Gloria.tv And Coronavirus: Huge Amount Of Traffic, Standstill in Donations
Clicks5.1K
masada
16

Łaskami słynący obraz Boga Ojca

Łaskami słynący obraz Boga Ojca

HISTORIA OBRAZU BOGA OJCA W DZIWNY SPOSÓB ODNALEZIONEGO

W PAWOŁOCZY NA UKRAINIE


Zeznania świadka Anastazego Rogowskiego: "Na wstępie zastrzegam, że wszystko co opisuję, nie jest żadnym wymysłem, a prawdziwym wydarzeniem. Nic tu nic dodaję, a piszę tylko to, co wielokrotnie od śp. Rodziców moich słyszałem. W roku 1860 rodzice moi zamieszkali w Pawołoczy na Ukrainie, w Kijowszczyźnie w powiecie Skwirskim, mieście znanym z napadów tatarskich i hajdamackich. Wkrótce śp. Ojciec mój miał dziwny sen: zjawił się jakiś starzec i natarczywie żądał od ojca, by wykupił go od Żyda.
Rano opowiedział ojciec ten sen matce, ale nie przywiązywał do niego żadnego znaczenia. W następną noc ten sam Starzec znowu śni się ojcu z tym samym żądaniem. Ojciec znowu opowiada matce, a matka mówi: ale nie wiesz przecie od jakiego Żyda. Ten sam sen powtarza się trzeciej nocy, a ojciec we śnie zapytuje Starca, od jakiego Żyda ma go wykupić.
Tu Starzec wymienił nazwisko Żyda, dodając, że siedzi w podwale za beczkami z rodziną. Ojciec się obudził, opowiada matce wszystko, zapamiętując nazwisko Żyda i rano posyła do miasteczka, by sprowadzić jakiegoś starszego Żyda, który by znał wszystkich mieszkańców Pawołoczy. Gdy ten przyszedł, ojciec zapytuje go, czy jest w mieście Źyd o takim nazwisku (nie pamiętam nazwiska).
Ten odpowiada, że jest. A co on ma? Ma sklepik. A podwału nic ma? (Podwałem na Ukrainie nazywali wyszynk wódczany, a beczki z wódką stały zwykle w piwnicach. Pawołocz jako stara, kresowa mieścina, cała była w podziemiach trzypiętrowych w dół, w których kryła się miejscowa ludność podczas napadów tatarskich i hajdamackich). Żyd opowiada, że jeszcze dziadek tego Żyda miał podwał.
To ojca bardzo zastanowiło, tak więc zaraz pojechał do tego Żyda i utwierdziwszy się, że jest on tego nazwiska, jakie starzec podał, zapytuje, co jest w tym podwale, który jeszcze jego dziadek miał. Ten odpowiada, że są stare beczki. Wziął ojciec paru ludzi, poszedł do podwału do drugiego piętra w dół i przy świetle zobaczył stare połamane beczki. Gdy je kazał usunąć, zobaczył ojciec pod ścianą jakiś kwadratowy przedmiot, jakby kawałek szerokiej deski. Ojciec wziął to do rąk, zobaczył, że jest cały pokryty na palec pleśnią, zaczął to ścierać, i zobaczył, że jest to obraz Boga Ojca; drugi obraz był - Pana Jezusa w Ogrójcu, a trzeci - Matka Boska karmiąca Dzieciątko Jezus. Wziął te obrazy ojciec i zapytuje Żyda, ile ma za nie zapłacić? Źyd zdziwiony i przerażony, że ojciec wie o tych obrazach, a on ani jego ojciec nic nie wiedzieli, powiada, że nic nie chce, niech pan sobie to zabierze. Ojciec mu mówi, że zapłacić musi, i nie pamiętam ile ojciec mówił, że mu zapłaci, czy po dukacie za obraz, czy dukata za trzy obrazy, ale wiem, że rachunek i mowa była o dukatach. Zabrał ojciec te obrazy do domu, oczywiście oczyścił i zawiesił w domu, i w wielkim poszanowaniu były one u rodziców. Tak, jak ten Starzec powiedział, że siedzi w podwale u takiego Żyda za beczkami z rodziną- sprawdziło się. W parę lat potem, przebywszy szczęśliwie powstanie i szczęśliwie ocalawszy, ojciec wyjechał z Pawołoczy i zamieszkał w Stepku, też na Ukrainie, tegoż samego powiatu. W roku 1880-1882, nie pamiętam dokładnie (miałem wtedy 3-4 lata), ojciec mój bardzo zachorował, był na wpół sparaliżowany. Lekarze: dr Czengery z Chodorkowa i dr Naskręcki z Żytomierza co dzień odwiedzali ojca i nie znajdywali żadnego ratunku, i nie robili żadnej nadziei na utrzymanie życia, gdyż już prawie dwa tygodnie nic nic mówił i nie przyjmował żadnych pokarmów.
Jednego dnia, gdy już żadnej nadziei nic było, by dożył następnego dnia, matka, która spłakana stale siedziała przy ojcu, na chwilę odeszła, po powrocie od razu spostrzegła, że ojciec patrzy, a przecież stale miał zamknięte oczy i nic nic mówił. Po chwili ojciec zapytuje: "Malwino, kto tu był Matka zdziwiona, że ojciec przytomnie patrzy i mówi, odpowiada, że nikogo nie było. Ojciec mówi: "Tu siedział, z nim rozmawiałem, ty przecież wiesz. On tak często u nas bywa, nie mogę sobie przypomnieć, jak się nazywa, idź, spytaj u sługi, kto przychodził". Matka pyta sługi, ale ci mówią, że nikogo nie było. Ojciec po chwili mówi: "Malwino, daj mi jeść, ja chcę jeść". Matka była przerażona tym wszystkim, bo widziała wprost cud jawny.
Ten człowiek już konał, a tu przytomnie mówi i upomina się o jedzenie. Nazajutrz lekarze, gdy jak zwykle przyjechali i taką zmianę zobaczyli, orzekli, że to chyba cud, bo ten człowiek do rana nie mógł dożyć. Na trzeci dzień ojciec mówi do matki: "Malwino, pomóż mi wstać". Matka pomogła, a ojciec opierając się o krzesło, gdyż nogi były przez dwa tygodnie zupełnie bezwładne, zaczął powoli posuwać się przez pokój (dodać tu muszę, że ojciec od chwili polepszenia stale był zamyślony i nic nie mówił, tylko powiedział, że rozmawiał z tym, który tak często bywa u nich, a nazwiska nie pamięta).
Gdy tak posuwając się przy pomocy matki, ojciec stanął na progu drugiego pokoju, naraz puszcza krzesło i pada na kolana. Matka chce ojca podnieść, a ojciec odpowiada: "Nic trzeba Malwino, to jest ten Starzec, z którym rozmawiałem i wskazał na obraz Boga Ojca, który wisiał na wprost drzwi. Dopiero później mówi, że przyszedł ten Starzec znajomy i powiada: "Antoni przyszedłem po ciebie". Ojciec zeznaje, że jest to ktoś, kto ma prawo tak mówić, więc myśli, bo mówić nie mógł, prosi, by go zostawił, bo ma małe dzieci (a nas była spora gromadka). Na to Starzec, oparłszy się o rzeźbioną laskę, odpowiada: "Za to, żeś Mnie wykupił, odchodzę, drugi raz przyjdę". Był to jawny cud. Obraz Boga Ojca od tego czasu w naszej rodzinie uważany jest jako cudowny. Ojciec żył jeszcze przeszło dwadzieścia lat, dożył 77 lat i w roku 1905 zmarł cicho, spokojnie. Czy widział jeszcze przed śmiercią tego Starca - nie wiadomo.
Po śmierci ojca obraz otrzymałem od brata mego, księdza, jako przeznaczony dla mnie przez - śp. Ojca i nigdy się z nim nie rozstawałem. W roku 1920, gdy musieliśmy zza Zbnicza uciekać, zamieszkałem z bratem moim, księdzem proboszczem w Warężu, pow. Sokalski, woj. Lwowskiego, który też musiał uciekać z Tarnonidy na Podolu, słynnej z cudownego obrazu Pana Jezusa Tarnorudzkiego, gdzie był proboszczem. Pewnego dnia rano wpada do nas p. Jadwiga Hulimkowa, kolatorka kościoła warężskiego, zwraca się do brata mego, księdza i mówi: "Księże Prałacie, dostałam depeszę, że matka moja jest bardzo chora, proszę mieć Mszę św. przed obrazem Boga Ojca na jej intencję". Brat natychmiast wziął obraz do kościoła i miał Mszę św. przed tym obrazem, a w kilka dni późnej przyjeżdża p. Hulimkowa uradowana, mówi, że tego dnia, jak była Msza święta, nastąpiło polepszenie i matka już prawie zdrowa.

Drugi przykład. Pewnego dnia rano przyjeżdża p. Kruszewski z Chorobrowa i mówi: "Księże Prałacie, bardzo proszę mieć Mszę św. na intencję mojej żony, bardzo chorej, przed obrazem Boga Ojca". Brat zaraz miał Mszę św. na intencję p. Kruszewskiej, a w kilka dni później przyjechali oboje pp. Kruszewscy, prosząc o Mszę św. dziękczynną przed tym obrazem. Wielu znajomych znało historię tego obrazu i z wielką czcią odnosili się do niego. Nie dość na tym. Ile razy w naszej rodzinie była jaka choroba, jaka inna wielka bieda, prośba przed tym obrazem zawsze była wysłuchana. Wiele chorowałem w swoim życiu, przebyłem osiem operacji pod chloroformem, a profesorowie wątpili, czy żyć będę, a że wyszedłem z tego i żyję i chodzę, bo i to mi groziło, że w najlepszym razie chodzić nic będę, to wszystko zawdzięczam modłom zanoszonym podczas Mszy św. przez mego brata, księdza przed obrazem Boga Ojca.
Drugi obraz z odnalezionych: Pan Jezus w Ogrójcu, przepiękne malowidło, ojciec dał memu najstarszemu bratu i ten był zostawiony przez moją bratową, w Płoskirowie, na Podolu podczas ucieczki przed nawałą bolszewicką. Trzeci obraz Matka Boska karmiąca Dzieciątko Jezus, został zostawiony w Tarnorudzie w kościele przez śp. brata mego, proboszcza, który też musiał uciekać zza Zbrucza w 1920 roku. Jeszcze raz potwierdzam, że to co opisałem, nie jest żadnym wymysłem, a prawdą i to wszystko od śp. Rodziców moich wielokrotnie słyszałem, i co sam doznałem, i widziałem, i co pod przysięgą mogę potwierdzić.

Kielce - 1949 r.
(-) Anastazy Rogowski

Imprimatur: Kuria Diecezjalna w Kielcach dn. 27 VI 1998 r. Nr OJ-162/98
Ks. Jan Szarek Wikariusz Generalny

Zgromadzenie Sióstr Sług Jezusa (niehabitowe)

Komentarz:
CZY BÓG OJCIEC MA BRODĘ?

Podobnie można zapytać, czy Duch Święty to gołębica? Z przedstawieniem wizerunku Boga Ojca jest pewien kłopot, ponieważ "Nikt nigdy Boga nie widział" (I J 4, 12).Przyjście Boga na świat pod postacią człowieka musiało zmienić dotychczasowy zakaz przedstawiania podobizn i wyobrażeń Boga. Pierwsi chrześcijanie w dalszym ciągu byli wierni zakazowi tworzenia obrazów Boga, ale zaczęli malować, rzeźbić obrazy Wcielonego Boga, Jezusa Chrystusa. Oczywiście tylko podobizny, wyobrażenia oparte na Ewangelii, bo nikt ze współczesnych Jezusowi nie pozostawił nam wiernego portretu Boga-Człowieka.
Zachętę do sporządzania obrazów Jezusa dał poniekąd sam Chrystus, mówiąc do swego ucznia Filipa: "Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca, bo ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie". Zachętę stanowią również słowa świętego Jana, który pouczał: Oznajmiamy wam Chrystusa, który istniał zanim powstał świat. My, Jego uczniowie ujrzeliśmy Go własnymi oczami, słyszeliśmy jak do nas przemawiał i dotykaliśmy Go naszymi rękami (por. l J l, 13). Sam Chrystus pozostawił swój wizerunek na Całunie czy Mandylionie (chusta z Manoppello). Cześć oddawana obrazom nie odnosi się do nich samych, ale do tych, których przedstawiają, a ostatecznie do Boga; jest to więc kult względny (pośredni). Boga adorujemy, świętych czcimy, a adoracja jest czymś innym od czci. Obraz jest nosicielem łaski. Gdzie jest symbol Chrystusa, jest także On sam swoją mocą. Pożytek kultu obrazów jest wieloraki: przypomina Boże dobrodziejstwa, pobudza do pobożności, ułatwia modlitwę. Kult obrazów ma wartość duszpasterską. Obrazy podnoszą duszę naszą ku Bogu.
Co do obrazów i figur Pana Jezusa, Matki Bożej czy Świętych sprawa jest zrozumiała tak przy przedstawieniu Boga Ojca już się komplikuje - szczególnie gdy jest przedstawiany jako siwy starzec z długą brodą. Bóg Ojciec jest całkowicie "duchowy", pozbawiony wszelkich rysów cielesności, nie daje żadnej absolutnie możliwości do przedstawienia Siebie... za wyjątkiem Słowa Wcielonego, Boga, który stał się człowiekiem, którego oglądano i dotykano (por.! J 1,1). Nikt przecież nie odkopał choćby najmniejszego śladu archeologicznego czy jakiegokolwiek niepodważalnego wizerunku Boga Ojca. Widzialnością Ojca jest Syn a niewidzialnością Syna jest Ojciec. Artyści również powstrzymywali się do przedstawiania wizerunku Boga Ojca z wyjątkami przedstawiania znaku pośredniego (ręka, oko).
W Księdze Daniela czytamy:
"Patrzałem,
aż postawiono trony,
a Przedwieczny zajął miejsce. Szata Jego była biała jak śnieg,
a włosy Jego głowy jakby z czystej wełny.

Tron Jego był z ognistych płomieni,
jego koła - płonący ogień.
(Dn 7,9)

Przedstawiony literacko obraz posłużył jako przedstawienie postaci Boga Ojca jako Starca - jako wizerunek Chrystusa "preegzystującego", co wyraża credo "zrodzony z Ojca przed wszystkimi wiekami", przy czym starość miała wyrażać Jego odwieczność, mądrość. Motyw Starca zaczerpnął Kościół Zachodni z Bizancjum około XII wieku, kiedy rozwija się ikonografia Trójcy Świętej. Postać Ojca zostaje świadomie ukazana inaczej od postaci Syna. Najbardziej znanym przykładem jest przedstawienie Boga Stwórcy w Kaplicy Sykstyńskiej.
Wizerunki Boga Ojca jako Starca nie mają uzasadnienia teologicznego. Bóg Ojciec nie jest przecież stary, skoro jest przedwieczny. Nie ma brody, skoro jest Absolutem. Z Trzech osób Trójcy tylko Syn przyjął ciało.Naszymi zmysłami i wyobraźnią nie jesteśmy wstanie ogarnąć ani przedstawić Boga Ojca Wszechmogącego. Do poznania Ojca prowadzi nas Syn i kontemplując Jego Oblicze, spoglądamy niejako w Oblicze Ojca - całej Trójcy.
Należy zatem pamiętać, że wizerunek Boga Ojca Staruszka jest tylko wyobrażeniem plastycznym. Obrazom nie oddaje się czci religijnej ze względu na nie same jako na rzeczy, ale dlatego, że prowadzą nas ku Bogu. A zatem cześć obrazów jako obrazów nie zatrzymuje się na nich, ale zmierza ku temu, kogo przedstawiają. Prawda o tajemnicy Trójcy Przenajświętszej jest dla nas o tyle istotna, że przedstawia Pana Boga, jakim jest sam w sobie. Pan Bóg jest jeden w swojej naturze, ale w trzech osobach. Osoby Boskie różnią się między sobą rzeczywiście tak, że jedna osoba nie jest osobą drugą. Nie różnią się jednak naturą ani też przymiotami, ani też działaniem, które jest wspólne. Mają wspólną naturę Bożą, wszystkie przymioty i działania Boże. Osoby różnią się między sobą jedynie pochodzeniem: Bóg Ojciec nie pochodzi od nikogo, Syn Boży pochodzi przez odwieczne i duchowe zrodzenie od Ojca, Duch Święty pochodzi przez wspólne tchnienie miłości Ojca i Syna. Pierwszą osobę wyróżnia ojcostwo, drugą osobę - synostwo, a trzecią - pochodzenie od Ojca i Syna.
Gdy s. Łucja przebywająca w klasztorze w Tuy miała

wizję Trójcy Przenajświętszej opisując ją przedstawiła w następujący sposób: " Na ołtarzu pojawił się jasny krzyż sięgający aż do sufitu. W jaśniejszym świetle można było zobaczyć w górnej części krzyża oblicze i górną część ciała człowieka. Nad piersią człowieka był gołąbek, również ze światła. A do krzyża przybite ciało drugiego człowieka. W powietrzu wisiał kielich i wielka Hostia, na którą spadały krople krwi z oblicza Ukrzyżowanego i z jednej rany piersiowej...Zrozumiałam, że mi została przekazana tajemnica Trójcy Przenajświętszej. I otrzymałam natchnienie na temat tej tajemnicy, którego mi jednak nie wolno wyjawić." Łucja użyła sformułowania "człowiek" opisując Osoby w wizji. I w tym przypadku malarz, który próbował urzeczywistnić wizję na płótnie posłużył się tą samą wyobraźnia, która do nas przemawia.
Gdy rozważamy wizerunek Boga Ojca z kaplicy sióstr Sług Jezusa z Kielc można wnioskować, że Bogu Ojcu miły jest Jego Wizerunek, ułatwiający nam kontakt osobowy z Nim - naszym Ojcem. Bóg Ojciec potwierdza to szczodrobliwością łask.

opr.własne
Congregavit nos in unum Christi amor ________________________________


Etykiety: BÓG OJCIEC, Wizerunek Boga
Cloud
stanislawp
hybrydy w awionetkach,szatan budujący piramidy,11 września,zamordowanie x.Kiersztyna przez kurię krakowską...tych tekstów jest tyle,żetrudno znaleźć takie,które Ciebie nie kompromitują.To ostatnie odn.x.Kiersztyna kwalifikuje się pod paragraf.
Cloud
stanislawp,ty lepiej zatrudnij korektora swoich tekstów. Może w ten sposób unikniesz dalszych kompromitacji.
McMarkus
a dzieci w czasie deszczu podpalają brody dziadkom!
___________________________________________

🥴
Cloud
Stachu,ty naprawdę nie widzisz,że coraz większe głupoty wypisujesz ?
Cloud
re
w każdym przypadku widzących....zawsze zły umiał się też podłączyc... najważniejsze rozpoznać jego działania i skorygowac.
****************************
No jaki ten x.Natanek niedouczony,a niby z tytułami.Postawił pomnik Boga Ojca i nie wie bidok,że bez to zheretycioł. 🙂
2 more comments from Cloud
Cloud
stanislawiep,nikt tu za tobą nie tęskni.Siedź tam gdzie siedzisz i rozkoszuj się dalej mięciutkim papierem toaletowym. 🙂 Kto zdradził Ojczyznę,nie ma prawa powrotu.
Cloud
malgorzata__13,dezerterzy nie tęsknią.
malgorzata__13
To wszystko przez tę tęsknotę za Polską,Stanisław wracaj do polskiego raju,pod krzywą wierzbą a bedziesz szczęśliwszy niż w tych zamorskich dostatkach.
Z Bogiem Ojcem spokojnej nocy Wszystkim życzę.
Cloud
Czy ktoś może zabrać stąd stanislawap ??? Bo normalnie nie wytrzymię i pieszo pójdę do tej Kanady i tak go trzepnę,że...! 🤬
malgorzata__13
Stanisławie,ten sam obraz jest w Grzechyni w kaplicy,sam widziałeś,do tego na łące kolosalna figura Boga Ojca bo orędzia tam kazały ją wystawić,(nie pytając nigdzie o żadne zezwolenie,bo to ponoć samo się obroni),więc jeśli wenerujesz te grzechyńskie orędzia to trzeba przyjąć je z całym pakietem.
malgorzata__13
Jeśli obraz jest uznany jako cudowny to tylko wypada się cieszyć.Pan Bóg nie jest staruszkiem,to oczywiste,ale jeśli chciał się do nas bardziej przybliżyć w tej postaci to powinniśmy przyjąć Go wdzięcznym sercem.
Św.Faustyna widziała Boga jako wielką Jasność ale dla wielu taka wizja byłaby zbyt ogólna,widocznie potrzebują bardziej konkretnego wizerunku.
jadwiska
artur40 piątek, 11:56

identyczny obraz wisi u mnie w domu..u mnie stoi na ołtarzyku.
wojciechowskikrzysztof
Stasiu w roku 1860 "neo-teologia, neo-liturgia" - zanim coś napiszesz to się zastanów.
artur40
identyczny obraz wisi u mnie w domu..
masada
Zeznania świadka Anastazego Rogowskiego: "Na wstępie zastrzegam, że wszystko co opisuję, nie jest żadnym wymysłem, a prawdziwym wydarzeniem. Nic tu nic dodaję, a piszę tylko to, co wielokrotnie od śp. Rodziców moich słyszałem