Najpierw poproszę jeszcze was, abyśmy wspólnie odmówili krótką modlitwę do Ducha Świętego, upraszając dar Nowej Pięćdziesiątnicy.
Jest to modlitwa, którą sama Matka Boża uczy nas poprzez księdza Stefano Gobiego.
Przyjdź, Duchu Święty, przyjdź, przez potężne wstawiennictwo niepokalanego z serca Maryi, Twojej umiłowanej oblubienicy.
Przyjdź, Duchu Święty, przyjdź, przez potężne wstawiennictwo niepokalanego z serca Maryi.
Twojej umiłowanej oblubienicy.
Przyjdź, Duchu Święty, przyjdź.
Przez potężne wstawiennictwo
Niepokalanego Serca Maryi
Twojej umiłowanej oblubienicy.
Usiądźmy.
Dzisiaj po raz kolejny rozważamy.
Mówiące o podróży.
Trzebie.
przekazywania, słów.
Bóg przekazuje swoim prorokom. Mówię po raz drugi, dlatego że to jest moja dzisiaj druga msza święta.
I znowu słysząc fragment z Księgi Proroka Jerymiasza,
nie przynagla, by mówić o tym, co usłyszałem, a co być może postanowiłem zatrzymać dla siebie.
Ale te słowa
Poleciłem Ci im oznajmić, nie ujmuj ani słowa. Dotykają dzisiaj Mego serca.
Myślę, że być może Bóg po to mi to powiedział, bym dzisiaj z wami się tym też podzielił.
A myślę o młodym człowieku, który
Ubiegłem tygodniu, przyjechał do mnie.
do domu, w którym mieszkam, z wielkim pragnieniem podzielenia się swoim snem, który od miesiąca czasu nurtuje...
Jego duszę i nie wie, co z tym zrobić.
Najpierw zadzwonił do mnie jego ojciec,
czy ksiądz znalazł by chwilę czasu,
bo coś dziwnego dzieje się z moim synem.
Od miesiąca czasu jest jakiś dziwny, nie chce nic mówić, zamyka się w swoim pokoju, chodzi jakiś zatroskany, często powtarza słowa dlaczego.
A ja się pytam Jego Ojca, czy nie próbował Pan rozmawiać?
ze swoim synem. No tak opowiadał mi syn, który miał, ale nie wszystko chciał mi powiedzieć,
gdy zaproponowałem, by porozmawiał z księdzem.
Wówczas zgodził się.
Zaprosiłem zatem tego ojca wraz z jego synem.
Przyjechali w umówionym czasie.
Usiedliśmy najpierw razem, później syn poprosił, by tata wyszedł z pokoju, pozostając we dwójkę, zaczęliśmy rozmowę. Trwała ona około godziny czasu.
Po pierwszych pytaniach i usłyszanych w słowach otrzymka, bo tak ma na imię,
zorientowałem się, że jest to człowiek młody, tak jak wszyscy, zainteresowany kościołem.
Oczywiście.
Praktykujący, chociaż może nie jest to zbyt gorliwe zaangażowanie w Kościół,
ale stara się nie opuszczać niedzielnych mszy świętych, stara się też pamiętać o modlitwie.
Ma serce, tak jak powiedział, bardzo wrażliwe, jeżeli słyszy słowa przeciwne w swojej wierze, jest gotowy bronić także i kapłanów.
Jest człowiekiem, zatem miłującym Boga. Wszystko wskazywało na to, że ten sen mógł.
być przekazem od Boga, czyli snem prorodzkim,
snem, które...
Rzadko się przydarzają, ale jednak mają miejsce, o czym mówi też Pismo Święte i potwierdza także tradycja kościoła ukazując w życiorysach wielu świętych, chociażby w życiu świętego Jana Bosko, którego wizerunek i relikwie tutaj są umieszczone.
Nawet powstała książka, syny i wizję księdza Bosko, które ukazują też i sposób, w jaki ten święty prowadził dzieło wychowawcze wśród powierzonej mu młodzieży.
odwoływał się do owych snów i wizji, opowiadał je swoim chłopcom, voratorium.
W ten sposób poruszały się ich serca.
Często przez te słowa nawracali się,
korzystali często z sakramentów świętych.
Jestem tak jakoś przekonany, że może również ten sen, który opowiem kogoś poruszy.
Może ktoś się nawróci, jeżeli nie zgrona Was, bo przybywacie tu jako lud wierzący,
ale być może powtórzycie to w swoich domach i przynieś się jakiś konkretny owoc.
Szymek mówił, że wszystko wydarzyło się w krótkim śnie, ale odbiło w nim niezatarte znamie w sercu.
W tym śnie, o którym opowiadał, znalazł się w świecie, w którym wszystko...
odbywało się w atmosferze przygotowania do końca świata.
Nawet w telewizji, mówi w komunikatach radiowych, podawano,
że w dniu dzisiejszym, o godzinie 18, dokładnie zapamiętał te słowa,
nastąpi koniec świata.
Ludzie byli bardzo poruszeni tymi komunikatami.
Ta część z tych ludzi sobie drwiła z zapowiadanych wydarzeń.
Śmiano się także i złożyczono.
Wielu przechodziło obojętnie wobec tego, co miało się wydarzyć.
Szymek pamięta, jak wtedy był razem ze swoim ojcem w tym śnie w swoim domu
i wyczekiwał tej godziny z wielkim, jak mówi, zaciekawieniem.
Jednocześnie też i z jakimś niepokojem w sercu, ale minęła godzina, o której mówiono, minęła 18 i nic się nie wydarzyło.
Jeszcze bardziej podnieśli głos ci, którzy kpili, którzy wyśmiewali.
Tę zapowiedź, jaka miała się wydarzyć, ale Szymek mówi, że w tym śnie nadal odczuwał bliskość czegoś, co miało za chwilę się wydarzyć.
To napięcie, o którym mówi w swoim sercu, wciąż w nim rosło.
I nawet gdy opowiadał ten sen, widać, że jest człowiekiem cierpiącym,
bowiem tak jakby odnowiło się w jego wnętrzu to cierpienie, o którym wspominał,
które towarzyszyło mu, jak też się przyznał, nie tylko podczas snu,
ale także podczas kolejnych dwóch dni to cierpienie w nim nieustannie trwało.
Zbliżyła się godzina 21 godzina apelu jasnogórskiego i wtedy razem z Ojcem wyszli, jak mówi, na balkon w swoim mieszkaniu.
i będąc na balkonie, punktualnie o godzinie 21 nagle świat spowiła dziwna chmura.
Mogła w kolorze popiową.
Mówi, że nagle wyłoniła się ta chmura za rogu, za rogu domu i w jednej chwili objęła cały świat.
I w tym momencie, gdy pojawiła się ta chmura, jeszcze było widno, to też dodał, że mimo, że była 21, więc jeszcze było...
Na dworze bardzo jasno, stąd mówi Księże to musiało być, gdzie się w maju albo w czerwcu, w tych miesiącach, kiedy dzień jest bardzo długi.
I wówczas mówi nagle oczy ich zwróciły się ku niebu, na którym zobaczyli jasne na czarnej kracie, też nie wiem co to znaczy, ale jasny krzyż.
Był tak lśniąco.
lśniąco świetlisty, że nie dało się na niego patrzeć, jak mówi.
Po chwili zamknął oczy i spuścił głowę na dół.
Ale mówi księże, wtedy ten krzyż zobaczyłem tutaj, w swoim sercu.
I nadal ten krzyż widziałem.
wraz z tym krzyżem weszło w moje wnętrze wielkie cierpienie.
Mówi Księże, to tak jakby skumulowały się wszelkie grzechy.
Wszystkie grzechy, wszelkie zło skumulowało się w jednej chwili w moim sercu.
Mówi, to było bardzo bolesne. To było nie do wytrzymania.
Z pomocą przyszedł kobiecy głos, jak mówił, z pewnością się domyślany, że był to głos matki najświętszej, dosyć wystarczy.
I w tym momencie, jak mówił, ten ból nagle został zabrany.
Jednak wydarzenia, które miały miejsce
w związku z tym krzyżem, z tym dotknięciem, jakie przeżywa w tym śnie.
Wpływ miały na wszystko, co dzieje się wokół. Mogła ustąpiła, pojawili się ludzie, którzy jedni jakby dotknięci tym samym bólem, co on, płakali, starali się.
Jakby wszystko uczynić, by żałować za swoje grzechy,
ale ci, co wcześniej drwili, wyśmiewali się z tych zapowiedzi, o których słyszeli,
oni zdawali się nic nie odczuwać i nadal.
pozostawali w tej postawie ośmieszania tego, co przed chwilą miało miejsce.
I chociaż mówili, że się niczego nie boją, że ich to nic nie dotyka, to mówi, widział, jak ci ludzie
którym było brak żalu za grzechy, którzy nie przyjmowali tego, jak szybko starzeli się, stawali się z chwili na chwilę coraz bardziej.
Co raz bardziej starzy ich skóra marszczyła się i po chwili rozsypywali się w drobny proch i mówi, wśród tych osób była moja matka, była moja ciotka, które były razem w domu w tym czasie.
Jednak wraz z tymi...
odczuciem konsekwencji, jak to próbował ująć, czyli mimo, że widział, jak ci ludzie stawali się w jednej chwili starymi i rozsypywali się w proch na jego serce, na serce jego taty, na serca tych, którzy pozostawali przy życiu, przyszło wielkie szczęście.
Mówi, że tak jakby wszystko było przepełnione szczęściem nie tylko ludzie, ale także i rośliny, i przedmioty.
Mówi, można było wręcz to szczęście dotknąć. Ono niosło ze sobą tak…
Nie pojętą słodycz, taką wielką radość, że mimo iś miałem świadomość, mówi Szymek, że moja mama, moja ciotka i innych, wielu ludzi znajomych, przestało istnieć, przestało żyć, to to szczęście przewyższało.
Ból, smutek z powodu śmierci, nawet bliskich osób.
Było to tak wielkie szczęście, które mówi, że po chwili kazało mu opuścić dom i wyruszyć w poszukiwaniu innych ludzi.
Jak mówi, w jednej chwili znalazł się całkiem w innym mieście, w innej miejscowości i tam spotykał swoich kolegów
i dziwił się, że jeden z nich chociaż był.
Narkomanem chociaż był postrzegany jako człowiek zły przez otoczenie, że on się ostał, bo jego serce było pełne światła, jego serce przyjęło ten krzyż.
Tak, dzieląd się ze mną, Szymek mówi księże, jak to możliwe, czy coś takiego jest zapowiadane, czy coś takiego naprawdę się wydarzy, czy ci ludzie naprawdę w taki sposób odejdą, ja mówię Szymek, nie wiem, ale modlimy się o zwycięstwo miłości.
Modlimy się o tryjum w niepokalanego serca Matki Najświętszej, modlimy się o tryjum w Miłosierdzia, być może masz jakieś przez to także i pouczenie.
i mobilizację do przygotowania się,
czy też nawet modlitwy za twoją mamy, za twoich bliskich,
gdy w ten sposób przygotować sial też i uchronić tych,
którzy, jak widziałeś, w tym śnie, mogą poniesić śmierć.
Szymek mocno przyjęty słuchał później także i moich relacji z naszych spotkań, ze świadek ze wspólnocie.
Także próbowałem u naświetlić trochę o objawieniach maryjnych i tych wcześniejszych zfatimy.
Jaki obecnych z Medjugorje też wspomniałem, że Matka Boża Królowa pokoju, obecnie mówi, że ma nadejść w czas pokoju w świecie, o co mamy się modlić, ma przyjść trójów miłości.
A więc to wszystko, jakby...
pozwalał oszymkowi też i zrozumieć, że te wydarzenia być może
są rzeczywistością, która niebawem nastąpi, mówi niebawem,
bo księże odczuwałem, że to ma być zarówno.
On ten scen miał, jak mówił, miesiąc wcześniej, czyli miesiącu czerwcu i mówi, że księże tak odczuwałem, że za rok to ma się wydarzyć.
mocno przejęty, mocno też i dotknięty, gdy opowiadał to znowu mówi, pojawił się w nim ten ból we wnętrzu klatki piersiowej.
Znowu musiał przerwać, bo ten ból był niedowy trzymania. Widać, że wszystko, co mówi, jest autentyczne.
To nie było jakieś opowiadanie, czegoś, co przeczytał, czegoś, co mógł sobie wymyśleć.
To było.
Złączone z jego jestestwę, każde słowo, gdy wypowiadał z wielkim, takim przejawem mocy Bożej, moje w serce wręcz dreszało, słuchając tego wszystkiego.
Oczywiście zaproponowałem, czym Gowi uczestnictwo w naszych spotkaniach, w rekolekcjach, widać, że tego potrzebuje.
Kochani, mówię o tym, bo spełnia się to, co było powiedziane w Księdze Ioela, czy też spełnia się to, o czym Bóg mówi w dzisiejszych czasach, poprzez objawienia Maryjne, czy poprzez współczesnych mistyków.
Mogę już...
Wydarzenia, które mają nastąpić będą wydarzeniami objawianymi nam w sposób mistyczny.
I będą sny mieli nawet wasze dzieci.
Oni będą także prorokować z Ducha Boży.
Nie dowiemy się o tych wiadomościach poprzez prace, poprzez telewizje, poprzez media.
bo te środki przekazu nie służą Bogu, ale Bóg będzie mówił prosto do ludzkich serc.
To jeszcze bardziej, mnie kapłana przekonuje, że żyjemy w czasach, kiedy Bóg już chce i mówi do serc ludzkich.
Szynek nigdy nie zaangażował się więcej niż zwykłych sześcijanin w życie chrześcijańskie.
Nie był na żadnych pogłębiających rekolekcjach, nie jest miłośnikiem długich modlitw na wierczerniku, jak mówił był tylko jeden raz w Czerwijńsku.
Nie interesowało go zbytnie także interesowanie się prawdami Bożymi, zamierza jak mówi, studiować psychologię, chce być też zaangażowany bardziej w pomoc.
Drugiemu człowiekowi, ale nie jako kapłan, nie jako gorliwy, prześcijanin.
A jednak Bóg do niego przychodzi z takim prorocem,
jakby chciał nam wszystkim powiedzieć, że skoro wam o tym nie mówią kapłani,
skoro nie słuchacie współczesnych proroków,
do których grona z pewnością należała nasz wielki rodak papie sian Paweł II.
Skoro nie otwieracie się na orędzia wynący z nieba, które kieruje obecnie matka Boża,
skoro nie chcecie przyjmować słów przekazanych przez współczesnych mistyków, to w ten sposób.
Bóg chce do nas mówić, poprzez sny naszych dzieci.
To nie pierwszy przypadek, że ktoś do mnie przychodzi z takim doświadczeniem.
Już wcześniej pisała do mnie matka małej kilkuletniej dziewczynki,
czynże moja mała córeczka ma dziwnesny, opowiadami o rzeczach niemożliwych.
Czy to jest możliwe, żeby Bóg posługiwał się nią?
Gdybyśmy chcieli zrobić wywiad wśród nawet i grona naszej wspólnoty, myślał, że też moglibyśmy podzielić się różnymi takimi doświadczeniami.
Są to czasy, kiedy Duch Święty przychodzi z darem nowej pięćdziesiątnicy.
My po to się gromadzimy na wieczernikach, by ten dar pięćdziesiątnicy nowej wypraszać.
i Duch Święty technikę, gdy chce, on znajduje drogi, by powiać swoją mocą, by przyjść ze światłem po uczeniem,
by pobudzić w serca do nawrócenia, by nas ukierunkować na właściwe drogi.
Stąd drodzy, chcielimy zamielić w tym momencie.
Niech to, co powiedziałem, zapadnie w nasze serca.
ludzkim rozumem wyjaśniać. Nie dopuszczajmy wątpliwości, ale pozwolmy
duchowi świętemu dzisiaj działać w nas.
Także idą nas przemawia, niech nasze serca na pełnia Bożą Mondrością.
Niech to kolejne nasze spotkanie będzie tym czasem, kiedy Bóg będzie mógł dokonać prawdziwie wielu swoich cudów.
Bo jak mówi dzisiejsza Ewangelia,
W jego rodzinnym mieście w na zarecie, w miejscowości nie mógł przez niedowiarstwo wielu cudów uczynić.
traktowany jako jeden z mieszkańców na zaretu.
Nie potrafiono zrozumieć skąd u niego tamoc, skąd u niego tamądrość.
Odrzucili go jako proroka, traktowali go jako zwykłego.
Zgrona tych, którzy to miasto zamieszkiwali, i my możemy również kolejnego
proroka w naszym życiu, którego posyła do nas sam Bóg potraktować podobnie.
Ale możemy też, jak cienielicznie znazaretu, posłuchać się tych słów.
przyjąć je i prosić Ducha Świętego, by tymi słowami nas dotknął, by te słowa przyjęte w naszym życiu również owocowały.
Także i kolejnymi cudami miłości, o które przyjeżdżamy tutaj prosić.
Wierzymy, że troszczyś się o swój kościół, powierzasz nas w swojej matce, a także poprzez jej wstawiennictwo, szczególnie gdy tworzymy wspólny wieczernik modlitwy, posyła swojego ducha Świętego.
Pomóż nam zgromadzonym na kolejnym wieczerniku modlitwy, tu w sątocznie, otworzyć się na ten powiew,
jaki jest przychodzący duchnowej pięćdziesiątnicy.
Słyszymy,
o kolejnych jego przejawach działania pośród nas.
Słyszymy, że nasze dzieci prorokują, mają proroczesny.
Pomóż nam przyjąć to, co doświadcza.
Grono dzisiejszych wierzących uczyń nas kościołem pełnym ducha świętyk i wprowadzaj w plany serca swego i niepokalanej twojej matki.