Duch Świetego Franciszka Salezego - O skromności przy kładzeniu sie do snu.
DUCH
ŚWIĘTEGO FRANCISZKA SALEZEGO
CZYLI
WIERNY OBRAZ MYŚLI I UCZUĆ TEGO ŚWIĘTEGO
CZĘŚĆ IX
O CZYSTOŚCI
ROZDZIAŁ IV
O SKROMNOŚCI PRZY KŁADZENIU SIĘ DO SNU
Powinniśmy udawać się na spoczynek przystojnie, myśląc o tym, że oko Boże, które nie zasypia nigdy, patrzy na nas, że nasz Anioł Stróż jest przy nas obecnym, i że przeklęty duch szczególnie w tym czasie stara się nas usidlić.
Sądząc o naszym usposobieniu wewnętrznym z zachowania się zewnętrznego, zły duch korzysta, gdy widzi je skłonnym do złego i w ciemności wymierza przeciwko nam swe pociski: co Psalmista nazywa strzałami i zasadzkami nocnymi (1).
Powinniśmy, mówi nasz Święty, pamiętać zawsze i wszędzie na obecność Boga, tak wtenczas, gdy jesteśmy sami, jak również gdy z ludźmi obcujemy, a to na każdym miejscu i w każdym czasie. Pewien wielki Święty, pisał do swego ucznia, upominając go, aby kładł się do snu, w obecności Bożej, z taką skromnością, jakby to czynił na wyraźny rozkaz żyjącego Zbawiciela w Jego przytomności. Jakkolwiek, ty Go nie widzisz, pisze on, i rozkazu Jego nie słyszysz, jednakże kładź się do snu tak, jakbyś na Niego własnymi patrzał oczyma, gdyż On rzeczywiście jest wszędzie przy tobie, aby cię strzec zawsze a nawet w czasie snu. O mój Boże! jakże byśmy skromnie i pobożnie kładli się spać, gdybyśmy Ciebie wtedy widzieć mogli! Bez wątpienia ręce nasze skrzyżowałyby się na piersiach, z wielką pokorą i pobożnością.
Niektórzy wierni słudzy Boga, kładąc się do snu, odmawiają zwykle te ustępy z ksiąg świętych: Ja śpię, ale serce moje czuwa (2). Strzeż mię Panie, jako źrenicę oka swego. Pod cieniem skrzydeł swoich zachowaj mię (3). Ogarnij mię prawdą Twoją, jako tarczą, abym się nie ulękł od strachu nocnego (4). W spokoju pospołu (z nieprzyjacielem nawet) będę spał i odpoczywał (5). Jeśli Pan nie będzie strzegł miasta, próżno czuwa ten, który je strzeże (6).
–––––––––––
Duch świętego Franciszka Salezego, czyli wierny obraz myśli i uczuć tego Świętego. Tłumaczył z francuskiego ks. Adolf Pleszczyński K. Ś. T., Warszawa 1882, ss. 254-255.
Przypisy:
(1) Ps. 90, 6.
(2) Pieśń 5, 2.
(3) Ps. 16, 8.
(4) Ps. 90, 5.
(5) Ps. 4, 9.
(6) Ps. 126, 1.
ŚWIĘTEGO FRANCISZKA SALEZEGO
CZYLI
WIERNY OBRAZ MYŚLI I UCZUĆ TEGO ŚWIĘTEGO
CZĘŚĆ IX
O CZYSTOŚCI
ROZDZIAŁ IV
O SKROMNOŚCI PRZY KŁADZENIU SIĘ DO SNU
Powinniśmy udawać się na spoczynek przystojnie, myśląc o tym, że oko Boże, które nie zasypia nigdy, patrzy na nas, że nasz Anioł Stróż jest przy nas obecnym, i że przeklęty duch szczególnie w tym czasie stara się nas usidlić.
Sądząc o naszym usposobieniu wewnętrznym z zachowania się zewnętrznego, zły duch korzysta, gdy widzi je skłonnym do złego i w ciemności wymierza przeciwko nam swe pociski: co Psalmista nazywa strzałami i zasadzkami nocnymi (1).
Powinniśmy, mówi nasz Święty, pamiętać zawsze i wszędzie na obecność Boga, tak wtenczas, gdy jesteśmy sami, jak również gdy z ludźmi obcujemy, a to na każdym miejscu i w każdym czasie. Pewien wielki Święty, pisał do swego ucznia, upominając go, aby kładł się do snu, w obecności Bożej, z taką skromnością, jakby to czynił na wyraźny rozkaz żyjącego Zbawiciela w Jego przytomności. Jakkolwiek, ty Go nie widzisz, pisze on, i rozkazu Jego nie słyszysz, jednakże kładź się do snu tak, jakbyś na Niego własnymi patrzał oczyma, gdyż On rzeczywiście jest wszędzie przy tobie, aby cię strzec zawsze a nawet w czasie snu. O mój Boże! jakże byśmy skromnie i pobożnie kładli się spać, gdybyśmy Ciebie wtedy widzieć mogli! Bez wątpienia ręce nasze skrzyżowałyby się na piersiach, z wielką pokorą i pobożnością.
Niektórzy wierni słudzy Boga, kładąc się do snu, odmawiają zwykle te ustępy z ksiąg świętych: Ja śpię, ale serce moje czuwa (2). Strzeż mię Panie, jako źrenicę oka swego. Pod cieniem skrzydeł swoich zachowaj mię (3). Ogarnij mię prawdą Twoją, jako tarczą, abym się nie ulękł od strachu nocnego (4). W spokoju pospołu (z nieprzyjacielem nawet) będę spał i odpoczywał (5). Jeśli Pan nie będzie strzegł miasta, próżno czuwa ten, który je strzeże (6).
–––––––––––
Duch świętego Franciszka Salezego, czyli wierny obraz myśli i uczuć tego Świętego. Tłumaczył z francuskiego ks. Adolf Pleszczyński K. Ś. T., Warszawa 1882, ss. 254-255.
Przypisy:
(1) Ps. 90, 6.
(2) Pieśń 5, 2.
(3) Ps. 16, 8.
(4) Ps. 90, 5.
(5) Ps. 4, 9.
(6) Ps. 126, 1.