Clicks137

JEZUS CHRYSTUS JEST GŁÓWNYM OFIARNIKIEM WE MSZY ŚWIĘTEJ

Msza Święta jest dziełem najświętszym i najmilszym Bogu , nie tylko z powodu ofiary, jaką jest sam Pan Jezus, nadający jej godność nieskończoną, ale dlatego, że głównym jej ofiarnikiem jest też sam Pan Jezus , ofiarujący się przez ręce kapłana. Tak nas uczy Sobór Trydencki.
Dlatego to św. Cyprian mawiał: „Kapłan spełnia prawdziwie czynność samego Pana Jezusa”.
Ożywmy tutaj są wiarę i uznajmy w osobie kapłana , odprawiającego Mszę św. , osobę samego Pana Jezusa.
Stąd to, wymawiając słowa konsekracji, nie mówi on: „To jest Ciało Jezusa Chrystusa, to jest Krew Jego”, ale mówi: „To jest Ciało moje, to jest Krew moja”. „Ach! Jakże wielką jest osoba kapłana – woła czcigodny proboszcz z Ars. – Bóg mu jest posłuszny. Wymawia dwa słowa, a Zbawiciel na głos jego zstępuje z nieba i zamyka się w maleńkiej hostyjce! Gdybyśmy mieli wiarę, widzielibyśmy Boga, ukrytego w kapłanie, jakby przez szkło”.
Belarmin opisuje, że Msza św jest ofiarowaną przez Pana Jezusa , przez Kościół i przez Kapłana, ale nie jednakowym sposobem. Pan Jezus ofiaruje ją jako kapłan i główny ofiarnik przez ręce człowieka – kapłana, który jest Jego ministrem; Kościół ofiaruje ją nie jako kapłan przez ministra, ale jako lud przez kapłana. Kapłan wreszcie ofiaruje ją jako minister Jezusa Chrystusa i pośrednik całego ludu. Tak więc Jezus Chrystus jest zawsze głównym ofiarnikiem we Mszy św., gdzie się ustawicznie ofiaruje pod postaciami chleba i wina za pośrednictwem kapłanów swoich jako zastępców, którzy odprawiając Msze św., wyobrażają Jego osobę. Dlatego to na IV Soborze Laterańskim powiedziano, że Zbawiciel jest zarazem kapłanem i ofiarą.
Sama godność tej ofiary wymaga, aby ją składali nie ludzie grzeszni, ale najwyższy Kapłan, nie podlegający grzechowi: „święty niewinny, niepokalany, odłączony od grzeszników” (Hebr 7, 26).
Stąd wynika, mówi święty Leonard, że ta Boska ofiara jest zawsze miłą Bogu, choćby ją nawet kapłan niegodny sprawował, dlatego, że głównym Kapłanem jest Jezus Chrystus, a kapłan widzialny jest tylko Jego zastępcą. Niech to wyjaśni porównani następujące: Kto rozdaje jałmużnę przez ręce swoich służących, tego słusznie uważają za istotnego dawcę. Stąd choćby nawet sługa był zbrodniarzem, jałmużna nie traci na swojej wartości, gdy pan jest człowiekiem sprawiedliwym.
Z drugiej strony wiedzmy dla naszej pociechy, że kto uczestniczy we Mszy św., ten poniekąd także ją ofiarowuje. Kapłan bowiem, jako sługa Kościoła działa, mówi i prosi w imię wszystkich wiernych, a głównie obecnych na Mszy św. Dlatego mówi: Oráte fratres. „Módlcie się bracia, aby moja ofiara, która zarówno jest waszą, była przyjemną Bogu Ojcu Wszechmogącemu”.
We Mszy św. kapłan działa nie jako osoba prywatna, ale jako przedstawiciel zebranego ludu. Nie mówi on: „Ja ofiaruję, ja błagam, ja oświadczam”, ale: „ofiarujemy, my prosimy, my oświadczamy”, gdyż wszyscy obecni czynią to wespół z kapłanem. Nie mają oni wprawdzie charakteru kapłańskiego, nie mogą również udzielić kapłanowi władzy konsekrowania, tylko się jednoczą z kapłanem, który Msze św. odprawia.

Źródło:
Ks. Ignacy Kłopotowski O słuchaniu Mszy Świętej podług św. Alfonsa Liguorego, Warszawa 1921, s. 11-13

IMPRIMATUR
Lublin, d. 12 Aprilis 1903
Iudex Surrogatus
Praelatus Cathedralis L. Koglarski
Sekretarius A. Pieńkowski