V.R.S.
742

Oślica

Rzekł raz syn Baala
tak do Balaama:
przeciw nim rzekniesz,
boś ojciec święty,
by znikła fala
z przeszłości sama -
kogo ty przeklniesz
będzie przeklęty.

Choć Balaam wiedział:
gdy tknie przed Bogiem
rzecz co jest święta
gniewem Bóg pała,
to w siodle siedział
i ruszył w drogę,
lecz lękiem zdjęta
oślica stała.

Kiedy oślica
ojca świętego
gniewu anioła
ujrzała w dali,
zbladły mu lica,
że śmie drwić z niego
i wściekły wołał,
kijem ją walił.

Rzekła oślica:
czy ja mam zwyczaj
buntu wzniecania,
że mnie chcesz winić?
A może szydzisz
bowiem nie widzisz,
że Bóg zabrania
tego ci czynić?

Wreszcie otworzył
Balaam swe oczy:
miecz obnażony
dał osłu siłę,
gniew ujrzał Boży
i to że zboczył,
i rzekł skruszony:
Panie, zgrzeszyłem.

Rembrandt: Oślica Balaama, 1622