Drewniana furtka a charyzmaty.
![](https://seedus0275.gloriatv.net/storage1/8nzmc4sdg9ikyrf076a651reydzkax39jydpsmy.webp?scale=on&secure=raYk9WoW79HulN1zRa7nUA&expires=1725222340)
Wiedział Bóg Wszechmogący w swej mądrości, jakiego Opiekuna dać Najświętszej Panience. Nieskalana, dostała za opiekuna stolarza, który nie mówił językami, ale robotę umiał wykonać. Ja jestem grzesznicą, więc mnie nawet stolarz za wynagrodzenie nie ma czasu zamontować furtki, praktykując charyzmaty.To muszę nabyć nowy charyzmat, żeby mieć tę furtkę w tym kwartale?
Ot i tak się nabywa charyzmatów. Jeden udoskonala mówienie językami i pady w duchu, a drugi sobie zbija jak może furteczkę z deseczek, bo stolarz zajęty. Ech ... na co komu takie charyzmaty.
Nie mażę się, tylko głośno myślę. To nie mój charyzmat robić furtki. Ale tak sobie myślę, że jeśli wiara nie przejawia się w solidności życia codziennego, nie wpływa na to, co robimy i jak, to nie jest prawdziwa. I mnie to dotyczy i każdego innego. Co komu po charyzmatach, kiedy są jedynie powodem lepszego samopoczucia jednostek a nie dają bliźnim konkretnych owoców. Stąd Pismo Święte nawołuje, by wydać godny owoc nawrócenia, czyli dobry czyn.
Dlatego luterańska duchowość ma tak wielkie wzięcie. Zapewnia poczucie bycia potrzebnym i kochanym, ale niczego nie wymaga w praktyce. Wystarczy wierzyć i wielbić, czyny nie są potrzebne. Stąd wiele zewnętrznych przeżyć, które wymagradzają wewnętrzną pustkę bez duchowej walki, która trwa w katoliku i wymaga wydawania owoców.
Tak sobie tylko głośno myślę ...