Rocznica Koronacji Obrazu Matki Miłosierdzia-Skarżysko Kamienna. Matka z Ostrej Bramy - wiersz-modlitwa, pełna ciepła i łagodności, wyrażająca istotę miłości Matki Miłosierdzia Napisała go Kresowianka …Więcej
Rocznica Koronacji Obrazu Matki Miłosierdzia-Skarżysko Kamienna.
Matka z Ostrej Bramy - wiersz-modlitwa, pełna ciepła i łagodności, wyrażająca istotę miłości Matki Miłosierdzia Napisała go Kresowianka urodzona w 1912r. w ziemi nowogródzkiej - s. Aloiza Wanda Łakowicz ze Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny.
MATKA Z OSTREJ BRAMY
S. ALOIZA WANDA ŁAKOWICZ MSF
Zamyślona, rozmodlona -
skrzyżowałaś Swe ramiona.
Zasłuchana w ciszę własną,
w miłosierdzia Boską jasność.
Zapatrzona w próśb litanię -
Ostrobramska złota Pani
Piękna, milczeniem zamknięta,
utkwiłaś blask oczu świętych
w głąb niedoli, co jak rzeka
ludzkim bólem tutaj ścieka.
Dłońmi, jak promienie światła,
zgarniasz opornych, niełatwych,
bierzesz smutek ich tułaczy,
kiedy przed Tobą zapłaczą.
Idą wieki, ludy płyną -
wszystkim Matką Tyś jedyną.
Polak, Litwin czy Rosjanin -
w Tobie ma ucieczkę, Pani.
Jesteś jak w południe słońce
wokół ciepło rozdające.
Jesteś domu próg rodzinny
wskroś otwarty na gościnę.
Tyś na stole chleb lezący,
głodnych, zbłąkanych karmiący.
Czas przemija, wszystko ginie,
Ty trwasz - źródłem na pustyni,
wodą życia, lipy cieniem,
tym, co chcą Twego spojrzenia.
Wzrok Twój przenika nam dusze,
prosi, pociesza, porusza,
wśród zakrętów dróg w oddale
kryształami gwiazd się pali.
Ostrobramska śliczna, słodka,
rozsiewasz nam łask stokrotki.
Zawsze czuwasz, ciszą czekasz,
by utulić płacz człowieka
i rozświetlić gorzką mękę
temu, co u stóp Twych klęka.
1993 r.
Tygodnik "niedziela" Nr 46 - 16 listopada 2003r.
Matka z Ostrej Bramy - wiersz-modlitwa, pełna ciepła i łagodności, wyrażająca istotę miłości Matki Miłosierdzia Napisała go Kresowianka urodzona w 1912r. w ziemi nowogródzkiej - s. Aloiza Wanda Łakowicz ze Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny.
MATKA Z OSTREJ BRAMY
S. ALOIZA WANDA ŁAKOWICZ MSF
Zamyślona, rozmodlona -
skrzyżowałaś Swe ramiona.
Zasłuchana w ciszę własną,
w miłosierdzia Boską jasność.
Zapatrzona w próśb litanię -
Ostrobramska złota Pani
Piękna, milczeniem zamknięta,
utkwiłaś blask oczu świętych
w głąb niedoli, co jak rzeka
ludzkim bólem tutaj ścieka.
Dłońmi, jak promienie światła,
zgarniasz opornych, niełatwych,
bierzesz smutek ich tułaczy,
kiedy przed Tobą zapłaczą.
Idą wieki, ludy płyną -
wszystkim Matką Tyś jedyną.
Polak, Litwin czy Rosjanin -
w Tobie ma ucieczkę, Pani.
Jesteś jak w południe słońce
wokół ciepło rozdające.
Jesteś domu próg rodzinny
wskroś otwarty na gościnę.
Tyś na stole chleb lezący,
głodnych, zbłąkanych karmiący.
Czas przemija, wszystko ginie,
Ty trwasz - źródłem na pustyni,
wodą życia, lipy cieniem,
tym, co chcą Twego spojrzenia.
Wzrok Twój przenika nam dusze,
prosi, pociesza, porusza,
wśród zakrętów dróg w oddale
kryształami gwiazd się pali.
Ostrobramska śliczna, słodka,
rozsiewasz nam łask stokrotki.
Zawsze czuwasz, ciszą czekasz,
by utulić płacz człowieka
i rozświetlić gorzką mękę
temu, co u stóp Twych klęka.
1993 r.
Tygodnik "niedziela" Nr 46 - 16 listopada 2003r.
- Zgłoś
Portale społecznościowe
- Umieszczony
Zmień wpis
Usuń wpis
Helena Wiercioch udostępnia to
- Zgłoś
Usuń udostępnienie
Koronacja i rocznice.
Sanktuarium Matki Milosierdzia w Skarzysku KamiennejWięcej
Koronacja i rocznice.
Sanktuarium Matki Milosierdzia w Skarzysku Kamiennej
Sanktuarium Matki Milosierdzia w Skarzysku Kamiennej