Szukajcie pokory
Wczoraj ludzie na całym świecie wpisali w wyszukiwarkę Google 13 miliardów 700 milionów zapytań. Dzisiaj będzie podobnie. Jutro zapewne także tyle, a może więcej.
Ludzie szukają odpowiedzi na swoje pytania. Różne to są pytania: gdzie kupić łopatkę bez kości za 50 groszy mniej, który kardiolog ma lepszą opinię, jak zrobić w domu bombę, jak najlepiej odebrać sobie życie, która odmiana pomidorów jest najbardziej odporna na zarazę ziemniaczaną, jaka będzie jutro pogoda.
Różnych rzeczy ludzie szukają.
Dzisiejsze czytania wzywają nas do… szukania pokory. (por. So 2,3)
Nie wiem ile zapytań w Google dotyczyło pokory. Przypuszczam, że nie nazbyt wiele.
Pokora nie jest modna, choć zdarzają się wyjątki i pokora znajduje swoich promotorów. Ostatnio wysłuchałem ciekawego bardzo (polecam) wywiadu z prof. Marcinem Matczakiem: „Dlaczego normy są nam potrzebne?” youtube.com/watch?v=7zfCtaOixqI
W końcówce tego wywiadu prowadzący zapytał profesora o trzy najważniejsze cechy moralne dla młodego człowieka, który wchodzi w życie. Profesor bez chwili zastanowienia odpowiedział, że po pierwsze pokora.
Druga rzecz to szacunek dla tego co dawne, co wiąże się też z pokorą, bowiem to pokora właśnie potrafi odkryć w tym co dawne mądrość pokoleń. Zamieniając pokorę na pychę będziemy skarby ładować bezmyślnie do kosza na śmieci.
Trzecia rzecz to chęć poszukiwania prawdy. Co ciekawe profesor nazywa tę cechę z gruntu chrześcijańską. Przekonuje, że dopiero chrześcijaństwo przyniosło przekonanie, że świat jest ułożony racjonalnie, że można go badać. Chrześcijaństwo położyło fundament nauce.
Od siebie dodam, że ta cecha (poszukiwanie prawdy) także wymaga pokory. Tylko pyszałek jest przekonany, że wie już wszystko i to oczywiście wie najlepiej.
Szukajcie pokory… wzywa nas Biblia. Ceńcie pokorę… przekonują autorytety.
Dobrze…, ale czym w ogóle jest ta pokora.
Zacząłbym od stwierdzenia, że jest to trzeźwe spojrzenie na samego siebie. To zobaczenie prawdy o sobie, we wszystkich aspektach – zarówno dobra, które jest w nas, talentów, które mamy, jak i słabości.
Pokora, dalej, to świadomość istnienia swoich granic, tego że nie przeskoczymy samych siebie, że mamy ściany nie do przeskoczenia i szklane sufity nie do pokonania.
Pokora wreszcie, to nasze otwarcie na innych. Zrozumienie jak bardzo potrzebujemy siebie nawzajem. Mówiąc obrazowo: niewidomy o zdrowych nogach potrzebuje kulawego o zdrowych oczach.
Pokorę najłatwiej zrozumieć spotykając się z pychą i starając się odkryć tej pychy odwrotność.
Pyszny człowiek będzie miał zniekształcone, krzywe poznanie samego siebie. Zwykle będzie siebie przeceniał, ubóstwiał. Co za tym idzie pyszałek nie zna swoich granic. Przecież Bóg co do zasady jest wszechmogący. Wreszcie pyszny odrzuci wszelką pomoc, nikt mu jest do niczego nie potrzebny.
Szukajcie pokory…
Wspomniany profesor Matczak ciekawie ukazuje spowiedź jako rytuał pokory. Oto dorosły człowiek, na oczach innych ludzi idzie do konfesjonału, zgina swoje kolana, wyznaje grzechy, bije się w piersi.
Słusznie ktoś zauważył, że diabeł, czyli rzeczywistość wysycona pychą, nie ma kolan, które by mógł zgiąć.
Szukajcie pokory…
Może warto przywrócić sobie, albo odświeżyć, albo pogłębić praktykę rachunku sumienia?
Rachunek sumienia, taki prawdziwy, uczciwy, to nie jest proste zliczenie grzechów, ale raczej wgląd w siebie, zrozumienie siebie, odkrycie samego siebie. Czyli to nic innego jak szukanie, znajdowanie, budowanie swojej pokory.
Na stoliku za ławkami znajdziemy książeczki „Rachunek zdumienia”. To może być dobra pomoc nie tylko w przygotowaniu spowiedzi, ale do codziennego przeżywania rachunku sumienia, bo rachunek sumienia może i powinien być praktyką codzienną.
Szukajcie pokory… bo warto!
Rachunek sumienia w formie pliku PDF: funawi.pl/wp-content/uploads/2020/04/Rachunek- …
P.S. A foto dałam z wybiórczej , jakie oni tam bajki piszo .... Polacy są głupsi od Polek , chętniej wiążą się z upadlinkami niż Polki na odwrót , te związki często są skazane na niepowodzenie . Wiem z życia.