Oni rozgłoszą chwałę moją wśród wszystkich narodów. Boska Wola działająca w Bogu i poza Bogiem, zawsze i wszędzie, zapowiada : przybędę, by zebrać wszystkie narody i języki, przyjdą i ujrzą moją chwałę. Ustanowię u nich znak, aby usłyszały o mojej sławie, o której nigdy nie słyszały i zobaczą moją chwałę, której nigdy nie widziały. Do dzieła tego wezmę sobie niektórych kapłanów, a także ludzi świeckich, którzy czytając i słuchając Księgę Niebios ogłaszających Królestwo Moje, które nadchodzi, Królestwo Woli Bożej jako w niebie tak i na ziemi, którzy nie zapomnieli o napomnieniu, z jaki Bóg zwraca się do wierzących i przyjmujących Dar Woli Bożej, nie lekceważą karcenia, chłosty, jako synowie i córki Woli Bożej, nie upadają na duchu, gdyż wiedzą dzięki Ewangelii Jezusa Chystusa, że Bóg wNim, przez Niego i dla Niego, obchodzi się z nimi jak z dziećmi. Więc kochają jego wezwanie do karności. Trwajcie w karności. Karcenie na początku nie wydaje się być radosne lecz smutne, potem jednak przynosi błogi plon sprawiedliwości. Ewangelia niedzielna niejako powtarza wątki pierwszego i drugiego czytania, a nawet z całego tygodnia poprzedzającego. “Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi, gdyż wielu będzie chciało wejść, a nie będą mogli”. Bóg zaprasza wszystkich do wspólnoty z sobą w Swojej świętej, zawierające w Sobie i Samego Boga Trzy Osoby Boskie, a jednocześnie cały stworzony świat w którym żyjemy, poruszamy się i jesteśmy. Przez Wolę Bożą która ma swe prawa do ludzkich wolnych woli, bo je stworzyła, na swój obraz i podobieństwo, a więc jest Właścicielką wszystkiego, co zostało przez nią stworzone, a osobiście należy do istoty Stwórcy Boga, stanowi o jego wielkości, świętości i jedności, a przede wszystkim o Jego nieskończonej i niestworzonej naturalnej i stworzonej nadprzyrodzonej dla ludz miłości. Bóg zaprasza wszystkie ludzkie stworzenia do z Nim w Woli Jego, i dzięki Niej, do zjednoczenia, wspólnoty z Chrystusem, przez Chrystusa i w Chrystusie, pod działem Ducha Swiętego i ku chwale Boga Ojca Wszechmogącego. Droga do tego prowadzi przez poznanie, przyjęcie i pokochanie Woli Bożej, dla której ciasne drzwi, aby w nas weszła na nowo, od czasów Adama i Ewy, stanowi nasza własna wola. Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi, mówi Pan Jezus a my tego nie rozumieliśmy przez prawie dwa tysiące lat, aż Jezus przez życie i dialogi mistyczne z służebnicą Bożą Luizą Piccarreta to Kościołowi i Bożemu Ludowi wspaniale wytłumaczył. Te ciasne drzwi, nie są gdzieś tam, nie wiadomo gdzie, ale we wnętrzu naszej duszy właśnie. Te ciasne drzwi to nasza własna ludzka wola. Bóg jest na nowo gotowy ją przyjąć do wnętrza Swego Ducha, do wnętrza Swojej Boskiej Woli, jak to było w przypadku początku pierwszego człowieka Adama, i pierwszej Damy Ewy. Wola ludzka we wnętrzu Woli Bożej z ciasnoty, otrzyma na nowo nowe i wieczne życie, które poza Wolą Bożą nie istnieje. Musi sobie przypomnieć, że pochodzi z nicości, i wyszła na światło dzienne poprzez decyzję i pracę świętej Woli Bożej. Droga powrotna będzie czasem bardzo trudna, wymagająca, ale z pomocą Woli Boskiej i Ludzkiej Woli z nią doskonale zjednoczonej w Jezusie Chrystusie i najświętszej Dziewicy Maryi, a przeszło sto lat temu, ropoczęła swój marsz przez ludzkie, katolickie życie służebnicy Luizy Piccarrety, dzięki zapisanej o Niej Wiedzy chce być poznawana, przyjmowana i kochana, aby spełniło się Orędzie Modlitwy Ojcze nasz, przyjdź Królestwo Twoje, bądź Wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Nie bójmy się wymagań, które stawia przed nami, abyśmy czytali, czy słuchali te orędzia mistyczne o Woli Bożej publikowane w internecie przez moją kapłańską i zakonną posługę od przeszło dwóch zaledwie lat. Podejmijmy je z radością, z ufnością i wiarą, że Właściciel Woli Bożej, Jezus Chrystus, wraz z Bogiem Ojcem i Duchem Swiętym, nie rzuca słów na wiatr, ale przez ciasne drzwi naszej ludzkiej woli do naszych serc i dusz. I zapewne przy dobrej woli z naszej strony, przyjdzie nam z pomocą, udzielając potrzebnych darów i łask, abyśmy Jego Słowa zrozumieli także i naszym umysłem. Jednego chciejmy za wszelką cenę uniknąć. A mianowicie, aby do nikogo z nas, ani ciebie, ani mnie, a życzmy tego samego wszystkim naszym bliźnim, poczynając, a nawet wszystkich ludzi w naszej pamięci choćby i wirtualnej, niosąc przed Boski Tron i Majestat, nie spotkało to największe ze wszystkich nieszczęść, gdy On rzecze: Powiadam wam, nie wiem skąd jesteście. Odstąpcie ode Mnie wszyscy, którzy dopuszczacie się niesprawiedliwości. Waszej Matki, która was poczęła w swoim Boskim Łonie, trzech Boskich Osób, na świat i doczesność pod swoją niestanną opieką wszystkim, co dobre was karmiła, w swojej własnej woli, nie chcieliście poznać, ani przyjąć dla wzajemności darów i towarów, które są z jej Boskiego pomysłu, zapobiegliwości, wyjmowane dzień po dniu z nicości i wam jako pokarm, napój i ku radości duszy i ciała serwowane, pozostawiliście ją jakby wdową i bezdzietną, zamknęliście przed Nią wasze ciasne własne wole, zamknięte. A ostatecznie nie święte. Bo żadna świętość bez trzykroć świętego Boga i Jego Woli nie żyje!

Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. (J 14, 6)Ciasne drzwi ludzkiej woli do NIEBA!
Alleluja, alleluja, alleluja.
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza (Łk 13, 22-30) Królestwo Boże dostępne dla wszystkich narodów. free.fr
Jezus przemierzał miasta i wsie, nauczając i odbywając swą podróż do Jerozolimy. Raz ktoś Go zapytał: «Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?» On rzekł do nich: «Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie zdołają. Skoro Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas, stojąc na dworze, zaczniecie kołatać do drzwi i wołać: „Panie, otwórz nam!”, lecz On wam odpowie: „Nie wiem, skąd jesteście”. Wtedy zaczniecie mówić: „Przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicach naszych nauczałeś”. Lecz On rzecze: „Powiadam wam, nie wiem, skąd jesteście. Odstąpcie ode Mnie wszyscy, którzy dopuszczacie się niesprawiedliwości!” Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, Izaaka i Jakuba, i wszystkich proroków w królestwie Bożym, a siebie samych precz wyrzuconych. Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa i siądą za stołem w królestwie Bożym. Tak oto są ostatni, którzy będą pierwszymi, i są pierwsi, którzy będą ostatnimi». Oto słowo Pańskie.
Komentarz : free.fr/Luiza.htm
Święty Augustyn powiedział, że «Ten, kto zniszczył w sobie dobro, które mogło być wieczne, stał się godny wiecznego zła». W tym życiu są tylko dwie możliwości: z Bogiem albo z niczym, ponieważ bez Boga nic nie ma sensu. Jeśli w ten sposób patrzymy, to życie, śmierć, radość, ból, miłość, etc. są pojęciami pozbawionymi logiki, jeśli nie są przeżywane z Bogiem. Kiedy człowiek grzeszy, odwraca spojrzenie od Stwórcy i koncentruje je na sobie. Natomiast Bóg nieustannie patrzy na człowieka z miłością, i aby nie nadużywać jego wolności, oczekuje na minimalny gest odwzajemnienia. «Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?» (Łk 13,23). Chrystus nie odpowiada na to zażalenie. A więc pytanie pozostaje bez odpowiedzi aż do dzisiaj «To niezgłębiona tajemnica świętości Boga i świadomości człowieka. Milczenie Kościoła jest jedyną słuszną chrześcijańską postawą» (Święty Jan Paweł II). Kościół nie wypowiada się na temat tego, kto zamieszkuje piekło, ale wierny słowom Jezusa Chrystusa, potwierdza jego istnienie i fakt skazania na nie według sądu ostatecznego. I każdy, kto neguje jego istnienie, czy to kleryk czy laik, popada po prostu w herezję. W wolności możemy skierować spojrzenie duszy na Zbawiciela, ale także wolni jesteśmy, aby Go odrzucić. W chwili śmierci wybór ten utrwala się na całą wieczność...