TO NIE GWOŹDZIE BYŁY NAJCIĘŻSZE. Serce Jezusa przesycone goryczą naszych grzechów.
Dostrzeżmy z drżeniem duszy, że to nie żelazne gwoździe ani ciężar drewna zadały Zbawicielowi największy ból na Golgocie. Wyznajmy z pokorą, że najstraszniejszym ciężarem Krzyża był i jest grzech każdego z nas, który rani Serce Boże głębiej niż rzymska włócznia. Przeżyjmy misterium Serca Jezusa, które - choć jest źródłem wszelkiej pociechy - na skutek naszych nieprawości zostało przesycone goryczą i osamotnieniem.
Wołajmy wspólnie: „Serce Jezusa, przepełnione goryczą dla grzechów naszych, zmiłuj się nad nami!”. Niech ten akt strzelisty wyrwie nas z duchowego odrętwienia i uświadomi nam, że każda nasza niewierność dodaje ciężaru tej zbawczej męce. Odnajdźmy w sobie odwagę, by spojrzeć na to zranione Serce i prosić o łaskę prawdziwego żalu, który obmyje nasze sumienia i przywróci nam jedność z Chrystusem.
Usłyszmy to milczące wołanie z wysokości Krzyża i nie pozwólmy, by Ofiara Pana …Więcej
Święta Małgorzata Maria Alacoque pisała, że Jezus ukazał jej swoje Serce jako słońce, którego promienie są gaszone przez zimną wodę ludzkiej obojętności i grzechów.
„Cierpię bardziej od niewdzięczności ludzi, niż od wszystkich moich mąk”
- te słowa Zbawiciela powinny być wyryte w pamięci każdego, kto śmie nazywać się chrześcijaninem.
Skrucha nie jest uczuciem, lecz aktem woli, który odwraca duszę od błota i kieruje ją ku ranie Serca.