ŚWIĘTO NAJŚWIĘTSZEGO IMIENIA MARYI
![](https://seedus4268.gloriatv.net/storage1/aih4d8b3g8wnzirma3yaj84j4iqww00xnck2xs3.webp?scale=on&secure=O8JMGtcmmXpXJ8rD-Xe9CA&expires=1725245838)
,,Tuż przed bitwą król służył do Mszy Świętej o. Markowi d”Aviano, w kaplicy spalonego kościoła ojców kamedułów. Asystował przy tej Mszy bł. Stanisław Papczyński. Król i dowódcy przyjęli Komunię Świętą i błogosławieństwo na życie, na śmierć. To był moment ogromnie uroczysty i pełen religijnej żarliwości. Jest legenda, że Aviano zakończył tę Mszę zamiast „Ite missa est” całkiem mimo woli, nieświadomie, słowy: „vinces Johannes” (zwyciężysz Janie).
Król wtedy przemówił do podkomendnych: Ten sam nieprzyjaciel, którego rozgromiliśmy pod Chocimiem, stoi naprzeciw nas… Walczymy za naszą Ojczyznę i za chrześcijaństwo. Walczymy nie dla cesarza, lecz dla Boga! (O. Forst de Battaglia).,,
„Przed bitwą Sobieski krzyknął: Żołnierze – nie tylko Wiedeń musimy ocalić! Musimy ocalić całe chrześcijaństwo! Żołnierze – walczymy za Matkę Boską Częstochowską, za Czarną Madonnę!”. Tak opisywała bitwę Oriana Fallaci – wybitna włoska pisarka i najsłynniejsza dziennikarka świata.
,,W nocy, w zdobycznym namiocie wezyra, król Polski napisał dwa listy, zawiadamiając Ojca Świętego Innocentego XI o zwycięstwie słowami:
„Venimus, vidimus, Deus vicit”
Do listu papieskiego dołączył zielony sztandar proroka.
Drugi list – do swojej żony Marysieńki – rozpoczął od słów:
„Bóg i Pan nasz na wieki błogosławiony dał zwycięstwo i sławę narodowi naszemu, o jakiej wieki przeszłe nigdy nie słyszały”.
Błogosławiony papież Innocenty XI uczcił zwycięstwo pod Wiedniem ustanowieniem święta Imienia Maryi.,,
„Przybyłem, zobaczyłem i Bóg zwyciężył”
Dał zwycięstwo i sławę narodowi naszemu
PIERWSZE CZYTANIE
Eucharystia sakramentem miłości bratniej
1 Kor 11, 17-26. 33
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Bracia:
Udzielając tych pouczeń, nie pochwalam was i za to, że schodzicie się razem nie na lepsze, ale ku gorszemu. Przede wszystkim słyszę – i po części wierzę – że zdarzają się między wami spory, gdy schodzicie się razem jako Kościół. Zresztą nawet muszą być wśród was rozdarcia, żeby się okazało, którzy są wypróbowani. Tak więc, gdy się zbieracie, nie ma u was spożywania Wieczerzy Pańskiej. Każdy bowiem już wcześniej zabiera się do własnego jedzenia, i tak się zdarza, że jeden jest głodny, podczas gdy drugi nietrzeźwy. Czyż nie macie domów, aby tam jeść i pić? Czy chcecie świadomie znieważać Kościół Boży i zawstydzać tych, którzy nic nie mają? Cóż wam powiem? Czy będę was chwalił? Nie, za to was nie chwalę!
Ja bowiem otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy, połamał i rzekł: «To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę!» Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: «Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!»
Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie. Tak więc, bracia moi, gdy zbieracie się, by spożywać wieczerzę, poczekajcie jedni na drugich!
Oto słowo Boże.
Uzdrowienie sługi setnika
Łk 7, 1-10
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy Jezus dokończył wszystkich swoich mów do słuchającego Go ludu, wszedł do Kafarnaum. Sługa pewnego setnika, szczególnie przez niego ceniony, chorował i bliski był śmierci. Skoro setnik posłyszał o Jezusie, wysłał do Niego starszyznę żydowską z prośbą, żeby przyszedł i uzdrowił mu sługę.
Ci zjawili się u Jezusa i prosili Go usilnie: «Godzien jest, żebyś mu to wyświadczył – mówili – miłuje bowiem nasz naród i sam zbudował nam synagogę». Jezus przeto zdążał z nimi.
A gdy był już niedaleko domu, setnik wysłał do Niego przyjaciół ze słowami: «Panie, nie trudź się, bo nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój. I dlatego ja sam nie uważałem się za godnego przyjść do Ciebie. Lecz powiedz słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: „Idź!” – a idzie; drugiemu: „Przyjdź!” – a przychodzi; a mojemu słudze: „Zrób to!” – a robi».
Gdy Jezus to usłyszał, zadziwił się nad nim, i zwróciwszy się do tłumu, który szedł za Nim, rzekł: «Powiadam wam: Tak wielkiej wiary nie znalazłem nawet w Izraelu». A gdy wysłańcy wrócili do domu, zastali sługę zdrowego.
Oto słowo Pańskie.
.:ILG:. - 12 września 2022: CZYTANIA LITURGICZNE