Clicks349
V.R.S.

Akwinata o kapłaństwie duchowym świeckich

Summa Theologiae III, Q. 82, A. 1

"Otóż podobnie jak ten, kto został ochrzczony, jest upoważniony przez Chrystusa do spożywania sakramentu Eucharystii, tak kapłan z chwilą otrzymania święceń zostaje upoważniony do konsekrowania tego sakramentu w imieniu Chrystusa Pana, Przez święcenia zostaje on bowiem włączony w szeregi tych, do których Pan rzekł: „Czyńcie to na moją pamiątkę". Toteż należy przyznać, że sprawowanie sakramentu Eucharystii jest właściwą funkcją kapłanów."
"Prawy człowiek świecki jest połączony z Chrystusem więzią duchową: przez wiarę i miłość, lecz nie przez władzę sprawowania sakramentu. Posiada przeto kapłaństwo duchowe do składania duchowych żertw, o których mówi się w Psalmie: „Ofiarą Bogu jest duch skruszony" oraz w Liście do Rzymian XII: „Abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą". Toteż w Liście św. Piotra 1 P II mówi się o świętym kapłaństwie dla „składania duchowych żertw"."

( ponieważ dostepne w Internecie tłumaczenie polskie może być mylące [powyżej nieco je skorygowano] tj. nie rozróżnia ofiary - sacrificium od żertwy - hostia załączam tekst łaciński dwóch ostatnich zdań: ... laicus iustus unitus est Christo unione spirituali per fidem et caritatem, non autem per sacramentalem potestatem. Et ideo habet spirituale sacerdotium ad offerendum spirituales hostias, de quibus dicitur in Psalmo, sacrificium Deo spiritus contribulatus, et Rom. XII, exhibeatis corpora vestra hostiam viventem. Unde et I Petri II dicitur, sacerdotium sanctum offerre spirituales hostias)