Panie Jezu, zanurzam w Twojej Przenajdroższej Krwi cały ten rozpoczynający się dzień, który jest darem Twojej nieskończonej miłości. Zanurzam w Twojej Krwi siebie samego. Wszystkie osoby, które dziś spotkam, o których pomyślę czy w jakikolwiek sposób czegokolwiek o nich się dowiem. Zanurzam moich bliskich i osoby powierzające się mojej modlitwie. Zanurzam w Twojej Krwi, Panie, wszystkie sytuacje, które dziś zaistnieją, wszystkie sprawy, które będę załatwiać, rozmowy, które będę prowadzić, prace, które będę wykonywać i mój odpoczynek. Zapraszam Cię, Jezu, do tych sytuacji, spraw, rozmów, prac i odpoczynku. Proszę, aby Twoja Krew przenikała te osoby i sprawy, przynosząc według Twojej woli uwolnienie, oczyszczenie, uzdrowienie i uświęcenie. Niech dziś zajaśnieje chwała Twojej Krwi i objawi się jej moc. Przyjmuję wszystko, co mi dziś ześlesz, ku chwale Twojej Krwi, ku pożytkowi Kościoła św. i jako zadośćuczynienie za moje grzechy, składając to wszystko Bogu Ojcu przez wstawiennictwo Maryi. Oddaję siebie samego do pełnej dyspozycji Maryi, zawierzając Jej moją przeszłość, przyszłość i teraźniejszość, bez warunków i bez zastrzeżeń. Amen.
Ślady Boga na polskiej ziemi. Kronika polskich Cudów Eucharystycznych 1. Głotowo (1290 rok) – Światło z ziemi W mrokach najazdu Litwinów i Prusów, ukryty w ziemi kielich z Hostiami stał się dla mnie znakiem, że Boża obecność przetrwa każdą pożogę. Woły, które zatrzymały się przed blaskiem bijącym z roli, i powracająca na miejsce cudu Hostia wyznaczyły przestrzeń pod budowę świątyni – abym pamiętał, że Boga nie da się na zawsze ukryć ani zapomnieć. 2. Kraków (1345 rok) – Światło nad bagnami Świętokradztwo i porzucenie naczynia z Hostiami przez złodziei za miastem napełnia mnie smutkiem, ale potrójny blask bijący z ciemności nocy przypomina mi o triumfie Bożego Miłosierdzia. Król Kazimierz Wielki wzniósł tam kościół Bożego Ciała, w którym do dziś mogę przepraszać za własne chwile niewiary i zaniedbania. 3. Poznań (1399 rok) – Krew ze sprofanowanych Hostii Trzy Hostie, które zbezczeszczono, odpowiedziały krwią i uzdrowieniem niewidomej kobiety. Choć ludzka nienawiść …Więcej
W takiej sytuacji problem nie polega na tym, że „naciągnę” spowiednika na rozgrzeszenie, ale na tym, że choćby wypowiedział on nade mną formułę rozgrzeszenia, to faktycznie ono nie nastąpi. Jeśli kiedykolwiek usłyszałeś podczas spowiedzi: „Udzielę ci rozgrzeszenia pod warunkiem, że…”, to zasadniczo są dwie możliwości. Pierwsza możliwość: Spowiednikowi poprzewracało się w głowie i zapomniał, że to nie on umarł za ciebie na krzyżu. Ponieważ nie on jest twoim Zbawicielem, więc nie do niego należy decyzja na jakich warunkach udzieli ci przebaczenia i uwolni cię od twoich grzechów. Najlepiej, żeby wyszedł z konfesjonału, poszedł pod krzyż, uklęknął i popatrzył, kto na nim wisi. Ewentualnie może podskoczyć do budowlanego, tam nabyć sobie ku pamięci trzy długie, grube gwoździe i ściskać je w dłoni, kiedy przychodziłaby mu w przyszłości ochota uzależniać udzielenie rozgrzeszenia od wymyślonych przez siebie warunków, których stawiać nie ma najmniejszego prawa. Bo i co miałoby mu …
Oficjalnie kard. August Hlond zmarł 22 października 1948 r. w warszawskim Szpitalu Sióstr Elżbietanek w wyniku powikłań pooperacyjnych po zapaleniu wyrostka robaczkowego. Okoliczności te od lat budzą jednak kontrowersje i podejrzenia o otrucie przez ówczesne służby. Najważniejsze szczegóły tej sprawy: Oficjalna wersja: Przyczyną zgonu 67-letniego prymasa było ostre zapalenie wyrostka robaczkowego i powikłania, które wymusiły przeprowadzenie dwóch operacji. Podejrzenia i poszlaki: Już w trakcie pogrzebu pojawiły się pogłoski, że prymasa miano celowo otruć w trakcie hospitalizacji. Wskazywano na możliwość zakażenia jamy otrzewnej przez jednego z asystentów chirurga. Śledztwo IPN: W 2018 roku, w związku z toczącym się procesem beatyfikacyjnym oraz wnioskiem wicepostulatora ks. Bogusława Kozioła, pion śledczy Instytutu Pamięci Narodowej wszczął postępowanie sprawdzające, aby wyjaśnić, czy do śmierci hierarchy faktycznie mogli przyczynić się funkcjonariusze Urzędu Bezpieczeństwa…Więcej
Spotkanie św. Franciszka z trędowatym. Jednym z najbardziej poruszających momentów życia św. Franciszka nie jest wcale jego rezygnacja z bogactwa czy kazania do tłumów. To spotkanie z trędowatym. Franciszek sam przyznawał, że widok trędowatych budził w nim odrazę. Nie potrafił na nich patrzeć. Omijał ich z daleka, odwracał twarz, zatykał nos. Brzydził się. Trędowaci byli dla niego symbolem wszystkiego, czego człowiek się boi: cierpienia, choroby, odrzucenia, bezradności. I właśnie wtedy usłyszał od Boga słowa, które zmieniły jego życie: „Franciszku, trzeba, abyś to wszystko co kochałeś i pragnąłeś posiadać według ciała, uznał za godne wzgardy i nienawiści, jeżeli chcesz znać moją wolę. Gdy później zaczniesz czynić to, co wydawało ci się ongiś miłe i słodkie, będzie to dla ciebie nie do zniesienia i przykre, w tym zaś, do czego odczuwałeś wstręt, znajdziesz wielką słodycz i rozkosz bez miary.” [Relacja trzech towarzyszy] Niedługo potem spotkał trędowatego. Mógł przejechać …Więcej
Najświętsze Serce Pana Jezusa – nadzieja i zbawienie dla zniszczonego grzechami świata. Czerwiec to miesiąc poświęcony szczególnej czci Najświętszego Serca Pana Jezusa. W czasie, gdy w naszych kościołach każdego dnia odprawiane jest nabożeństwo czerwcowe z Litanią do Najświętszego Serca Jezusa, zastanówmy się, dlaczego w naszych czasach tak ważne jest zawierzenie Sercu Bożemu? Dlaczego teraz Boże Miłosierdzie tak pragnie kultu Serca Zbawiciela? Pierwsza Czcicielka Najświętszego Serca Najświętsze Serce Pana Jezusa zaczęło bić i promieniować miłością ludzką i Boską w chwili, gdy Maryja Dziewica powiedziała do Archanioła Gabriela: „Niech mi się stanie według słowa twego”. Wtedy też Niepokalane Serce Maryi stało się żywą świątynią, w której nieustannie składana jest cześć Boskiemu Sercu.(1) „Maryja jest świątynią i miejscem odpoczynku Trójcy Przenajświętszej, gdzie Bóg przebywa we wspaniałości i chwale większej niż w jakimkolwiek innym przybytku świata, nie wyłączając stolicy Jego …Więcej
Nowe sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa Dobrego Pasterza w Milejczycach. 12 czerwca kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Milejczycach, zostanie podniesiony do rangi diecezjalnego sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa Dobrego Pasterza. Serce Jezusa jest otwarte dla każdego człowieka — dla wierzących, ale także dla tych, którzy dopiero szukają prawdy, łaski i światła. ''Myślę, że do Milejczyc przybywają również osoby niewierzące, a także wyznawcy prawosławia. Nie chcemy więc patrzeć na to miejsce wyłącznie przez pryzmat katolików. Do Serca Jezusowego dostęp mają wszyscy, bez wyjątku. Myślę, że poczują się zaproszeni do tego, żeby czerpać wzór z Jezusa Milejczyckiego, który z troską zaopiekował się odnalezioną owieczką''. (bp Piotr Sawczuk, biskup diecezji drohiczyńskiej) Świadectwo rozwoju kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa w parafii w Milejczycach - ks proboszcz Jarosław Rosłon. ''Im dłużej jestem w Milejczycach, tym bardziej widzę działanie Bożej …Więcej