Artykuł, który przeczytam pochodzi ze strony
Święta Tradycja vs. Ocean Przeciwności
Obecność kobiety w prezbiterium czyni mszę świętą niegodziwą.
W dyskusji.
W instytucjach internetowych czy prowadzonych, pisanych przez świeckich czy księży nie możemy się doczekać na jasne i zdecydowane wypowiedzenie prawdy,
że nie ma czegoś takiego jak święcenie kobiet, ani na diakonki, ani na kapłanice, tym bardziej.
Media internetowe utożsamiające się z tradycją katolicką łatwą lub trudną donoszą,
że około pięć lat temu w tajemnicy dokonano pierwszego wyświęcenia kobiet na kapłanice w kościele katolickim.
że kobiety te odprawiają msze święte w jakichś zakątkach Afryki z braku powołań wśród mężczyzn.
Należałoby powiedzieć, że ta praktyka nie sprawia, że mszę świętą odprawiają.
Należy powiedzieć, że przez to owe zakątki Afryki mszę świętą straciły.
Dlaczego nikt tego nie wypowiada? Gdzie są kościelni kanoniści?
Czy dostali swoje tytuły kanoników tylko za to, że umieli pozyskać fundusze unijne na remonty katedr, kościołów i klasztorów
z uwzględnieniem dostosowywania ich do nowych funkcji kulturowych, co było warunkiem uzyskania funduszy?
za to właśnie wielu zostało nagrodzonych tytułem kanonika mimo że nie mają pojęcia co to jest kanon ani kanon prawny ani tym bardziej mszarny ta wiedza nie jest im potrzebna kiedy zamieniają katedry w muzea i przerabiają kościoły na sale koncertowe
Może dlatego w tak ważnych sprawach milczą.
Może dlatego nie ma komu powiedzieć, że kobiety nie mają mocy przyjąć święceń kapłańskich,
nawet jeśli będzie wykonany nad nimi przez jakiegoś kardynała Rysia zestaw ruchów i słów,
udających konsekrację kapłana.
Będzie to wykonana przesmiewczo i poza kościołem magiczna pogańska zabawa kościelnych hierarchów, pogański obrząd na cześć Pachamamy lub innego szatana.
Rytuał ten nie będzie miał nic wspólnego z kościołem, z sukcesją apostolską, która jest konieczna, aby ważniej i skuteczniej odprawiać Mszę Świętą i sprawować sakramenty.
Nawet jeżeli Franciszek wykreśli z prawa kanonicznego zapis, że kto usiłuje wyświęcić na kapłana kobietę, ten podlega ekskomunice, kobieta nie stanie się zdolna do przyjęcia świętyń kapłańskich.
Jak dzisiaj czują się kapłani, którzy dopuszczali święcenie diakonek, jeśli wiedzieli, że to święcenie już do kapłaństwa należy?
Dlaczego kanoniści milczeli, kiedy wprowadzono diakonat świeckich?
Jak wielkiemu zakłamaniu podlegamy dzisiaj, skoro nie wiedzieliśmy, że to fałszerstwo?
Czy Franciszek może dążyć do całkowitego sfałszowania kościelnych ustaw?
Czy może doprowadzić do radykalnego usunięcia przepływu łaski sakramentalnej poprzez eliminację sakramentu ofiary mszy świętej?
Może. I będzie to czynił, jeżeli nie powstanie grono biskupów, kardynałów przeciwko takim fałszerstwom.
Świeccy tego zrobić nie mogą, bo nie mają w kościele władzy.
Zaś Franciszek i jego współpracownicy, mimo kokietowania świeckich, że będą mieli władzę nadzoru nad kościołem i hierarchią,
są potrzebni tylko jako rewolucyjny tłum bolszewików, który zniszczy hierarchię i kościelny porządek.
Widać to wtedy, gdy świeccy upominają się o dyscyplinę, prawdę, naukę, liturgię tradycyjną. Są bezczelnie lekceważeni i poniżani. Nikt rozumny, jeśli nie jest tępym bydlęciem, które niszczy wszystko, co dopadnie, no tą rolę świeckich w synodalnym kościele się nie nabierze.
Franciszek chce wykorzystać świeckich jak żydokomuna biedotę do kasacji porządku i hierarchii, by potem wziąć ich za mordę, żeby nie podskakiwali.
Każdy, kto przyłoży rękę do kasacji hierarchii w kościele, stanie się ofiarą Franciszka, który posłuży się nim jak tępym kafarem do zniszczenia praw kościelnych, by potem nim pogardzić.
kobieta nie ma żadnej mocy odprawić mszy świętej nie ma takiej fizycznej możliwości na ruchach ciała słowach materyi i formie koniecznej do ważności mszy świętej sprawa się nie kończy
Nie będzie ważnej intencji, która do zaistnienia sakramentu jest konieczna.
Kobieta, stając do sfalsyfikowania święceń, do uzurpacji stanowiska kościelnego, nie ma intencji czynić tego, co czyni Kościół.
Nie jest w stanie spełnić nawet tego warunku. Kobieta nie otrzyma sukcesji apostolskiej.
kobiety nie będą w stanie odprawić ważnej mszy świętej ponieważ nie robią tego z woli chrystusa nie mają intencji czynienia tego co czyni kościół nawet jeśli zezwolił im na to biskup czy kardynał po kroju rysia
Dlaczego kanoniści milczą? Nikt nie chce być w przyjaźni z prawdą. Nikt nie chce wyjechać ze stanowiska na jednym wózku z biskupem kościoła katolickiego, Józefem Edwardem Stricklandem. A właśnie, że powinni. To ich obowiązek.
Nie pada nigdzie ani słowy o tym, że z mocy samego prawa ktoś, kto usiłuje wyświęcić kobietę, podlega ekskomunice.
Ten zapis jeszcze do dziś nie jest sfałszowany we współczesnym prawie kanonicznym.
Chociaż Franciszek zapowiada, że do tematu kapłaństwa kobiet będzie powracał w niedalekiej przyszłości.
Jedynie musi zreformować prawo kanoniczne, czyli sfałszować.
Zmiany zapisów prawa kanonicznego mogą być potraktowane tylko jako fałszerstwo.
nie zostało napisane na kolanie, jest scaleniem praw kościelnych wszystkich wieków Kościoła.
a przynajmniej tak było do Jana Pawła II. Zdajemy sobie sprawę, że Jan Paweł II w sposób niewłaściwy i modernistyczny poprawiał je, reformował, jak to się ładnie mówiło, o wszelkich matactwach w obrębie liturgii i praw kościelnych.
Wielki papież Polak zasłynął na wieki, wraz z nim beatyfikowano eksperymenty liturgiczne Sturbacza i Tłustego Bąka .
Może dlatego, by beatyfikować robotę modernistów, tak szybko okrzyknięto Jana Pawła II Wielkim?
Wcześniej oczywiście łamano prawo kościelne, ale precedens do przeprowadzenia lekką ręką pożądanych politycznie zmian w zapisach kodeksu prawa kanonicznego został uczyniony przez Polaka i staje się ulubioną zabawą Franciszka.
Czyżby to była owa iskra z Polski? Pali się, pali. Kto ją teraz ugasi, jeśli zapaliła ogień piekła?
Planowana i zapowiedziana przez Franciszka zmiana w prawie kanonicznym, mająca dopuścić do świętyń kapłańskich kobiety,
jedynie tworzy sytuację, kiedy msza święta, profanowana od kilkudziesięciu lat obecnością kobiet w służbie ołtarza, stanie się zupełnie nieważna.
Sakrament bowiem nie pochodzi od człowieka, ale jest ustanowiony przez Boga. Jeżeli człowiek zmieni istotnie sakrament, coś zasadniczego, co jest z ustanowienia samego Chrystusa, unieważnienie.
Kapłaństwo od początku było z ustanowienia Chrystusa przynależne tylko mężczyznom i nikt nie ma władzy w Kościele tego zmienić.
Jest to sytuacja szatańskiego ataku, kolejnego już, na istnienie mszy świętej.
Ustanawianie kobiet diakonicami profanuje mszę świętą. Udawanie, że można wyświęcić kobietę na kapłana i usiłowania czynienia tego jest pracą dla kasacji kapłaństwa i co najważniejsze sakramentu mszy świętej.
Dlatego brakuje nam werbalizacji tej prawdy ze strony kanonistów kościelnych, biskupów i kardynałów.
Mówi się, że święcenie kobiet jest niezgodne z tradycją, ale nikomu nie przechodzi przez gardło, że jest to kolejny sposób na likwidację sakramentu Najświętszej Ofiary Mszy Świętej.
Nie ma możliwości, żeby na kobietę przeszła sukcesja apostolska.
Może tak ujęta sprawa stanie się bardziej wyrazista dla kapłanów i wiernych.
Przez dziesięciolecia przygotowywanych do tego etapu zniszczenia widokiem łażących po prezbiteriach czytających czytelników.
rozdających komunię świętą kobiet.
Jakże trudno jest teraz pisać o tym,
kiedy kilkadziesiąt lat kłamstw
zniszczyło świadomość przede wszystkim kapłanów
do tego stopnia, że są gotowi
sami siebie pozbawić kapłaństwa.
Apostoł Paweł w liście do Tymoteusza 5, 9 nakazuje o kobietach przyjmowanych do służby Kościołowi.
do spisu należy wciągać taką wdowę która ma co najmniej lat sześćdziesiąt była żoną jednego męża ma za sobą świadectwo o takich dobrych czynach
że dzieci wychowała że była gościnna że obmyła nogi świętych że zasmuconym przyszła z pomocą że pilnie brała udział we wszelkim dobrym dziele młodszych zaś wdów nie dopuszczaj do służby kościołowi
Już wiele pisaliśmy o tym, czym diakonisy na pewno nie były.
U początków kościoła papieże potępiali w ogóle możliwość dotykania przez kobiety nawet naczyń liturgicznych.
Papież Soter surowo skarcił diakonisę za to, że śmiała dotknąć naczyń liturgicznych i był to II wiek.
Usłyszeliśmy, że doszło do takiego lekceważenia praw bożych, że pozwala się kobietom służyć przy świętym ołtarzu i na to wszystko pracować.
co przeznaczone jest tylko służbie mężczyzn wydano zgodę płci której to nie przystoi chyba że cała wina całe oskarżenie i zbrodnia tych wszystkich przewinień o których się dowiedzieliśmy odnosi się do kapłanów
którzy na to pozwolili albo nie pozwalając okazali że publicznie tym występkom sprzyjają jeśli jednak stało się to po otrzymaniu słowa od kapłanów
którzy wyznaczony sobie obowiązek w kościele tak starają się zniszczyć że chyląc się do tego co przewrotne i pogańskie bez żadnego baczenia na chrześcijańskie zasady idą ku upadkowi jest to dekret ogólny papieża gelazego marca
O kobietach, aby nie służyły przy świętych ołtarzach, to jest o takich, które domagają się tego, co jest przypisane mężczyznom.
Pisaliśmy wielokrotnie, że diakonisy nie są tym, czym się dziś je przedstawia.
Biegli w nauce kościelnej kapłani i teologowie, którzy nie mają przeprowadzonej lobotomii naukowej na 1960 latach istnienia Kościoła,
Powinni wiedzieć, że diakonisy asystowały przy chrzcie kobiet, nie błogosławiły, nie pełniły żadnej liturgicznej funkcji, służyły potrzebom kościoła socjalnym i organizacyjnym i były przyzwoitkami w sytuacjach, w których cień podejrzenia o niemoralność mógłby paść na kapłanów.
Wstęp do przedsoborowego mszału zawiera dokument Piusa V, który był zawarty w każdej edycji mszału rzymskiego od Piusa V do Jana XXIII.
document ten zawiera zestawienie wszystkich warunków właściwie czynników które unieważniają mszę świętą lub wpływają na niegodziwe jej odprawianie
jednym z punktów opisujących niegodziwe odprawienie mszy świętej jest ten nieprawidłowości w samej celebracji mogą również przytrafić się inne nieprawidłowości w samej celebracji jeżeli brakuje czegoś z tego co jest wymagane
Jeżeli celebruje się nie na miejscu świętym, nie wyznaczonym przez biskupa, na ołtarzu niekonsekrowanym, nie przykrytym trzema obrusami, jeżeli nie ma woskowych świec, jeżeli nie jest odpowiedni czas wymagany do celebracji, czyli od świtu do południa włącznie,
Jeżeli celebrans nie odmówi przynajmniej matutinum z laudesami
Jeżeli nie nałoży którejś z szat kapłańskich
Jeżeli szaty kapłańskiej obrusy nie są pobłogosławione przez biskupa lub kogoś innego posiadającego władzę
Jeżeli nie jest obecny kleryk lub ktoś inny posługujący do mszy
Albo jest obecny ten, kto nie powinien posługiwać jak kobieta
Jeżeli nie ma odpowiedniego kielicha z pateną, którego czara powinna być złota, srebrna lub z cyny, nie zaś miedziana czy szklana.
Jeśli korporały, które powinny być leniane, niejedwabne, ozdobione pośrodku, nie są czyste i nie pobłogosławione przez biskupa lub kogoś innego mającego władzę, jak zostało powyżej powiedziane, jeżeli celebruję z głową zakrytą, bez dyspensy, jeżeli nie mam szału, chociażby umiał na pamięć to, co należy mówić.
De defectibus od mszału Piusa V do mszału Jana XXIII pomiędzy wiernością a zmianą.
Dawid Mielnik
I tutaj dwa słowa od siebie. To, co zrobił arcybiskup Jędraszewski, odprawiając mszę świętą w kieliszku szklanym, było również pozbawieniem godziwości mszy świętej.
Czytam dalej.
Do czasów Jana XXIII dokument ten, choć radykalnie zmniejszony i okrojony, funkcjonował we wstępie dąszału rzymskiego.
Wykoszono go wraz z wprowadzeniem nowego rytu, bo zapisy de defectibus, czyli zapisy wynikające z tradycji kościoła, choćby o traktowaniu partykułu ciała pańskiego, nie były kompatybilne ze zmienioną liturgią.
Jak widzimy, obecność kobiety w służbie kapłanowi sprawia, że msza święta jest sprawowana niegodnie.
To oznaczało, że kapłan celebrujący mszę świętą ciężko grzeszy.
Wymagania, by kobieta nie służyła do mszy świętej, nie jest zarządzeniem tylko dyscyplinarnym Kościoła.
Jest potwierdzeniem i ochroną dla nauki dogmatycznej.
Kobieta nie ma żadnej funkcji kapłańskiej w kościele, jej służba przy ołtarzu sprawia, że msza święta odprawiana jest niegodziwie.
Dziś wyrzuca się biskupów zachowujących wiarę w kościele, kapłani są eliminowani z zakonów, parafii i diecezji za przywiązanie do tradycji lub skierowanie się w stronę tradycji świętej.
Suspendowanych zastrasza się, że msza święta przez nich odprawiana jest niegodnie.
Biskupowi wolno wyświęcać kobiety na diakonice i pozbawiać mszę świętą godziwości, bo wszyscy tak robią,
a jak robi arcybiskup Jędraszewski i kardynał Ryś, to już można każdemu.
I mimo to zarzucają niegodziwość kapłanom, którzy odprawiają albo chcieliby odprawiać mszę świętą wszechczasów.
Prawo kanoniczne tutaj służy do niszczenia wiary, a nie do jej zabezpieczania.
służy do gnębienia kapłanów, zamiast do ich obrony i obrony świętości Kościoła.
Może ten proces się kończy, bo najtwardsi moderniści, zwłaszcza kapłani, już widzą, że przez swoją postępowość likwidowali sami siebie.
Dziś już widać, że będą się za wzięcie trzymali modernizmu tylko ci, którzy na modernizmie zrobili kariery.
Kurialne i akademickie uniwersytutki, teolożkowie modernizmu, którzy dorobili się stanowisk, doktoratów i profesur, biskupstw.
Dzięki niszczeniu wiary katolickiej, apologetyce, kłamstwach.
i fałszerstwa praw kościelnych będą do ostatniej chwili walczyć,
żeby ich życie nie okazało się podłą służbą rewolucji.
Jednak każdy uczciwy człowiek, który do bolszewi modernizmu nie przystąpił z rządy kariery,
widzi, że to już podrygi przedśmiertne kościelnej hierarchii,
po której za moment może zostać tylko rządza pieniądza i luterskie zbory.
Ani kapłaństwa, ani sakramentów, ani sakrum.
Więc może szaleństwo likwidacji kapłaństwa i mszy świętej tradycyjnej się skończy.
Może powstanie więcej odważnych i szczerych, którzy będą mówić po prostu prawdę,
którym będzie się chciało odnajdywać klejnoty prawdy zakłamawanej i ukrywanej,
nie tylko mszy świętej, która ukryta nie jest,
ale całego kościelnego porządku sakramentalnego, dogmatycznego, eklezjalnego,
który podlegał fałszerstwu przez ostatnie kilkadziesiąt lat tak strasznie,
że dziś nawet wykształceni kanonicy nie umieją głośno powiedzieć,
że kapłaństwo nigdy nie spełni się, kiedy ktoś będzie tym sakramentem eksperymentował na kobiecie.
Kapłaństwo powołane do istnienia przez Boga nie może mieć skradzionej nazwy, nadanej czemuś innemu, prześmieszczo, satanistycznie.
A właśnie tak działa dzisiaj Franciszek i każdy, kto poważnie mówi albo twierdzi, że święcenie kobiet i odprawianie mszy świętej przez kobietę jest możliwe.
Choćby ktoś to tak nazywał, kapłaństwem kobiet i odprawianiem mszy świętej przez kapłanicę to tylko złodziejstwo i uzurpacja terminów należących do kościoła.
To fałszerstwo.
Nie będzie żadnej kapłanicy. A jeśli ktoś się w to zabawi, ta kapłanica nie odprawi mszy świętej. To jest po prostu nierealne. Po prostu będzie się nazywać mszą świętą coś, co nią już nie będzie, jak u protestantów.
Niech wreszcie ktoś wysoko w hierarchii postawiony wypowie to prawdę, że kapłaństwo kobiet po prostu nie istnieje. Nie ma sakramentu, nie ma mszy świętej, nie ma łaski bożej, nie ma konsekracji, nie ma kapłaństwa kobiet.
Dziś zachowanie tradycyjnej nauki Kościoła to nie wybór pomiędzy stylami w sztuce, prądami filozoficznymi, modą ubierania się.
To nie wybór folkloru, kapelusza czy mantylki, ale to wybór, czy będzie sakrament, czy będzie łaska Boża, czy będzie życie nadprzyrodzone, czy nie.
Skoro Jan Paweł II powiedział, że drogą Kościoła jest człowiek, należy zapytać, czy ten w strefie gazy, czy ten w Izraelu?
A może powróćmy do tradycyjnego pojmowania Kościoła jako miejsca, którego drogą jest Chrystus.
Ja jestem drogą, prawdą i życiem.
Jana 14, 6
Powrót do tradycji Kościoła to zachowanie życia, zachowanie hierarchii, kapłaństwa, zachowanie łaski, obecności Chrystusa w Kościele, a tym samemu łaski do zbawienia koniecznej.
Oznacza to nawet zachowanie człowieczeństwa, ocalenie od bestialstwa.
I taki pogląd na świętą tradycję Kościoła jest tym właściwym poglądem.
Musimy odzyskiwać klejnoty tradycyjnych praw kościelnych, nauki, dyscypliny, dogmatów, porządku.
Wtedy nikomu łaski Bożej, kto o nią szczerze prosi, nie zabraknie.
A przecież po to jest Kościół.
Zachowując świętą tradycję, Kościół zachowuje sam siebie.
To nie jesteci pośród ludzi uznali tradycję za ładniejszą i bardziej szlachecką.
W tradycji Kościoła zawarta jest nauka Chrystusa, który sam ustanowił kościelne prawa.
Zachowanie świętej tradycji Kościoła jest równoznaczne z zachowaniem Ewangelii, nauki i praw kościelnych.
To dyscyplina, którą ustanowił Chrystus jako droga, prawda i życie.
Ta droga, ta prawda jest dla człowieka ocaleniem i życiem, zachowaniem człowieczeństwa, nieodwrotnie.
Dzisiejszy kryzys jest ośmieszeniem idei człowieka jako drogi Kościoła.
Bo ciągle nie możemy dojść, który człowiek jest drogą Kościoła.
Może rabin Schudrich, a może Zeleński, bo Putin to na pewno nie.
Czytała z niewielkim własnym komentarzem Ewelina Anna, dla portalu Święta Tradycja vs. Ocean Przeciwności i dla kanału YouTube'owego Piotr Mrotek.