Z Janem i Bernardem czekamy na kolejną porcję. Gratulacje.
Pycha. (1)
Cała złośliwość pychy polega na przypisywaniu nie Bogu, ale sobie tego, co posiadamy, na puszeniu się i próżnym chlubieniu z darów Bożych, jakby one nasze własne były i od nas tylko zależały. Iluż to nieszczęsnych, jeżeli nie słowami to postępkami dają znać, że lubują się w sobie, wychwalają siebie i z tajemną lub nawet wyraźną radością a pogardą innych, uwielbiają w sobie to, co posiadają, jakby oni sami byli twórcami darów Bożych i sami je sobie dali. Taka zarozumiałość i „pycha jest początkiem każdego grzechu”, mówi Duch Święty. Taka pycha Aniołów zepchnęła z Nieba i zamieniła w szatanów. Taka pycha zgubiła pierwszych naszych rodziców, że i my do dziś dnia za to cierpimy. Taka pycha tysiące tysięcy ludzi, nawet rzeczywiście nieraz znakomitych, strąciła ze świata i wygubiła ich rody, którzy dary Boże przypisywali sobie, nadymali się i nadużywali onych. Taka „pycha obmierzła jest przed Bogiem i przed ludźmi”, mówi Pismo ś. 1). Ona to rodzi wielką liczbę wad, grzechów i zbrodni, które …
Wynikiem ludzkiej pychy jest SWII. To zdecydowanie nauczanie ludzi z pominięciem wielu Bożych nakazów i zakazów, także związanych z Bożymi przykazaniami.
Wywyższenie: Pyszna osoba nie tylko uważa, że ma rację, ale patrzy na innych z góry, stawiając się ponad nimi.
Mnie się też podoba ta nauka katechizmowa. Zatem bywaj zdrowa Lusiu z Potworowa.
Lektura tego wpisu zmiękcza kolce i łagodzi kąty ostre. Człowiek staje się miękki i krótki. Gratuluję tematu i wyboru tekstów.
O jakże wspaniała nauka katechizmowa, i jakże wybitne przykłady? Nie mam wątpliwości, do kogo się one odnoszą, czy do małostkowych kobiet, czy do niskich mężczyzn? Bóg zapłać za trud publikowania.