zaledwie około dwudziestu, które zostały uznane przez Kościół za wiarygodne. Podczas Soboru Laterańskiego (1516) Kościół po raz pierwszy odniósł się formalnie do kwestii objawień, zakazując publikowania ich treści niezatwierdzonych uprzednio przez Rzym. Te dekrety już nie obowiązują. W 1970 roku Paweł VI uchylił bowiem dawne przepisy prawa kanonicznego, według których za nagłaśnianie objawień groziła nawet ekskomunika. Obecnie można swobodnie dyskutować o objawieniach i publikować ich treści. W mocy pozostają natomiast dekrety Soboru Trydenckiego (1563), podczas którego określono obowiązujący do dzisiaj sposób badania objawień. Decyzję o nadprzyrodzonym pochodzeniu objawień wydaje ordynariusz miejsca, czyli biskup diecezji, w której ma miejsce objawienie. Czasem akceptacja ma większą rangę – gdy na temat objawienia wypowiada się Kongregacja Doktryny Wiary lub powołują się na nie w swym nauczaniu papieże.
Decyzja biskupa może być trojaka. Przypadek pierwszy – objawienie zostaje uznane za nadprzyrodzone i wiarygodne (co nie oznacza, że Kościół nakazuje w nie wierzyć, lecz tylko zezwala). Ocena taka jest możliwa, kiedy objawienie spełnia wiele warunków: przede wszystkim jest w nim zawarta zdrowa nauka Kościoła dotycząca wiary i moralności, kiedy można mówić o istnieniu zjawiska nadprzyrodzonego, gdy widzący są zdrowi psychicznie, ich pobożność dojrzała, wreszcie kiedy owoce objawienia są dobre i trwałe.
W drugim przypadku Kościół stwierdza, że dane objawienie nie ma cech nadprzyrodzonych, jakie znamionują Boskie interwencje, mamy więc do czynienia jedynie z czynnikiem ludzkim. Zwykle o takiej opinii decyduje treść orędzia niezgodnego z Objawieniem, także zawarta w nich wrogość wobec kościelnych autorytetów. Jeśli takiemu objawieniu towarzyszą cuda i znaki, może być ono interwencją demoniczną. Trzeba też dodać, że w tej grupie znajdują się również objawienia, co do których po prostu brak dowodów na to, że ich przekazy pochodzą nie z samej tylko wyobraźni wizjonera. Mają wprawdzie zdrową doktrynę i obecny jest w nich element ducha, ale jest on niewystarczający, by uznać w nim działanie nadprzyrodzoności.
Kościół może też wybrać trzecią opcję i stwierdzić, że nie ma przesłanek, by rozstrzygnąć, czy takie objawienie jest, czy nie jest autentyczne. Ocena pozostaje całkowicie otwarta na przyszłość, kiedy pojawią się nowe przesłanki.
Istnieje jeszcze czwarta możliwość. Kościół może nie zająć żadnego stanowiska. Tak też jest zazwyczaj. Jednak wiele objawień jest wstępnie ocenionych pozytywnie przez udzielnie biskupiego Nihil obstat i Imprimatur na treść orędzia lub zezwolenie na publiczny kult w miejscu objawień. Dodatkowym pozytywnym kryterium jest oficjalne uznanie przez Kościół wizjonera za osobę błogosławioną lub świętą.
Jak widać oceny biskupa miejsca nie zamykają nas na poszukiwania…. Z jednym wyjątkiem: kiedy Kościół urzędowo potępi jakieś objawienie. Jakie zatem stanowisko mamy zająć wobec objawień? Z pewnością potrzebujemy daru mądrości i zachowania czujności, zwłaszcza wobec objawień, na temat których Kościół się nie wypowiedział. Musimy być bowiem świadomi, że oprócz Bożych darów przy okazji objawień możemy otrzymać też wiele ,,upominków” od diabła.
Stefan_W 18 minut(y) temu
@Piotr2013 odpowiedz mi na proste pytanie. Co jest potrzebne do zbawienia Kosciol z sakramentami czy oredzia prywatne?. Czy zaryzykujesz swoje zycie wieczne bo ktos ma objawienia...
-------------------------------------------------------------
ja bym dodał do tego ostatniego zdania-objawienia,które duża część kościoła w tym teologowie i egzorcyści uważają za heretyckie,…More
Stefan_W 18 minut(y) temu
@Piotr2013 odpowiedz mi na proste pytanie. Co jest potrzebne do zbawienia Kosciol z sakramentami czy oredzia prywatne?. Czy zaryzykujesz swoje zycie wieczne bo ktos ma objawienia...
-------------------------------------------------------------
ja bym dodał do tego ostatniego zdania-objawienia,które duża część kościoła w tym teologowie i egzorcyści uważają za heretyckie,sprzeczne z nauką KK.Tu już powinna się zapalić czerwona lampka i do tego jeszcze sprzeczny z Katechizmem KK atak na papieża zamiast posłuszeństwa.Nie ma o czym mówić.Masz Kościół,masz Eucharystię,masz sakramenty,masz różaniec-masz wszystko!
@Piotr2013 odpowiedz mi na proste pytanie. Co jest potrzebne do zbawienia Kosciol z sakramentami czy oredzia prywatne?. Czy zaryzykujesz swoje zycie wieczne bo ktos ma objawienia...
-------------------------------------------------------------
ja bym dodał do tego ostatniego zdania-objawienia,które duża część kościoła w tym teologowie i egzorcyści uważają za heretyckie,sprzeczne z nauką KK.Tu już powinna się zapalić czerwona lampka i do tego jeszcze sprzeczny z Katechizmem KK atak na papieża zamiast posłuszeństwa.Nie ma o czym mówić.Masz Kościół,masz Eucharystię,masz sakramenty,masz różaniec-masz wszystko!
Papiez robi wszystko aby oglupic ludzi ma wypowiedzi od sasa do lasa ,nie majac daru laski w mowie moze powinien mowic tylko to co ma przez doradcow napisane ,zgodnie z doktryna.I oto rezultaty do takich objawien trzeba podchodzic ostroznie,nawet nie oceniac ,trzymac sie katechizmu ,modlic sie tylko modlitwami zatwierdzonymi przez kosciol,zadnych dziwactw.Kim kto jest zawsze w czasie sie okazuje.…More
Papiez robi wszystko aby oglupic ludzi ma wypowiedzi od sasa do lasa ,nie majac daru laski w mowie moze powinien mowic tylko to co ma przez doradcow napisane ,zgodnie z doktryna.I oto rezultaty do takich objawien trzeba podchodzic ostroznie,nawet nie oceniac ,trzymac sie katechizmu ,modlic sie tylko modlitwami zatwierdzonymi przez kosciol,zadnych dziwactw.Kim kto jest zawsze w czasie sie okazuje.22Cecylia
Objawienia z Garabandal ,napierw bylo jako nie wazne ale KK w dalszym ciagu je bada,wiemy co tam jest powiedziane,sa tam tez nawolywania do posluszenstwa KK,przeczytac mozna ,czas pokaze.
Ja niezaleznie od objawien mysle biorac wydarzenia pod uwage ze stoimy na przelomie dziejow,mysle ze 3 wojna zmieza szybkimi krokami
Objawienia z Garabandal ,napierw bylo jako nie wazne ale KK w dalszym ciagu je bada,wiemy co tam jest powiedziane,sa tam tez nawolywania do posluszenstwa KK,przeczytac mozna ,czas pokaze.
Ja niezaleznie od objawien mysle biorac wydarzenia pod uwage ze stoimy na przelomie dziejow,mysle ze 3 wojna zmieza szybkimi krokami
Objawienia z Garabandal to mamienia szatańskie. Na końcu tego filmu www.youtube.com/watch padają słowa rzekomo wypowiedziane przez Maryję: „Bardzo ważne jest więc, aby każdy wyznał swe grzechy przed Bogiem. Jeśli jesteś katolikiem idź do spowiedzi, jeśli nie jesteś żałuj za grzechy i popraw się. To jest wszystko o co nasza matka nas prosi".
Czy takie słowa mogła wypowiedzieć Maryja, matka Pana …More
Objawienia z Garabandal to mamienia szatańskie. Na końcu tego filmu www.youtube.com/watch padają słowa rzekomo wypowiedziane przez Maryję: „Bardzo ważne jest więc, aby każdy wyznał swe grzechy przed Bogiem. Jeśli jesteś katolikiem idź do spowiedzi, jeśli nie jesteś żałuj za grzechy i popraw się. To jest wszystko o co nasza matka nas prosi".
Czy takie słowa mogła wypowiedzieć Maryja, matka Pana Jezusa?
Czy takie słowa mogła wypowiedzieć Maryja, matka Pana Jezusa?
Tereze Avila
- Report
Change comment
Remove comment
Nie każdy jest katolikiem... a poza tym film to nie dokumentacja historyczna... i faktologiczna.
Conchita z Garabandal – orędzia Ostrzeżenia Marii BM to herezje! Ważna strona po niemiecku o herezjach Marii z Irlandii!
Ks Fugel – znany kapłan z obrony orędzi w Garabandal tak pisze:
„Tu chciałbym jeszcze dodać wskazówkę, że jest w obecnych czasach mnóstwo pochodzących z dołu (piekła) tak zwanych orędzi, o których jasnowidząca Conchita z Garabandal mówi, że są „fabrykowane“ w pierwszej …More
Conchita z Garabandal – orędzia Ostrzeżenia Marii BM to herezje! Ważna strona po niemiecku o herezjach Marii z Irlandii!
Ks Fugel – znany kapłan z obrony orędzi w Garabandal tak pisze:
„Tu chciałbym jeszcze dodać wskazówkę, że jest w obecnych czasach mnóstwo pochodzących z dołu (piekła) tak zwanych orędzi, o których jasnowidząca Conchita z Garabandal mówi, że są „fabrykowane“ w pierwszej linii przez szatana, by sprowadzać z drogi dobre i pobożne dusze. Te „orędzia polecają co prawda wszelką modlitwę, skupienia {nabożeństwa} a nawet spowiedź i post, by następnie rozniecać niepostrzeżenie strach, tak, by ludzie byli w nieustannym i niepewnym oczekiwaniu na wydarzenia przez ujawnianie coraz to nowych „sensacji“. Wszelkie nabożne praktyki i ćwiczenia duchowe powinny być wewnętrzne, to znaczy przeżywane duchowo, ponieważ inaczej chodzi o zwodzenie innych! Tutaj mówię wyraźnie o nie przyjmowanie nie pochodzących z Nieba różnego rodzaju orędzi ostrzeżeń!!!, przed których szkodliwym wpływem należy z całą powagą przestrzec. Nie rozpowszechniajcie tych błędów. „Ostrzeżenie“ jest rzeczą objawioną z Garabandal – i nikt tej sprawy tak nie zna i nie może jej prowadzić jak Conchita, która nadal żyje i ma być jego świadkiem!
Ks Fugel – znany kapłan z obrony orędzi w Garabandal tak pisze:
„Tu chciałbym jeszcze dodać wskazówkę, że jest w obecnych czasach mnóstwo pochodzących z dołu (piekła) tak zwanych orędzi, o których jasnowidząca Conchita z Garabandal mówi, że są „fabrykowane“ w pierwszej linii przez szatana, by sprowadzać z drogi dobre i pobożne dusze. Te „orędzia polecają co prawda wszelką modlitwę, skupienia {nabożeństwa} a nawet spowiedź i post, by następnie rozniecać niepostrzeżenie strach, tak, by ludzie byli w nieustannym i niepewnym oczekiwaniu na wydarzenia przez ujawnianie coraz to nowych „sensacji“. Wszelkie nabożne praktyki i ćwiczenia duchowe powinny być wewnętrzne, to znaczy przeżywane duchowo, ponieważ inaczej chodzi o zwodzenie innych! Tutaj mówię wyraźnie o nie przyjmowanie nie pochodzących z Nieba różnego rodzaju orędzi ostrzeżeń!!!, przed których szkodliwym wpływem należy z całą powagą przestrzec. Nie rozpowszechniajcie tych błędów. „Ostrzeżenie“ jest rzeczą objawioną z Garabandal – i nikt tej sprawy tak nie zna i nie może jej prowadzić jak Conchita, która nadal żyje i ma być jego świadkiem!
Tereze Avila
- Report
Change comment
Remove comment
Maria Bożego Miłosierdzia podaje szczegóły dotyczące Ostrzeżenia...