EWANGELIA (Mk 5, 21-43) Wskrzeszenie córki Jaira i uzdrowienie kobiety Słowa Ewangelii według Świętego Marka Gdy Jezus przeprawił się z powrotem łodzią na drugi brzeg jeziora Genezaret, zebrał się …Więcej
EWANGELIA (Mk 5, 21-43)
Wskrzeszenie córki Jaira i uzdrowienie kobiety
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Gdy Jezus przeprawił się z powrotem łodzią na drugi brzeg jeziora Genezaret, zebrał się wielki tłum wokół Niego, a On był jeszcze nad jeziorem. Wtedy przyszedł jeden z przełożonych synagogi, imieniem Jair. Gdy Go ujrzał, upadł Mu do nóg i prosił usilnie: «Moja córeczka dogorywa, przyjdź i połóż na nią ręce, aby ocalała i żyła». Poszedł więc z nim, a wielki tłum szedł za Nim i zewsząd na Niego napierał.
A pewna kobieta od dwunastu lat cierpiała na upływ krwi. Wiele wycierpiała od różnych lekarzy i całe swe mienie wydała, a nic jej nie pomogło, lecz miała się jeszcze gorzej. Posłyszała o Jezusie, więc weszła z tyłu między tłum i dotknęła się Jego płaszcza. Mówiła bowiem: «Żebym choć dotknęła Jego płaszcza, a będę zdrowa». Zaraz też ustał jej krwotok i poczuła w swym ciele, że jest uleczona z dolegliwości.
A Jezus natychmiast uświadomił sobie, że moc wyszła od Niego. Obrócił się w tłumie i zapytał: «Kto dotknął mojego płaszcza?» Odpowiedzieli Mu uczniowie: «Widzisz, że tłum zewsząd Cię ściska, a pytasz: Kto Mnie dotknął». On jednak rozglądał się, by ujrzeć tę, która to uczyniła.
Wtedy kobieta podeszła zalękniona i drżąca, gdyż wiedziała, co się z nią stało, padła przed Nim i wyznała Mu całą prawdę. On zaś rzekł do niej: «Córko, twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju i bądź wolna od swej dolegliwości».
Gdy On jeszcze mówił, przyszli ludzie od przełożonego synagogi i donieśli: «Twoja córka umarła, czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela?» Lecz Jezus, słysząc, co mówiono, rzekł do przełożonego synagogi: «Nie bój się, wierz tylko!» I nie pozwolił nikomu iść z sobą z wyjątkiem Piotra, Jakuba i Jana, brata Jakubowego.
Tak przyszli do domu przełożonego synagogi. Widząc zamieszanie, płaczących i głośno zawodzących, wszedł i rzekł do nich: «Czemu podnosicie wrzawę i płaczecie? Dziecko nie umarło, tylko śpi». I wyśmiewali Go. Lecz On odsunął wszystkich, wziął z sobą tylko ojca i matkę dziecka oraz tych, którzy z Nim byli, i wszedł tam, gdzie dziecko leżało. Ująwszy dziewczynkę za rękę, rzekł do niej: «Talitha kum», to znaczy: «Dziewczynko, mówię ci, wstań!» Dziewczynka natychmiast wstała i chodziła, miała bowiem dwanaście lat. I osłupieli wprost ze zdumienia.
Przykazał im też z naciskiem, żeby nikt o tym się nie dowiedział, i polecił, aby jej dano jeść.
Oto Słowo Pańskie.
KOMENTARZ
Uzdrawiająca i wskrzeszająca wiara
Oto przed nami uzdrowienie kobiety cierpiącej od dawna na krwotok i wskrzeszenie córki Jaira.
W obu przypadkach ważnym warunkiem do otrzymania nadzwyczajnego daru jest wiara. To jest stały element opisów cudów. Aby człowiek proszący o uzdrowienie z jakiejkolwiek dolegliwości ciała lub duszy mógł taką łaskę otrzymać, musi wierzyć, że jest to możliwe, że Jezus może to uczynić.
Kobieta cierpiąca na krwotok od dwunastu lat, mimo długotrwałego leczenia, miała się coraz gorzej. Jednakże słysząc o Jezusie, wierzyła, że to właśnie On może jej pomóc. Z takim nastawieniem dotknęła Jego płaszcza. Nie miała odwagi prosić, ale wierzyła, że moc Jezusa odmieni jej stan. I tak się stało.
W drugim przypadku przełożony synagogi błaga Pana Jezusa o pomoc dla umierającej córki. To z pewnością gest wiary i zaufania. W obliczu choroby, która odbiera dziecku życie, Jair wierzy, że pomoc może przyjść od Nauczyciela. I tu ponownie okazuje się Boża moc ukryta w Jezusie. Tym razem Pan Jezus ukazuje swoją moc nad śmiercią.
Panie Jezu, Boski Nauczycielu, ja także potrzebuję Ciebie dotknąć, abyś uleczył mnie z moich słabości, przywrócił mi radość i pełnię życia. Wierzę, że masz moc, aby to uczynić. Dotknij mnie swoją łaską. Amen.
Wskrzeszenie córki Jaira i uzdrowienie kobiety
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Gdy Jezus przeprawił się z powrotem łodzią na drugi brzeg jeziora Genezaret, zebrał się wielki tłum wokół Niego, a On był jeszcze nad jeziorem. Wtedy przyszedł jeden z przełożonych synagogi, imieniem Jair. Gdy Go ujrzał, upadł Mu do nóg i prosił usilnie: «Moja córeczka dogorywa, przyjdź i połóż na nią ręce, aby ocalała i żyła». Poszedł więc z nim, a wielki tłum szedł za Nim i zewsząd na Niego napierał.
A pewna kobieta od dwunastu lat cierpiała na upływ krwi. Wiele wycierpiała od różnych lekarzy i całe swe mienie wydała, a nic jej nie pomogło, lecz miała się jeszcze gorzej. Posłyszała o Jezusie, więc weszła z tyłu między tłum i dotknęła się Jego płaszcza. Mówiła bowiem: «Żebym choć dotknęła Jego płaszcza, a będę zdrowa». Zaraz też ustał jej krwotok i poczuła w swym ciele, że jest uleczona z dolegliwości.
A Jezus natychmiast uświadomił sobie, że moc wyszła od Niego. Obrócił się w tłumie i zapytał: «Kto dotknął mojego płaszcza?» Odpowiedzieli Mu uczniowie: «Widzisz, że tłum zewsząd Cię ściska, a pytasz: Kto Mnie dotknął». On jednak rozglądał się, by ujrzeć tę, która to uczyniła.
Wtedy kobieta podeszła zalękniona i drżąca, gdyż wiedziała, co się z nią stało, padła przed Nim i wyznała Mu całą prawdę. On zaś rzekł do niej: «Córko, twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju i bądź wolna od swej dolegliwości».
Gdy On jeszcze mówił, przyszli ludzie od przełożonego synagogi i donieśli: «Twoja córka umarła, czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela?» Lecz Jezus, słysząc, co mówiono, rzekł do przełożonego synagogi: «Nie bój się, wierz tylko!» I nie pozwolił nikomu iść z sobą z wyjątkiem Piotra, Jakuba i Jana, brata Jakubowego.
Tak przyszli do domu przełożonego synagogi. Widząc zamieszanie, płaczących i głośno zawodzących, wszedł i rzekł do nich: «Czemu podnosicie wrzawę i płaczecie? Dziecko nie umarło, tylko śpi». I wyśmiewali Go. Lecz On odsunął wszystkich, wziął z sobą tylko ojca i matkę dziecka oraz tych, którzy z Nim byli, i wszedł tam, gdzie dziecko leżało. Ująwszy dziewczynkę za rękę, rzekł do niej: «Talitha kum», to znaczy: «Dziewczynko, mówię ci, wstań!» Dziewczynka natychmiast wstała i chodziła, miała bowiem dwanaście lat. I osłupieli wprost ze zdumienia.
Przykazał im też z naciskiem, żeby nikt o tym się nie dowiedział, i polecił, aby jej dano jeść.
Oto Słowo Pańskie.
KOMENTARZ
Uzdrawiająca i wskrzeszająca wiara
Oto przed nami uzdrowienie kobiety cierpiącej od dawna na krwotok i wskrzeszenie córki Jaira.
W obu przypadkach ważnym warunkiem do otrzymania nadzwyczajnego daru jest wiara. To jest stały element opisów cudów. Aby człowiek proszący o uzdrowienie z jakiejkolwiek dolegliwości ciała lub duszy mógł taką łaskę otrzymać, musi wierzyć, że jest to możliwe, że Jezus może to uczynić.
Kobieta cierpiąca na krwotok od dwunastu lat, mimo długotrwałego leczenia, miała się coraz gorzej. Jednakże słysząc o Jezusie, wierzyła, że to właśnie On może jej pomóc. Z takim nastawieniem dotknęła Jego płaszcza. Nie miała odwagi prosić, ale wierzyła, że moc Jezusa odmieni jej stan. I tak się stało.
W drugim przypadku przełożony synagogi błaga Pana Jezusa o pomoc dla umierającej córki. To z pewnością gest wiary i zaufania. W obliczu choroby, która odbiera dziecku życie, Jair wierzy, że pomoc może przyjść od Nauczyciela. I tu ponownie okazuje się Boża moc ukryta w Jezusie. Tym razem Pan Jezus ukazuje swoją moc nad śmiercią.
Panie Jezu, Boski Nauczycielu, ja także potrzebuję Ciebie dotknąć, abyś uleczył mnie z moich słabości, przywrócił mi radość i pełnię życia. Wierzę, że masz moc, aby to uczynić. Dotknij mnie swoją łaską. Amen.
- Zgłoś
Portale społecznościowe
- Umieszczony
Zmień wpis
Usuń wpis