Dziś Wigilia, „nadeszła pełnia czasu”. Dziś spełnienie nadziei wydaje się bliżej niż kiedykolwiek. Celebrujemy co roku dzielenie się opłatkiem, wieczerzę, kolędy. Potem przez lata zachowujemy wspomnienie o tym, że kiedyś przecież byliśmy tak blisko. Z czasem wspomnienia się zacierają, pozostając jedynie tęsknotą za utraconym światem dzieciństwa. A przecież naprawdę „nawiedziło nas z wysoka wschodzące Słońce” – świt się rozpoczął. Jak przechować w sobie tę pewność i nie ulec nocy?
Wojciech Czwichocki OP.

Daj nam doświadczyć Twojej czułości i spraw, byśmy w swoich środowiskach,
wspólnotach, rodzinach byli pierwszymi, którzy miłują, dają nadzieję,
przynoszą pokój. Naucz nas nie oczekiwać na to co uczynią inni, ale
dzielić się hojnie Twymi darami, aby w ten sposób przemieniać w naszych
środowiskach, wspólnotach, rodzinach to, co jest naznaczone niepokojem,
kłótnią, zawiścią, brakiem miłości, cierpieniem.
„Niech Ci Jezu będą dzięki za Twe Narodzenie,
Bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie:
Miłość która to sprawiła,
Iż Cię do nas sprowadziła,
Niech swą iskrą nas zapali,
Abyśmy Cię miłowali,
Teraz i bez końca w wieczności.”