Jak powstał indult posoborowy dla Mszy wszechczasów?
Indultowość oznacza przyjęcie że ryt rzymski Mszy Św. został i mógł, mimo starożytności zwyczaju, dekretów Soboru Trydenckiego i przywileju św. Piusa V w Quo primum tempore udzielonego po wsze czasy, zostać skutecznie zniesiony lub że jego stosowanie zostało i mogło zostać legalnie ograniczone a zatem że w konsekwencji jego obecne odprawianie wymaga specjalnego zezwolenia - indultu.
Indultu, który jako wyjątek (tu: od nowego rytu) zawsze może zostać ograniczony albo odwołany - tak jak uczyniono to w Traditionis Custodes z Summorum Pontificum. Indultu udzielanego dodatkowo pod wskazanymi w nim warunkami - m.in. aprobaty Novi Ordinis Missae Pawła VI oraz "nauczania" Vaticanum II.
I tak Quattuor Abhinc Annos (1984) stawiało wprost jako warunek obowiązek akceptacji "reformy" liturgicznej Bugniniego-Montiniego tj. Mszału 1970 w tym jego prawowitości i "precyzji doktrynalnej' i brak w tym zakresie u kapłana i wiernych jakichkolwiek wątpliwości a dopuszczenie do celebracji przez …Więcej
LEKTURA KTÓRĄ JAK BIBLIE POWINIEN ZNAĆ KAŻDY KATOLIK !
BULLA Quo primum tempore. Św. Pius V. Dlatego więc, aby wszyscy i wsz…
Pytałem ostatnio pana o indult ponieważ miałem wątpliwości co do jego istoty i sensu. Przyjęcie indultu jawi się jako zbędna "koncesja" zważywszy na fakt, iż jest to odwieczny ryt Kościoła, skarb dany bez wyjątku do celebracji każdemu Kapłanowi wolą Kościoła wyrażoną na Soborze trydenckim i zabezpieczony w Bulli Quo Primum tempore do końca czasów. Więc zamieszanie z indultem z jednej strony wprowadza opcję podważania woli i zgody Kościoła katolickiego na korzystanie z rytu rzymskiego przez aktualną hierarchię, a z drugiej strony chroni rewolucję liturgiczną NOM przez jej unormatywnienie. Obecnie NOM, mająca w swej istocie charakter ewolucyjny, ewoluowała do apogeum profanacji porzucania i deptania Postaci Świętych, co stanowi bezsporny dowód na jej zły owoc, a zatem konieczność wycofania tej liturgii i celebracje rzymskiego rytu Kościoła katolickiego. Tak więc wobec powyższego zbędnym jest stosowanie pojęcia i przyjęcie funkcjonowania przez członków Kościoła indultu. Zarówno Kapłani Bractw Piusa X i Piotra, jak i wszystkie wspólnoty i indywidualni Kapłani przywiązani do klasycznego rytu powinni odnosić się wyłącznie do woli i zgody Kościoła, która zezwala każdemu Kapłanowi na korzystanie i celebrację rytu klasycznego po wsze czasy.
W SSPX nie ma z tym problemu, u części Kapłanów poza też - pozwolę sobie zalinkować ponownie b. dobry tekst ks. Hunwicke:
Jeden z tekstów jaki znalazł się w antologii
natomiast po TC w kręgach dawnego SP pojawiają się niestety najdziwniejsze pomysły łącznie z uznaniem mocy obowiązującej TC jak w tym kuriozalnym liście przełożonych zakonnych o którym mówił ks. Świerczek w linkowanym przeze mnie kazaniu czy tym oto liście Indultyzm czyli irenizm liturgiczny
W SP np. istotne w zasadzie jest tylko pierwsze zdanie tj. że Msza w tradycyjnym rycie rzymskim nigdy nie została zniesiona. Cała reszta to niestety rozmywanie wynikających z ww. faktu doniosłych konsekwencji.