Ks. Piotr Maria Natanek: Intronizacja Oddolna w Rodzinach Cykl Kazań przygotowujących Rodziny do Intronizacji Jezusa Chrystusa na Króla Polski i Świata. (Część 25 i 26 z dnia 27. 06. 2021 r.) Fragment …Więcej
Ks. Piotr Maria Natanek: Intronizacja Oddolna w Rodzinach
Cykl Kazań przygotowujących Rodziny do Intronizacji Jezusa Chrystusa na Króla Polski i Świata. (Część 25 i 26 z dnia 27. 06. 2021 r.)
Fragment z Kazań:
– Fragmenty Orędzia z dnia 26. 08. 2012 r.
„ (...) Czy nie wiecie, co odpowiadam na wasze modlitwy? Mówię: uczyńcie to, co poleci wam Mój Syn! Chcę pomóc. Tak, widzę waszą niedolę, widzę wasze uciśnienie, jak tracicie wiarę, jak upadacie, jak jesteście wykorzystywani i poniżani i chcę wam pomóc. Mówię więc o waszym nieszczęściu Mojemu Synowi i proszę was, uczyńcie to, co wam powie.
„ (...) Dlaczego nie wszyscy słudzy posłyszeli te słowa? Ponieważ ci, którzy winni są obdarzyć obfitością wina weselników, pozostają nieugięci w swojej pysze i gardzą cudem, który przepowiedział im Mój Syn. Wolą pozostawić spragnionymi wszystkich, którzy oczekują od nich napoju życia. Jak wielka jest wasza pycha! Czy nie chcecie pić wina, które daje wam Mój syn? Skoro sami nie chcecie go pić, pozwólcie …Więcej
Cykl Kazań przygotowujących Rodziny do Intronizacji Jezusa Chrystusa na Króla Polski i Świata. (Część 25 i 26 z dnia 27. 06. 2021 r.)
Fragment z Kazań:
– Fragmenty Orędzia z dnia 26. 08. 2012 r.
„ (...) Czy nie wiecie, co odpowiadam na wasze modlitwy? Mówię: uczyńcie to, co poleci wam Mój Syn! Chcę pomóc. Tak, widzę waszą niedolę, widzę wasze uciśnienie, jak tracicie wiarę, jak upadacie, jak jesteście wykorzystywani i poniżani i chcę wam pomóc. Mówię więc o waszym nieszczęściu Mojemu Synowi i proszę was, uczyńcie to, co wam powie.
„ (...) Dlaczego nie wszyscy słudzy posłyszeli te słowa? Ponieważ ci, którzy winni są obdarzyć obfitością wina weselników, pozostają nieugięci w swojej pysze i gardzą cudem, który przepowiedział im Mój Syn. Wolą pozostawić spragnionymi wszystkich, którzy oczekują od nich napoju życia. Jak wielka jest wasza pycha! Czy nie chcecie pić wina, które daje wam Mój syn? Skoro sami nie chcecie go pić, pozwólcie …Więcej
- Zgłoś
Portale społecznościowe
- Umieszczony
Zmień wpis
Usuń wpis
CHWAŁA BOGU W TRÓJCY ŚWIĘTEJ JEDYNEMU
- Zgłoś
Zmień komentarz
Usuń komentarz
Jak wielkim szczęściem dla duszy jest godne przyjmowanie Boga w Komunii św. w pokorze i z żywą wiarą.
Ujrzałam Najświętsze Człowieczeństwo Pana Jezusa w tak nadzwyczajnie wzniosłej chwale, w jakiej Go nigdy przedtem nie widziałam. W przedziwnie jasnej światłości ukazało mi się Ono, jakim jest na łonie Ojca... Widzenie to pogrążyło mnie w takie zdumienie, że przez kilka dni przyjść do siebie …Więcej
Jak wielkim szczęściem dla duszy jest godne przyjmowanie Boga w Komunii św. w pokorze i z żywą wiarą.
Ujrzałam Najświętsze Człowieczeństwo Pana Jezusa w tak nadzwyczajnie wzniosłej chwale, w jakiej Go nigdy przedtem nie widziałam. W przedziwnie jasnej światłości ukazało mi się Ono, jakim jest na łonie Ojca... Widzenie to pogrążyło mnie w takie zdumienie, że przez kilka dni przyjść do siebie nie mogłam. Gdy przystępując do Komunii św. wspomnę na to, że tenże sam Majestat, który oglądałam, jest tu w Najświętszym Sakramencie obecny, albo gdy Pan Jezus (co często bywa) raczy mi się w widomej postaci ukazać w Hostii, wtedy włosy mi na głowie powstają i czuję się cała jakby unicestwiona!
O Panie! Gdybyś nie ukrywał tak wielkości Swojej, któż by się odważył przystąpić do Ciebie i tyle razy tak nędzne i splamione stworzenie łączyć z tak wielkim Majestatem?!
Bądźże błogosławiony, Panie, i niechaj Cię wielbią Aniołowie i wszystkie stworzenia, iż tak stosujesz dary Swoje do miary ułomności naszej, aby od używania tej Łaski Najwyższej nie odstraszała nas zgroza potęgi Twojej, którą gdybyś widomie objawił, człowiek słaby i nędzny nie śmiałby nigdy, nie już cieszyć się używaniem Boskiego daru Twojego, ale ani do Niego się zbliżyć.
Doktor Kościoła św. Teresa z AwiIi
.
Ujrzałam Najświętsze Człowieczeństwo Pana Jezusa w tak nadzwyczajnie wzniosłej chwale, w jakiej Go nigdy przedtem nie widziałam. W przedziwnie jasnej światłości ukazało mi się Ono, jakim jest na łonie Ojca... Widzenie to pogrążyło mnie w takie zdumienie, że przez kilka dni przyjść do siebie nie mogłam. Gdy przystępując do Komunii św. wspomnę na to, że tenże sam Majestat, który oglądałam, jest tu w Najświętszym Sakramencie obecny, albo gdy Pan Jezus (co często bywa) raczy mi się w widomej postaci ukazać w Hostii, wtedy włosy mi na głowie powstają i czuję się cała jakby unicestwiona!
O Panie! Gdybyś nie ukrywał tak wielkości Swojej, któż by się odważył przystąpić do Ciebie i tyle razy tak nędzne i splamione stworzenie łączyć z tak wielkim Majestatem?!
Bądźże błogosławiony, Panie, i niechaj Cię wielbią Aniołowie i wszystkie stworzenia, iż tak stosujesz dary Swoje do miary ułomności naszej, aby od używania tej Łaski Najwyższej nie odstraszała nas zgroza potęgi Twojej, którą gdybyś widomie objawił, człowiek słaby i nędzny nie śmiałby nigdy, nie już cieszyć się używaniem Boskiego daru Twojego, ale ani do Niego się zbliżyć.
Doktor Kościoła św. Teresa z AwiIi
.
CHWAŁA BOGU W TRÓJCY ŚWIĘTEJ JEDYNEMU
- Zgłoś
Zmień komentarz
Usuń komentarz
Pius XI, Encyklika Quas primas (1)
W ramach przygotowania do uroczystości Chrystusa Króla proponuję zapoznanie się z niezwykle ważną encykliką Piusa XI Quas primas.
Dokument ten wyjaśnia wiele istotnych kwestii dotyczących Chrystusa Króla i Jego królowania.
To papieskie nauczanie jest drogocenną pomocą – także dla wszystkich, którym bliska jest sprawa intronizacji Chrystusa Króla.
Cytowane …Więcej
Pius XI, Encyklika Quas primas (1)
W ramach przygotowania do uroczystości Chrystusa Króla proponuję zapoznanie się z niezwykle ważną encykliką Piusa XI Quas primas.
Dokument ten wyjaśnia wiele istotnych kwestii dotyczących Chrystusa Króla i Jego królowania.
To papieskie nauczanie jest drogocenną pomocą – także dla wszystkich, którym bliska jest sprawa intronizacji Chrystusa Króla.
Cytowane teksty pochodzą z wydania: Fundacja Pomocy Antyk, „Wydawnictwo Antyk Marcin Dybowski”, Warszawa 2003, Przedruk wydania z 1926 roku.
Ewentualne wyakcentowanie wybranych fragmentów tekstu (pogrubiona czcionka) pochodzi ode mnie.
Dzisiaj tylko kilka zdań wstępnych.
Encyklika
Quas primas
(O ustanowieniu święta Pana Naszego Jezusa Chrystusa Króla)
Jego Świątobliwości Piusa XI
z Opatrzności Bożej Papieża
Do Czcigodnych Braci Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów, Biskupów i innych Ordynariuszy, pozostających w pokoju i jedności ze Stolicą Apostolską.
Czcigodni Bracia!
Pozdrowienie i błogosławieństwo Apostolskie
W pierwszej encyklice, wydanej na początku Naszego Pontyfikatu do wszystkich biskupów, kiedy zastanawialiśmy się nad najważniejszymi przyczynami tych nieszczęść, jakie przygniatają ludzi, którzy się z nimi zmagają, wówczas otwarcie wskazaliśmy, iż tego rodzaju nawałnica zła nie tylko dlatego nawiedziła świat, ponieważ bardzo wielu ludzi usunęło Jezusa Chrystusa i Jego najświętsze prawo z własnych obyczajów i życia prywatnego, rodzinnego i publicznego; także i w przyszłości nie zajaśnieje pewna nadzieja stałego pokoju między narodami, dopóki tak jednostki, jak państwa stronić będą i zaprzeczać panowaniu Zbawcy Naszego.
Przeto wezwaliśmy, by pokoju Chrystusowego szukano w królestwie Chrystusowym, i zapowiedzieliśmy, iż to zamierzamy uczynić, o ile to Nam będzie dane: a mianowicie, iż w królestwie Chrystusa nie można, naszym zdaniem, przyczynić się skuteczniej do przywrócenia i utrwalenia pokoju, jak przywracając panowanie Pana Naszego. I zaiste jaśniejszą nadzieję lepszych czasów obudził w Nas, czy to dopiero powstały, czy też silniej rozbudzony ów prąd wśród ludów ku Chrystusowi i Kościołowi Jego, w którym jedyne zbawienie: stąd też można było dostrzec, iż wielu z tych, co wzgardziwszy panowaniem Odkupiciela, stali się jak gdyby wygnańcami z Jego królestwa, przygotowuje się spiesznie i dojrzewa, by wrócić do obowiązków posłuszeństwa”.
.
W ramach przygotowania do uroczystości Chrystusa Króla proponuję zapoznanie się z niezwykle ważną encykliką Piusa XI Quas primas.
Dokument ten wyjaśnia wiele istotnych kwestii dotyczących Chrystusa Króla i Jego królowania.
To papieskie nauczanie jest drogocenną pomocą – także dla wszystkich, którym bliska jest sprawa intronizacji Chrystusa Króla.
Cytowane teksty pochodzą z wydania: Fundacja Pomocy Antyk, „Wydawnictwo Antyk Marcin Dybowski”, Warszawa 2003, Przedruk wydania z 1926 roku.
Ewentualne wyakcentowanie wybranych fragmentów tekstu (pogrubiona czcionka) pochodzi ode mnie.
Dzisiaj tylko kilka zdań wstępnych.
Encyklika
Quas primas
(O ustanowieniu święta Pana Naszego Jezusa Chrystusa Króla)
Jego Świątobliwości Piusa XI
z Opatrzności Bożej Papieża
Do Czcigodnych Braci Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów, Biskupów i innych Ordynariuszy, pozostających w pokoju i jedności ze Stolicą Apostolską.
Czcigodni Bracia!
Pozdrowienie i błogosławieństwo Apostolskie
W pierwszej encyklice, wydanej na początku Naszego Pontyfikatu do wszystkich biskupów, kiedy zastanawialiśmy się nad najważniejszymi przyczynami tych nieszczęść, jakie przygniatają ludzi, którzy się z nimi zmagają, wówczas otwarcie wskazaliśmy, iż tego rodzaju nawałnica zła nie tylko dlatego nawiedziła świat, ponieważ bardzo wielu ludzi usunęło Jezusa Chrystusa i Jego najświętsze prawo z własnych obyczajów i życia prywatnego, rodzinnego i publicznego; także i w przyszłości nie zajaśnieje pewna nadzieja stałego pokoju między narodami, dopóki tak jednostki, jak państwa stronić będą i zaprzeczać panowaniu Zbawcy Naszego.
Przeto wezwaliśmy, by pokoju Chrystusowego szukano w królestwie Chrystusowym, i zapowiedzieliśmy, iż to zamierzamy uczynić, o ile to Nam będzie dane: a mianowicie, iż w królestwie Chrystusa nie można, naszym zdaniem, przyczynić się skuteczniej do przywrócenia i utrwalenia pokoju, jak przywracając panowanie Pana Naszego. I zaiste jaśniejszą nadzieję lepszych czasów obudził w Nas, czy to dopiero powstały, czy też silniej rozbudzony ów prąd wśród ludów ku Chrystusowi i Kościołowi Jego, w którym jedyne zbawienie: stąd też można było dostrzec, iż wielu z tych, co wzgardziwszy panowaniem Odkupiciela, stali się jak gdyby wygnańcami z Jego królestwa, przygotowuje się spiesznie i dojrzewa, by wrócić do obowiązków posłuszeństwa”.
.