Panie Jezu, zanurzam w Twojej Przenajdroższej Krwi cały ten rozpoczynający się dzień, który jest darem Twojej nieskończonej miłości. Zanurzam w Twojej Krwi siebie samego. Wszystkie osoby, które dziś spotkam, o których pomyślę czy w jakikolwiek sposób czegokolwiek o nich się dowiem. Zanurzam moich bliskich i osoby powierzające się mojej modlitwie. Zanurzam w Twojej Krwi, Panie, wszystkie sytuacje, które dziś zaistnieją, wszystkie sprawy, które będę załatwiać, rozmowy, które będę prowadzić, prace, które będę wykonywać i mój odpoczynek. Zapraszam Cię, Jezu, do tych sytuacji, spraw, rozmów, prac i odpoczynku. Proszę, aby Twoja Krew przenikała te osoby i sprawy, przynosząc według Twojej woli uwolnienie, oczyszczenie, uzdrowienie i uświęcenie. Niech dziś zajaśnieje chwała Twojej Krwi i objawi się jej moc. Przyjmuję wszystko, co mi dziś ześlesz, ku chwale Twojej Krwi, ku pożytkowi Kościoła św. i jako zadośćuczynienie za moje grzechy, składając to wszystko Bogu Ojcu przez wstawiennictwo Maryi. Oddaję siebie samego do pełnej dyspozycji Maryi, zawierzając Jej moją przeszłość, przyszłość i teraźniejszość, bez warunków i bez zastrzeżeń. Amen.
Spowiedź dzieci. Ostatnio zaczęły mi się pojawiać na fb jakieś dziwne akcje nawołujące do bojkotowania spowiedzi dla dzieci. Przemyślmy sprawę. Najpierw podstawowa zasada: dziecka nie prowadzi się do konfesjonału po to, by je przestraszyć grzechem, ale po to, by nauczyć je, że miłosierdzie jest większe niż grzech. Katechizm mówi wprost: "Dzieci powinny przystąpić do sakramentu pokuty przed przyjęciem po raz pierwszy Komunii Świętej". Kodeks Prawa Kanonicznego nakłada na rodziców i proboszczów obowiązek przygotowania dzieci, które osiągnęły używanie rozumu, aby po spowiedzi sakramentalnej mogły przyjąć Eucharystię. Przyjrzyjmy się zarzutom przeciwników spowiedzi dla dzieci. Zarzut: „Dzieci są za małe, żeby mieć grzechy” Serio? Za małe na grzech, ale wystarczająco duże na tablet, kłamstwo, zazdrość i awanturę o ostatniego cukierka? Cóż za wybiórcza antropologia. Nikt nie twierdzi, że dziecko jest mistrzem w knuciu podstępów. Twierdzimy, że dziecko zaczyna rozumieć różnicę między …Więcej
TRAKTAT O RADOŚCI DOSKONAŁEJ [FRAGMENT] „Św. Franciszek zawołał brata Leona i powiedział: „Bracie Leonie, pisz”. Ten odpowiedział: „Jestem gotów”. Pisz – rzecze – czym jest prawdziwa radość. Przybywa posłaniec i mówi, że wszyscy profesorowie z Paryża wstąpili do zakonu; napisz to nie prawdziwa radość. Że tak samo uczynili wszyscy prałaci z tamtej strony Alp, arcybiskupi i biskupi, również król Francji i Anglii; napisz, to nie jest prawdziwa radość. Tak samo, że moi bracia poszli do niewiernych i nawrócili wszystkich do wiary; że mam od Boga tak wielką łaskę, że uzdrawiam chorych i czynię wiele cudów; mówię ci, że w tym wszystkim nie kryje się prawdziwa radość. Lecz co to jest prawdziwa radość? Wracam z Perugii i późną nocą przychodzę tu, jest zima i słota, i tak zimno, że u dołu tuniki zwisają zmarznięte sople i ranią wciąż nogi, i krew płynie z tych ran. I cały zabłocony, zziębnięty i zlodowaciały przychodzę do bramy; i gdy długo pukałem i wołałem, przyszedł brat i pyta: …Więcej
2026-05-10 19:37 [ TEMATY ] abp Marek Jędraszewski Jacek Ryczkiewicz/konkatedra-ostrowwlkp.pl W homilii metropolita krakowski senior odwołując się do świadectwa św. Stanisława oraz nauczania św. Piotra mówił o potrzebie wierności Chrystusowi, obrony prawdy i odpowiedzialności za własne sumienie. Przypomniał kontekst historyczny sporu biskupa Stanisława z królem Bolesławem Śmiałym. Podkreślił, że biskup krakowski stał na straży czystych sumień swoich wiernych i nie uległ przemocy władzy, która uznała, że nie ma dla niej granic. Pomóż w rozwoju naszego portalu Wspieram Wskazał również na poruszający obraz z poematu Karola Wojtyły z 1978 r., w którym „słowo przecięte i miecz” zostają na wieki zespolone w historii Polski. - W te gorące sierpniowe dni pewnego popołudnia, czekając na konklawe, wyszedł do przylegającego do kolegium ogrodu i tam w cieniu drzew zaczął pisać poemat, który zatytułował „Stanisław”. Tego poematu nie dokończył. Niemniej jednak pozostawił nam …
Kardynał Ryś i Ksiądz Skrzypczak pilnie proszeni do katolickiej debaty. Kto się na to odważy? Jeden i drugi to współcześni neoni Drogi Neokatechumenalnej. Czy potrafią nam rozjaśnić sens wspólnot parafialnych formowanych anty parafialnie/po to aby rozwalić/przejąć/ regionalną parafię na rabiniczny syjonizm.
Byłoby to śmieszne, gdyby nie było straszne. Opowiadanie niemal jednym tchem - jak robi to ks. Oko (por. jego pełen błędów "manifest" od którego rozpoczął swoją polemikę - Ks. prof. Dariusz Oko: List biskupów obraża … ) - "herezja judaizacji Kościoła" i "święty Jan Paweł II" to dowód że sprawdza się przepowiednia Chrystusowa "ślepi przewodnicy ślepych" " Poważnym ostrzeżeniem jest tutaj dla nas list biskupów z 12 marca..." --- Poważne ostrzeżenia to były: 1) Nostra aetate, 2) wsadzenie dialogu z żydami do sekretariatu ds. jedności chrześcijan, 3) Novus Ordo i modlitwa wielkopiątkowa za żydów by wzrastali w wierności urojonemu przymierzu (lata 60-te XX w.), 4) przemówienie JPII w Moguncji, 5) Asyż i "starsi bracia w wierze" w 1986, 6) uznanie państwa syjonistycznego w Ziemi Świętej (1994), 7) Rok Jubileuszowy 2000 i powiązane bzdury (potępianie "antyjudaizmu", opowiadanie o nigdy nie wygasłym przymierzu, przepraszanie za Kościół, pielgrzymka do przesławnej ściany, itd.). Teraz …Więcej
Homilia Ojca Świętego Leona XIV w Pompejach. Drodzy bracia i siostry! „Wielbi dusza moja Pana”. Te słowa, którymi odpowiedzieliśmy na pierwsze czytanie, płyną z serca Maryi Panny, gdy przedstawia Elżbiecie owoc swojego łona, Jezusa, Zbawiciela. Po Niej Zachariasz, ojciec Jana Chrzciciela, i starzec Symeon będą śpiewać dla Chrystusa. Te trzy kantyki podkreślają codzienną chwałę Kościoła w Liturgii Godzin. Są one spojrzeniem starożytnego Izraela, który widzi spełnienie swoich obietnic; są spojrzeniem Kościoła, Oblubienicy, wyciągającego rękę do swojego boskiego Oblubieńca; są one w domyśle spojrzeniem całej ludzkości, która znajduje odpowiedź na swoje pragnienie zbawienia. Sto pięćdziesiąt lat temu, kładąc kamień węgielny pod budowę tego Sanktuarium, w miejscu, gdzie wybuch Wezuwiusza w 79 r. n.e. pogrzebał ślady wielkiej cywilizacji pod popiołem, chroniąc je przez wieki, święty Bartłomiej Longo wraz z żoną, hrabiną Marianną Farnararo De Fusco, położył podwaliny nie tylko pod …Więcej
Przeistoczenie - najważniejszy moment Mszy Świętej. Zgodnie z nauką Kościoła katolickiego przyjmując Komunię świętą, spożywamy Ciało i Krew Jezusa Chrystusa. Jak to możliwe? Na czym polega Przeistoczenie w trakcie Eucharystii? Czym jest hostia i jak należy ją traktować? Spróbujemy teraz sobie na te pytania odpowiedzieć. Tym bardziej, że Przeistoczenie stanowi centrum Eucharystii. Gdyż od tego momentu na ołtarzy znajduje się Jezus Chrystus pod postaciami chleba i wina. Przeistoczenie - obecność Boga w Eucharystii W ujęciu teologicznym przeistoczenie, nazywane w katolicyzmie również transsubstancjacją, oznacza rzeczywistą przemianę chleba w Ciało oraz wina w Krew Jezusa podczas sprawowanego Sakramentu Eucharystii. Rzeczywistą, a nie symboliczną. I co równie istotne: trwałą, a nie chwilową - po Mszy świętej konsekrowana hostia i wino pozostaje zatem prawdziwym Ciałem i prawdziwą Krwią Chrystusa. Przeistoczenie ma bowiem charakter nieodwracalny. Do przeistoczenia/transsubstancjacji …Więcej
Jezu, żyjemy w czasach miękkich foteli i twardych serc, w świecie, który boi się krzyża, ale nie boi się kłamstwa. Nauczyliśmy się omijać pytania, które mogłyby nas zranić, i nazywać spokojem to, co często jest tylko ucieczką. Wygoda stała się naszym ołtarzem, opinia naszym sumieniem, a prawda, jeśli zbyt wiele kosztuje, zostaje odłożona na później, jak list, którego nie chcemy otworzyć. Panie Jezu, Ty nie przyszedłeś, aby nas głaskać po złudzeniach, ale by nas wydobyć z ciemności. Nie przyniosłeś Ewangelii wygodnej, lecz prawdziwą. Nie obiecałeś drogi bez bólu, lecz obecność, która ocala. A my tak często wolimy milczeć, gdy trzeba dać świadectwo. Wolimy nie widzieć, gdy trzeba nazwać zło. Wolimy nie słyszeć, gdy Twoje słowo dotyka miejsc, które od dawna ukrywamy nawet przed sobą. Jezu, przebacz nam chrześcijaństwo bez ognia, wiarę bez decyzji, modlitwę bez przemiany, miłość bez ofiary, sumienie uspokojone nie dlatego, że jest czyste, ale dlatego, że przestało słuchać. Przebacz nam, …Więcej
Papież Leon XIV miał jasno postawić granice Tuskowi. Krótkie spotkanie, chłodny komunikat Watykanu i mocny sygnał w sprawie Kościoła oraz wartości chrześcijańskich. Media mówią o sukcesie. Kulisy pokazują coś zupełnie innego. Przeczytaj cały artykuł dra Adama Sosnowskiego: Leon XIV skarcił Tuska. Kulisy spotkania papieża …
Leon XIV dał też do zrozumienia, że nie da się wciągnąć w polityczne gry Tuska. Ten chciał, aby Ojciec Święty przed wyborami przyjechał do Polski; chodzi oczywiście o możliwość ocieplenia swojego wizerunku obok Leona XIV przed wyborami, aby przekonać do siebie konserwatywnych wyborców. Tymczasem Leon XIV dał do zrozumienia, że z ogromną chęcią do Polski przybędzie – ale dopiero po wyborach.
Często słyszymy pytania typu: czy to grzech modlić się na leżąco? Odpowiadając zadajmy sobie najpierw pytanie czym jest modlitwa. Bo modlitwa to ROZMOWA Z BOGIEM. Czy nie można rozmawiać na leżąco? Tym bardziej, jeżeli ktoś jest obolały, zmęczony tak, że ciężko mu wstać z łóżka, to czy w takiej sytuacji grzechem jest rozmowa z Bogiem? Oczywiście, że nie! Inne pytanie: czy grzechem są rozproszenia i senność na modlitwie? Znowu – czy w takim razie lepiej usypiać przed telewizorem, niż przed Bogiem? Bóg nie obraża się na nas za to, że jesteśmy po prostu ludźmi, którzy mogą być zmęczeni, a tym bardziej za to, że chcemy z Nim rozmawiać mimo zmęczenia. Pięknie mówi o tym Jezus do mnicha benedyktyńskiego (In Sinu Jesu): „Nie jestem tyranem modlitwy. Nie proszę cię o nic uciążliwego, ani niemożliwego do osiągnięcia. Proszę cię, abyś ofiarował Mi towarzystwo ukochanego przyjaciela i względy twojego serca. Chcę, abyś trwał w Mojej obecności, zadowolony z przebywania przed Moim Eucharystycznym …Więcej
No z całym szacunkiem, ale czego sie spodziewasz modląc się na leżąco? Przecież to oczywiste, ze za moment uśniesz. Może usprawiedliwione są osoby, które maja tyle obowiązków, ze wracają do domu po pracy, muszą podejmować obowiązki stanu w domu do późnego wieczora i padają z wyczerpania nie mając nawet czasu dla siebie, ale na pewno NIE jest usprawiedliwiony ktoś, kto w ciągu dnia siedzi na telefonie, leży, ogląda telewizję czy jakkolwiek inaczej wykorzystuje czas, którym dysponuje, a Boga i modlitwę odkłada na ostatnie 5 czy 10 minut przed snem.