Krew Wołynia

zboże w słońcu złotem się mieni po horyzont piękna ziemia to nasz Wołyń! Polska była tu od wieków tradycja kwitła jak kwiat jabłoni w niedziele spotkania tylko w kościele niczym wróbelki dzieci szczebiotały wesoło podskakując na msze zmierzały ci co dalej mieszkali furmankami zajeżdżali wystrojeni , uśmiechnięci czasy ciężkie, niespokojne lecz oni do Boga zmierzali wiarę w Niego w sercach mieli czarne banderowskie chmury też widzieli lecz nie wierzyli w zdradę tych z którymi jeszcze rano mlekiem się dzielili ……. nabożeństwa się zaczęły na Wołyniu słychać tylko polskie śpiewy i ukraińskie złowrogie szepty ukradkiem kosy i siekiery naostrzyli na zdradzieckie mordy ruszyli zabijali ,ćwiartowali i gwałcili wszystko dlatego bo Polaków nienawidzili maluchów płacz uciszali, główki im rozbijali 200 tys kobiet i dzieci w przeważającej części tchórzliwe złodziejskie hieny wymordowali ……… gdy krzyki zabijanych już ustały zwyrodnialcy ukraińscy rzucili się grabić w krwi niewinnej umazani cieszyli …