V.R.S.
1766

Glosa o świętym Jacku

Poemat Miguela de Cervantesa - uczestnika bitwy pod Lepanto, kojarzonego dziś głównie z Don Kiszotem, przypominam w związku z dzisiejszym wspomnieniem św. Jacka Odrowąża, przesyłając życzenia dla Wielebnego X. Jacka Bałemby SDB oraz Wielebnego O. Benedykta Jacka Huculaka OFM. Oby dobry Bóg w Trójcy Świętej jedyny zesłał im potrzebne błogosławieństwa, łaski i dary oraz prowadził prostą drogą w pogmatwanych czasach.

Gdy pierwsze dary uczynił,
gorliwie, jak niebo to ceni,
dał wówczas Kościół na ziemi
swojej żyjącej świątyni
kolumny z nowych kamieni.

Radują oblubienicę
i zdobią piękne jej lice
te dary, a wśród nich promienny
Hiacynta wprost z nieba skarb cenny,
tak czysty jak prawdy krynice.

Niech człowiek co łaskę Bożą
odrzuca często i łatwo
na Jacka spogląda światło,
w modłach przed gniewem się korząc,
a wstanie to co upadło.

Bo prawa jest świętość jego
– lekarstwo człeka grzesznego,
gdyż on w swym osądzie miarkuje,
to czego dziś świat potrzebuje –
– kamienia bardzo pięknego.

Ta cnota wiele zdziałała,
gdyż Hiacynt sam żył w niej stale –
– w jej żywych promieni chwale,
co zdrowie duszy i ciała
dały Jackowi w udziale.

Kopalnia kruszcu w osłonie
cnym światłem Hiacynta płonie
na ziemię i niebo wciąż całe,
a Jacek, co w świętych wszedł chwałę,
ma miejsce w Bożej koronie.

Świeci przed Boga obliczem,
którego chlubą są święci,
tutaj we wdzięcznej pamięci
są jego triumfy, zdobycze,
bo zwycięstw Pan mu nie szczędził.

Jak bledną ognie w całości,
gdy słońce na niebie gości,
tak żywy i lśniący wciąż będzie
ten, który przy Świetle zasiędzie,
jaśniejąc w Bożej światłości.

—-

Tras los dones primitivos
que, en el fervor de su celo,
ofreció la iglesia al cielo,
a sus edificios vivos
dio nuevas piedras el suelo;

estos dones agradece

a su esposa y la ennoblece,
pues, de parte del esposo,
un Hiacinto, el más precioso,
el cielo a la iglesia ofrece.

Porque el hombre de su gracia
tantas veces se retira,
y el Jacinto, al que le mira,
es tan grande su eficacia
que le sosiega la ira,

su misma piedad lo inclina
a darlo por medicina,
que, en su jüicio profundo,
ve que ha menester el mundo,
hoy una piedra tan fina.

Obró tanto esta virtud,
viviendo Jacinto en él,
que, a los vivos rayos d’él,
en una y otra salud
se restituyó por él.

Crezca gloriosa la mina
que de su luz jacintina
tiene el cielo y tierra llenos,
pues no mereció estar menos
que en la corona divina.

Allá luce ante los ojos
del mismo autor de su gloria,
y acá en gloriosa memoria
de los triunfos y despojos
que sacó de la vitoria,

pues si otra luz desfallece
cuando el sol la suya ofrece,
¿qué tan viva y rutilante
será aquésta si delante
del mismo Dios resplandece?

za: Tras los dones primitivos: Poema de Miguel de Cervantes y Saavedra en español para leer - Poemas clásicos

więcej o Św. Jacku Odrowążu:

Żywot Świętego Jacka

Litania o św. Jacku

Pius XII i św. Jacek a preludium rewolucji soborowej

Legenda o świętym Jacku


Juan Bautista Maino: Święty Jacek, 1 połowa XVII w.
Bos016
Był spadkobiercą słynnego rodu rycerskiego Odrowążów.
Żarliwy kapłan i misjonarz, jeden z najpiękniejszych kwiatów zakonu kaznodziejskiego św. Dominika.
Współcześni nazwali go płomiennym kaznodzieją, wielkim zdobywcą dusz, siewcą klasztorów, Apostołem Północy.
More
Był spadkobiercą słynnego rodu rycerskiego Odrowążów.

Żarliwy kapłan i misjonarz, jeden z najpiękniejszych kwiatów zakonu kaznodziejskiego św. Dominika.
Współcześni nazwali go płomiennym kaznodzieją, wielkim zdobywcą dusz, siewcą klasztorów, Apostołem Północy.