Clicks384
Rycerzyk

Jezus naucza o upomnieniu braterskim i przebaczeniu

I. Widzę Jezusa otoczonego apostołami.
II. Będę prosił o ducha roztropności i miłości bliźniego.

Nauka o upomnieniu

Podczas długiej drogi z Kafarnaum do Jerozolimy, Jezus nie przestawał nauczać apostołów swoich. A naprzód, bojąc się, aby uczniowie Jego nie mniemali się być upoważnieni do nienawiści lub zemsty nad gorszycielami, chciał ich przede wszystkim pouczyć, że prawo Jego jest prawem miłości; że nie unosząc się bynajmniej gniewem przeciw tym, którzy zgorszenie dają, albo nas obrażają, powinniśmy okazywać dla nich współczucie i przyczynić się do ich poprawy, osobliwie przez upomnienie braterskie. I w dobroci swojej podał im szczegółową regułę postępowania w tej mierze:
A jeśliby, mówi, zgrzeszył przeciwko tobie brat twój, idź a karz go między tobą a onym samym. Jeśli cię usłucha pozyszczesz go. Ale jeśli cie nie usłucha, weźmij z sobą jeszcze jednego albo dwu, aby w uściech dwu albo trzech świadków stanęło wszelkie słowo. A jeśliby ich nie usłuchał, powiedz Kościołowi, a jeśliby Kościoła nie usłuchał niech ci będzie jako poganin i celnik. (Mat. XVIII)
Zastosowanie: Powinniśmy się starać nawrócić zbłąkanych na dobrą drogę naprzód sami, a jeśli nic nie zyskamy, donieść tym, którzy nad nimi władzę mają. Czy według tej zasady postępowałeś?
A może przeciwnie, czy nie stałeś się winnym grzechu, bądź to obojętnością i niedbałością, poprzestając tylko na płonnym ubolewaniu lub pogardzie dla zbłąkanych, bądź to rozgłaszając nierozumnie i niesprawiedliwie cudze wady i złe postępki tam, gdzie tego nie potrzeba, bądź to, przesądzając lub nawet niegodziwie powtarzając, oskarżasz ze złości brata swego przed przełożonymi jego? … Badaj się jeszcze, czyliś nie nadużywał, lub czyś źle nie używał władzy i obowiązku upominania, karcąc publicznie błąd niepopełniony publicznie? albo karcąc z goryczą, używając słów znieważających?
Uczucia. Proś o dar roztropności, przezorności i miłości bliźniego.

Postanowienie. Przed udzieleniem napomnienia należy się modlić i wzywać pomocy anioła stróża tej osoby, którą chcemy strofować.

Nauka o przebaczaniu

Ile razy mamy przebaczyć bliźnim naszym? Jak mamy przebaczyć? Oto pytania, których Boski Zbawiciel, według mniemania apostołów nie dosyć jeszcze wyłożył. Tedy Piotr, podnosząc i tym razem głos w imieniu wszystkich, rzekł: Panie, ilekroć brat mój zgrzeszy przeciwko mnie, a mam mu odpuścić? aż do siedmiukroć? Mówi mu Jezus: Nie powiadam ci aż do siedmiukroć, ale aż do siedemdziesiątkroć, tj. zawsze i zawsze z serc waszych. Ex cordibus vestris (Mat. XVIII).
Zastosowanie. Według tej nauki Zbawiciela nie inaczej postępować mamy z bliźnim naszym, jak Jezus w trybunale pokuty postępuje z nami przez sługi swoje. Zbliżamy się doń tak często i tak często oskarżamy się z tych samych grzechów, a On nam zawsze przebacza i zawsze gotów nam przebaczy jeszcze, byle w nas widział serce skruszone i upokorzone, a przebaczyć zupełnie i na zawsze. Rozmyślając nad tym postępowaniem Jezusa względem ciebie, wychwalaj i uwielbiaj niewyczerpaną dobroć, cierpliwość i wielkoduszność Jego, i zawstydź się, że tak ci przykro i tak trudno przebaczyć z całego serca, zapomnieć choćby najmniejszej urazy; żeś cofał i odwoływał niejako dane przebaczenie tym, co cię obrazili, przypominając i wypominając im dawne błędy. Przyrzeknij wobec Boga, że tego więcej nie będzie. Proś o łaskę, abyś wiernym był obietnicy swojej.

Rozmowa duszy z Najdroższym Zbawicielem