Kobieto zamiast iść w spodniach za tłumem, niech ci raczej podejrzanym będzie to co tam czyni większa część kobiet (…) Staraj się wejść ciasną bramą, bo brama i droga szeroka prowadzą na potępienie, a większa część ludzi nią postępuje i wchodzi. Brama i droga prowadząca do żywota jest ciasną i mała tylko liczba nią idzie.
Dekolty, niewyobrażalnie krótkie i skąpe stroje, makijaże, przesadna ilość kolczyków, tatuaże, a nawet farbowanie włosów i odsłanianie ich podczas Liturgii jest niegodne dla niewiasty. Dziś jednak zatraca się wszelkie dobre wzorce, a podąża drogą postępowości, drogą kultu ciała, drogą nowoczesnego stylu życia. Zmierza się do tego, by zostać zauważonym i – w końcu – by być właściwym obiektem pożądania. Współczesny styl nie ma nic wspólnego z Tradycją. Jest wylansowany przez obecne czasy, szatańskie podszepty do pozyskiwania dusz, którym to podszeptom kobiety pilnie się przysłuchują. Tak zaczyna się ich upadek! Ludziom mądrym i zorientowanym nie wolno na to nie reagować. Wykazujemy wtedy bowiem nasze zezwolenie na zdziczałą rzeczywistość i na obyczajowość płynącą z duchem łapczywej, zmysłowej pożądliwości ciała. Wiernym pozostać mamy prawdom wiary, nauce Kościoła, natomiast odstawać mamy od prawd ogółu i świata.
Zatem jakich kobiet brakuje w ostatecznych czasach? Przede wszystkim chrześcijańskich niewiast, których pobożność, oddanie Panu Jezusowi i Niepokalanej wyprowadzi świat z zapaści zmysłowej i cielesnej; dzięki którym dokonywać się będzie powrót do ludzkiej wrażliwości i wstydliwości uniemożliwiającej rozprzestrzenianie się pobudek do nieczystych występków. Św. Ambroży wskazał skąd one pochodzą. Kobiety malują sobie usta wyszukanymi barwami, a gdy boją się, że nie będą się podobać mężczyznom, fałszując własną twarz, przygotowują utratę czystości. Jakaż to wielka głupota – zmieniać swój naturalny wygląd, wyszukiwać malowidła, a wstydząc się męskiego osądu, tracić własny. Albowiem ta, która chce zmienić to, co ma z natury, pierwsza się sobie samej podoba (…)”.Potrzeba zatem panien, które zrozumieją, że powściągliwość i wstydliwość (jak podaje św. Cyprian), polega nie tylko na nieskazitelności ciała, ale także na poszanowaniu czystości życia i stroju! Każda kobieta zatem powinna być wyższa ponad wszystko co ziemskie i cielesne, serce (…) ma być dziewicze, wolne od brudnych zachcianek, oddane Bogu i gotowe do poświęceń dla bliźnich. Takich panien potrzeba naszym czasom, gdyż tylko dzięki nim świat się odrodzi.
opracowała Karolina Walla