Cierpliwe i wielkiego Miłosierdzia
To Serce ciche i pokorneMajestat nieskończony skryło,
w łonie przez Ducha utworzone
się z Bogiem-Słowem zjednoczyło.
Lecz z Boga zrobił lud bluźniercę,
w pysze oglądał, srożąc lica,
jak miażdży Mu nieprawość serce,
jak obelgami Je nasyca.
By było żertwą za grzeszników,
Posłuszne Ojcu aż do skonu,
by dźgane włócznią przez setników
Nadzieją stało się milionów.
I ocaleniem ufających,
I celem serc miłością zdjętych,
I tym ogniskiem gorejącym,
co jest rozkoszą wszystkich Świętych.