O. Z. J. Kijas OFMConv: Sprawy nader ważne: EMPATIA „Jezus udał się za Jezioro Galilejskie, czyli Tyberiadzkie. Szedł za Nim wielki tłum, bo widziano znaki, jakie czynił dla tych, którzy chorowali. Jezus wszedł na wzgórze i usiadł tam ze swoimi uczniami. A zbliżało się święto żydowskie, Pascha. Kiedy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że liczne tłumy schodzą do Niego, rzekł do Filipa: Gdzie kupimy chleba, aby oni się posilili? A mówił to, wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co miał czynić. Odpowiedział Mu Filip: Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę [go] otrzymać. Jeden z uczniów Jego, Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego: Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu? Jezus zatem rzekł: Każcie ludziom usiąść! A w miejscu tym było wiele trawy. Usiedli więc mężczyźni, a liczba ich dochodziła do pięciu tysięcy. Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym;…Więcej
O. Z.J.Kijas OFMConv: O ODDANIU SIĘ MARYI: Nasza pobożność znajduje zawsze wyraz w języku danej kultury, czasu, duchowej wrażliwości osoby wierzącej… Współcześnie raczej nie używa się już takich określeń, jakich używał św. Ludwik Grignion de Monfort (1673-1716), jak np. „niewolnictwo maryjne”. Nikt z nas nie wątpi, że ów święty był wielkim czcicielem Maryi. Jego miłość do Matki Jezusa została jednak ujęta w terminy zrozumiałe dla niego samego i jego pokolenia; dla nas jednak pojęcia te są raczej trudne do przyjęcia. Czy dlatego należy je odrzucić? Bynajmniej! Trzeba raczej nauczyć się odróżniać to, co podstawowe w maryjnej pobożności od tego, co kulturowe i uwarunkowane historycznie, a nawet wymagające zmiany. Odnowa biblijna i powrót do ojców Kościoła obudziły nową świadomość kultu maryjnego, wskazując na to, co w nim ważne, istotne i niezmienne. Ponadto rozwój psychologii głębi, socjologii i personalizmu, zastosowane w teologii chrześcijańskiej, pozwoliły na naszą relację z Maryją …Więcej
Rozważanie do Ewangelii (Mt 11,25–30) o. Zdzisława Kijasa OFMConv prowadzi przez temat wdzięczności, pokory i spojrzenia na życie z perspektywy Boga. Jezus wysławia Ojca, który objawia swoje tajemnice prostaczkom, i zaprasza, by nieść z Nim jarzmo prowadzące do prawdziwego szczęścia.
O. Z.J.Kijas OFMConv na XIV NIEDZIELĘ ZWYKŁĄ:Bóg objawia rzeczy wielkie tym, którzy uchodzą za małych, pokornych. Tacy bowiem chcą się uczyć, poznawać, pogłębiać to, co już wiedzą. I są wdzięczni za wszystko, co otrzymują.
Bóg objawia rzeczy wielkie tym, którzy uchodzą za małych, pokornych. Tacy bowiem chcą się uczyć, poznawać, pogłębiać to, co już wiedzą. I są wdzięczni za wszystko, co otrzymują.
Представяме Ви запис от официалното представяне на българските издания на книгите: „Животът на свети Франциск от Асизи. Голямата легенда“ от св. Бонавентура и „Животът в смъртта. Транзитусът на Франциск от Асизи“ от о. проф. Зджислав Кияс OFM Conv. youtube.com/watch?is=eRvKaZtkV9lB7OpA&v=uQe6TwW45…
O. Z.J.Kijas OFMConv na XIII NIEDZIELĘ ZWYKŁĄ: Miarą każdej autentycznej miłości jest Bóg. W Nim, niczym w lustrze, winien przeglądać się każdy, kto deklaruje komuś miłość, w tym także swoim rodzicom.
O. Z.J.Kijas OFMConv: NADZIEJA NIE JEST SAMOTNIKIEM:Tam, gdzie ludzie rozmawiają ze sobą, pomagają sobie, są dla siebie życzliwi i gotowi się wspierać, nadzieja wzrasta.
Komentarz o. Zdzisława Kijasa OFMConv o słowach Jezusa: „Nie bójcie się”. Ewangelia (Mt 10, 26–33) przypomina, że Bóg zna prawdę, jest blisko człowieka w cierpieniu i leczy lęk, który odbiera odwagę oraz poczucie własnej wartości.
O. Z.J.Kijas OFMConv: DO CZEGO PROWADZI REKLAMA: To, co jest prawdziwe w odniesieniu do towarów, sprawdza się także w stosunku do ludzi. Środki przekazu są niczym wielki domy towarowe, które w miejsce towarów przemysłowych wystawiają na sprzedaż ludzi.
„Nie bójcie się”. Ewangelia (Mt 10, 26–33) przypomina, że Bóg zna prawdę, jest blisko człowieka w cierpieniu i leczy lęk, który odbiera odwagę oraz poczucie własnej wartości.
Wiara oddala lęk. Czyni człowieka duchowo mocnym, odważnym. Ufa bowiem, że z Bogiem odniesie zwycięstwo, także wtedy, gdyby wisiał na krzyżu i wokół siebie nie widział nawet jednej przyjaznej duszy.
O. Z.J.Kijas OFMConv. PRZEBACZYĆ, CZY NIE... Bywa, że osoba nam bliska zrobi lub powie coś, co nas dotknie, naruszy nasz wizerunek, podważy filary egzystencji. Co wtedy? Przebaczyć czy nie? Jeżeli tak, czy od razu, bezinteresownie, czy odczekać i postawić warunki?