Rekolekcje cz.III.
Ostatnia część Rekolekcji (najdłuższa) nauki 4-6 z załączonego tekstu free.fr/Polski/Rekolekcje2019.pdf oraz dodatek rozważań Wielkopostnych. free.fr/Polski/nasladowanie.pdf
REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE z roku 2019 roku WOBEC SŁOWA BOGA!
Czytanie z Księgi Wyjścia (Wj 32, 15-24. 30-34) Bałwochwalstwo Izraelitów.
Mojżesz zszedł z góry z dwiema tablicami Świadectwa w swym ręku, a tablice były zapisane po obu stronach, zapisane na jednej i na drugiej stronie. Tablice te były dziełem Bożym, a pismo na nich było pismem Boga wyrytym na tablicach. A Jozue, usłyszawszy odgłos okrzyków ludu, powiedział do Mojżesza: «W obozie rozlegają się okrzyki wojenne». On zaś odpowiedział: «To nie głos pieśni zwycięstwa ani głos klęski, lecz słyszę pieśni dwóch chórów». A Mojżesz przybliżył się do obozu i ujrzał cielca i tańce. Zapłonął wówczas Mojżesz gniewem i rzucił z rąk swoich tablice, i potłukł je u podnóża góry. A porwawszy cielca, którego uczynili, spalił go w ogniu, starł na proch, rozsypał w wodzie i kazał ją pić Izraelitom. I powiedział Mojżesz do Aarona: «Cóż ci uczynił ten lud, że sprowadziłeś na niego tak wielki grzech?» Aaron odpowiedział: «Niech się mój pan nie unosi na mnie gniewem, bo wiesz sam, że ten lud jest skłonny do złego. Powiedzieli do mnie: Uczyń nam boga, który by szedł przed nami, bo nie wiemy, co się stało z Mojżeszem, z tym mężem, który nas wyprowadził z ziemi egipskiej. Wtedy rzekłem do nich: Kto ma złoto, niech je zdejmie z siebie. I złożyli mi je, i wrzuciłem je w ogień, i tak powstał cielec». Nazajutrz zaś tak powiedział Mojżesz do ludu: «Popełniliście ciężki grzech; ale teraz wstąpię do Pana, może otrzymam przebaczenie waszego grzechu». I poszedł Mojżesz do Pana, i powiedział: «Oto niestety lud ten dopuścił się wielkiego grzechu. Sporządzili sobie boga ze złota. Przebacz jednak im ten grzech! A jeśli nie, to wymaż mnie natychmiast z Twej księgi, którą napisałeś». Pan powiedział do Mojżesza: «Tylko tego, który zgrzeszył przeciw Mnie, wymażę z mojej księgi. Idź teraz i prowadź ten lud, gdzie ci rozkazałem, a mój anioł pójdzie przed tobą. A w dniu mojej kary ukarzę ich za ich grzech». Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY - Ps 106 (105), 19-20. 21-22. 23 (R.: por. 1b)
Nasz Pan jest dobry, chwalcie Go na wieki.
U stóp Horebu zrobili cielca *
i pokłon oddawali bożkowi ulanemu ze złota.
Zamienili swą Chwałę *
na podobieństwo cielca jedzącego siano.
Nasz Pan jest dobry, chwalcie Go na wieki.
Zapomnieli o Bogu, który ich ocalił, *
który wielkich rzeczy dokonał w Egipcie,
rzeczy przedziwnych w krainie Chamitów, *
zdumiewających nad Morzem Czerwonym.
Nasz Pan jest dobry, chwalcie Go na wieki.
Postanowił ich zatem wytracić, *
gdyby nie Mojżesz, Jego wybraniec.
On wstawił się do Niego, *
aby odwrócić Jego gniew niszczący.
Alleluja, alleluja, alleluja.
Ze swej woli zrodził nas Ojciec przez słowo prawdy,
byśmy byli jakby pierwocinami Jego stworzeń (.Jk 1, 18)
Alleluja, alleluja, alleluja.
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 13, 31-35) Przypowieść o ziarnku gorczycy i o kwasie. free.fr/Luiza.htm
Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, większe jest od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki podniebne przylatują i gnieżdżą się na jego gałęziach». Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło». To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: «Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata». Oto słowo Pańskie.
Komentarz : Królestwo Woli Bożej na ZIEMI jako CEL OSTATECZNY!
«Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy...» (Mt 13,31). Ziarna gorczycy ledwo są widoczne, są bardzo małe, ale jeśli dobrze zadbamy o nie i podlewane... przemieniają się w duże drzewo. «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki... » (Mt 13,33). Drożdży nie widzimy, ale bez nich ciasto nie urośnie. Takie też jest życie chrześcijańskie, życie w łasce: nie jest widoczne z zewnątrz, nie robi hałasu, ale... jeśli przedostanie się do czyjegoś serca, łaska Boża sprawi, że nasiona przyniosą owoce i przemieni grzesznika w świętego. Ta boska łaska dana nam jest przez wiarę, przez modlitwę, przez sakramenty, przez miłość. Ale to życie w łasce jest przede wszystkim darem, na który trzeba pokornie czekać i pragnąć. Dar, którego mądrzy tego świata nie potrafią docenić, ale który Bóg Nasz Pan chce przekazać skromnym i prostym działaniem. Oby, kiedy nas będzie szukać, znalazła nas nie w grupie dumnych, ale skromnych, którzy przyznają się do słabości i grzechu, wdzięcznych i ufnych w dobroć Pana. Tak nasienie gorczycy stanie się wielkim drzewem; tak zaczyn Słowa Bożego zdziała w nas owoce życia wiecznego. Ponieważ «im bardziej pochyla się serce w pokorze, tym bardziej się wznosi ku doskonałości» (św. Augustyn).
PICCARRETA
Słowa Ewangelii według świętego Jana (J 11,19-27) Wiara Marty.
Wielu Żydów przybyło do Marty i Marii, aby je pocieszyć po bracie. Kiedy zaś Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta rzekła do Jezusa: „Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga”. Rzekł do niej Jezus: „Brat twój zmartwychwstanie”. Rzekła Marta do Niego: „Wiem, że zmartwychwstanie w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym”. Rzekł do niej Jezus: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?” Odpowiedziała Mu: „Tak, Panie! Ja wciąż wierzę, żeś Ty jest Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat”. Oto słowo Pańskie.
albo EWANGELIA Z POPRZEDNIEJ NIEDZIELI XVI ZWYKŁEJ 17 Lipca.
Słowa Ewangelii według świętego Łukasza (Łk 10, 38-42) Jezus w gościnie u Marty
Jezus przyszedł do jednej wsi. Tam pewna niewiasta, imieniem Marta, przyjęła Go do swego domu. Miała ona siostrę, imieniem Maria, która siadła u nóg Pana i przysłuchiwała się Jego mowie. Natomiast Marta uwijała się koło rozmaitych posług. Przystąpiła więc do Niego i rzekła: „Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła”. A Pan jej odpowiedział: „Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona”. Oto słowo Pańskie.
Komentarz : page_pol
Będziemy dobrze zajęci jeśli posłuchamy zaleceń Stwórcy: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną» (Rdz 1,28). Ziemia!, Świat!: to nasze miejsca spotkania z Panem. «Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego.» (J 17,15). To świat jest dla nas ołtarzem ofiarowania się Bogu i innym ludziom. Jesteśmy ze świata, ale nie mamy być światowi. Przeciwnie, zostaliśmy wezwani, aby, jak mówi pięknie Jan Paweł II, być kapłanami stworzenia, kapłanami naszego świata, którego z taką pasją pragniemy. Chodzi właśnie o to, by świat i świętość w codziennym życiu się przenikały. Nie są to dwie przeciwstawne rzeczywistości, ale powinniśmy się starać, by przepływały przez siebie. I to wzajemne przenikanie przede wszystim powinno się odbywać w naszm sercu, tam gdzie mogą się spotkać niebo i ziemia. To w ludzkim sercu może się narodzić dialog między Stwórcą i stworzeniem. Dlatego potrzebujemy modlitwy. «Żyjemy w epoce nieustannej aktywności, która często staje się gorączkowa i łatwo może się przerodzić w «działanie dla działania». Musimy opierać się tej pokusie i starać się najpierw «być», zanim zaczniemy «działać». Przypomnijmy tu słowa, jakimi Jezus napomniał Martę: «Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba [mało albo] tylko jednego» (Łk 10, 41-42)» (List Apostolski Novo Millennio Ineunte 15, Jan Paweł II). Nie ma opozycji między być i działać, ale należy je poddać właściwemu porządkowi i kolejności wynikania: «Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona» (Łk 10,42). ewangelie
CIERPIENIA JEZUSA W JEGO DUSZY BYŁY BOSKIE CZYLI JEGO OSOBY, która była jedynie BOSKA, nie było w NIM ludzkiej OSOBY, jak to jest w NAS, i dlatego w BOSKIEJ WOLI SWOJEJ mógł LUDZI ZBAWIC. Nie było żadnej JAK ON ISTOTY Bosko-ludzkiej JAK ON SAM JEDYNY! Stąd o WOLI BOSKIEJ OJCA SWEGO, SWOJEJ i DUCHA SWIETEGO, nie mógł NAS poinformować TAK JAK ONA CHCIAŁA nikt poza NIM! UCZYNIŁ to w MISTYCZNYCH DIALOGACH WOBEC LUIZY PICCARRETA DLA SWEGO Kościoła Katolickiego i CAŁEJ LUDZKOSCI raz na zawsze! Chodziło Mu przede wszystkim o ukazanie TYCH JEGO cierpień, które JEGO Człowieczeństwu zadała MU JEGO BOSKA WOLA dla oddania CHWAŁY znieważonemu BOGU przez ludzkie stworzenia, zamiast NICH WSZYSTKICH, oraz dla URATOWANIA i ZBAWIENIA TYCH, które zechcą w Woli Bożej znaleźć życie wieczne, powrócić do celu ostatecznego dla JAKIEGO te ludzkie stworzenia zostały stworzone. free.fr/Luiza.htm