Biblia i pieniądze, święta księga i pieniądze, czy te tematy mają ze sobą cokolwiek wspólnego?
Okazuje się, że tak, że bardzo dużo.
Biblia jest świętą księgą dla chrześcijan, dla muzułmanów, dla Żydów, przynajmniej w tej części starotestamentowej.
Mówimy religię księgi, bo wyrosły z jednej księgi, w tym wypadku ze Starego Testamentu.
I chrześcijanie to jest jedna trzecia ludzkości, muzułmanie około 20%.
Można powiedzieć, ludzie, którzy wyznają religię księgi, to jest ponad połowa ludzkości.
W powszechnym, obiegowym przekonaniu Biblia opisuje relację Boga z człowiekiem.
Bóg, Yahweh, Adonai, Elohim, bo ma różne określenia, wyprowadza Izrael z ziemi egipskiej.
Prowadzi go do ziemi obiecanej i tam opiekuje się nim, czy raczej prowadzi go.
Jeżeli czytamy Stary Testament, to zauważamy, że tak naprawdę niewiele tam jest świętości,
a bardzo dużo jest tematów historycznych, tematów społecznych.
Biblia i pieniądze. Jeżeli spojrzymy na statystykę Bibli i tu myślę o Bibli w tym naszym wydaniu chrześcijańskim, czyli zarówno Stary Testament, jak i Nowy Testament, to okazuje się, że patrząc na statystykę gospodarce i finansom poświęconych jest 2300 fragmentów.
Aż 2300 fragmentów.
Natomiast wierze około 500.
I modlitwie także około 500.
Jest to święta księga.
Święta Księga dla trzech religii, ale pamiętajmy o tym, że gospodarowaniu i pieniądzo poświęcone jest tam najwięcej miejsca.
I chciałbym te tematy związane z pieniędzmi i gospodarowaniem podzielić na 5 takich blogów i w miarę szybko je omówić.
Przede wszystkim jest temat gospodarowania. Biblia mówi o tym, jak należy gospodarować.
Biblia określa także stosunek do niewolników. Bardzo jednoznacznie.
Biblia odnosi się do dziesięciny, czyli tego, co należy płacić kapłanom i czy należy płacić.
w zakresie tym, jak traktujemy bogactwo, czym jest bogactwo.
I wreszcie Bibria ma swoje odniesienie do Lichwy.
Jeżeli mówimy o gospodarowaniu, chciałbym Państwu zwrócić uwagę na dwie przypowieści w Biblii, w Mateuszu.
i w Łukaszu. One są bardzo podobne do siebie.
Otóż o powieści te mówią o tym, że
Pan wyrusza i przekazuje
swoim sługom pieniądze.
Przekazuje im te pieniądze
i po pewnym czasie wraca.
Wracaj pyta tych słódzy. Co zrobiliście z pieniędzmi, które wam przekazałem?
Jeden ze słów mówi, pomnożyłem twoje pieniądze, drugi mówi też pomnożyłem twoje pieniądze, chociaż mniej otrzymałem, ale pomnożyłem.
A trzeci mówi, panie, nie pomnożyłem twoich pieniędzy, oddaję ci te pieniądze, które ty mi dałeś.
I co wówczas mówi Pan, ten, który im pieniądze powierzył, tych dwóch pierwszych, którzy pomnożyli jego pieniądze podczas jego nieobecności, nagradza, a tego trzeciego potępia.
Potępia wskazówił jego nawiązanie.
powietrzne potępienie.
To jest nowy testament Mateusz i Łukasz, obydwaj mówią tą samą przypowieść przytaczają.
Stosunek do gospodarowania polega właśnie na tym, jeżeli ci powierzą, masz, jeżeli ci twój par powierzy, masz to pomnożyć.
Masz to pomnożyć.
I to jest nowy testament, który opisuje nam stosunek do gospodarowania.
Powieżone, pomnażanie. Pracuj, pomnażanie.
Po to, żebyś swojemu Panu, czy temu, do którego należysz, w zakresie podległości,
mógł oddać z nawiązką to, co ci dało. Jeżeli nie.
to będziesz skazany na potępienie. Będziesz wiegnany i skazany na wieczne potępienie.
Tak mówi Bibbia.
Nalej, jeżeli chodzi o gospodarowanie. Biblia zwraca.
Wiele razy uwagę na to, że obowiązkiem każdego chrześcijanina jest pracować, pracować, pracować, pracować, żadne prace niechańki.
Masz ciężko pracować.
Zasługujesz na zapłatę, ale jeżeli nie pracujesz, to nie jeż. Nie masz prawa jeździć.
Macie spełniać własne obowiązki i pracować własnymi rękoma, jak to Wam nakazaliśmy.
Macie pracować. Obowiązkiem Chrześcijanina jest pracą.
I dalej obowiązkiem chrześcijanina jest szanować państwo i wypełniać obowiązki podatkowo wobec cesarza.
W każdym przypadku należy być posłusznym władzem.
Biblia mówi, szczególnie nowy testament, bo to omawiamy, proszę spojrzeć.
Nowy testament mówi, masz być posłuszny cesarzowi w każdym przypadku.
W każdym przypadku, nieważne jak tego oceniasz, twoją rolą nie jest ocena, nie jest bunt, nie jest kreatywność, twoją rolą jest podporządkować się i wypełniać obowiązki, i szanować władzę, i nie kwestionować.
i nie wzbudzać buntów. Twoją rolą jest podporządkować się.
Bądźcie poddani każdej ludzkiej zwierzchności ze względu na Pana.
Czy to królowi, jaką mającemu władzę, czy to nam jest nikom, jako przez niego posłany.
Należy szanować rządzących i modlić się za nich.
Zalecam więc.
Przede wszystkim, by prośby, modlitwy, wspólne błagania, dźwięk czynienia odprawiane były za wszystkich ludzi, za królów i za wszystkich sprawujących władze,
abyśmy mogli prowadzić życie ciche i spokojne z całą pobożnością i godnością.
Tak mówi Biblia.
Gospodarowanie polega mu Biblię na tym, żeby...
Właśnie, dobrze gospodarować, pomnażać majątek, pomnażać majątek, a jednocześnie być posłusznym władzem, oddawać to, co się władzy należy, oddawać władzę szacunek.
Obowiązkiem Chrześcijanina jest pracować i pomnażać majątek, w cichości, w cichości, w pobożności i właśnie w sposób cichy.
Jeżeli spojrzymy na ten drugi blok zagadnie.
Biblii do niewolnictwa jest jednoznaczne, niewolnicy są rzeczą, niewolnicy muszą być, są podporządkowani swoim Panom i mają wypełniać wszelkie polecenia.
Nie wolnijcie, bądźcie we wszystkim posłuszni do czesnym Panu.
Nie wolnicy, niech będą poddani swoim Panom we wszystkim. Niech się starają im przybodować.
Bądźcie posłuszni nie tylko Panu, którzy są dla Was dobrze, ale także tym, którzy są surowi, tym, którzy Was karają.
W sumie jesteście tylko życzami i wasze poddaństwo jest konieczne.
Jeżeli jesteście chrześcijanami, pamiętajcie, nie walczcie o to o godność ludzką.
Macie być poddani i wypełniać wszystkie obowiązki, jakie panowie, wasi, panowie, wasi właściciele na was nałożyli.
Skrytości ducha w cichości, w pokorze, w pokorze.
Instytucja Dziesięciny jest znana nie tylko z nami o z Biblii, ale ona jeszcze powstała sporo wcześniej tak samo w Mezopotanii, o czym zaraz jeszcze wrócimy do tego.
W Biblii nakazuje oddawać dziesiątą część tego, co wypracowaliśmy dla kapłanów.
W Izraelu do kapłanów należyli tylko osobnicy męscy z pokolenia lewiego.
I kapłan wymogiem, czyli koniecznym warunkiem bycia kapłanem było posiadać dwa zdrowe ją gra.
Podobnie jak była składana ofiara Bogu, to jeżeli był to barany, także nie mógł mieć wskazy na joudrach.
To posiadanie jonder było czymś bardzo wyróżniającym, nowilitującym do kontaktu z Bogiem.
i dziesięcina była nałożona generalnie na każdego.
Oddaj lewitom, jako dziedzictwo wszystkie dziesięciny składane przez Izraelitów.
Lewitom, kapłano, oddaj.
Z wszystkiego, co mi dasz, będę mi składał w ofierze dziesięcinę.
Pod koniec trzech rado dłożysz wszystkie dziesięciny z plonu trzeciego roku i zostawisz w twoich bramach.
Wtedy przyjdzie Lewita, bo nie ma działu ani dziedzictwa z tobą, obcy, sierota i wdowa, którzy są w twoich murach, będą jedli i nasycuły.
Się.
Przynoście co ranka, ofiary Wasze i co trzeci dzień dziesięciny.
To wezwanie do dziesięci, do oddawania dziesiątej części.
Jest w Biblii bardzo często obecne i przypominane. To jest Wasz obowiązek.
Ludu wybrany. Ludu wybrany. To jest Wasz obowiązek.
I zresztą ten obowiązek przeniesiony został później do chrześcijanstwa.
Ta instytucja dziesięciny nie jest wynalazkiem Izraelitów, ona została przyjęta z mezopotami.
Tu Państwo macie fragment tego, co należy oddawać w mezopotami dla kapłanów.
Pamiętajmy mezopotami, a to jest jeszcze cywilizacja, kiedy nie było pieniądza, więc oddawano w naturze.
Natomiast sama Biblia tych wątków, które przyjmuje z innych kultur, jest w samej Biblii stosunkowo dużo.
M.in. właśnie wątek 10. przyjęty z mezopotami.
I wreszcie lichwa. Bardzo ważny element gospodarowania. Lichwa, czyli pożyczanie na procent.
Otóż od początku w Biblii jest bardzo wyraźnie powiedziane, niewolno pożyczać na procent.
Lichwa to jest w tym rozumieniu biblijnym każdy procent.
Nawet 1% to jest Biblia i to jest Lichwa.
Jeżeli obuścisz oddać więcej niż pożyczyłeś, to znaczy, że to jest powiększone o to, coś, co się nazywa Lichwa.
Lichwa od początku Biblii było powiedziane w ten sposób, nie wolno pożyczać na procent.
Nie wolno. Nie będziesz brał od niego odsetek, a nie Lichwy. Nie będziesz żądał od brata swego odsetek z pieniędzy.
Lichwiarz jest czymś złym w Biblii. Ten, który żyje z odsetek, jest złym.
Lecz jeśli by uprawiał Lichwę i żądał odsetek, ten nie będzie żył, bo popełnił wszystkie te bezeceństwa.
Nie uprawia Lichwy, nie żąda odsetek, ten na pewno żyć będzie, żyć będzie wiecznie.
Stąd Lichwa wprowadziła zakaz pożyczania bratu, bratu wierze na odsetki.
Dlatego, jeżeli ktoś nie był bratem wierze, to można mu było pożyczyć.
nie stawiała zakazu dla pożyczania tego, który był, nie był bratem wierzy,
tego, który był Gojem. Dlatego Żydzi mogli pożyczać chrześcijanom.
Odwrotnie chrześcijanie mogli też pożyczać Żydom.
Zdecydowanie części dowodziło do sytuacji, kiedy Żydzi pożyczali chrześcijanom.
Nie mogli sobie wzajemnie pożyczać na procent, ale mogli pożyczać chrześcijanom.
I ten proces,
Można powiedzieć, ma swoje skutki po dzień dzisiejszy.
Jak spadzczy na Lichwe Nowe Testament.
Nowy Testament mówi zdecydowanie bardziej radykalnie. Mówi nie tylko należy pożyczać, ale również nie należy oczekiwać zwrotu.
Chrystus jest pod tym względem bardziej radykalny. Mówi dajcie to, co macie. Podzielcie się z tym, co macie.
Daj temu, kto cię prosi i nie odwracaj się od tego, kto chce pożyczyć od ciebie.
Miłujcie waszych nieprzyjaciół, czyńcie dobrze i pożyczajcie niczego się za to nie spodziewając.
Podobny stosunek do Lichwy Makoran.
Koran bardzo dużo wynosi ze Starego Testamentu.
Ja bym powiedział, że zdecydowanie więcej wynosi ze Starego Testamentu niż chrześcijaństwo.
Jeżeli popatrzymy na te zakazy, które istnieją w świecie Islamu,
to należy się zgodzić stwierdzeniem dużo z tych zakazów, tych nakazów
i zakazów zostało przyjętych ze Starego Testamentu.
Koran zakazuje lichwy.
To są do dzisiaj, co ciekawe. Do dzisiaj.
Jak religia, jak Biblia patrzy na bogactwo.
Otóż bogactwo w tym wydaniu najczęściej występującym w Biblii
Nie jest naganne, ale jest czymś, o co nie należy się ubiegać, nie należy być chciwym pieniędzy, nie należy z przesadą walczyć o bogactwo, wolno się bogacić, ale wszystko z umiary.
Bogactwo nie jest potępione w Biblii, jeżeli mówimy o Starym Testamencie, nie jest potępione. Korzeniem wszelkiego zła jest chciwość pieniędzy.
Mało tego biblia w starym testamencie wśród Izraela był tak zwany coś 7 rok darowania długów,
coś 7 rok wypuszczanie niewolników, którzy popadli w długi i stali się w ten sposób niewolnikami.
Pod koniec szyżmego roku przeprowadzisz darowanie dłuż, z tozunek do bogactwa, bogactwo nie jest potępione, jest tolerowane, nie jest czymś złego, tak to tylko podchodziła pipia.
Kto chce się szybko wzpogacić, nie ujdzie karę, ale wracamy tutaj do wątku chciwości pieniądza.
że chce wzrubić ponad miarę. Bez umiarę, jeżeli chce wzrubić za wszelką cenę, to Biblia mówi tak, to jest złego.
Bo gadztwo należy potępić.
Niech będzie wolno odciwości na pieniądze, gospodarucie, ale gospodarucie z umiarem, ale później, kiedy dochodzimy do nowego testamentu, to ten stosunek do bogactwa przechodzi pewną metamorfozę i Jezus mówi, sprzedaj co posiadasz i rozdaj ubogi.
Nie ma tego umia, jest przejście na drugą stronę, sprzedajcie waszymini i dajcie ja umuszny.
Błogadztwo Króreszkie nie jest przeznaczone dla Błogacza.
Prędzej wierb od przejdzie przez uwój Gielnę jak Bogać dostąpi Bogaztwa Nibiskiego.
Obywiedziałem państwu o stosunku, o objejącach i gospodarowaniu, jakie zawarte są w Biblii.
Warto pamiętać, że Biblia jest przede wszystkim taką naugu codzienność, jest historia, żywa historia społeczeństwa.
I w tej historii społeczeństwa fragmentów poświęcony gospodarowaniu.
Jest zdecydowanie kilka razy więcej niż temu tym, które są poświęcone miłości, modlitwie, bierze.
Warto sięgnąć do Biblii. Warto spojrzeć na to, jak należy gospodarować.
I warto wyrobić sobie też, wyrabieć sobie, spójstwo sumych do pieniędzy na podstawie tego, co w Biblii jest powiedziane.
Warto sięgnąć do źródeł. Dziękuję bardzo.
Te duchy oblahouda mu.
Ciebie boda, by sławiamy, obie pawę.