Ksiądz tego świata i świat zabiera głos, decyduje, ma taką rolę decyzyjną,
wjedzie prym na świecie, a to powinien Kościół właśnie być
tym głosem sumienia świata. I jak to wygląda w kontekście naszej pandemii,
czyli tej sytuacji, z jaką mam do czynienia udala roku?
Jaka powinna być reakcja Kościoła na to?
I czy to rzeczywiście nie jest pokłosie tego, że Kościół odpuścił?
Bardzo czuły punkt Pani dotknęła. Ogromny zawód czuję wobec postawy Kościoła.
Mówimy o Kościele w Polsce głównie, ponieważ koszula bliższa ciał i możemy to z bliska obserwować.
Żeby było jasne, nie tylko dotyka to Kościoła.
Ja bym zidentyfikował trzy takie środowiska, które zawiodły
w tym momencie ustawienia się wobec tak zwanej pandemii.
A więc Kościół katolicki, młodzież akademicka,
i starze działacze opozycji antykomunistycznej.
Dlaczego młodzież akademicka? No bo zawsze ferment wzięł się na studia.
Tam był protest zawsze na samym początku i stamtąd on szedł dalej.
Zawsze młodzież akademicka walczyła o wolność.
Nie ma tego głosu. Studia zostały spacyfikowane, online, młodzież akademicka bawi się na smartfonach i na komputerach i nie ma ich głosu.
Opozycja antykomunistyczna natomiast w Polsce
Nie zajęła żadnego stanowiska, ponieważ rządzą tak zwani nasi.
Środowiska PiSu, no nie oszukujmy się, również są bardzo pokrewne z tymi ludźmi, którzy kiedyś walczyli z komuną, mówiąc prosto.
No i teraz wracamy do Kościoła.
Kościół zawsze stanowił azyl
i stanowił pewien byt niezależny,
autonomiczny względem rządzący, względem państwa
i tym razem zrobił kompletnie coś innego.
A więc poszedł na współpracę z rządem.
Było zalecenie na samym początku,
żeby był limit pięciu osób,
co najwyżej w Kościele na Mszy Świętej.
nas najbardziej boli w tym kontekście, że to były święta Wielkiej Nocy,
że to był wielki tydzień przedtem.
I biskupi polscy można powiedzieć skrapliwie, bądź ochoczo się na to zgodzili,
a powinni wtedy tupnąć nogami i wzorem prymasa tysiąc lecia zawołać na on posumus.
To są nasze rzeczy, odejdźcie i my będziemy decydować, co się będzie działo u nas w kościołach.
Tymczasem mieliśmy do czynienia, chyba to była wielka sobota,
z głosem prymasa Polaka, z nazwiska, który powiedział, że kto pójdzie w niedzielę do Kościoła wielkanoc,
ten ma grzech przeciwko piątemu przykazaniu.
Ja powiem szczerze, nie mam nawet pretensji do tego człowieka, tego biednego biskupa Gnieździńskiego, ponieważ każdy może błędzić.
Natomiast mam pretensje do wszystkich pozostałych biskupów, że się nie wypowiedzieli w tym kontekście,
nie zganili swojego współbrata w biskupstwie, nie odcięli się od tej opinii aż do dziś.
Czyli to, co prymas powiedział wtedy, jak gdyby obowiązuje nas nadal.
Były bardzo pojedyncze tylko głosy, żeby oddać sprawiedliwość członkom episkopatu, przede wszystkim arcybiskup Andrzej Dzieńga zachował się tak, jak powinien się zachować w biskup, a więc nie słuchał tych...
dziwnych sanitarnych zaleceń, że trzeba usuwać wodę
święconą z kropielnic, że trzeba masowo od teraz udzielać
niegodnie komuni świętej na rękę, żeby zakazać pielgrzymek
na przykład na jasną górę i w inne święte miejsca.
Tutaj jest niestety chlubnym wyjątkiem ksiądz Arcybiskup Szczeciński.
No jest jeszcze inny ksiądz Arcybiskup, ale on nie jest akurat członkiem episkopatu,
to myślę oczywiście o Janie Pawle, lędze, który jest takim wyrzutem sumienia dla ich wszystkich
pozostałych biskupów, których mamy w Polsce chyba 150,
no ale to jest Polska.
W kontekście całego świata można naprawdę ubolewać, nigdzie nie jest lepiej.
Taki przykład ze słowacji.
że Słowacja chyba 20 lat temu, Episkopat Słowacki, już wtedy analizował możliwość udzielania Komunii Świętej na rękę i była debata w całym kraju, czy to jest dobrze, czy to jest źle.
Episkopat Słowacji wówczas jednoznacznie ogłosił, że Komunia Święta w kościołach Słowackich może być udzielana tylko i włącznie do ust.
Nawet dotyczyło to tych osób,
które, cudzoziemców, na przykład jakiegoś Niemca czy Francuza,
który przyjedzie z sensu swojego kraju, jest przyzwyczajony do komunii na rękę,
on też nie może w ten sposób tej komunii świętej otrzymać.
Przy czym posz przyszła straszliwa pandemia, zgromadził się episkopat Słowacji
i zmienił swoje zdanie o 180 stopni do tego poziomu,
że nie można było uzyskać komunikacji.
świętej do ust, tylko i wyłącznie na rękę, a jeżeli się znalazł w taki wierny, który pomimo tych wszystkich nakazów, jednak uporczywie
dopomina się na kolanach, żeby mu udzielono do ust, to musi odczekać do końca mszy.
zostać poproszony do zakrystii, tam może uzyskać Komunię Świętą do ust, ale pod jednym warunkiem.
Warunek powiedziałbym szantaż emocjonalny, który polega na tym, że dobrze może Pan, Pani, otrzymać Komunię Świętą do ust,
ale pod warunkiem, że przyzna Pan, Pani, że forma udzielania na rękę jest równie godna.
do tego stopnia. Także działania w Polsce oceniam bardzo krytycznie.
Biskupi powinni moim zdaniem czym prędzej zmienić to zdanie chociażby o komunii świętej,
o formie oddzielenia komunii świętej, ponieważ remedium na wyjście z kryzysu ja się powołam na wywiad rzekę z księdzem biskupem
a ta na zysę śnajderen.
który stawia swoje świadectwo i remedium na ten kryzys to jest szacunek dla najświębszego sakramentu.
Proste, aby się skupić na tym co jest najważniejsze i najbardziej święte, ponieważ katolicy muszą zrozumieć co tak naprawdę jest istotą ich wiary.
Oni tego nie wiedzą.
Byliśmy im twierdzić, że w zdecydowanej większości.
Dlatego on apeluje właśnie o to, przy okazji też jego współbrac z Kazachstanu, czyli Jan Paweł Lęga.
że komunia święta tylko na kolanach, tylko do ust, tylko z rąk kapłana.
Jak oczywiście z pateną to już jest inna tam forma, wyższa, jeżeli jest taka możliwość.
A więc...
przed Bogiem na kolana.
Też oni potwierdzają, że wiara w krajach post-Sowieckich,
gdzie straszliwa komuna, to my się możemy naprawdę,
my możemy dziękować Bogu, że mieliśmy tylko troszkę.
tych nieprzyjemności w porównaniu z krajami post-Sowieckimi,
oni nie widzieli przez cały 10-lecia księdza Katulickiego,
na przykład u siebie w wioskach.
I ta wiara przetrwała.
Dlaczego?
Dlatego, że oni wiedzieli, jaka musi być forma pozycja człowieka wobec Boga.
To musi być na kolanach.
Teraz, nie wiem, czy na przykład na zachodzie Europy jest taki kościół, takie miejsca,
gdzie tak się właśnie udziela Komuni Świętej na kolanach i przyumie się Pana Boga do ust.
W wielu krajach bywałem, we Francji, w Niemczech, w Holandii, w Włoszech, w Hiszpanii, w Portugalii,
praktycznie wszędzie, nawet w tych tak zwanych katolickich krajach, wszędzie zna stojąco i niestety w zdecydowanej większości na rękę.
A więc jeżeli widzimy, że przy okazji udzielania Komuni Świętej na rękę zostają partykuły ciała pańskiego i one gdzieś tam spadają, to wiemy, że cierpi na tym Bóg.
a nie nasze dobre samopoczucie, ponieważ jest profanowany, jak uczy Kościół w każdej najmniejszej cząstce Najświętszego Sakramentu jest cały Bóg.
I nie możemy o tym zapominać. I to, że się ludzie dobrze czują z tym, że biorą na rękę Pana Jezusa, to ich nie zwalnia odpowiedzialności za to, co się dzieje.
Na tym ubolewam. I to powinni przede wszystkim wiedzieć kapłani.
Nie przekazują tej informacji. Może jej nawet nie wiedzą, albo nie chcą wiedzieć.
Znam natomiast wielu księży, którzy są łamani.
Łamane jest ich sumienie.
Właśnie teraz. Oni nigdy w życiu nie dopuścili by do tego, żeby udzielać Komuni Świętej na rękę.
I wiskup, czyli przełożony szantażem, zmusza ich do takiej postawy.
Jest to próba księża. Tak, to jest próba i wcale niełatwa.
Bardzo trudno jest księdzu odmówić...
Wykonania polecenia przełożonego, czyli biskupa, musi mieć ku temu solidne podstawy moralne i formalne, musi wiedzieć, co robi, na co się porywa, protestując przeciwko poleceniu swojego zwierzchnika.
Dlatego, że konsekwencje mogą być dla danego księdza dosyć nieprzyjemne. On może być suspendowany, może być przeniesiony do jakiejś najgorszej z możliwych parafii.
ale wierzący ksiądz nie powinien w ten sposób się zapatrywać,
bo wie, czego Pan Bóg od niego oczekuje.
i woli Bożej sprzeciwiać się nie powinien, więc to są oczywiście wielkie dylematy moralne
i każdy ksiądz jest inny, każdy ksiądz może w własnym sumieniu pewne rzeczy rozeznawać,
ale wiedząc, jaka jest rzeczywistość, obiektywna, czyli wiedząc, że udzielanie Komuni Świętej na rękę
skutkuje profanacją boskich partyków,
powinien zrobić to, żeby nie wykonywać tych poleceń, nie jest to łatwe, nie jest to łatwe, to jest taki mały krzyż i właśnie czas próby dla tych kapłanów bardziej wierzących, którzy funkcjonują w diecezjach czy w zakonach.
Niestety nie wszyscy tej próby mogą umieć sprostać, to są to są bardzo ciężkie wybory.