Wizja z Księgi Daniela, która dotyczy ucisku za panowania antychrysta przez ponad
lat: Rozdział 7 (1) W pierwszym roku Belsazara, króla Chaldejczyków Daniel miał sen i wizje swojej głowy na …Więcej
Wizja z Księgi Daniela, która dotyczy ucisku za panowania antychrysta przez ponad
lat:
Rozdział 7
(1) W pierwszym roku Belsazara, króla Chaldejczyków Daniel miał sen i wizje swojej głowy na łóżku; i on opisał swój sen.
(2) Ja, Daniel patrzyłem, a oto cztery wiatry niebiańskie gwałtownie wiały ponad wielkim morzem.
(3) I cztery wielkie bestie wyszły z morza, różniące się pomiędzy sobą.
(4) Pierwsza była jak lwica i jej skrzydła jak orle. Patrzyłem aż jej skrzydła były wyrwane, wtedy była podniesiona z ziemi i stanęła na ludzkich stopach i dane jej było ludzkie serce.
(5) A oto druga bestia jak niedźwiedź; podpierała się z jednej strony, a były trzy żebra w jej paszczy pomiędzy jej zębami: o powiedziały do niej: Wstań, pożeraj dużo mięsa!
(6) Po niej, na którą patrzyłem, a oto inna dzika bestia jak lampart i miała cztery skrzydła ptaka na sobie: i dzika bestia miała cztery głowy, i była jej dana władza.
(7) A po niej spojrzałem a oto czwarta bestia, straszna i okropna, nadzwyczaj mocna; jej zęby były z żelaza: pożerające i miażdżące w atomy, rozdeptywała swoimi nogami cokolwiek pozostało: była ona inna aniżeli wszystkie poprzednie zwierzęta; i miała ona dziesięć rogów.
(8) Zauważyłem jej rogi, a oto pojawił się spośród nich inny mały róg, a przedtem trzy spośród poprzednich rogów zostały wykorzenione. a oto były oczy jakby oczy człowieka w tym rogu i usta, które mówiły wielkie rzeczy.
(9) A patrzyłem aż trony ustawiono i Sędziwy dni usiadł, a jego szata była biała jak śnieg, a włosy na głowie jego jak czysta wełna. Jego tron był płomieniem ognia, a jego koła płonącym ogniem.
(10) Strumień ognia wypłynął naprzód przed nim: Tysiąc tysięcy służyło mu, a dziesięć tysięcy razy dziesięć tysięcy miriad uczestniczyło z nim; usiadł sąd i księgi zostały otwarte.
(11) I widziałem wtedy, ponieważ głos wielkich słów, które wypowiedział róg, aż dzika bestia została zabita i zniszczona, a jej ciało oddano w ogień na spalenie.
(12) Panowanie pozostałych dzikich bestii zostało im odjęte, ale przedłużono im życie na pewnen czas.
(13) I widziałem w wizji nocnej: jednego, który przychodził z chmurami niebios jako Syn człowieczy; udał się do Sędziwego dni i postawiono go blisko przed nim.
(14) I jemu dano władzę i honor, i królestwo, i wszystkie narody, plemiona i języki - będą Jemu służyć: jego władza władzą wieczną, która nigdy nie przeminie i jego królestwo nie będzie niezniszczone.
(15) Ja. Daniel, mój duch w moim ciele drżał, a wizje w mojej głowie mnie niepokoiły.
(16) Przybliżyłem się do jednego z tych, którzy tam stali, i chciałem nauczyć się od niego prawdy tym wszystkim: I podał mi prawdę, oraz dał mi poznać interpretację tych rzeczy.
(17) Owe cztery bestie to cztery królestwa, które powstaną na ziemi:
(18) które zostaną usunięte; i święci Najwyższego obejmą królestwo i posiądą je na wieki wieków.
(19) Potem ostrożnie zapytałem odnośnie czwartej bestii; ponieważ różniła się od wszystkich innych zwierząt, szczególnie śmiercionośna; jej zęby były z żelaza, pazury z mosiądzu, pożerające i miażdżące dosłownie wszystko na kawałki, a pozostałość rozdeptywała swymi nogami,
(20) a odnośnie jej dziesięciu rogów będących na jej głowie, oraz o innym, który pojawił się i usunął niektóre z poprzednich, który miał oczy i usta, które mówiły wielkie rzeczy, i którego spojrzenie było śmielsze od reszty.
(21) I spojrzałem, a ten róg zaczął wojnę przeciwko świętymi i ich zwyciężał,
(22) aż nadszedł Sędziwy i wydał orzeczenie świętym Najwyższego, i nadszedł czas i święci otrzymali królestwo.
(23) A on rzekł: czwarta bestia będzie czwartym królestwem na ziemi, które przewyższy wszystkie inne królestwa i pożre całą ziemię, zdepcze ją i zniszczy.
(24) A jego dziesięć rogów to dziesięć króli którzy powstaną, a po nich powstanie inny, który przewyższy wszystkich poprzednich w ich niegodziwości i on podporządkuje sobie trzech króli.
(25) I będzie wypowiadał słowa przeciwko Najwyższemu, będzie męczył świętych Najwyższego, będzie zamyślał zmienić czasy i prawo; i moc będzie dana w jego ręce na czas, czasy i połowę czasu. .
(26) I sąd usiadł i oni pozbawią go władzy, aby ją całkowicie obalić i zniszczyć ją całkowicie.
(27) Królestwo, moc i wielkość króli pod całym niebem będzie przekazana świętym Najwyższego; Jego królestwo jest królestwem wiecznym, a wszystkie moce jemu będą służyć i jemu będą posłuszne.
(28) Tu kończy się opowiadanie. A mnie, Daniela, bardzo niepokoiły moje myśli, moje oblicze się zmieniło; i zachowałem to wszystko w mej pamięci.
Rozdział 8
(1) W trzecim roku króla Belsazara mnie, Danielowi, ukazała się wizja, po tamtej, która mi się ukazała poprzednio.
(2) Byłem w Suzie pałacu, który jest w krainie Elam; a byłem na brzegu rzeki Ulaj.
(3) A gdy podniosłem oczy, ujrzałem, a oto baran stał na przedzie Ulaj i miał on dwa rogi. Oba rogi były długie, lecz jeden był dłuższy od drugiego, a ten dłuższy wyrósł później.
(4) Widziałem, jak baran bódł na zachód i na północ i na południe, a żadne zwierzę nie mogło mu się oprzeć i nie było nikogo, kto mógłby wyrwać się z jego ręki; robił co chciał i stał się wielki.
(5) I zastanawiałem się, a oto nadszedł kozioł z południowego zachodu po powierzchni całej ziemi, nie dotykając ziemi, a ten kozioł miał między oczami jeden róg.
(6) A gdy przyszedł do barana mającego dwa rogi, którego widziałem na brzegu rzeki Ulaj, uderzył na niego z całej siły.
(7) I widziałem go zbliżającego się do barana , a rozjuszony gniewnie na niego, natarł na barana i złamał oba jego rogi; a baran nie mógł mu sprostać i stawić u czoła; i rzuciwszy go o ziemię zadeptał go, a nie było nikogo, kto mógłby wyrwać barana z jego ręki.
(8) A kozioł wyrósł bardzo wielki; a kiedy był najbardziej potężny, złamał się jego wielki róg i na jego miejsce wyrosły cztery inne rogi w kierunku czterech wiatrów nieba.
(9) A z jednego z nich wyrósł inny mocny róg, który rozrósł się w kierunku południa i ku ziemi Najwyższego.
(10) i wyniósł się aż do Najwyższego niebios i upadli na ziemię niektórzy z Najwyższego niebios i gwiazdy, a one deptały po nich.
(11) I będzie się to działo dopóki naczelny dowódca ustanowi niewolę i z jego powodu ofiara była zakłócona, on miał powodzenie a święte miejsce zostanie spustoszone.
(12) A ofiarowanie za grzechy było złożone na ofiarę, a sprawiedliwość została rzucona na ziemię, a sprawował (władzę) i miał powodzenie
(13) I usłyszałem jednego świętego mówiącego, a święty rzekł do innego świętego mówiąc: "Jak długo będzie trwała ta wizja, także usunięcie ofiary i sprowadzenie grzechu spustoszenia i jak długo sanktuarium i Najwyższy będą deptani?"
(14) I rzekł mu: Aż do dwóch tysięcy czterystu wieczorów i poranków, potem sanktuarium będzie oczyszczone.
(15) A gdy ja, Daniel, miałem to widzenie i starałem się je zrozumieć, oto stał przede mną ktoś, kto wyglądający na człowieka.
(16) I słyszałem głos ludzki pomiędzy brzegami rzeki Ulaj, który tak zawołał mówiąc: Gabrielu, spraw, aby ten człowiek zrozumiał tę wizję.
(17) I przyszedł blisko miejsca koło którego stałem, a kiedy przyszedł, uderzył mnie strach i padłem na twarz. Wtedy on rzekł do mnie: zrozum synu człowieczy, że wizja dotyczy czasu wyznaczonego.
(18) A gdy on rozmawiał ze mną, upadłem twarzą na ziemię; lecz on dotknął się mnie i postawił mnie na nogi,
(19) I rzekł: Oto ujawnię tobie to, co wydarzy się na koniec gniewu, ponieważ wizja dotyczy czasu wyznaczonego:
(20) Barana, którego widziałeś mającego rogi jest królem Medów i Persów.
(21) A kozioł jest królem Greków, a wielki róg, który był między jego oczami, to jest król pierwszy.
(22) A to, że został złamany, a w jego miejsce powstały cztery rogi; czterech królów powstanie z tego narodu, ale nie z ich własnej mocy.
(23) W późniejszym czasie ich królestwa, kiedy ich grzechy się dopełnią, wtedy powstanie król o odważnym obliczu i rozumiejący zagadki.
(24) Jego moc będzie wielka i będzie niszczył w fenomenalny sposób, będzie mu się powodziło i zniszczy mocarnych ludzi i święty lud.
(25) Jarzmo jego łańcucha będzie sukcesem, przebiegłość będzie w jego rękach i będzie wywyższał się w sercu swoim i z powodu przebiegłości zniszczy wielu, powstanie na ich zgubę i zmiażdży ich jak jajka w swoim ręku.
(26) A wizja o wieczorze i poranku, o której było mówione jest prawdziwa; Zapieczętuj tę wizję, ponieważ jest ona na wiele dni.
(27) Wtedy ja, Daniel, zasnąłem i byłem chory; potem wstałem i pracowałem dla króla i rozważałem nad wizją, a nie było nikogo, kto by ją rozumiał.
Rozdział 10
(1) W trzecim roku Cyrusa, króla Persów, rzecz została objawiona Danielowi, którego imię było Baltazar, i rzecz owa była prawdą, i była mu dana wielka moc oraz zrozumienie tej wizji .
(2) W tych dniach ja, Daniel, byłem w żałobie przez pełne trzy tygodnie.
(3) Nie jadłem przyjemnego chleba, ani mięsa, ani wina nie brałem do ust, nie namaszczałem się olejkiem, aż upłynęły trzy tygodnie.
(4) W dwudziestym czwartym dniu pierwszego miesiąca byłem blisko wielkiej rzeki, to jest Tygrysu.
(5) I podniosłem moje oczy i spojrzałem, oto był mąż, ubrany w płóciennicę, a jego biodra były pokryte złotem z Ufas.
(6) Ciało jego było jak topaz, a oblicze jego jaśniało jak błyskawica, a oczy jego jak lampy ognia, ręce i nogi jego błyszczały jak miedź wypolerowana, a dźwięk jego głosu był potężny jak wrzawa tłumu.
(7) Tylko ja, Daniel, widziałem tę wizję, a mężowie, którzy byli ze mną, nie widzieli tej wizji; lecz spadło na nich wielki zdumienie, tak że uciekli ze strachu.
(8) Pozostałem więc sam, i widziałem tę wspaniałą wizję, ale nie było we mnie żadnej siły; chwała moja zmieniła się w zepsucie i nie miałem już żadnej siły.
(9) Mimo to usłyszałem dźwięk jego słów; a gdy je usłyszałem, zostałem ukłuty w serce i upadłem twarzą ku ziemi.
(10) A oto dotknęła mnie ręka i podniosła mnie na me kolana.
(11) I rzekł do mnie: Danielu, mężu umiłowany, zrozum słowa które mówię do ciebie, i stój prosto, ponieważ jestem posłany do ciebie! A gdy wypowiedział do mnie te słowa, stałem drżąco.
(12) I powiedział do mnie: Nie bój się, Danielu, gdyż od pierwszego dnia, gdy postanowiłeś zrozumieć i ukorzyć się przed Panem twoim Bogiem, słowa twoje zostały wysłuchane, a ja przyszedłem z powodu twoich słów!
(13) Ale książę królestwa perskiego powstrzymywał mnie przez dwadzieścia jeden dni, lecz Michał, jeden z książąt, przybył aby mi pomóc, dlatego pozostawiłem go tam z szefem królestwa Persów,
(14) I przybyłem aby ci ujawnić o wszystkim co spotka twój lud w dniach ostatecznych, bo widzenie dotyczy wielu dni.
(15) Gdy on mówił do mnie tymi słowy, opuściłem twarz ku ziemi i zostałem ukłuty w serce.
(16) A oto jak podobieństwo syna człowieczego dotknęło moich warg; i otworzyłem usta i przemówiłem, i powiedziałem do tego, który stał przede mną: O mój Panie, na twój widok moje wnętrzności się wywróciły i nie miałem siły.
(17) Jakże może twój sługa, o mój Panie, rozmawiać z takim Panem? Ponieważ teraz nie mam siły i nie ma we mnie tchu?
(18) Wtedy ponownie dotknął mnie ktoś o wyglądzie człowieka i mnie wzmocnił,
(19) I rzekł: Nie bój się, mężu wielce umiłowany, pokój niech będzie z tobą! Bądź mężny, bądź silny! A gdy rozmawiał ze mną, otrzymałem moc i rzekłem: Niech mój Pan mówi, bo mnie wzmocniłeś.
(20) A on rzekł: czy wiesz dlaczego przyszedłem do ciebie? Lecz teraz powrócę, aby walczyć z księciem Persów, a kiedy przychodziłem, oto przybył książę Greków.
(21) Ale oznajmię ci, co jest napisane w pismach prawdy. I nie ma nikogo, kto by stał po mojej stronie w tych sprawach oprócz Michała, twego księcia.
Ciąg dalszy wizji Księga Daniela (Dn 11)
W tych właśnie wizjach Bóg objawia Danielowi zapieczętowane wydarzenia, które w tej chwili Baranek Boży Jezus Chrystus odpieczętował przed nami w Księdze Prawdy. Prawdzie na czasy ostateczne!
www.paruzja.info ![🔔](/emoji/f09f9494)
Rozdział 7
(1) W pierwszym roku Belsazara, króla Chaldejczyków Daniel miał sen i wizje swojej głowy na łóżku; i on opisał swój sen.
(2) Ja, Daniel patrzyłem, a oto cztery wiatry niebiańskie gwałtownie wiały ponad wielkim morzem.
(3) I cztery wielkie bestie wyszły z morza, różniące się pomiędzy sobą.
(4) Pierwsza była jak lwica i jej skrzydła jak orle. Patrzyłem aż jej skrzydła były wyrwane, wtedy była podniesiona z ziemi i stanęła na ludzkich stopach i dane jej było ludzkie serce.
(5) A oto druga bestia jak niedźwiedź; podpierała się z jednej strony, a były trzy żebra w jej paszczy pomiędzy jej zębami: o powiedziały do niej: Wstań, pożeraj dużo mięsa!
(6) Po niej, na którą patrzyłem, a oto inna dzika bestia jak lampart i miała cztery skrzydła ptaka na sobie: i dzika bestia miała cztery głowy, i była jej dana władza.
(7) A po niej spojrzałem a oto czwarta bestia, straszna i okropna, nadzwyczaj mocna; jej zęby były z żelaza: pożerające i miażdżące w atomy, rozdeptywała swoimi nogami cokolwiek pozostało: była ona inna aniżeli wszystkie poprzednie zwierzęta; i miała ona dziesięć rogów.
(8) Zauważyłem jej rogi, a oto pojawił się spośród nich inny mały róg, a przedtem trzy spośród poprzednich rogów zostały wykorzenione. a oto były oczy jakby oczy człowieka w tym rogu i usta, które mówiły wielkie rzeczy.
(9) A patrzyłem aż trony ustawiono i Sędziwy dni usiadł, a jego szata była biała jak śnieg, a włosy na głowie jego jak czysta wełna. Jego tron był płomieniem ognia, a jego koła płonącym ogniem.
(10) Strumień ognia wypłynął naprzód przed nim: Tysiąc tysięcy służyło mu, a dziesięć tysięcy razy dziesięć tysięcy miriad uczestniczyło z nim; usiadł sąd i księgi zostały otwarte.
(11) I widziałem wtedy, ponieważ głos wielkich słów, które wypowiedział róg, aż dzika bestia została zabita i zniszczona, a jej ciało oddano w ogień na spalenie.
(12) Panowanie pozostałych dzikich bestii zostało im odjęte, ale przedłużono im życie na pewnen czas.
(13) I widziałem w wizji nocnej: jednego, który przychodził z chmurami niebios jako Syn człowieczy; udał się do Sędziwego dni i postawiono go blisko przed nim.
(14) I jemu dano władzę i honor, i królestwo, i wszystkie narody, plemiona i języki - będą Jemu służyć: jego władza władzą wieczną, która nigdy nie przeminie i jego królestwo nie będzie niezniszczone.
(15) Ja. Daniel, mój duch w moim ciele drżał, a wizje w mojej głowie mnie niepokoiły.
(16) Przybliżyłem się do jednego z tych, którzy tam stali, i chciałem nauczyć się od niego prawdy tym wszystkim: I podał mi prawdę, oraz dał mi poznać interpretację tych rzeczy.
(17) Owe cztery bestie to cztery królestwa, które powstaną na ziemi:
(18) które zostaną usunięte; i święci Najwyższego obejmą królestwo i posiądą je na wieki wieków.
(19) Potem ostrożnie zapytałem odnośnie czwartej bestii; ponieważ różniła się od wszystkich innych zwierząt, szczególnie śmiercionośna; jej zęby były z żelaza, pazury z mosiądzu, pożerające i miażdżące dosłownie wszystko na kawałki, a pozostałość rozdeptywała swymi nogami,
(20) a odnośnie jej dziesięciu rogów będących na jej głowie, oraz o innym, który pojawił się i usunął niektóre z poprzednich, który miał oczy i usta, które mówiły wielkie rzeczy, i którego spojrzenie było śmielsze od reszty.
(21) I spojrzałem, a ten róg zaczął wojnę przeciwko świętymi i ich zwyciężał,
(22) aż nadszedł Sędziwy i wydał orzeczenie świętym Najwyższego, i nadszedł czas i święci otrzymali królestwo.
(23) A on rzekł: czwarta bestia będzie czwartym królestwem na ziemi, które przewyższy wszystkie inne królestwa i pożre całą ziemię, zdepcze ją i zniszczy.
(24) A jego dziesięć rogów to dziesięć króli którzy powstaną, a po nich powstanie inny, który przewyższy wszystkich poprzednich w ich niegodziwości i on podporządkuje sobie trzech króli.
(25) I będzie wypowiadał słowa przeciwko Najwyższemu, będzie męczył świętych Najwyższego, będzie zamyślał zmienić czasy i prawo; i moc będzie dana w jego ręce na czas, czasy i połowę czasu. .
(26) I sąd usiadł i oni pozbawią go władzy, aby ją całkowicie obalić i zniszczyć ją całkowicie.
(27) Królestwo, moc i wielkość króli pod całym niebem będzie przekazana świętym Najwyższego; Jego królestwo jest królestwem wiecznym, a wszystkie moce jemu będą służyć i jemu będą posłuszne.
(28) Tu kończy się opowiadanie. A mnie, Daniela, bardzo niepokoiły moje myśli, moje oblicze się zmieniło; i zachowałem to wszystko w mej pamięci.
Rozdział 8
(1) W trzecim roku króla Belsazara mnie, Danielowi, ukazała się wizja, po tamtej, która mi się ukazała poprzednio.
(2) Byłem w Suzie pałacu, który jest w krainie Elam; a byłem na brzegu rzeki Ulaj.
(3) A gdy podniosłem oczy, ujrzałem, a oto baran stał na przedzie Ulaj i miał on dwa rogi. Oba rogi były długie, lecz jeden był dłuższy od drugiego, a ten dłuższy wyrósł później.
(4) Widziałem, jak baran bódł na zachód i na północ i na południe, a żadne zwierzę nie mogło mu się oprzeć i nie było nikogo, kto mógłby wyrwać się z jego ręki; robił co chciał i stał się wielki.
(5) I zastanawiałem się, a oto nadszedł kozioł z południowego zachodu po powierzchni całej ziemi, nie dotykając ziemi, a ten kozioł miał między oczami jeden róg.
(6) A gdy przyszedł do barana mającego dwa rogi, którego widziałem na brzegu rzeki Ulaj, uderzył na niego z całej siły.
(7) I widziałem go zbliżającego się do barana , a rozjuszony gniewnie na niego, natarł na barana i złamał oba jego rogi; a baran nie mógł mu sprostać i stawić u czoła; i rzuciwszy go o ziemię zadeptał go, a nie było nikogo, kto mógłby wyrwać barana z jego ręki.
(8) A kozioł wyrósł bardzo wielki; a kiedy był najbardziej potężny, złamał się jego wielki róg i na jego miejsce wyrosły cztery inne rogi w kierunku czterech wiatrów nieba.
(9) A z jednego z nich wyrósł inny mocny róg, który rozrósł się w kierunku południa i ku ziemi Najwyższego.
(10) i wyniósł się aż do Najwyższego niebios i upadli na ziemię niektórzy z Najwyższego niebios i gwiazdy, a one deptały po nich.
(11) I będzie się to działo dopóki naczelny dowódca ustanowi niewolę i z jego powodu ofiara była zakłócona, on miał powodzenie a święte miejsce zostanie spustoszone.
(12) A ofiarowanie za grzechy było złożone na ofiarę, a sprawiedliwość została rzucona na ziemię, a sprawował (władzę) i miał powodzenie
(13) I usłyszałem jednego świętego mówiącego, a święty rzekł do innego świętego mówiąc: "Jak długo będzie trwała ta wizja, także usunięcie ofiary i sprowadzenie grzechu spustoszenia i jak długo sanktuarium i Najwyższy będą deptani?"
(14) I rzekł mu: Aż do dwóch tysięcy czterystu wieczorów i poranków, potem sanktuarium będzie oczyszczone.
(15) A gdy ja, Daniel, miałem to widzenie i starałem się je zrozumieć, oto stał przede mną ktoś, kto wyglądający na człowieka.
(16) I słyszałem głos ludzki pomiędzy brzegami rzeki Ulaj, który tak zawołał mówiąc: Gabrielu, spraw, aby ten człowiek zrozumiał tę wizję.
(17) I przyszedł blisko miejsca koło którego stałem, a kiedy przyszedł, uderzył mnie strach i padłem na twarz. Wtedy on rzekł do mnie: zrozum synu człowieczy, że wizja dotyczy czasu wyznaczonego.
(18) A gdy on rozmawiał ze mną, upadłem twarzą na ziemię; lecz on dotknął się mnie i postawił mnie na nogi,
(19) I rzekł: Oto ujawnię tobie to, co wydarzy się na koniec gniewu, ponieważ wizja dotyczy czasu wyznaczonego:
(20) Barana, którego widziałeś mającego rogi jest królem Medów i Persów.
(21) A kozioł jest królem Greków, a wielki róg, który był między jego oczami, to jest król pierwszy.
(22) A to, że został złamany, a w jego miejsce powstały cztery rogi; czterech królów powstanie z tego narodu, ale nie z ich własnej mocy.
(23) W późniejszym czasie ich królestwa, kiedy ich grzechy się dopełnią, wtedy powstanie król o odważnym obliczu i rozumiejący zagadki.
(24) Jego moc będzie wielka i będzie niszczył w fenomenalny sposób, będzie mu się powodziło i zniszczy mocarnych ludzi i święty lud.
(25) Jarzmo jego łańcucha będzie sukcesem, przebiegłość będzie w jego rękach i będzie wywyższał się w sercu swoim i z powodu przebiegłości zniszczy wielu, powstanie na ich zgubę i zmiażdży ich jak jajka w swoim ręku.
(26) A wizja o wieczorze i poranku, o której było mówione jest prawdziwa; Zapieczętuj tę wizję, ponieważ jest ona na wiele dni.
(27) Wtedy ja, Daniel, zasnąłem i byłem chory; potem wstałem i pracowałem dla króla i rozważałem nad wizją, a nie było nikogo, kto by ją rozumiał.
Rozdział 10
(1) W trzecim roku Cyrusa, króla Persów, rzecz została objawiona Danielowi, którego imię było Baltazar, i rzecz owa była prawdą, i była mu dana wielka moc oraz zrozumienie tej wizji .
(2) W tych dniach ja, Daniel, byłem w żałobie przez pełne trzy tygodnie.
(3) Nie jadłem przyjemnego chleba, ani mięsa, ani wina nie brałem do ust, nie namaszczałem się olejkiem, aż upłynęły trzy tygodnie.
(4) W dwudziestym czwartym dniu pierwszego miesiąca byłem blisko wielkiej rzeki, to jest Tygrysu.
(5) I podniosłem moje oczy i spojrzałem, oto był mąż, ubrany w płóciennicę, a jego biodra były pokryte złotem z Ufas.
(6) Ciało jego było jak topaz, a oblicze jego jaśniało jak błyskawica, a oczy jego jak lampy ognia, ręce i nogi jego błyszczały jak miedź wypolerowana, a dźwięk jego głosu był potężny jak wrzawa tłumu.
(7) Tylko ja, Daniel, widziałem tę wizję, a mężowie, którzy byli ze mną, nie widzieli tej wizji; lecz spadło na nich wielki zdumienie, tak że uciekli ze strachu.
(8) Pozostałem więc sam, i widziałem tę wspaniałą wizję, ale nie było we mnie żadnej siły; chwała moja zmieniła się w zepsucie i nie miałem już żadnej siły.
(9) Mimo to usłyszałem dźwięk jego słów; a gdy je usłyszałem, zostałem ukłuty w serce i upadłem twarzą ku ziemi.
(10) A oto dotknęła mnie ręka i podniosła mnie na me kolana.
(11) I rzekł do mnie: Danielu, mężu umiłowany, zrozum słowa które mówię do ciebie, i stój prosto, ponieważ jestem posłany do ciebie! A gdy wypowiedział do mnie te słowa, stałem drżąco.
(12) I powiedział do mnie: Nie bój się, Danielu, gdyż od pierwszego dnia, gdy postanowiłeś zrozumieć i ukorzyć się przed Panem twoim Bogiem, słowa twoje zostały wysłuchane, a ja przyszedłem z powodu twoich słów!
(13) Ale książę królestwa perskiego powstrzymywał mnie przez dwadzieścia jeden dni, lecz Michał, jeden z książąt, przybył aby mi pomóc, dlatego pozostawiłem go tam z szefem królestwa Persów,
(14) I przybyłem aby ci ujawnić o wszystkim co spotka twój lud w dniach ostatecznych, bo widzenie dotyczy wielu dni.
(15) Gdy on mówił do mnie tymi słowy, opuściłem twarz ku ziemi i zostałem ukłuty w serce.
(16) A oto jak podobieństwo syna człowieczego dotknęło moich warg; i otworzyłem usta i przemówiłem, i powiedziałem do tego, który stał przede mną: O mój Panie, na twój widok moje wnętrzności się wywróciły i nie miałem siły.
(17) Jakże może twój sługa, o mój Panie, rozmawiać z takim Panem? Ponieważ teraz nie mam siły i nie ma we mnie tchu?
(18) Wtedy ponownie dotknął mnie ktoś o wyglądzie człowieka i mnie wzmocnił,
(19) I rzekł: Nie bój się, mężu wielce umiłowany, pokój niech będzie z tobą! Bądź mężny, bądź silny! A gdy rozmawiał ze mną, otrzymałem moc i rzekłem: Niech mój Pan mówi, bo mnie wzmocniłeś.
(20) A on rzekł: czy wiesz dlaczego przyszedłem do ciebie? Lecz teraz powrócę, aby walczyć z księciem Persów, a kiedy przychodziłem, oto przybył książę Greków.
(21) Ale oznajmię ci, co jest napisane w pismach prawdy. I nie ma nikogo, kto by stał po mojej stronie w tych sprawach oprócz Michała, twego księcia.
Ciąg dalszy wizji Księga Daniela (Dn 11)
W tych właśnie wizjach Bóg objawia Danielowi zapieczętowane wydarzenia, które w tej chwili Baranek Boży Jezus Chrystus odpieczętował przed nami w Księdze Prawdy. Prawdzie na czasy ostateczne!
- Zgłoś
Portale społecznościowe
- Umieszczony
Zmień wpis
Usuń wpis