Kilka słów na temat łaciny, jako języka sakralnego

W próbach ograniczenia języka łacińskiego i zastąpienia go językiem narodowym tkwi mniej lub bardziej świadomy plan rozbicia katolickiej jedności, osłabienia więzów z Rzymem, stłumienia ducha katolickiego, zniszczenia pokory i prostoty wiary. Dlatego tez Stolica Apostolska za każdym razem wytrwale i nieugięcie opierała się tym innowacjom.
Jednakże ten protestancki postulat został w pełni zrealizowany we wszystkich krajach wraz z wprowadzeniem Novus Ordo Missae.
Pius XI zwrócił uwagę: „Albowiem Kościół, dokładnie dlatego, iż obejmuje wszystkie narody i przeznaczony jest, aby trwać do końca czasów (...) ze swej natury potrzebuje języka, który jest powszechny, niezmienny i nie narodowy”. Pius XII pisze: „Język łaciński, którego używa wielka część Kościoła, jest widocznym i pięknym znakiem jedności, jest też lekarstwem skutecznym przeciw jakimkolwiek skażeniom autentycznej nauki”.
Michael Davies „Liturgiczne bomby zegarowe Vaticanum II”
Dom Gueranger pisał nie bez powodu w …Więcej