CUDOWNE UZDROWIENIE
![](https://seedus3932.gloriatv.net/storage1/17btq62afdv5n3khn8jt8g9vacbprd5i61s79yx.webp?scale=on&secure=5DNj9N-bkuVmxxhPfi5qLA&expires=1724949746)
Operacja ze względu na rozsianie nie była możliwa i rozważono zastosowanie chemioterapii. Lekarz zaznaczył, że jeżeli po pierwszej serii chemii nie będzie chociaż minimalnej poprawy, nie będą dalej dziecka męczyć…
Trudno wyrazić, co wtedy czułam. Przygotowywano nas na najgorsze – jeśli w tym przypadku w ogóle można mówić o jakimkolwiek przygotowaniu… Nie poddaliśmy się. Zaczęło się „bombardowanie nieba”. Cała nasza rodzina, z mojej i męża strony, podjęła modlitwę. Nasi bliżsi i dalsi znajomi, przyjaciele – wszyscy się do nas przyłączyli. Błagaliśmy o uzdrowienie Adasia. Tymczasem lekarze zadecydowali o chemioterapii. Bóg jeden wie, ile to dziecko przeszło…
I tak – od chemii do chemii – przeminął rok walki o życie, a z drugiej strony powstawał coraz większy krąg osób włączających się w modlitwę błagalną. Wpadłam w depresję, byłam na lekach uspokajających, brałam coraz większą ich ilość… Bóg nie pozwolił mi jednak dalej brnąć w nałóg – zaszłam w ciążę.Od początku była to ciąża wysokiego ryzyka – był szpital i zastrzyki, lekarstwa, wszystko, by utrzymać tę ciążę. Dzięki Bożej Opatrzności donosiłam dziecko i urodziłam Anię.
Adaś tymczasem coraz bardziej walczył o swoje życie. Lekarze na początku tej drogi dali nam jedynie cień szansy – „jeżeli guz skupi się w dwóch lub trzech miejscach, to będzie możliwa jakaś operacja”. Po kolejnych rezonansach pojawiła się nowa nadzieja – guz zaczął ustępować. Natomiast po roku podawania chemii okazało się, że żadna operacja nie jest konieczna. A my wzmogliśmy nasze modlitwy. Błagałam Matkę Bożą, żeby pomogła. Wiem, że zawsze miała i ma go w swojej opiece.
Dzisiaj Adaś, który niedługo skończy 2 lata, zaczyna coraz pewniej chodzić, coraz więcej mówi, bardzo kocha swoją siostrzyczkę. Myślę, że Bóg uśmiechnął się do nas, dając nam dwa życia – uzdrowił Adasia i podarował nam Anię. Pokazał, że kto ufa, ten się nie zawiedzie. Modlimy się dalej i z wdzięcznością pamiętamy o lekarzach, którzy podjęli się leczenia Adasia. Dzisiaj wiemy, że nie ma nic ważniejszego od bezgranicznej ufności w miłosierdzie Boże.milujciesie.org.pl