CO PIŁSUDSKI ROBIŁ W DNIACH 13-14 SIERPNIA 1920 ROKU?
CO PIŁSUDSKI ROBIŁ W DNIACH 13-14 SIERPNIA 1920 ROKU?
„Rozważania o bitwie warszawskiej 1920-go roku”, Pod redakcją Jędrzeja Giertycha, Londyn 1984, str. 65-78.
KILKA SPRAW SPORNYCH
CO PIŁSUDSKI ROBIŁ W DNIACH 13-14 SIERPNIA 1920 ROKU?
WITOS O DYMISJI PIŁSUDSKIEGO
„W dniu 10 lub 11 sierpnia 1920 r. na kilka dni przed rozpoczęciem ofensywy przeciw bolszewikom Piłsudski zaprosił mnie, wicepremiera Daszyńskiego i ministra Skulskiego na osobną, a jak mówił, bardzo ważną i poufną konferencję. Odbyła się ona w prezydium Rady Ministrów. Naczelny Wódz był mocno skupiony i poważny, a jak mi się wydawało, przybity, niepewny, wahający się i mocno zdenerwowany.
W rozmowie, którą sam rozpoczął, był niesłychanie ostrożny, a dotykając spraw bieżących, stawiał raczej bardzo smutne horoskopy. Twierdził, że stawia na ostatnią kartę, nie mając żadnej pewności wygranej. Poza sprawami ogólnymi mówił także dość długo o swojej osobie. W ciągu rozmowy wyjął z kieszeni niezapieczętowany list i …Więcej
Z chwilą rozpoczęcia bitwy - sytuacja beznadziejna.
I jeszcze jeden fakt z Bitwy 1920.
Ks.. Skorupka cichy bohater,który brał czynny udział w bitwie 14 sierpnia pod Ossowem.
W momencie ,kiedy polscy żołnierze pod naporem nieprzyjaciela zaczęli się cofać.
Młody kapelan z krzyżem uniesionym w górę zagrzewał do walki i dodawał otuchy.
Zginął podobno , kiedy udzielał ostatniego namaszczenia rannemu żołnierzowi na zapleczu.
Pogrzeb odbył się trzy dni później w Warszawie.
Rozwadowskiego znaleźli robotnicy którzy remontowali Belweder za czasów komorowskiego znajdywali tam całe szkielety pomordowanych ludzi z tego okresu...wiec kazali im podpisywać ze nigdy nic nie widzieli ale jeden z nich dal świadectwo pewnemu księdzu na piśmie to co widział potwierdził
Tchórz, menda, kanalia i morderca. Do dzisiaj nie wiadomo, gdzie pozbył się ciała zamordowanego gen. Rozwadowskiego?
Kluczem do zrozumienia powodów dymisji Piłsudskiego są słowa następujące: „Pozostawienie mnie na jednym z urzędów (…) doprowadza z konieczności do powolnego zniszczenia tej siły moralnej, którą dotąd jeszcze reprezentuję dla walki i dla kraju”. Piłsudski najwidoczniej uważa, że zaczynająca się w tej chwili bitwa zakończy się klęską i nie przyniesie chwały wodzowi, a więc ponoszenie przez niego odpowiedzialności za tę bitwę, „zniszczy” tę powagę jaką on „jeszcze reprezentuje”. Woli on, by bitwę tę stoczył ktoś inny, a więc by to nie on ponosił za tę bitwę odpowiedzialność. Będzie natomiast mógł po klęsce odegrać się, zachowując wciąż swój autorytet, swą „siłę moralną”, jaką „reprezentuje dla kraju”.
Piłsudski podkreślił jeszcze swoje pozbycie się odpowiedzialności za przebieg zaczynającej się bitwy przez wyjazd z Warszawy, to znaczy z Naczelnego Dowództwa.
AKT DYMISJI PIŁSUDSKIEGO.
Belweder, 12.VIII.1920 r.
Wielce Szanowny Panie Prezydencie!
Przed swym wyjazdem na front, rozważywszy wszystkie okoliczności nasze wewnętrzne i zewnętrzne, przyszedłem do przekonania, że obowiązkiem moim wobec Ojczyzny jest zostawić w ręku Pana, Panie Prezydencie, moją dymisję ze stanowiska Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza Wojsk Polskich.
Marszałek Piłsudski po złożeniu dymisj ze stanowiska Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza na ręce premiera Wincentego Witosa, opuszcza Warszawę 12-go sierpnia, pozostawiając cały aparat dowodzenia generałowi Tadeuszowi Rozwadowskiemu, Szefowi Sztabu Generalnego Naczelnego Dowództwa.