Vinum de vite
Wprowadził Bóg nas w piękną ziemię,
ziemię bogatej winorośli,
byśmy, wszczepieni w lekkie brzemię,
tam, prosto w niebo, stale rośli.
*
Ojciec dał berło, podał laskę,
Temu, co siedzi po prawicy,
co, przed nowego świtu brzaskiem,
przywiązał oślę u winnicy.
*
W winie On pierze blask szat swoich
i suknię krwawą na się włożył,
by sprawiedliwość zaspokoić
na siebie przyjął sam gniew Boży.
*
On jest prawdziwym winnym krzewem
i w Nim latorośl owoc daje,
gdy trwa w Nim, chroniąc się przed gniewem,
czerpać sok życia nie przestaje.
*
W Kanie, za Matki On przyczyną
przyszłej radości sprawił znaki
i wiecznie leje nowe wino
a wiecznie młode są bukłaki.
*
Niech litość ma, gdy anioł skrwawi
w winnicy sierp swój zaostrzony,
Przymierza Kielich nas wybawi
nad Jego ołtarz wciąż wznoszony.