Kobieta wyższa koncepcja skromności
Wnosi światło i miłość. Czym naprawdę jest kobieca skromność? Ma niewiele wspólnego z wycofaniem, brakiem pewności siebie i potulnością wobec ludzi i świata. Ani z zapięciem koszuli do ostatniego …More
Wnosi światło i miłość.
Czym naprawdę jest kobieca skromność?
Ma niewiele wspólnego z wycofaniem, brakiem pewności siebie i potulnością wobec ludzi i świata. Ani z zapięciem koszuli do ostatniego guzika czy noszeniem spódnicy za kolano. Jest czymś dużo większym, wypływającym z głębi serca. Zgodzicie się?
Jakiś czas temu słyszałam wypowiedź nauczycielki na temat uczennicy: „Taka skromna dziewczynka. Zawsze się uśmiecha i grzecznie odpowiada. Chciałabym więcej takich uczniów, praca byłaby spokojniejsza”.
Te słowa automatycznie cofnęły mnie do moich szkolnych lat. Poczułam się właśnie jak ta dziewczynka. Chyba zachowywałam się podobnie. Wynikało to trochę z wychowania, poniekąd z temperamentu i szacunku. Szczerze mówiąc, choć nie potrafiłam inaczej, czasami zazdrościłam odwagi tym „mniej grzecznym”.
Dzisiaj moja definicja skromności jest zupełnie inna i ma niewiele wspólnego z wycofaniem, brakiem pewności siebie i potulnością wobec ludzi i świata. Ani z zapięciem koszuli do ostatniego …More
Czym naprawdę jest kobieca skromność?
Ma niewiele wspólnego z wycofaniem, brakiem pewności siebie i potulnością wobec ludzi i świata. Ani z zapięciem koszuli do ostatniego guzika czy noszeniem spódnicy za kolano. Jest czymś dużo większym, wypływającym z głębi serca. Zgodzicie się?
Jakiś czas temu słyszałam wypowiedź nauczycielki na temat uczennicy: „Taka skromna dziewczynka. Zawsze się uśmiecha i grzecznie odpowiada. Chciałabym więcej takich uczniów, praca byłaby spokojniejsza”.
Te słowa automatycznie cofnęły mnie do moich szkolnych lat. Poczułam się właśnie jak ta dziewczynka. Chyba zachowywałam się podobnie. Wynikało to trochę z wychowania, poniekąd z temperamentu i szacunku. Szczerze mówiąc, choć nie potrafiłam inaczej, czasami zazdrościłam odwagi tym „mniej grzecznym”.
Dzisiaj moja definicja skromności jest zupełnie inna i ma niewiele wspólnego z wycofaniem, brakiem pewności siebie i potulnością wobec ludzi i świata. Ani z zapięciem koszuli do ostatniego …More
- Report
Social media
Change post
Remove post
Jota-jotka
- Report
Change comment
Remove comment
,,Pokora to zatem według niej „chodzenie w prawdzie” („andar en el verdad”) (TW VI 10,7) – to realizowanie prawdy, zanurzenie w niej całego swojego życia, własnej codzienności. Czyli mówiąc krótko – poznawanie Boga i poznawanie siebie, odkrywanie prawdy, która pomaga nam żyć z chrześcijańską nadzieją i radością. Zważywszy, że w życiu chodzi przede wszystkim o wchodzenie w relację z kimś drugim …More
,,Pokora to zatem według niej „chodzenie w prawdzie” („andar en el verdad”) (TW VI 10,7) – to realizowanie prawdy, zanurzenie w niej całego swojego życia, własnej codzienności. Czyli mówiąc krótko – poznawanie Boga i poznawanie siebie, odkrywanie prawdy, która pomaga nam żyć z chrześcijańską nadzieją i radością. Zważywszy, że w życiu chodzi przede wszystkim o wchodzenie w relację z kimś drugim, rozwijanie w sobie pokory to w praktyce nieustanna walka i staranie się o wyzwolenie z egoistycznych pragnień oraz koncentracji na samym sobie. To przechodzenie od własnych upodobań i wygodnictwa do miłości jako motywu i nowego stylu własnego życia. ,,
Filary modlitwy - pokora.
,,Modlimy się przecież o to codziennie słowami Ojcze nasz: „bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi”.
Na poziomie deklaracji wszystko wydaje się więc być w porządku. Jednak dobrym sprawdzianem są sytuacje, gdy Bóg nie udziela nam łaski, o którą usilnie prosimy lub
dopuszcza na nas jakieś – w naszym rozumieniu – nieszczęście.
Ile w nas jest wtedy buntu, a ile zgody, na to co się nam przytrafia?
Ile gniewu, a ile zrozumienia, że Boże plany nieskończenie przekraczają nasze małe, ludzkie?
To są faktycznie pytania o to, ile w nas jest pokory.,,
Pokora – czym jest, a czym nie jest | Dom rekolekcyjny Górka
Filary modlitwy - pokora.
,,Modlimy się przecież o to codziennie słowami Ojcze nasz: „bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi”.
Na poziomie deklaracji wszystko wydaje się więc być w porządku. Jednak dobrym sprawdzianem są sytuacje, gdy Bóg nie udziela nam łaski, o którą usilnie prosimy lub
dopuszcza na nas jakieś – w naszym rozumieniu – nieszczęście.
Ile w nas jest wtedy buntu, a ile zgody, na to co się nam przytrafia?
Ile gniewu, a ile zrozumienia, że Boże plany nieskończenie przekraczają nasze małe, ludzkie?
To są faktycznie pytania o to, ile w nas jest pokory.,,
Pokora – czym jest, a czym nie jest | Dom rekolekcyjny Górka
Jota-jotka
- Report
Change comment
Remove comment
Skromność to piękno
W Księdze Przysłów czytamy, że dzielna niewiasta:
sporządza sobie przykrycie, jej suknia z bisioru i purpury (Prz 31,22).
Ona wcale nie ubiera się w najlichsze, właśnie rozumiane w tym kontekście jako „skromne” ubrania. Ma suknię z najcudowniejszego materiału w kolorze przysługującym najwyższym dostojnikom. Tak, jej wewnętrzne piękno doskonale przekłada się na powierzchowność. …More
Skromność to piękno
W Księdze Przysłów czytamy, że dzielna niewiasta:
sporządza sobie przykrycie, jej suknia z bisioru i purpury (Prz 31,22).
Ona wcale nie ubiera się w najlichsze, właśnie rozumiane w tym kontekście jako „skromne” ubrania. Ma suknię z najcudowniejszego materiału w kolorze przysługującym najwyższym dostojnikom. Tak, jej wewnętrzne piękno doskonale przekłada się na powierzchowność.
Kobieta skromna nie ma kompleksów. Jeśli jej serce wypełnia miłość Boża, ona jest świadoma swojego piękna i własnej godności, ale także wad. Jest sobą. Potrafi przyjąć komplementy i nie zaprzecza, że jest w czymś dobra albo coś jej się udało. Nie ma w tym próżności, ale wdzięczność wobec Boga i ludzi. W swojej skromności zachwyca pięknem. Tym ukrytym, i tym widzialnym. Nie ubiera się skromnie, lecz ubiera się w skromność!
Skromność to mądrość
Kobieta skromna:
otwiera usta z mądrością (Prz 31,26).
Z mądrością. Nie z grzecznością, sztuczną uprzejmością i „tak”, choć myśli inaczej. Słowa wypływające z serca skromnej kobiety są przemyślane. Ono potrafi wiele przyjąć, znieść, wysłuchać, a potem przetworzyć i oddać w zupełnie innej formie.
Skromna kobieta nie stoi w kącie, bojąc się odezwać.
Nawet jeśli tam stoi, to tylko dlatego, że czeka na właściwy moment, aby powiedzieć coś, co wniesie zupełnie nowe światło.
Z jej oczu i serca bije ciepły, jasny blask. Kobiety skromnej chce się słuchać.
Ma dobre i mądre słowo dla każdego.,,
W Księdze Przysłów czytamy, że dzielna niewiasta:
sporządza sobie przykrycie, jej suknia z bisioru i purpury (Prz 31,22).
Ona wcale nie ubiera się w najlichsze, właśnie rozumiane w tym kontekście jako „skromne” ubrania. Ma suknię z najcudowniejszego materiału w kolorze przysługującym najwyższym dostojnikom. Tak, jej wewnętrzne piękno doskonale przekłada się na powierzchowność.
Kobieta skromna nie ma kompleksów. Jeśli jej serce wypełnia miłość Boża, ona jest świadoma swojego piękna i własnej godności, ale także wad. Jest sobą. Potrafi przyjąć komplementy i nie zaprzecza, że jest w czymś dobra albo coś jej się udało. Nie ma w tym próżności, ale wdzięczność wobec Boga i ludzi. W swojej skromności zachwyca pięknem. Tym ukrytym, i tym widzialnym. Nie ubiera się skromnie, lecz ubiera się w skromność!
Skromność to mądrość
Kobieta skromna:
otwiera usta z mądrością (Prz 31,26).
Z mądrością. Nie z grzecznością, sztuczną uprzejmością i „tak”, choć myśli inaczej. Słowa wypływające z serca skromnej kobiety są przemyślane. Ono potrafi wiele przyjąć, znieść, wysłuchać, a potem przetworzyć i oddać w zupełnie innej formie.
Skromna kobieta nie stoi w kącie, bojąc się odezwać.
Nawet jeśli tam stoi, to tylko dlatego, że czeka na właściwy moment, aby powiedzieć coś, co wniesie zupełnie nowe światło.
Z jej oczu i serca bije ciepły, jasny blask. Kobiety skromnej chce się słuchać.
Ma dobre i mądre słowo dla każdego.,,
One more comment from Jota-jotka
Jota-jotka
- Report
Change comment
Remove comment
Bądź sobą w pełni!
,,Chcemy czuć się piękne, spełnione i bezpieczne w każdym aspekcie życia: w relacjach, w pracy, w kreowaniu siebie czy w przestrzeni wartości, które wyznajemy. Na swojej drodze spotykamy jednak wiele trudności. Mierzymy się z brakiem akceptacji, zrozumienia, forsowaniem naszych granic. Często czujemy się osamotnione, zagrożone, a nawet niekochane.
Małgorzata Lekan OP opowiada …More
Bądź sobą w pełni!
,,Chcemy czuć się piękne, spełnione i bezpieczne w każdym aspekcie życia: w relacjach, w pracy, w kreowaniu siebie czy w przestrzeni wartości, które wyznajemy. Na swojej drodze spotykamy jednak wiele trudności. Mierzymy się z brakiem akceptacji, zrozumienia, forsowaniem naszych granic. Często czujemy się osamotnione, zagrożone, a nawet niekochane.
Małgorzata Lekan OP opowiada o sile oraz potencjale kobiecości. Mówi o tym, jak stać się kobietą pełną pasji i radości z życia, otwartą na nowe możliwości, ceniącą siebie.
Pokazuje zarazem, jak przeżyć i poradzić sobie z porażkami, niską samooceną, toksycznymi relacjami czy źle wytyczonymi granicami. Dotyka też ważnych tematów związanych z duchowością oraz seksualnością. Na wszystkie te zagadnienia patrzy zarówno z perspektywy psychologicznej, jak i duchowej.
Piękno i bezpieczeństwo – gdy te dwa elementy połączą się ze sobą, kobiecość może w nas eksplodować! Czym? Niezwykłą siłą, która wynika z tego, że zamieszkałam w sobie, czyli poznałam swoje możliwości i ograniczenia, z łagodnością przyjęłam własną wersję kobiecości jako wystarczającą, a zarazem niepowtarzalną.,,
wydawnictwowam.pl/prod.boska-ja.34900.htm
SPOJRZENIE trochę INNYM OKIEM aniżeli ostatnio tutaj lansuje się.
,,Chcemy czuć się piękne, spełnione i bezpieczne w każdym aspekcie życia: w relacjach, w pracy, w kreowaniu siebie czy w przestrzeni wartości, które wyznajemy. Na swojej drodze spotykamy jednak wiele trudności. Mierzymy się z brakiem akceptacji, zrozumienia, forsowaniem naszych granic. Często czujemy się osamotnione, zagrożone, a nawet niekochane.
Małgorzata Lekan OP opowiada o sile oraz potencjale kobiecości. Mówi o tym, jak stać się kobietą pełną pasji i radości z życia, otwartą na nowe możliwości, ceniącą siebie.
Pokazuje zarazem, jak przeżyć i poradzić sobie z porażkami, niską samooceną, toksycznymi relacjami czy źle wytyczonymi granicami. Dotyka też ważnych tematów związanych z duchowością oraz seksualnością. Na wszystkie te zagadnienia patrzy zarówno z perspektywy psychologicznej, jak i duchowej.
Piękno i bezpieczeństwo – gdy te dwa elementy połączą się ze sobą, kobiecość może w nas eksplodować! Czym? Niezwykłą siłą, która wynika z tego, że zamieszkałam w sobie, czyli poznałam swoje możliwości i ograniczenia, z łagodnością przyjęłam własną wersję kobiecości jako wystarczającą, a zarazem niepowtarzalną.,,
wydawnictwowam.pl/prod.boska-ja.34900.htm
SPOJRZENIE trochę INNYM OKIEM aniżeli ostatnio tutaj lansuje się.
Jota-jotka
- Report
Change comment
Remove comment
Jak się okazuje ...,to już taka czkawka swego czasu z W-wy akcji
bilbordowej z cytatem ze S T.
To nowa kampania ,która noszenie męskiego ubioru przez kobiety nazywa "wynaturzeniem".,,
Można ?można ,czemu nie a proszę bardzo ,
czekam na sprzeciw do ordynarnych reklam (dosłownie każdego towaru) z kobietami w roli ...More
Jak się okazuje ...,to już taka czkawka swego czasu z W-wy akcji
bilbordowej z cytatem ze S T.
To nowa kampania ,która noszenie męskiego ubioru przez kobiety nazywa "wynaturzeniem".,,
Można ?można ,czemu nie a proszę bardzo ,
czekam na sprzeciw do ordynarnych reklam (dosłownie każdego towaru) z kobietami w roli ...
bilbordowej z cytatem ze S T.
To nowa kampania ,która noszenie męskiego ubioru przez kobiety nazywa "wynaturzeniem".,,
Można ?można ,czemu nie a proszę bardzo ,
czekam na sprzeciw do ordynarnych reklam (dosłownie każdego towaru) z kobietami w roli ...
![](https://seedus2043.gloriatv.net/storage1/e3c7yixerm4wqkt4eh787ra7cmsye4e6l038l07.webp?crop=579.304.0.12&scale=on&secure=dHKxLiPnjzrjb3-F3447Hw&expires=1725182948)
Jota-jotka
- Report
Change comment
Remove comment
Zastanawia mnie upór niektórych co do ISTOTY grzechu ale skupiających się na środkach czyli ,,ubraniu,, albo jeszcze gorzej znikomego ,prowokującego ubrania co jest iście szatańskie!
*****
Poraniona młodzież
,,Z wielkim przerażeniem patrzę na małoletnią młodzież, która w bardzo młodym wieku rozpoczyna kontakty seksualne.
Kiedy w latach 80. spotykałam się z młodzieżą, sytuacja była znacznie …More
Zastanawia mnie upór niektórych co do ISTOTY grzechu ale skupiających się na środkach czyli ,,ubraniu,, albo jeszcze gorzej znikomego ,prowokującego ubrania co jest iście szatańskie!
*****
Poraniona młodzież
,,Z wielkim przerażeniem patrzę na małoletnią młodzież, która w bardzo młodym wieku rozpoczyna kontakty seksualne.
Kiedy w latach 80. spotykałam się z młodzieżą, sytuacja była znacznie lepsza, a dziś jestem wstrząśnięta, gdy podczas spotkań z młodymi ludźmi okazuje się, że inicjacja seksualna rozpoczyna się w coraz młodszych klasach.
Zdaniem chłopców, którzy rozpoczęli współżycie, duży wpływ odgrywają tu wyzywające stroje dziewcząt.
Dziewczyna w wieku 16 lat opowiada, że jest po wielu aborcjach. Matka zawsze zawoziła ją do ginekologa prywatnie, by pozbyć się „problemu”, jakim było poczęte dziecko.
Jakiż mocny jest u niej później syndrom poaborcyjny. Bywa, że przez całe życie będzie doświadczała ciągłego poczucia żalu i winy, stanów lękowych lub ciężkich depresji. Na długie lata zostaje pozbawiona wewnętrznego spokoju i harmonii.
Ale nie tylko ona cierpi.
Cierpi także młody ojciec poczętego, a potem zabitego dziecka. Przeraża też fakt, że mimo oficjalnego zakazu aborcji, nie ma problemu z zabiciem dziecka na każdym etapie rozwoju. Czasem bywają utrudnienia związane z brakiem pieniędzy, ponieważ jeśli dziecko jest duże, to jego zabicie więcej kosztuje.
Ogromny wpływ na taką sytuację ma współczesna laicka kultura, wczesne wychowanie seksualne, pornografia, telewizja, zła lektura i wiele innych czynników. Podejmowanie właściwej decyzji uzależnione jest od sfery moralnej i duchowej.
A ta najczęściej jest zniszczona przez laickie lub antyreligijne wychowanie. W życiu tych młodych ludzi, którzy decydują się na aborcję, panuje chaos – przede wszystkim w życiu duchowym. W rodzinach tych młodych osób nie ma czasu na rozmowy, na wspólne rozwiązywanie problemów, nie ma prawdziwej miłości zdolnej do ofiary, a w życiu duchowym jest pustka.
Są kłótnie, agresja i przemoc. Dzieci z takich rodzin przeważnie decydują się na aborcję, gdyż same nie znają prawdziwej Bożej Miłości. Ci młodzi ludzie, tak jak każdy człowiek, poszukują miłości i szczęścia. Nie znajdują ich w domu, poszukują gdzie indziej – niestety często także w jej namiastce – rozbudzonej erotyce.,,
Krew niewinnie przelana głośno woła do Boga
Tę prawdę przypomina Jan Paweł II w encyklice „Evangelium Vitae”. Nie zapominajmy, że gdy ginie dziecko, to tylko pozornie cierpi jedna osoba. Profesor Bernard Nathanson w filmie „Niemy krzyk” pokazał, że torturowane i zabijane dziecko cierpi jak dorosły. Gdyby matki miały świadomość, jak brutalnie i okrutnie rozrywane są ciała ich dzieci, z jakim przerażeniem te bezbronne istoty płaczą i krzyczą, choć ich krzyk jest niemy i bezgłośny, być może nie dałyby zgody na taką zbrodnię. To malutkie, bezbronne dziecko staje się męczennikiem idącym do Ojca w Niebie. Każda aborcja to wielkie żniwo dla szatana, bo pozostają splamione niewinną krwią sumienia: decydentów, czyli polityków wydających ustawy, rodziców, lekarzy, całego personelu medycznego, wszystkich osób, które przyczyniły się do zabicia. Ci wszyscy ludzie objęci są ekskomuniką. Sumienia tych wszystkich osób są zranione. Rany te może uleczyć tylko Bóg – często podczas dobrej spowiedzi, ale w wielu sytuacjach – u egzorcysty. Bóg przebaczy zawsze, gdy człowiek wyraża prawdziwą skruchę i żal.,,
Nie zabijaj – wybierz życie! - Przymierze z Maryją
Nasuwa mi się inny obraz
,,Gdy zaś mężczyzna i jego żona usłyszeli kroki Pana Boga przechadzającego się po ogrodzie, w porze kiedy był powiew wiatru, skryli się przed Panem Bogiem wśród drzew ogrodu.
9 Pan Bóg zawołał na mężczyznę i zapytał go: «Gdzie jesteś?» 10 On odpowiedział:
«Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się». 11 Rzekł Bóg: «Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?»
12 Mężczyzna odpowiedział: «Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem».
13 Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: «Dlaczego to uczyniłaś?» Niewiasta odpowiedziała: «Wąż mnie zwiódł i zjadłam
Proszę zwrócić uwagę ,że mężczyzna wini kobietę poniżej chłopcy też winią dziewczyny ....
jednak NIEWIASTA staje w prawdzie i mówi ,że została ZWIEDZONA ...jest to światło ,które wskazuje na PROBLEM .
Można wierzyć lub nie ,kto ma uszy usłyszy ....
,,Zdaniem chłopców, którzy rozpoczęli współżycie, duży wpływ odgrywają tu wyzywające stroje dziewcząt.,,
*****
Poraniona młodzież
,,Z wielkim przerażeniem patrzę na małoletnią młodzież, która w bardzo młodym wieku rozpoczyna kontakty seksualne.
Kiedy w latach 80. spotykałam się z młodzieżą, sytuacja była znacznie lepsza, a dziś jestem wstrząśnięta, gdy podczas spotkań z młodymi ludźmi okazuje się, że inicjacja seksualna rozpoczyna się w coraz młodszych klasach.
Zdaniem chłopców, którzy rozpoczęli współżycie, duży wpływ odgrywają tu wyzywające stroje dziewcząt.
Dziewczyna w wieku 16 lat opowiada, że jest po wielu aborcjach. Matka zawsze zawoziła ją do ginekologa prywatnie, by pozbyć się „problemu”, jakim było poczęte dziecko.
Jakiż mocny jest u niej później syndrom poaborcyjny. Bywa, że przez całe życie będzie doświadczała ciągłego poczucia żalu i winy, stanów lękowych lub ciężkich depresji. Na długie lata zostaje pozbawiona wewnętrznego spokoju i harmonii.
Ale nie tylko ona cierpi.
Cierpi także młody ojciec poczętego, a potem zabitego dziecka. Przeraża też fakt, że mimo oficjalnego zakazu aborcji, nie ma problemu z zabiciem dziecka na każdym etapie rozwoju. Czasem bywają utrudnienia związane z brakiem pieniędzy, ponieważ jeśli dziecko jest duże, to jego zabicie więcej kosztuje.
Ogromny wpływ na taką sytuację ma współczesna laicka kultura, wczesne wychowanie seksualne, pornografia, telewizja, zła lektura i wiele innych czynników. Podejmowanie właściwej decyzji uzależnione jest od sfery moralnej i duchowej.
A ta najczęściej jest zniszczona przez laickie lub antyreligijne wychowanie. W życiu tych młodych ludzi, którzy decydują się na aborcję, panuje chaos – przede wszystkim w życiu duchowym. W rodzinach tych młodych osób nie ma czasu na rozmowy, na wspólne rozwiązywanie problemów, nie ma prawdziwej miłości zdolnej do ofiary, a w życiu duchowym jest pustka.
Są kłótnie, agresja i przemoc. Dzieci z takich rodzin przeważnie decydują się na aborcję, gdyż same nie znają prawdziwej Bożej Miłości. Ci młodzi ludzie, tak jak każdy człowiek, poszukują miłości i szczęścia. Nie znajdują ich w domu, poszukują gdzie indziej – niestety często także w jej namiastce – rozbudzonej erotyce.,,
Krew niewinnie przelana głośno woła do Boga
Tę prawdę przypomina Jan Paweł II w encyklice „Evangelium Vitae”. Nie zapominajmy, że gdy ginie dziecko, to tylko pozornie cierpi jedna osoba. Profesor Bernard Nathanson w filmie „Niemy krzyk” pokazał, że torturowane i zabijane dziecko cierpi jak dorosły. Gdyby matki miały świadomość, jak brutalnie i okrutnie rozrywane są ciała ich dzieci, z jakim przerażeniem te bezbronne istoty płaczą i krzyczą, choć ich krzyk jest niemy i bezgłośny, być może nie dałyby zgody na taką zbrodnię. To malutkie, bezbronne dziecko staje się męczennikiem idącym do Ojca w Niebie. Każda aborcja to wielkie żniwo dla szatana, bo pozostają splamione niewinną krwią sumienia: decydentów, czyli polityków wydających ustawy, rodziców, lekarzy, całego personelu medycznego, wszystkich osób, które przyczyniły się do zabicia. Ci wszyscy ludzie objęci są ekskomuniką. Sumienia tych wszystkich osób są zranione. Rany te może uleczyć tylko Bóg – często podczas dobrej spowiedzi, ale w wielu sytuacjach – u egzorcysty. Bóg przebaczy zawsze, gdy człowiek wyraża prawdziwą skruchę i żal.,,
Nie zabijaj – wybierz życie! - Przymierze z Maryją
Nasuwa mi się inny obraz
,,Gdy zaś mężczyzna i jego żona usłyszeli kroki Pana Boga przechadzającego się po ogrodzie, w porze kiedy był powiew wiatru, skryli się przed Panem Bogiem wśród drzew ogrodu.
9 Pan Bóg zawołał na mężczyznę i zapytał go: «Gdzie jesteś?» 10 On odpowiedział:
«Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się». 11 Rzekł Bóg: «Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?»
12 Mężczyzna odpowiedział: «Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem».
13 Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: «Dlaczego to uczyniłaś?» Niewiasta odpowiedziała: «Wąż mnie zwiódł i zjadłam
Proszę zwrócić uwagę ,że mężczyzna wini kobietę poniżej chłopcy też winią dziewczyny ....
jednak NIEWIASTA staje w prawdzie i mówi ,że została ZWIEDZONA ...jest to światło ,które wskazuje na PROBLEM .
Można wierzyć lub nie ,kto ma uszy usłyszy ....
,,Zdaniem chłopców, którzy rozpoczęli współżycie, duży wpływ odgrywają tu wyzywające stroje dziewcząt.,,
Jota-jotka shares this
- Report
Remove share
Powierzanie się Maryi
Naszą odpowiedzią na miłość Maryi do mnie i do całego świata jest Akt poświęcenia się Maryi, oddania się w Jej opiekę.
Raz złożony akt oddania się Maryi winien być potem ponawiany i odnawiany. W teologii maryjnej formułowano różne akty oddania: „z Maryją do Jezusa”, „przez Maryję do Jezusa”, „przez Jezusa do Maryi”. Najpełniejsza formuła relacji do Maryi, zakorzeniona w …More
Powierzanie się Maryi
Naszą odpowiedzią na miłość Maryi do mnie i do całego świata jest Akt poświęcenia się Maryi, oddania się w Jej opiekę.
Raz złożony akt oddania się Maryi winien być potem ponawiany i odnawiany. W teologii maryjnej formułowano różne akty oddania: „z Maryją do Jezusa”, „przez Maryję do Jezusa”, „przez Jezusa do Maryi”. Najpełniejsza formuła relacji do Maryi, zakorzeniona w Piśmie Świętym, winna brzmieć:
„z Maryją przez Jezusa do Ojca w Duchu Świętym”.
Święty Jan Paweł II uczył nas, aby zawierzać różne sytuacje, problemy, trudności i różnych ludzi, rodziny, grupy społeczne z wiarą, że Bóg dzięki temu zawierzeniu i oddaniu się Maryi wspomoże swoją łaską...,,
Naszą odpowiedzią na miłość Maryi do mnie i do całego świata jest Akt poświęcenia się Maryi, oddania się w Jej opiekę.
Raz złożony akt oddania się Maryi winien być potem ponawiany i odnawiany. W teologii maryjnej formułowano różne akty oddania: „z Maryją do Jezusa”, „przez Maryję do Jezusa”, „przez Jezusa do Maryi”. Najpełniejsza formuła relacji do Maryi, zakorzeniona w Piśmie Świętym, winna brzmieć:
„z Maryją przez Jezusa do Ojca w Duchu Świętym”.
Święty Jan Paweł II uczył nas, aby zawierzać różne sytuacje, problemy, trudności i różnych ludzi, rodziny, grupy społeczne z wiarą, że Bóg dzięki temu zawierzeniu i oddaniu się Maryi wspomoże swoją łaską...,,
Jota-jotka
- Report
Change comment
Remove comment
Stać się przyjacielem Maryi
Kontemplacja życia Maryi pokazuje nam, że Jej nadzwyczajna droga życia realizuje się bardzo zwyczajnie, w codzienności domowych obowiązków, bez efektownych manifestacji i cudów.
Poznawanie Maryi i Jej miłości do nas
Poznajemy Maryję, Jej życie, prace i działania, jakie podejmowała, żyjąc pośród ludzi na ziemi, oraz jakie podejmuje teraz z nieba dla nas.
Kontemplacja …More
Stać się przyjacielem Maryi
Kontemplacja życia Maryi pokazuje nam, że Jej nadzwyczajna droga życia realizuje się bardzo zwyczajnie, w codzienności domowych obowiązków, bez efektownych manifestacji i cudów.
Poznawanie Maryi i Jej miłości do nas
Poznajemy Maryję, Jej życie, prace i działania, jakie podejmowała, żyjąc pośród ludzi na ziemi, oraz jakie podejmuje teraz z nieba dla nas.
Kontemplacja życia Maryi pokazuje nam, że Jej nadzwyczajna droga życia realizuje się bardzo zwyczajnie, w codzienności domowych obowiązków, bez efektownych manifestacji i cudów. W swym prostym życiu kobiety z prowincji Maryja najpełniej oddaje się Bogu, całe swoje życie koncentrując na Nim. Jej droga życia jest drogą codzienności – trudów podróży tuż przed porodem, narodzin w niesprzyjającym miejscu, zagrożenia życia, ucieczki wraz z Dzieckiem z kraju w obce Jej duchowo i kulturowo miejsce. Zrozumienie życia Jezusa, Maryi i Józefa w Nazarecie pozwala nam pełniej zrozumieć bogactwo i piękno życia człowieka świeckiego. Nazaret ukazuje, jak ważne jest każde działanie i każda praca świeckich, bo stają się one drogą do zjednoczenia z Ojcem w Duchu Świętym. Trzeba nam poznawać Maryję w Jej ziemskim życiu, jak również w posłudze z nieba, jaką realizuje każdego dnia od ponad 2000 lat. Liczne sanktuaria maryjne na całym świecie, niezliczone ilości wysłuchanych modlitw świadczą o tym, że Maryja kocha nas, wspiera, wstawia się za nami. Dzięki temu, że jest w niebie, może dziś docierać do każdego człowieka, może swoją miłością objąć każdego.
Powierzanie się Maryi
Naszą odpowiedzią na miłość Maryi do mnie i do całego świata jest Akt poświęcenia się Maryi, oddania się w Jej opiekę.
Raz złożony akt oddania się Maryi winien być potem ponawiany i odnawiany. W teologii maryjnej formułowano różne akty oddania: „z Maryją do Jezusa”, „przez Maryję do Jezusa”, „przez Jezusa do Maryi”. Najpełniejsza formuła relacji do Maryi, zakorzeniona w Piśmie Świętym, winna brzmieć: „z Maryją przez Jezusa do Ojca w Duchu Świętym”. Święty Jan Paweł II uczył nas, aby zawierzać różne sytuacje, problemy, trudności i różnych ludzi, rodziny, grupy społeczne z wiarą, że Bóg dzięki temu zawierzeniu i oddaniu się Maryi wspomoże swoją łaską.
Każdy z ruchów (stowarzyszeń apostolskich) ma swoje akty zawierzenia, warto do nich wrócić i je pogłębić.
Uczenie się bycia „maryjnymi” na co dzień
Pogłębiamy naszą relację do Maryi przez to, że Ją poznajemy bliżej i uczymy się Jej postaw, uczymy się być „maryjnymi”, czyli naśladujemy te działania, które Ją kształtowały. Są to:
– całkowite zawierzenie, zaufanie Bogu; – słuchanie i rozważanie Słowa Bożego w różnej formie nam przekazywanego przez Pismo Święte, natchnienia wewnętrzne aż po słowo Boga zawarte w wydarzeniach; – rozeznawanie działania Boga, jak mogę z Nim współpracować; – napełnianie się Duchem Świętym, bycie otwartym na Niego i Jego działanie w wymiarze duchowym, społecznym i fizycznym; – prostota, skromność, ubóstwo, a zarazem konkretność, uczciwość, pracowitość, życzliwość; – apostolstwo dnia codziennego w Nazarecie oraz apostolstwo szersze, czego przykładem jest posługa Elżbiecie.
Uczenie zawierzania się Maryi w sytuacjach trudnych, w doświadczeniu krzyża w naszym życiu
Uczenie się zawierzania Maryi i Bogu w każdej sytuacji: od sytuacji miłych, łatwych i przyjemnych dla człowieka aż po doświadczenie krzyżowania naszych marzeń, pragnień, planów życiowych.
To zawierzenie dotyczy mojego życia osobistego oraz życia społecznego, całego świata i jego problemów. Polecanie wstawiennictwu Maryi ważnych spraw w życiu osobistym, rodzinnym, społecznym.
Zawierzenie, że Opatrzność Boża jest zawsze po naszej stronie, choć teraz tego często jeszcze nie rozumiemy i nie widzimy sensu tych wydarzeń i sytuacji. A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: „Niewiasto, oto syn Twój”. Następnie rzekł do ucznia: „Oto Matka twoja”. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie (J 19, 25-25). Pomocne są modlitwy do Maryi: nabożeństwa: majowe, październikowe, fatimskie; różaniec, litania, nowenna, koronka i modlitwa Zdrowaś Mario.
Jednoczenie się z Maryją jako naszą Matką, Królową i Przyjaciółką
Chodzi o głębokie intymne zjednoczenie się z Maryją w Duchu Świętym, niemal mistyczną jedność na co dzień. To zjednoczenie dokonuje się w prostocie i zwyczajnej dynamice naszego codziennego życia. Wiąże się z tym prawda, że prowadzimy żywy dialog z Maryją, rozmawiamy z Nią, a zarazem Jej słuchamy – jedność pogłębia się w miarę dialogu i wzajemnej wymiany. Oby udało się nam trwać w jedności z Maryją stale. Ona jest przy nas obecna dzięki Duchowi Świętemu, ale w większości wypadków jest to obecność cicha i pokorna.
Stać się przyjacielem Maryi | Dom rekolekcyjny Górka
Kontemplacja życia Maryi pokazuje nam, że Jej nadzwyczajna droga życia realizuje się bardzo zwyczajnie, w codzienności domowych obowiązków, bez efektownych manifestacji i cudów.
Poznawanie Maryi i Jej miłości do nas
Poznajemy Maryję, Jej życie, prace i działania, jakie podejmowała, żyjąc pośród ludzi na ziemi, oraz jakie podejmuje teraz z nieba dla nas.
Kontemplacja życia Maryi pokazuje nam, że Jej nadzwyczajna droga życia realizuje się bardzo zwyczajnie, w codzienności domowych obowiązków, bez efektownych manifestacji i cudów. W swym prostym życiu kobiety z prowincji Maryja najpełniej oddaje się Bogu, całe swoje życie koncentrując na Nim. Jej droga życia jest drogą codzienności – trudów podróży tuż przed porodem, narodzin w niesprzyjającym miejscu, zagrożenia życia, ucieczki wraz z Dzieckiem z kraju w obce Jej duchowo i kulturowo miejsce. Zrozumienie życia Jezusa, Maryi i Józefa w Nazarecie pozwala nam pełniej zrozumieć bogactwo i piękno życia człowieka świeckiego. Nazaret ukazuje, jak ważne jest każde działanie i każda praca świeckich, bo stają się one drogą do zjednoczenia z Ojcem w Duchu Świętym. Trzeba nam poznawać Maryję w Jej ziemskim życiu, jak również w posłudze z nieba, jaką realizuje każdego dnia od ponad 2000 lat. Liczne sanktuaria maryjne na całym świecie, niezliczone ilości wysłuchanych modlitw świadczą o tym, że Maryja kocha nas, wspiera, wstawia się za nami. Dzięki temu, że jest w niebie, może dziś docierać do każdego człowieka, może swoją miłością objąć każdego.
Powierzanie się Maryi
Naszą odpowiedzią na miłość Maryi do mnie i do całego świata jest Akt poświęcenia się Maryi, oddania się w Jej opiekę.
Raz złożony akt oddania się Maryi winien być potem ponawiany i odnawiany. W teologii maryjnej formułowano różne akty oddania: „z Maryją do Jezusa”, „przez Maryję do Jezusa”, „przez Jezusa do Maryi”. Najpełniejsza formuła relacji do Maryi, zakorzeniona w Piśmie Świętym, winna brzmieć: „z Maryją przez Jezusa do Ojca w Duchu Świętym”. Święty Jan Paweł II uczył nas, aby zawierzać różne sytuacje, problemy, trudności i różnych ludzi, rodziny, grupy społeczne z wiarą, że Bóg dzięki temu zawierzeniu i oddaniu się Maryi wspomoże swoją łaską.
Każdy z ruchów (stowarzyszeń apostolskich) ma swoje akty zawierzenia, warto do nich wrócić i je pogłębić.
Uczenie się bycia „maryjnymi” na co dzień
Pogłębiamy naszą relację do Maryi przez to, że Ją poznajemy bliżej i uczymy się Jej postaw, uczymy się być „maryjnymi”, czyli naśladujemy te działania, które Ją kształtowały. Są to:
– całkowite zawierzenie, zaufanie Bogu; – słuchanie i rozważanie Słowa Bożego w różnej formie nam przekazywanego przez Pismo Święte, natchnienia wewnętrzne aż po słowo Boga zawarte w wydarzeniach; – rozeznawanie działania Boga, jak mogę z Nim współpracować; – napełnianie się Duchem Świętym, bycie otwartym na Niego i Jego działanie w wymiarze duchowym, społecznym i fizycznym; – prostota, skromność, ubóstwo, a zarazem konkretność, uczciwość, pracowitość, życzliwość; – apostolstwo dnia codziennego w Nazarecie oraz apostolstwo szersze, czego przykładem jest posługa Elżbiecie.
Uczenie zawierzania się Maryi w sytuacjach trudnych, w doświadczeniu krzyża w naszym życiu
Uczenie się zawierzania Maryi i Bogu w każdej sytuacji: od sytuacji miłych, łatwych i przyjemnych dla człowieka aż po doświadczenie krzyżowania naszych marzeń, pragnień, planów życiowych.
To zawierzenie dotyczy mojego życia osobistego oraz życia społecznego, całego świata i jego problemów. Polecanie wstawiennictwu Maryi ważnych spraw w życiu osobistym, rodzinnym, społecznym.
Zawierzenie, że Opatrzność Boża jest zawsze po naszej stronie, choć teraz tego często jeszcze nie rozumiemy i nie widzimy sensu tych wydarzeń i sytuacji. A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: „Niewiasto, oto syn Twój”. Następnie rzekł do ucznia: „Oto Matka twoja”. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie (J 19, 25-25). Pomocne są modlitwy do Maryi: nabożeństwa: majowe, październikowe, fatimskie; różaniec, litania, nowenna, koronka i modlitwa Zdrowaś Mario.
Jednoczenie się z Maryją jako naszą Matką, Królową i Przyjaciółką
Chodzi o głębokie intymne zjednoczenie się z Maryją w Duchu Świętym, niemal mistyczną jedność na co dzień. To zjednoczenie dokonuje się w prostocie i zwyczajnej dynamice naszego codziennego życia. Wiąże się z tym prawda, że prowadzimy żywy dialog z Maryją, rozmawiamy z Nią, a zarazem Jej słuchamy – jedność pogłębia się w miarę dialogu i wzajemnej wymiany. Oby udało się nam trwać w jedności z Maryją stale. Ona jest przy nas obecna dzięki Duchowi Świętemu, ale w większości wypadków jest to obecność cicha i pokorna.
Stać się przyjacielem Maryi | Dom rekolekcyjny Górka
Tadeusz Zborek
- Report
Change comment
Remove comment
Odpowiedział mu Jezus: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem2. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.
Jota-jotka
- Report
Change comment
Remove comment
Wzorem życia z Bogiem jest dla nas sam Jezus. Życie takie winno charakteryzować ciągłe zmierzanie do przemieniany, która jest wprawdzie dziełem Ducha Świętego, ale wymaga też współdziałania człowieka. Polega ona na coraz większej wierności Bogu i szlachetności wobec ludzi. Przemiana taka polega zdaniem św. Pawła na tym, że trzeba porzucić dawnego człowieka, który ulega zepsuciu na skutek żądz …More
Wzorem życia z Bogiem jest dla nas sam Jezus. Życie takie winno charakteryzować ciągłe zmierzanie do przemieniany, która jest wprawdzie dziełem Ducha Świętego, ale wymaga też współdziałania człowieka. Polega ona na coraz większej wierności Bogu i szlachetności wobec ludzi. Przemiana taka polega zdaniem św. Pawła na tym, że trzeba porzucić dawnego człowieka, który ulega zepsuciu na skutek żądz polegających na fałszu, a odnawiać się duchem w umyśle i przyoblec człowieka nowego, stworzonego według [wzoru] Boga w sprawiedliwości i świętości, polegającej na prawdzie.
Dlatego odrzuciwszy kłamstwo mówcie prawdę: każdy do bliźniego swego, bo jesteście dla siebie nawzajem członkami. Gniewajcie się, a nie grzeszcie: niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce. Ani nie dawajcie miejsca diabłu! Kto dotąd zazwyczaj kradł, niech już przestanie kraść, lecz raczej niech pracuje, dokonując własnymi rękoma czynu dobrego, by miał z czego udzielać potrzebującemu. Żadna szkodliwa mowa niech nie wychodzi z waszych ust, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by przyniosła korzyść słuchającym. I nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym zostaliście opieczętowani na dzień odkupienia. Niech będzie usunięta spośród was wszelka gorycz, uniesienie, gniew, wrzaskliwość, znieważanie wraz z wszelką złością. Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni. Przebaczajcie sobie nawzajem, tak jak i Bóg nam przebaczył w Chrystusie.
Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane, i postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus was umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani na wdzięczną wonność Bogu (Ef 4, 22-5, 2).
W przytoczonych zachętach i przestrogach św. Pawła szczególnie ważne jest przypominanie wierzącym o tym, aby nie zasmucali Bożego Ducha Świętego. Jest to przestroga przed możliwością zgrzeszenia przeciw Jego obecności w poszczególnym wierzącym i w całej wspólnocie. Stąd też uczeń Jezusa - pamiętając o tym, czego Bóg dokonał dla niego przez Jezusa Chrystusa - usiłuje w swym postępowaniu naśladować dobroć Boga. Owo naśladowanie Boga winno znaleźć swój szczególny wyraz w przebaczaniu.
Boży człowiek
Dlatego odrzuciwszy kłamstwo mówcie prawdę: każdy do bliźniego swego, bo jesteście dla siebie nawzajem członkami. Gniewajcie się, a nie grzeszcie: niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce. Ani nie dawajcie miejsca diabłu! Kto dotąd zazwyczaj kradł, niech już przestanie kraść, lecz raczej niech pracuje, dokonując własnymi rękoma czynu dobrego, by miał z czego udzielać potrzebującemu. Żadna szkodliwa mowa niech nie wychodzi z waszych ust, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by przyniosła korzyść słuchającym. I nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym zostaliście opieczętowani na dzień odkupienia. Niech będzie usunięta spośród was wszelka gorycz, uniesienie, gniew, wrzaskliwość, znieważanie wraz z wszelką złością. Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni. Przebaczajcie sobie nawzajem, tak jak i Bóg nam przebaczył w Chrystusie.
Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane, i postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus was umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani na wdzięczną wonność Bogu (Ef 4, 22-5, 2).
W przytoczonych zachętach i przestrogach św. Pawła szczególnie ważne jest przypominanie wierzącym o tym, aby nie zasmucali Bożego Ducha Świętego. Jest to przestroga przed możliwością zgrzeszenia przeciw Jego obecności w poszczególnym wierzącym i w całej wspólnocie. Stąd też uczeń Jezusa - pamiętając o tym, czego Bóg dokonał dla niego przez Jezusa Chrystusa - usiłuje w swym postępowaniu naśladować dobroć Boga. Owo naśladowanie Boga winno znaleźć swój szczególny wyraz w przebaczaniu.
Boży człowiek
Jota-jotka
- Report
Change comment
Remove comment
Ile razy mam przebaczać....
,,Nie opuszczaj nas na zawsze przez wzgląd na święte Twe imię,,
,,Nie opuszczaj nas na zawsze przez wzgląd na święte Twe imię,,
One more comment from Jota-jotka
Jota-jotka
- Report
Change comment
Remove comment
,,Świadectwo słowa i życia uważasz za nakaz Pana, który chce, abyś i ty był Jego światłem przed ludźmi wyznając, że Jezus Chrystus jest twoim Panem i Zbawicielem.
Nowa kultura polega na uwolnieniu człowieka od wszystkiego, co poniża jego godność oraz na rozwijaniu wartości osoby i wspólnoty we wszystkich dziedzinach życia, dlatego też rozumiesz wartość świadectwa wyrażającego poszanowanie własnej …More
,,Świadectwo słowa i życia uważasz za nakaz Pana, który chce, abyś i ty był Jego światłem przed ludźmi wyznając, że Jezus Chrystus jest twoim Panem i Zbawicielem.
Nowa kultura polega na uwolnieniu człowieka od wszystkiego, co poniża jego godność oraz na rozwijaniu wartości osoby i wspólnoty we wszystkich dziedzinach życia, dlatego też rozumiesz wartość świadectwa wyrażającego poszanowanie własnej osoby przez świadomą abstynencję od alkoholu, tytoniu i wszelkich narkotyków oraz szerzenie kultury czystości i skromności jako wyrazu szacunku dla osoby.,,
Nowa kultura polega na uwolnieniu człowieka od wszystkiego, co poniża jego godność oraz na rozwijaniu wartości osoby i wspólnoty we wszystkich dziedzinach życia, dlatego też rozumiesz wartość świadectwa wyrażającego poszanowanie własnej osoby przez świadomą abstynencję od alkoholu, tytoniu i wszelkich narkotyków oraz szerzenie kultury czystości i skromności jako wyrazu szacunku dla osoby.,,
Wdzięk bywa fałszywy a uroda próżna ,lecz niewiasta która żyje wg wzoru Pana Boga - ta zapewnia sobie sławę .
Przypowieści Salomona o dzielnej skromnej żonie r31
Przypowieści Salomona o dzielnej skromnej żonie r31
MEDALIK ŚW. BENEDYKTA
- Report
Change comment
Remove comment
Dzisiaj moja definicja skromności jest zupełnie inna i ma niewiele wspólnego z wycofaniem, brakiem pewności siebie i potulnością wobec ludzi i świata. Ani z zapięciem koszuli do ostatniego guzika czy noszeniem spódnicy za kolano. Wiem już, że skromność kobiety jest czymś dużo większym, wypływającym z głębi serca.
***************************************
A moja definicja skromności jest zupełnie …More
Dzisiaj moja definicja skromności jest zupełnie inna i ma niewiele wspólnego z wycofaniem, brakiem pewności siebie i potulnością wobec ludzi i świata. Ani z zapięciem koszuli do ostatniego guzika czy noszeniem spódnicy za kolano. Wiem już, że skromność kobiety jest czymś dużo większym, wypływającym z głębi serca.
***************************************
A moja definicja skromności jest zupełnie inna niż autorki tekstu. Moja definicja skromności jest uzależniona od ubioru i zapięcia bluzki na ostatni guzik oraz z noszeniem spódnicy co najmniej 20 cm, za kolana. Jeśli ten warunek nie będzie spełniony nie może być mowy o żadnej skromności. Z głębi serca co wypływa musi być także widoczne na zewnątrz. Nie można powiedzieć o niewieście, że jest skromna, jeśli przebrana jest za faceta, lub roznegliżowana.
***************************************
A moja definicja skromności jest zupełnie inna niż autorki tekstu. Moja definicja skromności jest uzależniona od ubioru i zapięcia bluzki na ostatni guzik oraz z noszeniem spódnicy co najmniej 20 cm, za kolana. Jeśli ten warunek nie będzie spełniony nie może być mowy o żadnej skromności. Z głębi serca co wypływa musi być także widoczne na zewnątrz. Nie można powiedzieć o niewieście, że jest skromna, jeśli przebrana jest za faceta, lub roznegliżowana.
Czy można sobie wyobrazić Matkę Bożą z porozpinanymi guzikami i w krótkiej spódnicy ? Moja definicja skromności jest być ubraną jak Matka Boża i postępować we wszystkim zgodnie z wzorem danym przez Pana Boga . Piękny wzór dzielnej niewiasty daje nam Księga Przypowieści Salomona .
Jota-jotka
- Report
Change comment
Remove comment
Dlaczego wszyscy utożsamiacie moją osobę z tym co udostępniam
nie robię sobie żadnych żartów ,ale trudno ,żeby znaleźć identyczne poglądy ...
Z tego co czytam i wnioskuję MOICH komentarzy nie czytałeś
skoro w taki sposób piszesz.
PS.
Co tam guziki ...,kiedy wielka przeciwniczka ...
lansuje kobiety ...no właśnie byłbyś zaskoczony jakie ![👀](/emoji/f09f9180)
Ale wszystkiego napisać nie mogę.
Dobrej nocy.More
Dlaczego wszyscy utożsamiacie moją osobę z tym co udostępniam
nie robię sobie żadnych żartów ,ale trudno ,żeby znaleźć identyczne poglądy ...
Z tego co czytam i wnioskuję MOICH komentarzy nie czytałeś
skoro w taki sposób piszesz.
PS.
Co tam guziki ...,kiedy wielka przeciwniczka ...
lansuje kobiety ...no właśnie byłbyś zaskoczony jakie![👀](/emoji/f09f9180)
Ale wszystkiego napisać nie mogę.
Dobrej nocy.
Z tego co czytam i wnioskuję MOICH komentarzy nie czytałeś
PS.
Co tam guziki ...,kiedy wielka przeciwniczka ...
lansuje kobiety ...no właśnie byłbyś zaskoczony jakie
Ale wszystkiego napisać nie mogę.
Dobrej nocy.
Aniele Boga, mój stróżu, przybądź mi na pomoc,
abym nigdy nie zszedł z drogi zbawienia.
Broń mnie przeciw wszelkim niebezpieczeństwom,
które mogą na mnie czekać za dnia i w nocy.
Wspieraj mnie swoją modlitwą,
gdy ja w swojej słabości o niej zapomnę.
Otaczaj opieką tych, którzy staną na mojej drodze
i dodawaj im łaski,
aby we wszystkim okazywali miłość i łagodność.
Czuwaj przy mnie, gdy przyjdzie …More
Aniele Boga, mój stróżu, przybądź mi na pomoc,
abym nigdy nie zszedł z drogi zbawienia.
Broń mnie przeciw wszelkim niebezpieczeństwom,
które mogą na mnie czekać za dnia i w nocy.
Wspieraj mnie swoją modlitwą,
gdy ja w swojej słabości o niej zapomnę.
Otaczaj opieką tych, którzy staną na mojej drodze
i dodawaj im łaski,
aby we wszystkim okazywali miłość i łagodność.
Czuwaj przy mnie, gdy przyjdzie pokusa i nie dozwól,
abym przestał ufać w Twoją obecność i miłość Boga.
Dziękuję Ci za każdą łaskę,
którą za Twoim pośrednictwem otrzymuję od Boga,
naszego Pana i Króla.
Amen.
abym nigdy nie zszedł z drogi zbawienia.
Broń mnie przeciw wszelkim niebezpieczeństwom,
które mogą na mnie czekać za dnia i w nocy.
Wspieraj mnie swoją modlitwą,
gdy ja w swojej słabości o niej zapomnę.
Otaczaj opieką tych, którzy staną na mojej drodze
i dodawaj im łaski,
aby we wszystkim okazywali miłość i łagodność.
Czuwaj przy mnie, gdy przyjdzie pokusa i nie dozwól,
abym przestał ufać w Twoją obecność i miłość Boga.
Dziękuję Ci za każdą łaskę,
którą za Twoim pośrednictwem otrzymuję od Boga,
naszego Pana i Króla.
Amen.
Jota-jotka
- Report
Change comment
Remove comment
Stać się przyjacielem Maryi
Kontemplacja życia Maryi pokazuje nam, że Jej nadzwyczajna droga życia realizuje się bardzo zwyczajnie, w codzienności domowych obowiązków, bez efektownych manifestacji i cudów.
Poznawanie Maryi i Jej miłości do nas
Poznajemy Maryję, Jej życie, prace i działania, jakie podejmowała, żyjąc pośród ludzi na ziemi, oraz jakie podejmuje teraz z nieba dla nas.
Kontemplacja …More
Stać się przyjacielem Maryi
Kontemplacja życia Maryi pokazuje nam, że Jej nadzwyczajna droga życia realizuje się bardzo zwyczajnie, w codzienności domowych obowiązków, bez efektownych manifestacji i cudów.
Poznawanie Maryi i Jej miłości do nas
Poznajemy Maryję, Jej życie, prace i działania, jakie podejmowała, żyjąc pośród ludzi na ziemi, oraz jakie podejmuje teraz z nieba dla nas.
Kontemplacja życia Maryi pokazuje nam, że Jej nadzwyczajna droga życia realizuje się bardzo zwyczajnie, w codzienności domowych obowiązków, bez efektownych manifestacji i cudów. W swym prostym życiu kobiety z prowincji Maryja najpełniej oddaje się Bogu, całe swoje życie koncentrując na Nim. Jej droga życia jest drogą codzienności – trudów podróży tuż przed porodem, narodzin w niesprzyjającym miejscu, zagrożenia życia, ucieczki wraz z Dzieckiem z kraju w obce Jej duchowo i kulturowo miejsce. Zrozumienie życia Jezusa, Maryi i Józefa w Nazarecie pozwala nam pełniej zrozumieć bogactwo i piękno życia człowieka świeckiego. Nazaret ukazuje, jak ważne jest każde działanie i każda praca świeckich, bo stają się one drogą do zjednoczenia z Ojcem w Duchu Świętym. Trzeba nam poznawać Maryję w Jej ziemskim życiu, jak również w posłudze z nieba, jaką realizuje każdego dnia od ponad 2000 lat. Liczne sanktuaria maryjne na całym świecie, niezliczone ilości wysłuchanych modlitw świadczą o tym, że Maryja kocha nas, wspiera, wstawia się za nami. Dzięki temu, że jest w niebie, może dziś docierać do każdego człowieka, może swoją miłością objąć każdego.
Powierzanie się Maryi
Naszą odpowiedzią na miłość Maryi do mnie i do całego świata jest Akt poświęcenia się Maryi, oddania się w Jej opiekę.
Raz złożony akt oddania się Maryi winien być potem ponawiany i odnawiany. W teologii maryjnej formułowano różne akty oddania: „z Maryją do Jezusa”, „przez Maryję do Jezusa”, „przez Jezusa do Maryi”. Najpełniejsza formuła relacji do Maryi, zakorzeniona w Piśmie Świętym, winna brzmieć: „z Maryją przez Jezusa do Ojca w Duchu Świętym”. Święty Jan Paweł II uczył nas, aby zawierzać różne sytuacje, problemy, trudności i różnych ludzi, rodziny, grupy społeczne z wiarą, że Bóg dzięki temu zawierzeniu i oddaniu się Maryi wspomoże swoją łaską.
Każdy z ruchów (stowarzyszeń apostolskich) ma swoje akty zawierzenia, warto do nich wrócić i je pogłębić.
Uczenie się bycia „maryjnymi” na co dzień
Pogłębiamy naszą relację do Maryi przez to, że Ją poznajemy bliżej i uczymy się Jej postaw, uczymy się być „maryjnymi”, czyli naśladujemy te działania, które Ją kształtowały. Są to:
– całkowite zawierzenie, zaufanie Bogu; – słuchanie i rozważanie Słowa Bożego w różnej formie nam przekazywanego przez Pismo Święte, natchnienia wewnętrzne aż po słowo Boga zawarte w wydarzeniach; – rozeznawanie działania Boga, jak mogę z Nim współpracować; – napełnianie się Duchem Świętym, bycie otwartym na Niego i Jego działanie w wymiarze duchowym, społecznym i fizycznym; – prostota, skromność, ubóstwo, a zarazem konkretność, uczciwość, pracowitość, życzliwość; – apostolstwo dnia codziennego w Nazarecie oraz apostolstwo szersze, czego przykładem jest posługa Elżbiecie.
Uczenie zawierzania się Maryi w sytuacjach trudnych, w doświadczeniu krzyża w naszym życiu
Uczenie się zawierzania Maryi i Bogu w każdej sytuacji: od sytuacji miłych, łatwych i przyjemnych dla człowieka aż po doświadczenie krzyżowania naszych marzeń, pragnień, planów życiowych.
To zawierzenie dotyczy mojego życia osobistego oraz życia społecznego, całego świata i jego problemów. Polecanie wstawiennictwu Maryi ważnych spraw w życiu osobistym, rodzinnym, społecznym.
Zawierzenie, że Opatrzność Boża jest zawsze po naszej stronie, choć teraz tego często jeszcze nie rozumiemy i nie widzimy sensu tych wydarzeń i sytuacji. A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: „Niewiasto, oto syn Twój”. Następnie rzekł do ucznia: „Oto Matka twoja”. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie (J 19, 25-25). Pomocne są modlitwy do Maryi: nabożeństwa: majowe, październikowe, fatimskie; różaniec, litania, nowenna, koronka i modlitwa Zdrowaś Mario.
Jednoczenie się z Maryją jako naszą Matką, Królową i Przyjaciółką
Chodzi o głębokie intymne zjednoczenie się z Maryją w Duchu Świętym, niemal mistyczną jedność na co dzień. To zjednoczenie dokonuje się w prostocie i zwyczajnej dynamice naszego codziennego życia. Wiąże się z tym prawda, że prowadzimy żywy dialog z Maryją, rozmawiamy z Nią, a zarazem Jej słuchamy – jedność pogłębia się w miarę dialogu i wzajemnej wymiany. Oby udało się nam trwać w jedności z Maryją stale. Ona jest przy nas obecna dzięki Duchowi Świętemu, ale w większości wypadków jest to obecność cicha i pokorna.
Stać się przyjacielem Maryi | Dom rekolekcyjny Górka
Kontemplacja życia Maryi pokazuje nam, że Jej nadzwyczajna droga życia realizuje się bardzo zwyczajnie, w codzienności domowych obowiązków, bez efektownych manifestacji i cudów.
Poznawanie Maryi i Jej miłości do nas
Poznajemy Maryję, Jej życie, prace i działania, jakie podejmowała, żyjąc pośród ludzi na ziemi, oraz jakie podejmuje teraz z nieba dla nas.
Kontemplacja życia Maryi pokazuje nam, że Jej nadzwyczajna droga życia realizuje się bardzo zwyczajnie, w codzienności domowych obowiązków, bez efektownych manifestacji i cudów. W swym prostym życiu kobiety z prowincji Maryja najpełniej oddaje się Bogu, całe swoje życie koncentrując na Nim. Jej droga życia jest drogą codzienności – trudów podróży tuż przed porodem, narodzin w niesprzyjającym miejscu, zagrożenia życia, ucieczki wraz z Dzieckiem z kraju w obce Jej duchowo i kulturowo miejsce. Zrozumienie życia Jezusa, Maryi i Józefa w Nazarecie pozwala nam pełniej zrozumieć bogactwo i piękno życia człowieka świeckiego. Nazaret ukazuje, jak ważne jest każde działanie i każda praca świeckich, bo stają się one drogą do zjednoczenia z Ojcem w Duchu Świętym. Trzeba nam poznawać Maryję w Jej ziemskim życiu, jak również w posłudze z nieba, jaką realizuje każdego dnia od ponad 2000 lat. Liczne sanktuaria maryjne na całym świecie, niezliczone ilości wysłuchanych modlitw świadczą o tym, że Maryja kocha nas, wspiera, wstawia się za nami. Dzięki temu, że jest w niebie, może dziś docierać do każdego człowieka, może swoją miłością objąć każdego.
Powierzanie się Maryi
Naszą odpowiedzią na miłość Maryi do mnie i do całego świata jest Akt poświęcenia się Maryi, oddania się w Jej opiekę.
Raz złożony akt oddania się Maryi winien być potem ponawiany i odnawiany. W teologii maryjnej formułowano różne akty oddania: „z Maryją do Jezusa”, „przez Maryję do Jezusa”, „przez Jezusa do Maryi”. Najpełniejsza formuła relacji do Maryi, zakorzeniona w Piśmie Świętym, winna brzmieć: „z Maryją przez Jezusa do Ojca w Duchu Świętym”. Święty Jan Paweł II uczył nas, aby zawierzać różne sytuacje, problemy, trudności i różnych ludzi, rodziny, grupy społeczne z wiarą, że Bóg dzięki temu zawierzeniu i oddaniu się Maryi wspomoże swoją łaską.
Każdy z ruchów (stowarzyszeń apostolskich) ma swoje akty zawierzenia, warto do nich wrócić i je pogłębić.
Uczenie się bycia „maryjnymi” na co dzień
Pogłębiamy naszą relację do Maryi przez to, że Ją poznajemy bliżej i uczymy się Jej postaw, uczymy się być „maryjnymi”, czyli naśladujemy te działania, które Ją kształtowały. Są to:
– całkowite zawierzenie, zaufanie Bogu; – słuchanie i rozważanie Słowa Bożego w różnej formie nam przekazywanego przez Pismo Święte, natchnienia wewnętrzne aż po słowo Boga zawarte w wydarzeniach; – rozeznawanie działania Boga, jak mogę z Nim współpracować; – napełnianie się Duchem Świętym, bycie otwartym na Niego i Jego działanie w wymiarze duchowym, społecznym i fizycznym; – prostota, skromność, ubóstwo, a zarazem konkretność, uczciwość, pracowitość, życzliwość; – apostolstwo dnia codziennego w Nazarecie oraz apostolstwo szersze, czego przykładem jest posługa Elżbiecie.
Uczenie zawierzania się Maryi w sytuacjach trudnych, w doświadczeniu krzyża w naszym życiu
Uczenie się zawierzania Maryi i Bogu w każdej sytuacji: od sytuacji miłych, łatwych i przyjemnych dla człowieka aż po doświadczenie krzyżowania naszych marzeń, pragnień, planów życiowych.
To zawierzenie dotyczy mojego życia osobistego oraz życia społecznego, całego świata i jego problemów. Polecanie wstawiennictwu Maryi ważnych spraw w życiu osobistym, rodzinnym, społecznym.
Zawierzenie, że Opatrzność Boża jest zawsze po naszej stronie, choć teraz tego często jeszcze nie rozumiemy i nie widzimy sensu tych wydarzeń i sytuacji. A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: „Niewiasto, oto syn Twój”. Następnie rzekł do ucznia: „Oto Matka twoja”. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie (J 19, 25-25). Pomocne są modlitwy do Maryi: nabożeństwa: majowe, październikowe, fatimskie; różaniec, litania, nowenna, koronka i modlitwa Zdrowaś Mario.
Jednoczenie się z Maryją jako naszą Matką, Królową i Przyjaciółką
Chodzi o głębokie intymne zjednoczenie się z Maryją w Duchu Świętym, niemal mistyczną jedność na co dzień. To zjednoczenie dokonuje się w prostocie i zwyczajnej dynamice naszego codziennego życia. Wiąże się z tym prawda, że prowadzimy żywy dialog z Maryją, rozmawiamy z Nią, a zarazem Jej słuchamy – jedność pogłębia się w miarę dialogu i wzajemnej wymiany. Oby udało się nam trwać w jedności z Maryją stale. Ona jest przy nas obecna dzięki Duchowi Świętemu, ale w większości wypadków jest to obecność cicha i pokorna.
Stać się przyjacielem Maryi | Dom rekolekcyjny Górka
Jota-jotka
- Report
Change comment
Remove comment
ŚWIĘTEJ RODZINY JEZUSA, MARYI I JÓZEFA
Święta Rodzino ucz nas Miłości ,bycia DAREM ...i być wdzięcznym za ŻYCIE ,które cudem jest![🙏](/emoji/f09f998f)
![❤️](/emoji/e29da4efb88f)
Święta Rodzino ucz nas Miłości ,bycia DAREM ...i być wdzięcznym za ŻYCIE ,które cudem jest
Jota-jotka
- Report
Change comment
Remove comment
Jeśli porównamy kobietę z fotografii z kobietą z roku 1912 (wtedy zostało wykonane zdjęcie) możemy nazwać niemal „wiekami średnimi". To różnica ledwie czterech pokoleń, ale luka w mentalności jest ogromna.
Postać „damy" w XX wieku prawie całkowicie zanikła. Czytelnik może zadać sobie pytanie: „Jak do tego doszło? I dlaczego tak szybko?".
Mamy tutaj do czynienia ze zmianą historyczną. Kobieta ze …More
Jeśli porównamy kobietę z fotografii z kobietą z roku 1912 (wtedy zostało wykonane zdjęcie) możemy nazwać niemal „wiekami średnimi". To różnica ledwie czterech pokoleń, ale luka w mentalności jest ogromna.
Postać „damy" w XX wieku prawie całkowicie zanikła. Czytelnik może zadać sobie pytanie: „Jak do tego doszło? I dlaczego tak szybko?".
Mamy tutaj do czynienia ze zmianą historyczną. Kobieta ze zdjęcia nie jest królową z odległego królestwa czy dziedziczką wielkiej fortuny, lecz pełną godności gospodynią domową z początku ubiegłego wieku.
Jeśli spojrzymy na współczesną matkę i gospodynię domową w wieku około trzydziestu lat (tyle miała kobieta przedstawiona na fotografii), dziś ubraną w obcisłe dżinsy i wyblakłą bluzkę, to ogarnie nas zdziwienie...
Tak, ten upadek jest zdumiewający. Właściwie co się stało? Spójrzmy na historyczny postęp faktów.
WOJNA ŚWIATOWA I REWOLUCJA KULTURALNA
Krótko po tym, jak to zdjęcie zostało zrobione, świat został uwikłany w wojnę na niebywałą dotąd skalę. To tak, jakby ktoś zdecydował, że świat potrzebuje gwałtownej zmiany.
W wyniku wojny stara Europa została powalona, a z nią monarchie, rody królewskie, etyka społeczna i moralna, nienaganne maniery, piękna architektura, wspaniałe dzieła sztuki i wiele innych rzeczy. Wszystko to było określane mianem „starego" i oznaczało „przesyt" tym „starym" wszystkiego dookoła. Okna cywilizacji zostały otwarte, a „świeże powietrze" większej swobody mogło znacznie łatwiej przenikać do wnętrza.
Był to czas „odnowy". Czas nowych wynalazków. Czas postępu i liberalizacji życia. Machina została wprawiona w ruch. Wydawało się, że jest to dobra i wspaniała rzecz, ale... ktoś zapomniał o hamulcach.
Wkrótce „odnowa" zapomniała o tradycji, „pomysłowość" o umiarkowaniu, „postęp" o mądrości, a „liberalizacja" o prawie.
W miejsce dawnych monarchii wyrosły nowe demokracje, które się odcięły od tradycji i przeszłości. Etyka społeczna i moralna były uważane za wymysł przeszłości. Dobre maniery zostały zastąpione „zachowaniem spontanicznym". Całkowicie zmieniła się architektura. Budynki miały tak proste linie, że wkrótce zaczęły wyglądać jak olbrzymie pudła. Także koncepcja sztuki została całkowicie uwolniona i poddana jedynie wyobraźni samego artysty. Muzyka zarzuciła ścieżkę harmonii na rzecz postępowej kakofonii. (...)
KOBIETA: GŁÓWNY CEL REWOLUCJI KULTURALNEJ
Niestety, jednym z głównych celów tej wiekowej „rewolucji" przeciwko tradycji i moralności stała się kobieta. Te same złe siły, które bez wątpienia wprawiły w ruch rewolucję kulturalną na polu tradycji, sztuki, muzyki i architektury, skupiły się na kobiecie po to, aby zniszczyć godność społeczeństwa. Jak mówi stare porzekadło: „Jaka jest godność kobiety, taka całego narodu".
SKROMNOŚĆ - ATRYBUT KOBIETY
Dokładnie tak, jak fortece chronią miasto przed atakami, tak samo skromność jest tym, co stawia „damę" na wyżynach i chroni ją przed okazaniem braku szacunku. Jeśli mężczyzna na widok kobiety zdejmuje kapelusz i delikatnie się kłania, to wówczas mamy do czynienia z szacunkiem w społeczeństwie. (...) I oto w modzie nastąpiła tak wielka rewolucja, że współczesne kobiety, które nawet mają dobre intencje, noszą ubiory, które budziłyby rozterki u naszych wielkich babć. My nie tylko zatraciliśmy skromność, ale - co gorsza - utraciliśmy sens znaczenia skromności.
SENS SKROMNOŚCI JEST INTEGRALNĄ CZĘŚCIĄ KOBIECEJ NATURY
Prawdziwa kobieta jest skromna zarówno w duszy, jak i ciele. Jej prawdziwa natura stawia ją na piedestale, toteż nie potrzebuje ona żadnego „ruchu feministycznego", który by walczył o jej prawa.
Kobieta, która jest prawdziwie skromna w duszy i ciele, jest damą. A dama jest kimś w rodzaju anioła, jakiego ta ziemia może dać.
Kobieta jest uosobieniem tego, co delikatne i lekkie, skromne i wzniosłe, szlachetne i twórcze, prawdziwe i bardziej duchowe. Mężczyzna może rządzić umysłami, ale kobieta rządzi sercami. Jej prawdziwa skromność i nie wyzywający wygląd gwarantuje akceptację, a w rezultacie wpływ na innych. (...)
Bycie prawdziwą damą wymaga pokory, skromności, cierpliwości i inteligencji. Może właśnie dlatego inteligencja kobieca ma w sobie niesamowitą moc, którą określa się mianem „kobiecej intuicji". Może był to Boży dar, który miał gwarantować kobietom bycie poruszycielkami serc. Dar, który zarówno może tworzyć, jak i niszczyć. (...)
SKROMNOŚĆ W UBIORZE TO ABSOLUTNY KOMPLEMENT DLA DAMY
Kobieta musi być skromna w ubiorze. Wystawianie ciała na pokaz publiczny jest wyzbyciem się aury tajemniczości. Duch i wnętrze kobiety wymagają, aby była ona nie tylko ubrana, ale żeby to był także strój godny i przyzwoity. Noszenie pozbawionych godności ubrań jest nie tylko niemoralne z tego powodu, że może wywoływać pożądanie u płci przeciwnej, ale jest także całkowicie niegodne natury kobiecej, którą cywilizacja chrześcijańska określiła mianem „damy".
Oto dlaczego absolutnie konieczne było zniszczenie sensu przyzwoitości i skromności. Wskutek tego później można było zniszczyć jeszcze więcej. Nikt nie może zaprzeczyć, że instytucja rodziny jest i będzie jednym z najważniejszych celów rewolucji kulturalnej obecnego wieku. Także nikt nie może zaprzeczyć, że sercem domu jest kobieta. Atakując kobietę, atakuje się rodzinę.
Kobieta ze swej natury jest istotą podlegającą modzie. Ma ona wpojone, by wyglądać pięknie i wcale nie dziwi fakt, że pragnie zdobić społeczeństwo. Zmieniając garderobę kobiety, wkrótce też zmieni się jej mentalność. Jeśli włożymy do jej szafy dobre rzeczy, to i ona niebawem zacznie wyglądać lepiej. Jeśli da się jej piękną suknię, to zacznie ją nosić z gracją, lecz skromnie, i będzie się czuła wyróżniona, a przez ten fakt chroniona. Z kolei jeśli damy jej obcisłe bluzki, to będzie się czuła bardziej pospolicie i będzie narażona na zaczepki. (...)
Jeżeli kobieta jest kobietą dla swojego męża, a damą dla pozostałych, to społeczeństwo zachowuje swoją godność. Lecz kiedy kobieta jest kobietą dla wszystkich oczu spoglądających obcesowo, to wtedy możemy się spodziewać potopu zmysłowości i różnego rodzaju zboczeń. (...)
Oto dlaczego Kościół opiera się na zasadach skromności, a społeczeństwo na zasadach dobrego smaku. Doskonałość wyraża się w zachowaniu równowagi. Nie możemy mówić o skromności jedynie w znaczeniu czasownika „okryć, zasłaniać". Jeżeli skromność byłaby sprawą jedynie okrywania ciała, to z powodzeniem kobieta mogłaby zarzucić na siebie ciemną koszulę i byłoby to wystarczające. Ale właśnie nie tylko o to chodzi. Kobieta katolicka musi zachować równowagę pomiędzy tym, czego wymaga katolickość i moda. Musi ubierać się stylowo, skromnie i w takim stopniu, w jakim to możliwe - „na czasie".
Prawdziwie katolicka kobieta i dama nie może odstawać od tego, co jest w danym czasie modne. Jeśli tak postąpi, to straci zdolność wpływania na innych. Uwagi typu: „Spójrz, jak ubierała się Matka Boża" brzmią pięknie i pobożnie, ale strój ten nie może być dokładnie odwzorowany w dzisiejszych czasach. Matka Boża żyła 2000 lat temu w kulturze żydowskiej. Od niej z pewnością musimy nauczyć się sensu skromności oraz mądrości.
Katolicka kobieta musi ubierać się zgodnie z zasadami skromności, o których naucza Kościół, dostosowując je jednak do czasów, w których żyje, i wybierać ubiory, które dopełnią jej kobiecości, jednak nigdy nie narażą na niegodziwości moralne. (...)
My, kobiety, musimy chcieć poprawić naszą godność i przywrócić społeczeństwu niezrównany, pełen godności element - postać damy.
Kobieta wyższa koncepcja skromności - Przymierze z Maryją
Postać „damy" w XX wieku prawie całkowicie zanikła. Czytelnik może zadać sobie pytanie: „Jak do tego doszło? I dlaczego tak szybko?".
Mamy tutaj do czynienia ze zmianą historyczną. Kobieta ze zdjęcia nie jest królową z odległego królestwa czy dziedziczką wielkiej fortuny, lecz pełną godności gospodynią domową z początku ubiegłego wieku.
Jeśli spojrzymy na współczesną matkę i gospodynię domową w wieku około trzydziestu lat (tyle miała kobieta przedstawiona na fotografii), dziś ubraną w obcisłe dżinsy i wyblakłą bluzkę, to ogarnie nas zdziwienie...
Tak, ten upadek jest zdumiewający. Właściwie co się stało? Spójrzmy na historyczny postęp faktów.
WOJNA ŚWIATOWA I REWOLUCJA KULTURALNA
Krótko po tym, jak to zdjęcie zostało zrobione, świat został uwikłany w wojnę na niebywałą dotąd skalę. To tak, jakby ktoś zdecydował, że świat potrzebuje gwałtownej zmiany.
W wyniku wojny stara Europa została powalona, a z nią monarchie, rody królewskie, etyka społeczna i moralna, nienaganne maniery, piękna architektura, wspaniałe dzieła sztuki i wiele innych rzeczy. Wszystko to było określane mianem „starego" i oznaczało „przesyt" tym „starym" wszystkiego dookoła. Okna cywilizacji zostały otwarte, a „świeże powietrze" większej swobody mogło znacznie łatwiej przenikać do wnętrza.
Był to czas „odnowy". Czas nowych wynalazków. Czas postępu i liberalizacji życia. Machina została wprawiona w ruch. Wydawało się, że jest to dobra i wspaniała rzecz, ale... ktoś zapomniał o hamulcach.
Wkrótce „odnowa" zapomniała o tradycji, „pomysłowość" o umiarkowaniu, „postęp" o mądrości, a „liberalizacja" o prawie.
W miejsce dawnych monarchii wyrosły nowe demokracje, które się odcięły od tradycji i przeszłości. Etyka społeczna i moralna były uważane za wymysł przeszłości. Dobre maniery zostały zastąpione „zachowaniem spontanicznym". Całkowicie zmieniła się architektura. Budynki miały tak proste linie, że wkrótce zaczęły wyglądać jak olbrzymie pudła. Także koncepcja sztuki została całkowicie uwolniona i poddana jedynie wyobraźni samego artysty. Muzyka zarzuciła ścieżkę harmonii na rzecz postępowej kakofonii. (...)
KOBIETA: GŁÓWNY CEL REWOLUCJI KULTURALNEJ
Niestety, jednym z głównych celów tej wiekowej „rewolucji" przeciwko tradycji i moralności stała się kobieta. Te same złe siły, które bez wątpienia wprawiły w ruch rewolucję kulturalną na polu tradycji, sztuki, muzyki i architektury, skupiły się na kobiecie po to, aby zniszczyć godność społeczeństwa. Jak mówi stare porzekadło: „Jaka jest godność kobiety, taka całego narodu".
SKROMNOŚĆ - ATRYBUT KOBIETY
Dokładnie tak, jak fortece chronią miasto przed atakami, tak samo skromność jest tym, co stawia „damę" na wyżynach i chroni ją przed okazaniem braku szacunku. Jeśli mężczyzna na widok kobiety zdejmuje kapelusz i delikatnie się kłania, to wówczas mamy do czynienia z szacunkiem w społeczeństwie. (...) I oto w modzie nastąpiła tak wielka rewolucja, że współczesne kobiety, które nawet mają dobre intencje, noszą ubiory, które budziłyby rozterki u naszych wielkich babć. My nie tylko zatraciliśmy skromność, ale - co gorsza - utraciliśmy sens znaczenia skromności.
SENS SKROMNOŚCI JEST INTEGRALNĄ CZĘŚCIĄ KOBIECEJ NATURY
Prawdziwa kobieta jest skromna zarówno w duszy, jak i ciele. Jej prawdziwa natura stawia ją na piedestale, toteż nie potrzebuje ona żadnego „ruchu feministycznego", który by walczył o jej prawa.
Kobieta, która jest prawdziwie skromna w duszy i ciele, jest damą. A dama jest kimś w rodzaju anioła, jakiego ta ziemia może dać.
Kobieta jest uosobieniem tego, co delikatne i lekkie, skromne i wzniosłe, szlachetne i twórcze, prawdziwe i bardziej duchowe. Mężczyzna może rządzić umysłami, ale kobieta rządzi sercami. Jej prawdziwa skromność i nie wyzywający wygląd gwarantuje akceptację, a w rezultacie wpływ na innych. (...)
Bycie prawdziwą damą wymaga pokory, skromności, cierpliwości i inteligencji. Może właśnie dlatego inteligencja kobieca ma w sobie niesamowitą moc, którą określa się mianem „kobiecej intuicji". Może był to Boży dar, który miał gwarantować kobietom bycie poruszycielkami serc. Dar, który zarówno może tworzyć, jak i niszczyć. (...)
SKROMNOŚĆ W UBIORZE TO ABSOLUTNY KOMPLEMENT DLA DAMY
Kobieta musi być skromna w ubiorze. Wystawianie ciała na pokaz publiczny jest wyzbyciem się aury tajemniczości. Duch i wnętrze kobiety wymagają, aby była ona nie tylko ubrana, ale żeby to był także strój godny i przyzwoity. Noszenie pozbawionych godności ubrań jest nie tylko niemoralne z tego powodu, że może wywoływać pożądanie u płci przeciwnej, ale jest także całkowicie niegodne natury kobiecej, którą cywilizacja chrześcijańska określiła mianem „damy".
Oto dlaczego absolutnie konieczne było zniszczenie sensu przyzwoitości i skromności. Wskutek tego później można było zniszczyć jeszcze więcej. Nikt nie może zaprzeczyć, że instytucja rodziny jest i będzie jednym z najważniejszych celów rewolucji kulturalnej obecnego wieku. Także nikt nie może zaprzeczyć, że sercem domu jest kobieta. Atakując kobietę, atakuje się rodzinę.
Kobieta ze swej natury jest istotą podlegającą modzie. Ma ona wpojone, by wyglądać pięknie i wcale nie dziwi fakt, że pragnie zdobić społeczeństwo. Zmieniając garderobę kobiety, wkrótce też zmieni się jej mentalność. Jeśli włożymy do jej szafy dobre rzeczy, to i ona niebawem zacznie wyglądać lepiej. Jeśli da się jej piękną suknię, to zacznie ją nosić z gracją, lecz skromnie, i będzie się czuła wyróżniona, a przez ten fakt chroniona. Z kolei jeśli damy jej obcisłe bluzki, to będzie się czuła bardziej pospolicie i będzie narażona na zaczepki. (...)
Jeżeli kobieta jest kobietą dla swojego męża, a damą dla pozostałych, to społeczeństwo zachowuje swoją godność. Lecz kiedy kobieta jest kobietą dla wszystkich oczu spoglądających obcesowo, to wtedy możemy się spodziewać potopu zmysłowości i różnego rodzaju zboczeń. (...)
Oto dlaczego Kościół opiera się na zasadach skromności, a społeczeństwo na zasadach dobrego smaku. Doskonałość wyraża się w zachowaniu równowagi. Nie możemy mówić o skromności jedynie w znaczeniu czasownika „okryć, zasłaniać". Jeżeli skromność byłaby sprawą jedynie okrywania ciała, to z powodzeniem kobieta mogłaby zarzucić na siebie ciemną koszulę i byłoby to wystarczające. Ale właśnie nie tylko o to chodzi. Kobieta katolicka musi zachować równowagę pomiędzy tym, czego wymaga katolickość i moda. Musi ubierać się stylowo, skromnie i w takim stopniu, w jakim to możliwe - „na czasie".
Prawdziwie katolicka kobieta i dama nie może odstawać od tego, co jest w danym czasie modne. Jeśli tak postąpi, to straci zdolność wpływania na innych. Uwagi typu: „Spójrz, jak ubierała się Matka Boża" brzmią pięknie i pobożnie, ale strój ten nie może być dokładnie odwzorowany w dzisiejszych czasach. Matka Boża żyła 2000 lat temu w kulturze żydowskiej. Od niej z pewnością musimy nauczyć się sensu skromności oraz mądrości.
Katolicka kobieta musi ubierać się zgodnie z zasadami skromności, o których naucza Kościół, dostosowując je jednak do czasów, w których żyje, i wybierać ubiory, które dopełnią jej kobiecości, jednak nigdy nie narażą na niegodziwości moralne. (...)
My, kobiety, musimy chcieć poprawić naszą godność i przywrócić społeczeństwu niezrównany, pełen godności element - postać damy.
Kobieta wyższa koncepcja skromności - Przymierze z Maryją
![](https://seedus4268.gloriatv.net/storage1/cevv0gw3vcq2mlco4k3t5ze3icthyuh26ybch6x.webp?crop=180.95&scale=on&secure=dnTEaWS4rsVknbwPOW5b9A&expires=1725183364)
Jota-jotka
- Report
Change comment
Remove comment
Skromna kobieta nie stoi w kącie, bojąc się odezwać.
Nawet jeśli tam stoi, to tylko dlatego, że czeka na właściwy moment, aby powiedzieć coś, co wniesie zupełnie nowe światło.
Z jej oczu i serca bije ciepły, jasny blask. Kobiety skromnej chce się słuchać.
Ma dobre i mądre słowo dla każdego.,,More
Skromna kobieta nie stoi w kącie, bojąc się odezwać.
Nawet jeśli tam stoi, to tylko dlatego, że czeka na właściwy moment, aby powiedzieć coś, co wniesie zupełnie nowe światło.
Z jej oczu i serca bije ciepły, jasny blask. Kobiety skromnej chce się słuchać.
Ma dobre i mądre słowo dla każdego.,,
Nawet jeśli tam stoi, to tylko dlatego, że czeka na właściwy moment, aby powiedzieć coś, co wniesie zupełnie nowe światło.
Z jej oczu i serca bije ciepły, jasny blask. Kobiety skromnej chce się słuchać.
Ma dobre i mądre słowo dla każdego.,,