Teraz władca tego świata zostanie precz wyrzucony,a Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie.
EWANGELIA– komentarze Szatan został pokonany Słowa Ewangelii według Świętego Marka.3, 20-35 Jezus przyszedł z uczniami swoimi do domu, a tłum znów się zbierał, tak że nawet posilić się nie mogli. Gdy to posłyszeli Jego bliscy, wybrali się, żeby Go powstrzymać. Mówiono bowiem: «Odszedł od zmysłów». A uczeni w Piśmie, którzy przyszli z Jerozolimy, mówili: «Ma Belzebuba i mocą władcy złych duchów wyrzuca złe duchy». Wtedy przywołał ich do siebie i mówił im w przypowieściach: «Jak może Szatan wyrzucać Szatana? Jeśli jakieś królestwo jest wewnętrznie skłócone, takie królestwo nie może się ostać. I jeśli dom wewnętrznie jest skłócony, to taki dom nie będzie mógł się ostać. Jeśli więc Szatan powstał przeciw sobie i jest z sobą skłócony, to nie może się ostać, lecz koniec z nim. Nikt nie może wejść do domu mocarza i sprzęt mu zagrabić, jeśli mocarza wpierw nie zwiąże, i dopiero wtedy dom jego ograbi. Zaprawdę, powiadam wam: Wszystkie grzechy i bluźnierstwa, których by się ludzie dopuścili, będą im odpuszczone. Kto by jednak zbluźnił przeciw Duchowi Świętemu, nigdy nie otrzyma odpuszczenia, lecz winien jest grzechu wiecznego». Mówili bowiem: «Ma ducha nieczystego». Tymczasem nadeszła Jego Matka i bracia i stojąc na dworze, posłali po Niego, aby Go przywołać. A tłum ludzi siedział wokół Niego, gdy Mu powiedzieli: «Oto Twoja Matka i bracia na dworze szukają Ciebie». Odpowiedział im: «Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi?» I spoglądając na siedzących dokoła Niego, rzekł: «Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Bożą, ten jest Mi bratem, siostrą i matką».
Święty Marek wspomina o dziwacznym oskarżeniu Jezusa, jakoby mocą złego ducha wyrzucał złe duchy. Nie ma tu logiki. „Jak może ktoś wejść do domu mocarza i sprzęt mu zagrabić, jeśli mocarza wpierw nie zwiąże? I dopiero wtedy dom jego ograbi” – odpowiada Chrystus. Mniejsza o absurdalne oskarżenie. W zdaniu jest zawarta poważniejsza przestroga.
Jak najprościej pokonać człowieka – „mocarza”, bo przecież za takich lubimy się uważać? Najpierw trzeba go związać: jego myśli, pragnienia, dążenia, chęć dociekania prawdy. Albo inaczej: spętać strachem, chciwością, gonitwą za pieniędzmi, znaczeniem, tytułami, pornografią, nienawiścią. Ograniczyć pole manewru w taki sposób, by za bezcelowe uważał starania o „jakieś tam” niebo czy świętość. Nic nie utrzyma człowieka w niewoli tak mocno jak grzech. Jak pokonać rodzinę? Tak samo: związać jej członków – komputerem, smartfonem, serialami, pracoholizmem i przekonaniem, że od stanu konta zależy wszystko. Wyrosną niewidzialne mury, które skutecznie osłabią „mocarza”. A diabły – jak to kiedyś lapidarnie ujął śp. ks. Piotr Pawlukiewicz – będą workami z domu szczęście wynosić.
Mnóstwo ludzi dało sobie związać ręce, serce, umysł w taki sposób. Paradoksalnie – odrzucając Tego, który mógłby ich uratować! Depcąc Boże miłosierdzie. „Co mam powiedzieć w konfesjonale? Skłamać? Zataić? To może lepiej nie iść, skoro jutro i tak wrócę tam, skąd przychodzę? Nie umiem inaczej żyć” – mówią. Wiążą fałszywy wstyd, lęk. Zły duch triumfuje! Bywa, że ludzie giną, spętani grzechem, życiem w permanentnym kłamstwie, zdradą, ale nie wołają o Boże miłosierdzie. Cierpią okrutne męki, łykają antydepresanty garściami i nic z tym nie robią. Demon ich związał. Zakneblował. Poplątał myśli. Ale jest ratunek.
Jezus mówił do św. s. Faustyny: „Powiedz grzesznikom, że zawsze na nich czekam, wsłuchuję się w tętno ich serca, kiedy uderzy dla mnie. Napisz, że przemawiam do nich przez wyrzuty sumienia, przez niepowodzenie i cierpienia, przez burze i pioruny, przemawiam przez głos Kościoła […]. Pragnę dusz! Pragnę, abyś głębiej poznała miłość, jaką pała moje serce ku ludziom. […] Nie ma nędzy, która by mogła się mierzyć z moim miłosierdziem”.
Czyżby Panu Bogu wszystko było wolno? "Dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych". Czyż tak jest? Pan Bóg jest Miłością, której nie wszystko wolno, i która wszystkiego nie może.
,,Starotestamentalne teksty o Mądrości Bożej. W ósmym rozdziale Księgi Przysłów autor natchniony przedstawia Mądrość, która zasiada na górze i wzywa do porzucenia zła, unikania pychy i wyniosłości oraz wejścia na drogę sprawiedliwości (Prz 8,1.12-20). Mądrość mówi o sobie samej, że istniała zanim powstał świat i człowiek (Prz 8,23-31), bo to ona jest źródłem życia (Prz 8,35). W tym …Więcej
,,Starotestamentalne teksty o Mądrości Bożej. W ósmym rozdziale Księgi Przysłów autor natchniony przedstawia Mądrość, która zasiada na górze i wzywa do porzucenia zła, unikania pychy i wyniosłości oraz wejścia na drogę sprawiedliwości (Prz 8,1.12-20). Mądrość mówi o sobie samej, że istniała zanim powstał świat i człowiek (Prz 8,23-31), bo to ona jest źródłem życia (Prz 8,35). W tym starotestamentowym obrazie Mądrości widzimy samego Jezusa – Syna Bożego. On jest Tym, który istniał przed wiekami, a w pewnym momencie wszedł w historię świata, by objawić zamysł Boga wobec człowieka. Jezus jawi się jako Ten, który zna drogę realizacji tego zamysłu. To jest droga niezwykle inspirująca i w gruncie rzeczy bardzo prosta. Jezus proklamuje ją na górze. Nie jest to mowa sądowa, ale radosna proklamacja.,, BŁOGOSŁAWIENI...
Jota-jotka Mam na myśli Pana Boga jakiego proklamuje nam święta i apostolska Wiara rzymskokatolicka. Nasz Pan Bóg nie może np. zejść na poziom szatana. Niestety po heretyckiej reformacji pojawił się tz. Chrześcijański protestantyzm, który za Ludrem wciąż Pana Boga widzi jako świętym i zarazem grzesznym.
A to jest mi zupełnie OBCE co napisałeś i proszę protentantyzmu nie mieszaj pod moimi komentarzami. Człowiek z natury jest grzeszny a nie Bóg bzdury wypisujesz .
Mnóstwo ludzi dało sobie związać ręce, serce, umysł w taki sposób. Paradoksalnie – odrzucając Tego, który mógłby ich uratować! Depcąc Boże miłosierdzie. „Co mam powiedzieć w konfesjonale? Skłamać? Zataić? To może lepiej nie iść, skoro jutro i tak wrócę tam, skąd przychodzę? Nie umiem inaczej żyć” – mówią. Wiążą fałszywy wstyd, lęk. Zły duch triumfuje! Bywa, że ludzie giną, spętani grzechem …Więcej
Mnóstwo ludzi dało sobie związać ręce, serce, umysł w taki sposób. Paradoksalnie – odrzucając Tego, który mógłby ich uratować! Depcąc Boże miłosierdzie. „Co mam powiedzieć w konfesjonale? Skłamać? Zataić? To może lepiej nie iść, skoro jutro i tak wrócę tam, skąd przychodzę? Nie umiem inaczej żyć” – mówią. Wiążą fałszywy wstyd, lęk. Zły duch triumfuje! Bywa, że ludzie giną, spętani grzechem, życiem w permanentnym kłamstwie, zdradą, ale nie wołają o Boże miłosierdzie. Cierpią okrutne męki, łykają antydepresanty garściami i nic z tym nie robią. Demon ich związał. Zakneblował. Poplątał myśli. Ale jest ratunek.
Szatan został pokonany Słowa Ewangelii według Świętego Marka.3, 20-35 Jezus przyszedł z uczniami swoimi do domu, a tłum znów się zbierał, tak że nawet posilić się nie mogli. Gdy to posłyszeli Jego bliscy, wybrali się, żeby Go powstrzymać. Mówiono bowiem: «Odszedł od zmysłów». A uczeni w Piśmie, którzy przyszli z Jerozolimy, mówili: «Ma Belzebuba i mocą władcy złych duchów wyrzuca złe duchy». …Więcej
Szatan został pokonany Słowa Ewangelii według Świętego Marka.3, 20-35 Jezus przyszedł z uczniami swoimi do domu, a tłum znów się zbierał, tak że nawet posilić się nie mogli. Gdy to posłyszeli Jego bliscy, wybrali się, żeby Go powstrzymać. Mówiono bowiem: «Odszedł od zmysłów». A uczeni w Piśmie, którzy przyszli z Jerozolimy, mówili: «Ma Belzebuba i mocą władcy złych duchów wyrzuca złe duchy». Wtedy przywołał ich do siebie i mówił im w przypowieściach: «Jak może Szatan wyrzucać Szatana? Jeśli jakieś królestwo jest wewnętrznie skłócone, takie królestwo nie może się ostać. I jeśli dom wewnętrznie jest skłócony, to taki dom nie będzie mógł się ostać. Jeśli więc Szatan powstał przeciw sobie i jest z sobą skłócony, to nie może się ostać, lecz koniec z nim. Nikt nie może wejść do domu mocarza i sprzęt mu zagrabić, jeśli mocarza wpierw nie zwiąże, i dopiero wtedy dom jego ograbi. Zaprawdę, powiadam wam: Wszystkie grzechy i bluźnierstwa, których by się ludzie dopuścili, będą im odpuszczone. Kto by jednak zbluźnił przeciw Duchowi Świętemu, nigdy nie otrzyma odpuszczenia, lecz winien jest grzechu wiecznego». Mówili bowiem: «Ma ducha nieczystego». Tymczasem nadeszła Jego Matka i bracia i stojąc na dworze, posłali po Niego, aby Go przywołać. A tłum ludzi siedział wokół Niego, gdy Mu powiedzieli: «Oto Twoja Matka i bracia na dworze szukają Ciebie». Odpowiedział im: «Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi?» I spoglądając na siedzących dokoła Niego, rzekł: «Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Bożą, ten jest Mi bratem, siostrą i matką».
,,Jak najprościej pokonać człowieka – „mocarza”, bo przecież za takich lubimy się uważać? Najpierw trzeba go związać: jego myśli, pragnienia, dążenia, chęć dociekania prawdy. Albo inaczej: spętać strachem, chciwością, gonitwą za pieniędzmi, znaczeniem, tytułami, pornografią, nienawiścią. Ograniczyć pole manewru w taki sposób, by za bezcelowe uważał starania o „jakieś tam” niebo czy świętość. …Więcej
,,Jak najprościej pokonać człowieka – „mocarza”, bo przecież za takich lubimy się uważać? Najpierw trzeba go związać: jego myśli, pragnienia, dążenia, chęć dociekania prawdy. Albo inaczej: spętać strachem, chciwością, gonitwą za pieniędzmi, znaczeniem, tytułami, pornografią, nienawiścią. Ograniczyć pole manewru w taki sposób, by za bezcelowe uważał starania o „jakieś tam” niebo czy świętość. Nic nie utrzyma człowieka w niewoli tak mocno jak grzech. Jak pokonać rodzinę? Tak samo: związać jej członków – komputerem, smartfonem, serialami, pracoholizmem i przekonaniem, że od stanu konta zależy wszystko. Wyrosną niewidzialne mury, które skutecznie osłabią „mocarza”. A diabły – jak to kiedyś lapidarnie ujął śp. ks. Piotr Pawlukiewicz – będą workami z domu szczęście wynosić.,,
Jezus mówił do św. s. Faustyny: „Powiedz grzesznikom, że zawsze na nich czekam, wsłuchuję się w tętno ich serca, kiedy uderzy dla mnie. Napisz, że przemawiam do nich przez wyrzuty sumienia, przez niepowodzenie i cierpienia, przez burze i pioruny, przemawiam przez głos Kościoła […]. Pragnę dusz! Pragnę, abyś głębiej poznała miłość, jaką pała moje serce ku ludziom. […] Nie ma nędzy, która by …Więcej
Jezus mówił do św. s. Faustyny: „Powiedz grzesznikom, że zawsze na nich czekam, wsłuchuję się w tętno ich serca, kiedy uderzy dla mnie. Napisz, że przemawiam do nich przez wyrzuty sumienia, przez niepowodzenie i cierpienia, przez burze i pioruny, przemawiam przez głos Kościoła […]. Pragnę dusz! Pragnę, abyś głębiej poznała miłość, jaką pała moje serce ku ludziom. […] Nie ma nędzy, która by mogła się mierzyć z moim miłosierdziem”.
Bóg Zbawicielem, pełnym miłosierdzia. Z głębokości wołam do Ciebie, Panie, Panie, wysłuchaj głosu mego. Nachyl swe ucho na głos mojego błagania. Refren: Bóg Zbawicielem, pełnym miłosierdzia. Jeśli zachowasz pamięć o grzechach, Panie, Panie, któż się ostoi? Ale Ty udzielasz przebaczenia, aby Ci służono z bojaźnią. Refren: Bóg Zbawicielem, pełnym miłosierdzia. Pokładam nadzieję w Panu, dusza …Więcej
Bóg Zbawicielem, pełnym miłosierdzia. Z głębokości wołam do Ciebie, Panie,
Panie, wysłuchaj głosu mego. Nachyl swe ucho na głos mojego błagania.
Refren: Bóg Zbawicielem, pełnym miłosierdzia. Jeśli zachowasz pamięć o grzechach, Panie, Panie, któż się ostoi? Ale Ty udzielasz przebaczenia, aby Ci służono z bojaźnią.
Refren: Bóg Zbawicielem, pełnym miłosierdzia. Pokładam nadzieję w Panu, dusza moja pokłada nadzieję w Jego słowie,
dusza moja oczekuje Pana. Bardziej niż strażnicy poranka
niech Izrael wygląda Pana.
Refren: Bóg Zbawicielem, pełnym miłosierdzia. U Pana jest bowiem łaska, u Niego obfite odkupienie. On odkupi Izraela ze wszystkich jego grzechów.