Kilka słów o Słowie - 18. VI. 2016r. +Więcej
Kilka słów o Słowie - 18. VI. 2016r.
+
+
- Zgłoś
Portale społecznościowe
- Umieszczony
Zmień wpis
Usuń wpis
Zaufać Bożej Opatrzności
(Mt 6,24-34)
Wierność Bogu i Jego przykazaniom wymaga silnej woli i często dużego samozaparcia ze strony człowieka. Wiara jest darem, o który należy dbać i pielęgnować go, aby nie zanikł. Wiara jest jak ziarno w sercu człowieka, podlewane – rozwija się, zaniedbane – obumiera. Wiara wymaga zatem zaangażowania człowieka oraz dochowywanie wierności Bogu, o której wspomina …Więcej
Zaufać Bożej Opatrzności
(Mt 6,24-34)
Wierność Bogu i Jego przykazaniom wymaga silnej woli i często dużego samozaparcia ze strony człowieka. Wiara jest darem, o który należy dbać i pielęgnować go, aby nie zanikł. Wiara jest jak ziarno w sercu człowieka, podlewane – rozwija się, zaniedbane – obumiera. Wiara wymaga zatem zaangażowania człowieka oraz dochowywanie wierności Bogu, o której wspomina dzisiejsze pierwsze czytanie. Pomimo wielu wiadomych znaków Bożej opatrzności towarzyszącej Izraelowi, oni nie dochowywali wierności Panu – sprzeniewierzali się. Dlatego Bóg ich karał, ale jak wspomina psalm, łaska Pana zawsze była z nimi.
Bóg nie może porzucić Swojego stworzenia. To za sprawą Jego Miłosierdzia, podnosimy się z naszych upadków. Jego Opatrzność wyrokuje o naszym losie, bo Pan jest wierny i zawsze dba o Swoje stworzenie – od dawna bowiem, przeznaczył je do zbawienia. Nie poddawajmy się zatem zniechęceniu, pójdźmy za głosem wiary i zaufajmy Panu.
Anna
orlimada@gmail.com
(Mt 6,24-34)
Wierność Bogu i Jego przykazaniom wymaga silnej woli i często dużego samozaparcia ze strony człowieka. Wiara jest darem, o który należy dbać i pielęgnować go, aby nie zanikł. Wiara jest jak ziarno w sercu człowieka, podlewane – rozwija się, zaniedbane – obumiera. Wiara wymaga zatem zaangażowania człowieka oraz dochowywanie wierności Bogu, o której wspomina dzisiejsze pierwsze czytanie. Pomimo wielu wiadomych znaków Bożej opatrzności towarzyszącej Izraelowi, oni nie dochowywali wierności Panu – sprzeniewierzali się. Dlatego Bóg ich karał, ale jak wspomina psalm, łaska Pana zawsze była z nimi.
Bóg nie może porzucić Swojego stworzenia. To za sprawą Jego Miłosierdzia, podnosimy się z naszych upadków. Jego Opatrzność wyrokuje o naszym losie, bo Pan jest wierny i zawsze dba o Swoje stworzenie – od dawna bowiem, przeznaczył je do zbawienia. Nie poddawajmy się zatem zniechęceniu, pójdźmy za głosem wiary i zaufajmy Panu.
Anna
orlimada@gmail.com
Sobota. Dzień powszedni.
2 Krn 24, 17-25; Ps 89 (88), 4-5. 29-30. 31-32. 33-34 (R.: por. 29a); 2 Kor 8, 9; Mt 6, 24-34;
PIERWSZE CZYTANIE (2 Krn 24,17-25)
Ukamienowanie kapłana Zachariasza
Czytanie z Drugiej Księgi Kronik.
Po śmierci Jojady przybyli naczelnicy judzcy i oddali pokłon królowi. Król ich wtedy usłuchał. Opuścili więc świątynię Pana Boga swego, i zaczęli czcić aszery oraz posągi. …Więcej
Sobota. Dzień powszedni.
2 Krn 24, 17-25; Ps 89 (88), 4-5. 29-30. 31-32. 33-34 (R.: por. 29a); 2 Kor 8, 9; Mt 6, 24-34;
PIERWSZE CZYTANIE (2 Krn 24,17-25)
Ukamienowanie kapłana Zachariasza
Czytanie z Drugiej Księgi Kronik.
Po śmierci Jojady przybyli naczelnicy judzcy i oddali pokłon królowi. Król ich wtedy usłuchał. Opuścili więc świątynię Pana Boga swego, i zaczęli czcić aszery oraz posągi. Wskutek ich winy zapłonął gniew Boży nad Juda i nad Jerozolimą. Posyłał więc Pan do nich proroków, aby ich nawrócili do Pana i napominali, oni jednak ich nie słuchali.
Wtedy duch Boży zstąpił na Zachariasza, syna kapłana Jojady, który stanął przed ludem i rzekł: „Tak mówi Bóg: Dlaczego przekraczacie przykazania Pana? Dlatego się wam nie szczęści. Ponieważ opuściliście Pana i On was opuści”.
Lecz oni sprzysięgli się przeciw niemu i ukamienowali go z rozkazu króla na dziedzińcu świątyni Pana. Król Joasz zapomniał już o dobrodziejstwie, jakie wyświadczył mu ojciec Zachariasza, Jojada, i zabił syna. Kiedy zaś ten umierał, zawołał: „Oby Pan to widział i pomścił, i za to zażądał sprawy!”
I oto jeszcze w ciągu tego roku wyruszyło przeciw niemu wojsko Syryjczyków. Wkroczywszy do Judy i do Jerozolimy, wyniszczyli z ludu wszystkich jego naczelników, a całą swą zdobycz wysłali do króla Damaszku.
Choć wojsko syryjskie weszło z małą liczbą żołnierzy, Pan jednak oddał mu w ręce wielkie mnóstwo wojska, ponieważ mieszkańcy Judy opuścili Pana Boga swych ojców. I tak wykonało ono wyrok na Joaszu.
Kiedy się od niego oddalili, pozostawiając go ciężko chorym, słudzy jego uknuli spisek przeciw niemu, aby pomścić krew syna kapłana Jojady. I zabili go na jego łóżku. Zmarł i został pochowany w Mieście Dawidowym, ale nie złożono go w grobach królewskich.
Oto Słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 89,4-5.29-30.31-32.33-34)
Refren:Swojemu słudze Bóg łaskę okaże.
„Zawarłem przymierze z moim wybrańcem, *
przysiągłem mojemu słudze Dawidowi:
Utrwalę twoje potomstwo na wieki *
i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia”.
„Na wieki zachowam dla niego łaskę *
i trwałe z nim będzie moje przymierze.
Sprawię, że potomstwo jego będzie wieczne, *
a jego tron jako dni niebios trwały.
A jeśli jego synowie porzucą moje prawo *
i wedle moich przykazań postępować nie będą,
jeżeli moje ustawy naruszą *
i nie będą pełnili moich rozkazów.
Rózgą ukarzę ich przewinienia, *
a ich winę biczami;
lecz nie odejmę mu łaski mojej *
i nie zawiodę w wierności”.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (2 Kor 8,9)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Jezus Chrystus będąc bogaty, dla was stał się ubogim,
aby was swoim ubóstwem ubogacić.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Mt 6,24-34)
Zaufać Bożej Opatrzności
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.
Jezus powiedział do swoich uczniów:
„Nikt nie może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował; albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie.
Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się zbytnio o swoje życie, o to, co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie? Przypatrzcie się ptakom w powietrzu: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichrzów, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one?
Kto z was przy całej swej trosce może choćby jedną chwilę dołożyć do wieku swego życia?
A o odzienie czemu się zbytnio troszczycie? Przypatrzcie się liliom na polu, jak rosną: nie pracują ani przędą. A powiadam wam: nawet Salomon w całym swoim przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich. Jeśli więc ziele na polu, które dziś jest, a jutro do pieca będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie o wiele pewniej was, małej wiary?
Nie troszczcie się więc zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? czym będziemy się przyodziewać? Bo o to wszystko poganie zabiegają. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkie potrzebujecie. Starajcie się naprzód o królestwo Boga i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane.
Nie troszczcie się więc zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie troszczyć się będzie. Dosyć ma dzień swojej biedy”.
Oto Słowo Pańskie.
2 Krn 24, 17-25; Ps 89 (88), 4-5. 29-30. 31-32. 33-34 (R.: por. 29a); 2 Kor 8, 9; Mt 6, 24-34;
PIERWSZE CZYTANIE (2 Krn 24,17-25)
Ukamienowanie kapłana Zachariasza
Czytanie z Drugiej Księgi Kronik.
Po śmierci Jojady przybyli naczelnicy judzcy i oddali pokłon królowi. Król ich wtedy usłuchał. Opuścili więc świątynię Pana Boga swego, i zaczęli czcić aszery oraz posągi. Wskutek ich winy zapłonął gniew Boży nad Juda i nad Jerozolimą. Posyłał więc Pan do nich proroków, aby ich nawrócili do Pana i napominali, oni jednak ich nie słuchali.
Wtedy duch Boży zstąpił na Zachariasza, syna kapłana Jojady, który stanął przed ludem i rzekł: „Tak mówi Bóg: Dlaczego przekraczacie przykazania Pana? Dlatego się wam nie szczęści. Ponieważ opuściliście Pana i On was opuści”.
Lecz oni sprzysięgli się przeciw niemu i ukamienowali go z rozkazu króla na dziedzińcu świątyni Pana. Król Joasz zapomniał już o dobrodziejstwie, jakie wyświadczył mu ojciec Zachariasza, Jojada, i zabił syna. Kiedy zaś ten umierał, zawołał: „Oby Pan to widział i pomścił, i za to zażądał sprawy!”
I oto jeszcze w ciągu tego roku wyruszyło przeciw niemu wojsko Syryjczyków. Wkroczywszy do Judy i do Jerozolimy, wyniszczyli z ludu wszystkich jego naczelników, a całą swą zdobycz wysłali do króla Damaszku.
Choć wojsko syryjskie weszło z małą liczbą żołnierzy, Pan jednak oddał mu w ręce wielkie mnóstwo wojska, ponieważ mieszkańcy Judy opuścili Pana Boga swych ojców. I tak wykonało ono wyrok na Joaszu.
Kiedy się od niego oddalili, pozostawiając go ciężko chorym, słudzy jego uknuli spisek przeciw niemu, aby pomścić krew syna kapłana Jojady. I zabili go na jego łóżku. Zmarł i został pochowany w Mieście Dawidowym, ale nie złożono go w grobach królewskich.
Oto Słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 89,4-5.29-30.31-32.33-34)
Refren:Swojemu słudze Bóg łaskę okaże.
„Zawarłem przymierze z moim wybrańcem, *
przysiągłem mojemu słudze Dawidowi:
Utrwalę twoje potomstwo na wieki *
i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia”.
„Na wieki zachowam dla niego łaskę *
i trwałe z nim będzie moje przymierze.
Sprawię, że potomstwo jego będzie wieczne, *
a jego tron jako dni niebios trwały.
A jeśli jego synowie porzucą moje prawo *
i wedle moich przykazań postępować nie będą,
jeżeli moje ustawy naruszą *
i nie będą pełnili moich rozkazów.
Rózgą ukarzę ich przewinienia, *
a ich winę biczami;
lecz nie odejmę mu łaski mojej *
i nie zawiodę w wierności”.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (2 Kor 8,9)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Jezus Chrystus będąc bogaty, dla was stał się ubogim,
aby was swoim ubóstwem ubogacić.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Mt 6,24-34)
Zaufać Bożej Opatrzności
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.
Jezus powiedział do swoich uczniów:
„Nikt nie może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował; albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie.
Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się zbytnio o swoje życie, o to, co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie? Przypatrzcie się ptakom w powietrzu: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichrzów, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one?
Kto z was przy całej swej trosce może choćby jedną chwilę dołożyć do wieku swego życia?
A o odzienie czemu się zbytnio troszczycie? Przypatrzcie się liliom na polu, jak rosną: nie pracują ani przędą. A powiadam wam: nawet Salomon w całym swoim przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich. Jeśli więc ziele na polu, które dziś jest, a jutro do pieca będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie o wiele pewniej was, małej wiary?
Nie troszczcie się więc zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? czym będziemy się przyodziewać? Bo o to wszystko poganie zabiegają. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkie potrzebujecie. Starajcie się naprzód o królestwo Boga i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane.
Nie troszczcie się więc zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie troszczyć się będzie. Dosyć ma dzień swojej biedy”.
Oto Słowo Pańskie.