Pius XI, Encyklika Quas primas (5)
![](https://seedus2043.gloriatv.net/storage1/mv86lmo71qh7xcnjh0amflf4tdkst7x9z8xdihy.webp?scale=on&secure=Ttjr8FL1OYrqiONWbfe16g&expires=1720998025)
Wskutek tej wspólnej nauki ksiąg świętych musiało zaiste wyniknąć, żeby Kościół katolicki, to królestwo Chrystusa na ziemi, mające się rozszerzyć na wszystkich ludzi i na wszystkie krainy, uwielbił sprawcę swego i założyciela, pomnażając oznaki swej czci w dorocznym cyklu świętej liturgii, jako Króla i Pana, i Króla królów. Zaiste Kościół tych oznak czci, wyrażających jedną i tę samą myśl, choć w pięknej różnorodności, używał tak w starej psalmodii i starożytnych księgach liturgicznych, jak i dziś używa w codziennie zanoszonych modłach publicznych przed Boży majestat i przy sprawowaniu niepokalanej ofiary; w tym zaś nieustannym wysławianiu Chrystusa Króla łatwo można zauważyć prześliczną harmonię między naszymi a wschodnimi obrzędami, także tym razem sprawdza się powiedzenie: modlitwa Kościoła jest prawidłem wiary.
całość: LINK